وفاداری از نگاه یک جناح سیاسی

اصلاح‌طلبان از روحانی چه می‌خواهند؟/ رفع حصر، تایید صلاحیت و دیگر هیچ!

دولت یازدهم تلاش دارد تا بتواند به حداقل‌های مورد نظر در فضای انتخاباتی پیش‌رو وفادار مانده و می‌خواهد آن‌ها را به اجرا نزدیک کند.

کد خبر: ۲۷۰۰۱۰

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۴ - ۱۱:۰۰

صراط: محمدجواد حق‌شناس، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و از اعضای حزب اعتماد ملی، اخیراً در بخشی از یک یادداشت که با عنوان «دولت یازدهم می‌خواهد وفادار باشد» در روزنامه بهار منتشر شد، نوشته است: به‌نظر می‌رسد که دولت حسن روحانی توجه و تمرکز خود را پس از حل‌وفصل پرونده بسیار مهم هسته‌ای که به موافقت‌نامه برجام انجامید و هم‌اکنون نیز در مسیر اجرایی‌شدن و مرحله نهایی قرار گرفته است، تلاش دارد تا توجه و نگاه خود را به حوزه مسائل داخلی معطوف کند. این امر در دو حوزه گویا قرار است اتفاق بیفتد. یکی در حوزه اقتصادی و دیگری در حوزه سیاست‌داخلی.

او در ادامه، تغییر چند استاندار را از نشانه‌های همین رفتار دانسته است.

این عضو حزب اعتماد ملی افزوده است: با این رویکرد به‌نظر می‌رسد که وزارت کشور دولت یازدهم به‌نوعی در سیاست‌های خود دست به بازنگری زده است. اما باید به‌این نکته اشاره شود که شاید این روند و رویکرد گرچه در جهت جبران مافات به شمار می‌رود اما شاید نتواند به‌تمامی وعده‌هایی را که دولت روحانی به مردم در فضای تبلیغاتی انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1392 داده‌شده بود بتواند پوشش کامل و جامعی از خود به نمایش بگذارد.

حق‌شناس در بخش دیگری از یادداشت خود نیز با اشاره به مواضع روحانی ابراز کرده است:‌ دولت یازدهم تلاش دارد تا بتواند به حداقل‌های مورد نظر در فضای انتخاباتی پیش‌رو وفادار مانده و می‌خواهد آن‌ها را به اجرا نزدیک کند.

حق‌شناس، مدتی قبل از برجام در مصاحبه با روزنامه آرمان امروز گفته بود: نگاه آقای روحانی و تیم همراه ایشان همواره به عرصه سیاست خارجی بوده و ایشان راه حل مشکلات داخلی را در مساله هسته‌ای جست‌وجو کرده‌اند. این یک خطای استراتژیک از سوی دولت بوده است!

****خوانش محتوای بخش‌های مذکور و حتی سرتاسر یادداشت حق‌شناس، در کنار دانستن تناقضات مواضع وی پیرامون دولت روحانی؛ بوضوح علت تنش‌های زیر پوستی ستاد جریان خاص با برخی طیف‌های فکری و حزبی اصلاح‌طلب را نشان می‌دهد.

وعده‌های انتخاباتی حسن روحانی که به زعم جریان خاص می‌بایست و می‌باید آنها را اجرا کند دو صورت عمده دارد و مابقی «فسانه»! است.

صورت اول، فک حصر از فتنه‌گران سال 88 است و صورت دوم نیز عملگری در بحث تأیید صلاحیت‌ها به نفع چهره‌های جریان خاص است تا هرچه بیشتر بتوانند از فیلترهای نظارتی عبور کنند.

اکنون مشخص نیست که حق‌شناس چگونه توانسته است بر خلاف مواضع قبلی‌اش، تغییر چند استاندار را به مثابه وفاداری روحانی به وعده‌های خود ارزیابی کند؟!

پیش از این، احمد پورنجاتی، از دیگران فعالان اصلاح‌طلب طی یادداشتی خطاب به روحانی نوشته بود: اینها (مواضع روحانی) البته برای بنده زاده‌ی "بی‌بی" که من باشم، و آرد خود را بیخته و الک خود را آویخته‌ام خوب و خوشایند است. مرسی! اما برای خود "بی‌بی" حتی شلوارک هم نمی‌شود، چه رسد به "شلیته"! چون عیال بی‌بی، کار ندارد. نوه‌ی بی‌بی، کار ندارد. بازار، "نا" ندارد!

عبد‌الله ناصری، از چهره‌های جریان مذکور هم زمانی گفته بود: ممکن است در آن زمان(انتخابات دولت دوازدهم!) هم با توجه به رقبایی که حاضر می‌شوند اصلاح‌طلبان باز هم به این نتیجه برسند که از روحانی حمایت کنند اما شاقول اصلاح‌طلبان این است که آقای روحانی و وزارت کشورش پای انتخابات (مجلس دهم) می‌ایستد یا نه و حاضر است هزینه بکند؟ هیأت‌های اجرایی را که نخستین ابزار نظارتی هستند چگونه شکل خواهد داد؟

یادآور می‌شود مسئله «حصر» نیز بعنوان مطالبه اصلی اصلاح‌طلبان از دولت روحانی بارها و بارها مورد اشاره قرار گرفته است و رئیس‌جمهور روحانی هم اگرچه تاکنون چند مرتبه با بیان عبارت «قول‌هایم را فراموش نکرده‌ام»! گویا به همین مسئله اشاره کرده است اما چیزی که در عمل وجود دارد، آنست که این مسئله تا زمان توبه علنی فتنه‌گران محصور و منزوی، لغو نخواهد شد و دولت هم وعده‌ای داده است که از حیطه اختیاراتش خارج است.

درباره تغییر مواضع اصلاح‌طلبانی که زمانی از روحانی انتقاد کرده‌اند، بعد از این نیز باید منتظر رخدادهای جدیدی بود...