ادامه توجیهات درباره ماجرای کارواش

قالی باف: حمله با چوب و چماق و چاقو "وظيفه" ماست!/ تدوين قانون جدید شهرداری براي ضرب و شتم؟! + متن قانون مجازات اسلامي

قالی باف اقدام مدیران شهری در ماجرای حمله به کارواش سعادت آباد و ضرب و جرح کارگران و تخریب اموال را "قانونی" خواند!

کد خبر: ۲۸۵۷۰۴

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۴ - ۲۰:۳۲

گروه اجتماعی صراط - محمدباقر قالی باف شهردار تهران که خود و مجموعه زیردستش در روزها اخیر تلاش کرده اند حمله ماموران شهرداری به کارواش دریا در سعادت آباد را به هر نحو ممکن توجیه کند، امروز اقدام مدیران شهری در این ماجرا را "قانونی" خواند!

به گزارش گروه اجتماعی صراط، قالی باف در حاشیه مراسم واگذاری دو ورزشگاه به استقلال و پرسپولیس، ابتدا از استعفای شهردار منطقه دو در پی حادثه کارواش سعادت آباد تعریف و تمجید و تشکر کرد و سپس گفت: "هنگامی که از لحاظ قانونی و اداری به حادثه رخ داده نگاه می‌کنیم متوجه می‌شویم که مسئولان شهری وظیفه خود را انجام داده‌اند".

قالی باف البته توضیح نداده است که حمله شبانه به کارگران یک کارواش با چوب، چماق، چاقو، باتوم برقی و گاز اشک‌آور و مجروح کردن یکی از کارگران و تخریب اموال موجود بر اساس کدام "قانون"، "وظیفه  مسئولان شهری" بوده است.

شهردار تهران که مجموعه تحت مدیریت او پیشتر سابقه ضرب و شتم یک دستفروش جلوی چشمان فرزند او را هم در کارنامه شهرداری به ثبت رسانده اند، مشخص نکرده است "قانون" مورد نظر او به جز ضرب و جرح و تخریب اموال، چه مجوزهای دیگری برای ماموران شهرداری در نظر گرفته است!

او همچنین اعلام نکرده "قانون" موردنظرش صرفا به ماموران تحت امر قالی باف، چنین مجوزهایی داده و یا برای افراد دیگر نیز چنین مجوزهایی وجود دارد!

واقعیت آن است که مدیران شهرداری تهران و در راس آنها شخص قالی باف در توجیه بی حرمتی ماموران به کارگران کارواش مذکور چنان به بیراهه رفته اند که خود نیز دیگر توان بازگشت را از دست داده اند.

توجیه پشت توجیه، سیاست شهرداری تهران در روزهای اخیر بوده است؛ آنها آنچنان موضوع "مقاومت" کارگران کارواش در مقابل خواسته ماموران را بزرگ کرده اند که گویی هر اقدامی در قبال این کار، موجه و چه بسا جایز است!

فارغ از "قانون قالی باف"، ماده 614 قانون مجازات اسلامی می گوید: "هرکس عمدا” به دیگری جرح یا ضربی وارد آوردکه موجب نقصان یا شکستن یا از کارافتادن عضوی از اعضاء یا منتهی به مرض دایمی یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی علیه گردد در مواردی که قصاص امکان نداشته باشد چنانچه اقدام وی موجب اخلال در نظم و صیانت وامنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران گردد به دو تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی علیه مرتکب به پرداخت دیه نیز محکوم می شود."

ماده ۶۱۷ همین قانون تصریح می کند: "هرکس به وسیله چاقو و یا هر نوع اسلحه دیگر تظاهر یا قدرت نمایی کند یا آن را وسیله مزاحمت اشخاص یا اخاذی یا تهدید قرار دهد یا با کسی گلاویز شود در صورتیکه از مصادیق محارب نباشد به حبس از شش ماه تا دوسال وتا ( ۷۴ ) ضربه شلاق محکوم خواهد شد."

ماده ۶۱۸ این قانون هم اعلام کرده: "هرکس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیر متعارف یاتعرض به افراد موجب اخلال نظم وآسایش وآرامش عمومی گردد یا مردم رااز کسب وکار باز دارد به حبس از سه ماه تا یک سال وتا ( ۷۴ ) ضربه شلاق محکوم خواهد شد."

بر فرض که ادعاهای شهرداری در مورد مالکیت کارواش صحت داشته باشد، و حتی بر اساس موضع مضحک شهرداری، مقاومت کارگران مذکور را مجوزی برای ضرب و جرح و تخریب اموال بدانیم، آیا شهرداری تهران چنان وقت شناس و وظیفه شناس و دقیق است که پلمپ و برخورد قانونی با متخلفان را همیشه در ساعت 1:30 شب انجام می‌دهد؟! آیا قانون موردنظر قالی باف در این باره هم ماده صریحی دارد؟

گفتنی است اواسط بهمن ماه امسال، به گفته کارگران کارواش دریا در سعادت آباد که متعلق به مسجد قدس این منطقه است، تعداد زیادی از ماموران شهرداری ساعت 1:30 بامداد برای پلمب به این مکان تجاری حمله می‌کنند و وقتی کارگران از آنها حکم قضایی و قانونی می‌خواهند با چوب، چماق، چاقو، باتوم برقی و گاز اشک‌آور جواب آنها را داده که منجر به مجروح و زخمی‌شدن کارگران این کارواش می‌شود. به گفته این کارگران، برخی اموال آنها نیز توسط نیروهای شهرداری به سرقت رفته است.