مخوف ترین زندان های دنیا کجاست؟

بررسی وضعیت حدود ۱۰ زندان مخوف دنیا و مقایسه آن با شرایطی که اسیران فلسطینی در زندان های رژیم صهیونیستی با آن دست و پنجه نرم می کنند، نشان می دهد که زندان های این رژیم تمام شرایط بد ونامساعد همه این زندانها را در خود جا داده و ...

کد خبر: ۲۸۷۰۳۸

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۸:۲۰

صراط: تسنیم به نقل از مرکز مطالعات اسیران فلسطینی نوشت: تک تک شرایط بد و نامساعد و نیز وحشتناک زندان‌های مخوف دنیا در زندان های رژیم صهیونیستی جمع شده است تا جایی که اسیران فلسطینی در این زندان ها با وضعیت اسفباری دست و پنجه نرم می کنند.

زندان های اسرائیل، بدترین زندان های سراسر دنیا

زندان های اسرائیل بدترین زندان های سراسر دنیا به شمار می آیند و شاهد آن اینکه در  مقایسه با سایر زندان های دنیا و نیز در نظر گرفتن تجریه اسیران فلسطینی و مقایسه وضعیت آنان با سایر آزدایخواهان در بند در نقاط مخلف دنیا مشخص می شود که مسئولان اشغالگر بسیاری از حقوق زندانیان را نقض می کنند.

به عنوان مثال نلسون ماندلا در خاطرات خود که در سال 1994 و پس از 27 سال حبس در زندان های نظام نژادپرستانه آپارتاید از تجربه خود در زندان صحبت کرده و نوشت: مدیریت زندان به او اجازه داد در زمینی کوچک کشاورزی کند.

محرومیت اسیران فلسطینی از حقوق اولیه زندگی

این در حالی است که می توان همین موضوع را با اوضاع اسیران فلسطینی دربند رژیم صهیونیستی مقایسه کرد تا مشخص شود مدیریت زندان های اسرائیلی اسیران فلسطینی را از  حق اولیه حیات نیز محروم می کنند.

زندان های مخوف دنیا

در بررسی بدترین زندان های دنیا، نام زندان «آلکاتراز» در آمریکا مطرح است و گفته می شود خطرناکترین زندانی ها در آن به سر می‌برند.

پس از آلکاتراز پایگاه سیاسی 22 در کره شمالی است که در سال 1965 در مکانی کاملا دورافتاده ساخته شد و با استفاده از سگ های تربیت شده و سلاح های پیشرفته از آن محافظت می شود و دیوارهای آن به برق وصل است تا هر گونه تلاش زندانیان برای فرار ناکام بماند.

اما زندان «سن کوینتین» آمریکا یکی دیگر از زندان های مخوف دنیا است که در در ایالت کالیفرنیا قرار دارد.

شهرت گوانتانامو به شکنجه زندانیان

زندان «گوانتانامو» که جرج بوش رئیس جمهور پیشین آمریکا آن را در جریان جنگ عراق و افغانستان بنا کرد، یکی دیگر از زندان هایی است که نام آن بسیار شنیده می شد و به شکنجه زندانیان معروف است.

زندان «نایروبی» در کنیا که پر از زندانیان بوده و به غذاهای بد و شیوع بیماری شهرت دارد.

زندان «فلورانس» از دیگر زندان های معروف است که در آمریکا قرار داشته و برای مهار آشوب طلب ترین زندانیان بنا شده و به سلول های انفرادی شهرت دارد.

زندان «سنت» در فرانسه که در سال 1867 ساخته شد و یکی از سه زندان مهم فرانسه به شمار می آید و در جریان جنگ جهانی دوم استفاده می شد و زندانیان در آن با موشها و ازدحام بازداشت شدگان کنار آمدند.

زندان «مینتوزا» در آرژانتین که به کثرت زندانیان و بوی نامطبوع و شیوع بیماری معروف است، به اضافه اینکه فاقد نظارت پزشکی بوده و از سلاح های گرم در آن استفاده می شود.

تمام شرایط بدترین زندان های دنیا یکجا در زندان های اسرائیل جمع شده است.

در مقایسه این زندان های می توان متوجه شد که زندان های اسرائیل تمام شرایط بسیار بد و نامساعد این زندان ها را که بدترین زندان های دنیا به شمار می آیند، در خود جا داده است.

به عبارت بهتر شرایط بسیار بد زندان های رژیم اشغالگر اسرائیلی شامل بازجویی، شکنجه و کشتن اسیران با استفاد از سلاح های گرم، ارائه غذاهای فاقد کیفیت، شلوغی بندهای زندان و عریان کردن زندانیان برای بازرسی آنان به اضافه حملات شبانه و بی توجهی به وضعیت بهداشتی و پزشکی آنان است.

علاوه بر این وجود حشرات سمی به ویژه در بازداشتگاهها و زندان های صحرای نقب و دیوارهای بلند و استفاده از سگ در بازرسی ها را نیز باید به این شرایط دشوار افزود.

نکته قابل توجه اینکه استفاده از واژه پاستیل های صهیونیستی در واقع کنایه ای از زندان پاستیل فرانسه است.

شایعات بی اساس از زندان پاستیل در فرانسه

این زندان ابتدا به عنوان دژی برای محافظت از پاریس ساخته شد و سپس به زندان مخالفان سیاسی و تحریک کنندگان علیه دولت و جنایت کاران اخلاقی تبدیل شد.

جالب اینکه نقشه یورش به زندان پاستیل از سوی انقلابیون فرانسه در ساعت17.30 تاریخ 14 ژوئیه 1789 در حالی به اجرا در آمد که فقط هفت زندانی در آنجا در بند بودند که شامل جعل کنندگان اسکناس و دزدها و مبتلایان به بیمارهای عقلی و نیز جرم های اخلاقی بودند و خبری از غل و زنجیر بودن زدنانی ها نبود.

بر خلاف تمام شایعه های مبالغه آمیز عامه مردم در مورد وضعیت زندانیان و تعداد آنان، انقلابیون با مشاهده اتاق های بزرگ و روشن غافلگیر شدند و از سلول هایی که قبل از آن توصیفات وحشتناکی در مورد آن شنیده بودند، خبری نبود.

به گفته مورخان بنا بر گفته های یکی از زندانیان، زندان پاستیل در قرن هیجدهم یک زندان خوب بود و غذای خوبی به زندانیان داده می‌شد و کاغذ  و قلم برای آنان مهیا بود و هزینه های آن به طور مستقیم از سوی پادشاه تامین می شد.