صدا دزدي فتنه گران؛

حسن شرقي را به نام شجريان جا زدند

خواننده ترانه موسوم به "موج خون " با ابراز برائت از فتنه گران در سوء استفاده و انتشار اين ترانه در سايت هاي ضدانقلاب تاكيد كرد: فتنه گران با سوء استفاده از اين ترانه در حقيقت صداي من را در راستاي فتنه انگيزي خود دزديده‌اند.

کد خبر: ۲۶۲۱۲

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۱۱

به گزارش صراط نیوز به نقل از رجانیوز، حسن شرقي با بيان اينكه شعر اين ترانه از فريدون مشيري و آهنگساز آن هم رهام سبحاني است، گفت: فلسفه سرودن اين شعر توسط مشيري –كه در كتاب شعر او هم آمده است- كودكان مظلوم فلسطين و لبنان بودند كه او خود نيز به اين نكته اشاره كرده بود كه بعد از مشاهده صحنه هايي از كشته شدن كودكان فلسطيني و لبناني اين شعر را سرودم.

وي همچنين تاكيد كرد كه آهنگسازي و ضبط اين ترانه نيز مانند فلسفه سروده شدن شعر و هدف شاعرش در اعتراض ظلم به كودكان فلسطيني و لبناني بود.

شرقي با بيان اينكه اين ترانه قبل از انتخابات رياست جمهوري ساخته شد و ربطي به حوادث انتخابات نداشت، افزود: آهنگ‎سازي اين ترانه در سال 87 انجام شد و ضبط آن نيز در ارديبهشت سال 88 صورت گرفت.

وي با بيان اينكه سوء استفاده از ترانه توسط فتنه گران مسبوق به سابقه است، گفت: نمونه كاري كه با اين ترانه كردند، همچون كاري است كه با ترانه " يار دبستاني من " كردند.

شرقي در پايان با بيان اينكه بر اينكه بدون رضايت و اطلاع عوامل اين ترانه، فتنه گران اقدام به نشر آن كردند، تاكيد كرد: هدف اصلي ما نشان دادن مظلوميت كودكان لبناني و فلسطيني بود و هيچ ارتباطي با مسائل پس از انتخابات نداشت و به نوبه خود سوء استفاده از اين ترانه را محكوم مي كنم.

گفتني است به دليل شباهت صداي حسن شرقي با محمدرضا شجريان فتنه گران اين ترانه را به اسم شجريان در سايت هاي خود منتشر كرده و از آن به نفع دشمنان ايران سوء استفاده كردند.

شعر اين ترانه كه براي كودكان مظلوم لبنان و فلسطين سروده شد

شرم تان باد اي خداوندان قدرت،

بس كنيد!

بس كنيد از اين همه ظلم و قساوت

بس كنيد!

اي نگهبانانِ آزادي!

نگهدارانِ صلح!

اي جهان را لطف تان تا قَعرِ دوزخ رهنمون،

سربِ داغ است اين كه مي باريد بر دل‌هايِ مردم،

سرب داغ!

موجِ خون است اين، كه مي رانيد بر آن كشتيِ

خودكامگي را

موج خون!

گرنه كوريد و نه كر،

گر مسلسل هاي تان يك لحظه ساكت مي شوند،

بشنويد و بنگريد:

بشنويد اين وايِ مادرهاي جان آزرده است،

كاندرين شب هايِ وحشت، سوگواري مي كنند!

بشنويد اين بانگِ فرزندانِ مادر مرده است؛

كز ستم هايِ شما هر گوشه زاري مي كنند.

بنگريد اين كشتزاران را كه مزدوران تان

روز وشب با خونِ مردم ،آبياري مي كنند.

بنگريد اين خلق عالم را كه دندان بر جگر،

بيدادتان را، بردباري مي كنند!

دست ها از دستِ تان اي سنگْ چشمان! بر خداست!

گرچه مي دانم

آنچه بيداري ندارد،

خوابِ مرگ بي گناهان است و وجدان شماست!

با تمام اشك‌هايم ،باز، – نوميدانه – خواهش مي كنم:

بس كنيد!

بس كنيد!

فكر مادرهايِ دلواپس كنيد

رحم بر اين غنچه هايِ نازكِ نورس كنيد!

بس كنيد!