اعمال شب قدر+متن دعای جوشن‌کبیر

اعمال شب‌های قدر ( شب نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم ماه رمضان) منتشر می شود.

کد خبر: ۲۴۷۶۶۲

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۴ - ۱۶:۰۵

صراط: شب نوزدهم اولین شب شب از شبهاى قدر است و شب قدر همان شبى است که در تمام سال شبى به خوبى و فضیلت آن نمى رسد و عمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه و در آن شب تقدیر امور سال مى شود و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به اذن پروردگار به زمین نازل مى شوند و به خدمت امام زمان(عج) مشرف مى شوند و آنچه براى هرکس مقدر شده است بر امام زمان(عج) عرض مى کنند.اعمال شبهاى قدر بر دو نوع است؛ یکى آنکه در هر سه شب باید انجام داد و دیگر آنکه مخصوص است به هر شبى.

اول، غسل است. علامه مجلسى فرموده که غسل این شبها را مقارن غروب آفتاب کردن بهتر است که نماز شام را با غسل بخواند.

دوم، دو رکعت نماز است در هر رکعت بعد از حمد هفت مرتبه توحید بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَتُوبُ اِلَیْهِ بگوید در روایت نبوى(صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله) است که از جاى خود برنخیزد تا حق تعالى او را و پدر و مادرش را بیامرزد.

سوم قرآن مجید را بگشاید و بگذارد در مقابل خود و بگوید: اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِکِتابِکَ الْمُنْزَلِ وَما فیهِ وَفیهِ اسْمُکَ الاْکْبَرُ وَاَسْماَّؤُکَ الْحُسْنى وَما یُخافُ ویُرْجى اَنْ تَجْعَلَنى مِنْ عُتَقاَّئِکَ مِنَ النّارِ پس هر حاجت که دارد بخواهد.

چهارم آنکه مُصحَف شریف را بگیرد و بر سر بگذارد و بگوید: اَللّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الْقُرْآنِ وَبِحَقِّ مَنْ اَرْسَلْتَهُ بِهِ وَبِحَقِّ کُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فیهِ وَبِحَقِّکَ عَلَیْهِمْفَلا اَحَدَ اَعْرَفُ بِحَقِّکَ مِنْکَ پس 10 مرتبه بگوید بِکَ یا اَللّهُ و 10 مرتبه بِمُحَمَّدٍ 10 مرتبه بِالْحَسَنِ و 10 مرتبه بِالْحُسَیْنِ 10 مرتبه بحق على علیه السلام 10 مرتبه بحق فاطمه سلام الله علیها 10 مرتبه بحق حسن علیه السلام 10 مرتبه بحق حسین علیه السلام و 10 مرتبه بِعَلِىّ بْنِ الْحُسَیْنِ و 10 مرتبه بُمَحَمَّدِ بْنِ عَلِی و 10 مرتبه بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ 10 مرتبه بحق على بن الحسین علیه السلام 10 مرتبه بحق محمد بن على علیه السلام 10 مرتبه بحق جعفر بن محمد علیه السلام و 10 مرتبه بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ و 10مرتبه بِعَلِىِّ بْنِ مُوسى و 10 مرتبه بحق موسى بن جعفر علیه السلام و 10 مرتبه بحق على بن موسى علیه السلام 10 مرتبه بِمُحَمَّدِبْنِ عَلِی  و 10 مرتبه بِعَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ و 10 مرتبه بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِی، 10 مرتبه بحق محمد بن على علیه السلام، 10 مرتبه بحق على بن محمد علیه السلام و 10 مرتبه بحق حسن بن على علیه السلام و 10 مرتبه بِالْحُجَّةِ پس هر حاجت که دارى طلب کن.

پنجم زیارت کند امام حسین(ع) را در خبر است که چون شب قدر مى شود منادى از آسمان هفتم ندا مى کند از بُطنان عرش که حق تعالى آمرزیده هر که را که به زیارت قبر امام حسین علیه السلام آمده است.

ششم اینکه، احیا بدارد این شبها را همانا روایت شده هر که احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان و سنگینى کوهها و کیل دریاها باشد.

اَللّهُمَّ اِنّى اَمْسَیْتُ لَکَ عَبْداً داخِراً لا اَمْلِکُ لِنَفْسى نَفْعاً وَلا ضَرّاً وَلا اَصْرِفُ عَنْها سُوَّءاً اَشْهَدُ بِذلِکَ عَلى نَفْسى وَاَعْتَرِفُ لَکَ بِضَعْفِ قُوَّتى وَقِلَّةِ حیلَتى فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْجِزْ لى ما وَعَدْتَنى وَجَمیعَ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فى هذِهِ اللَّیْلَةِ وَاَتْمِمْ عَلَىَّ ما اتَیْتَنى فَاِنّى عَبْدُکَ الْمِسْکینُ الْمُسْتَکینُ الضَّعیفُ الْفَقیرُ الْمَهینُ اَللّهُمَّ لا تَجْعَلْنى ناسِیاً لِذِکْرِکَ فیما اَوْلَیْتَنى وَلا [غافِلاً] لاِِحْسانِکَ فیما اَعْطَیْتَنى وَلا ایِساً مِنْ اِجابَتِکَ وَاِنْ اَبْطَاَتْ عَنّى فى سَرّاَّءَ اَوْ ضَرّاَّءَ اَوْ شِدَّةٍ اَوْ رَخاَّءٍ اَوْ عافِیَةٍ اَوْ بَلاَّءٍ اَوْ بُؤْسٍ اَوْ نَعْماَّءَ اِنَّکَ سَمیعُ الدُّعاَّءِ

این دعا را کفعمى از امام زین العابدین(ع) روایت کرده که در این شبها مى خوانده در حال قیام و قعود و رکوع و سجود و علامه مجلسى فرموده که بهترین اعمال در این شبها طلب آمرزش و دعا از براى مطالب دنیا و آخرت خود و پدر و مادر و خویشان خود و برادران مؤمن زنده و مرده ایشان است و اَذْکار و صلوات بر محمد و آل محمد عَلیهمُ السلام آنچه مقدور شود و در بعضى از روایات وارد شده است که دعاء جوشن کبیر را در این سه شب بخوانند فقیر گوید که دعاء جوشن در سابِقْ گذشت و روایت شده که خدمت حضرت رسول(ص) عرض شد که اگر من درک کنم شب قدر را چه از خداوند خود بخواهم فرمود عافیت را.

هفتم صد رکعت نماز کند که فضیلت بسیار دارد و افضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه توحید بخواند هشتم بخواند:

اعمال مخصوصه شبهاى قدر اعمال شب نوزدهم
پس اعمال شب نوزدهم چند چیز است:
اول صد مرتبه اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ.
دوم صد مرتبه اَللّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ.
سوم بخواند دعاء یا ذَاالَّذى کانَ را که در قسم چهارم گذشت.
چهارم بخواند: اَللّهُمَّ اْجْعَلْ فیما تَقْضى وَتُقَدِّرُ مِنَ الاْمْرِ الْمَحْتُومِ وَفیما تَفْرُقُ مِنَ الاْمْرِ الحَکیمِ فى لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَفِى الْقَضاَّءِ الَّذى لا یُرَدُّ وَلا یُبَدَّلُ اَنْ تَکْتُبَنى مِنْ حُجّاجِ بَیْتِکَ الْحَرامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمُ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئاتُهُمْ وَاجْعَلْ فیما تَقْضى وَتُقَدِّرُ اَنْ تُطیلَ عُمْرى وَتُوَسِّعَ عَلَىَّ فى رِزْقى وَتَفْعَلَ بى کَذا وَکَذا و به جاى کَذا وَ کَذا حاجت خود را ذکر کند.

شب بیست و یکم:

فضیلتش زیادتر از شب نوزدهم است، و باید اعمال آن شب را از غسل و احیاء و زیارت و نماز، هفت قل هو الله و قرآن بر سر گرفتن و صد رکعت نماز و دعای جوشن کبیر و غیره در این شب به عمل آورد، در روایات تاکید شده در غسل و احیاء و جدّ و جهد در عبادت در این شب و شب بیست و سوم.
امام صادق علیه‏ السلام فرمود:« تقدیر امور و سرنوشت‌ها در شب قدر، یعنی شب نوزدهم، تحکیم آن در شب بیست و یکم، و امضا ‏آن در شب بیست و سوم صورت می‏گیرد.» (وسائل الشیعه، حرّ عاملی، دار الاحیاء التراث، ج 7، ص259)
شب بیست و سوم شب شریفی است ،طبق روایت امام صادق علیه السلام در این شب تقدیرات ما امضا می شود،پس بکوشیم با عبادت و خاکساری به درگاه خداوند متعال ،بهترین تقدیرات را از او خواسته و تمنّا کینم آنچه از خیر هست برای ما امضا شود و شرور با نگاه رحمت خداوند مهربان از زندگی ما دفع شوند.

دعاى شب بیست و سوّم
یا رَبَّ لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَجاعِلَها خَیْراً مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ وَرَبَّ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ
اى پروردگار شب قدر و قرار دهنده آن بهتر از هزار ماه و پروردگار شب و روز
وَالْجِبالِ وَالْبِحارِ وَالظُّلَمِ والاْنْوارِ وَالاْرْضِ وَالسَّماَّءِ یا بارِئُ یا
و کوهها و دریاها و تاریکى ها و روشنیها و زمین و آسمان اى پدیدآرنده اى
مُصَوِّرُ یا حَنّانُ یا مَنّانُ یا اَللّهُ یا رَحْمنُ یا اَللّهُ یا قَیُّومُ یا اَللّهُ یا بَدیعُ یا اَللّهُ یا اَللّهُ یا
صورت بخش اى عطابخش اى نعمت ده اى خدا اى بخشاینده اى خدا اى پاینده اى خدا اى نوآفرین اى خدا اى خدا
اَللّهُ لَکَ الاْسْماَّءُ الْحُسْنى وَالاْمْثالُ الْعُلْیا وَالْکِبْرِیاَّءُ وَالاْ لاَّءُ اَسْئَلُکَ
اى خدا از آن توست نامهاى نیک و نمونه هاى والا و بزرگى و نعمتها از تو خواهم که
اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّیْلَةِ
درود فرستى بر محمد و آل محمد و قرار دهى نام مرا در این شب در زمره
فِى السُّعَداَّءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَداَّءِ وَاِحْسانى فى عِلِّیّینَ وَاِسائَتى
سعادتمندان و روحم را با شهیدان و احسان و نیکیم را در بلندترین درجات و گناهم را
مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى یَقیناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَایماناً یُذهِبُ الشَّکَّ
آمرزیده و یقینى به من ببخشى که همیشه با دلم همراه باشد و ایمانى به من بدهى که یکسره شک و تردید را
عَنّى وَتُرْضِیَنى بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا فِى الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ
از من دور کنى و بدانچه نصیبم کرده اى خوشنودم سازى و بده به ما در دنیا نیکى و نعمت و در آخرت نیز
حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَریقِ وَارْزُقْنى فیها ذِکْرَکَ وَشُکْرَکَ
نیکى و نگاهمان دار از عذاب آتش سوزان و روزیم کن در این شب ذکر خود و سپاسگزاریت
وَالرَّغْبَةَ اِلَیْکَ وَالاِْنابَةَ والتَّوبَةَ والتَّوْفیقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مُحَمَّداً وَ الَ
و شوق و بازگشت و توبه بسوى خودت را و موفقم بدار بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل
مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ
محمد علیهم السلام
و روایت کرده محمّد بن عیسى به سند خود از صالحین : که فرمودند مکرّر مى کنى در شب بیست و سیّم از ماه رمضان این دعا را در حال سجود و قیام و قعود و بر هر حالى که هستى در تمام ماه و هر چه ممکنت شود و هر زمانى که حاضر شود تو را یعنى یادت آید این دعا در روزگار حیاتت مى گوئى بعد از ستایش کردن حقّ تعالى به بزرگوارى و فرستادن صلوات بر پیغمبر صلى الله علیه و آله :

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى اباَّئِهِ فى
خدایا باش براى ولى خود (فلان پسر فلان )حضرت حجت فرزند امام حسن عسکرى درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد در
هذِهِ السَّاعَةِ وَفى کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقاَّئِداً وَناصِراً وَدَلیلا
این ساعت و در هر ساعت یار و مددکار و نگهبان و رهبر و یاور و راهنما
وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً
و مى خوانى نیز :و دیده بان تا او را از روى میل و رغبت مردم در روى زمین سکونت دهى و بهره مندش سازى زمانى دراز
یا مُدَبِّرَ الاُْمُورِ یا باعِثَ مَنْ فِى الْقُبُورِ یا مُجْرِىَ الْبُحُورِ یا مُلَیِّنَ
اى تدبیرکننده کارها اى برانگیزنده هرکه در گورها است اى روان کننده دریاها اى نرم کننده
الْحَدیدِ لِداوُدَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمدٍ وَافْعَلْ بى کَذا وَکَذا
آهن براى حضرت داود درود فرست بر محمد و آل محمد و بکن نسبت به من چنین و چنان
و به جاى این کلمه حاجات خود را بخواهد
اللَّیْلَةَ اللَّیْلَةَ
همین امشب همین امشب

و بلند کن دستهاى خود را به سوى آسمان یعنى در وقت گفتن یا مُدَبِّرَ الاُْمُورِ تا آخر و بگو این دعا را در حال رکوع و سجود و ایستاده و نشسته و مکرّر کن آنرا و بگو آنرا نیز در شب آخر ماه رَمَضان .

دعاى جوشن كبير
اين دعا در كتابهاى بلد الامين و مصباح كفعمى آمده،از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام،از پدر ايشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله‏ روايت شده:اين دعا را جبرئيل براى آن حضرت در يكى از جنگها فرود آورد،درحالى‏كه زره سنگينى بر تن آن جناب بود به گونه‏اى كه سنگينى‏ آن بدن مبارك آن حضرت را به درد آورده بود.جبرئيل عرضه داشت:يا محمّد پروردگارت به تو سلام ميرساند و ميفرمايد:اين جوشن(زره) را از تن خود بيرون كن و اين دعا را بخوان كه براى تو و امّتت موجب ايمنى است.سپس شرحى در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه اينجا جاى بيان تمام آن نيست ولى به برخى از آن اشاره مى‏كنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد،خدا به احترام آن او را به آتش نمى‏افكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلى پاك بخواند،حق تعالى بهره‏مندى را روزى او مى‏كند،و براى وى‏ هفتاد هزار فرشته مى‏آفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براى او قرار دهند.در ادامه نيز فضيلت زيادى‏ نقل كرده تا آنكه فرمود:هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند،خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مى‏كند،و بهشت را براى او واجب مى‏گرداند،و دو فرشته را بر او مى‏گمارد تا او را از گناهان حفظ كنند،و در طول زندگى خود در امان خدا باشد و در پايان روايت آمده:امام حسين عليه السّلام فرمود:پدرم على بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد،و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم. اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاى خدا است و اسم اعظم نيز در آن است. فقير گويد:از اين روايت دو نكته استفاده مى‏شود،اوّل:استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‏كه علاّمه بحر العلوم(عطر مرقده) در كتاب«الدرّة»به آن اشاره فرموده است:
وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
{شد مستحب نوشتن بر اكفان#گواه بر اسلام و هم بر ايمان}
وَهكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاْمانِ
{و هم نوشتن كتاب قرآن#و جوشن آن دعاى امن و امان}
دومّ:استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان،و امّا درباره قرائت آن در خصوص شبهاى قدر بايد گفت، ذكرى از آن در اين روايت نيامده است ولى علاّمه مجلسى قدس سره روحه در كتاب«زاد المعاد»آن را در ضمن اعمال شبهاى قدر ذكر نموده است و در پاره‏اى از روايات نيز وارد شده كه دعاى«جوشن كبير»را در هر يك از شبهاى قدر بخوانند.و براى ما در اين مقام فرمايش علاّمه مجلسى احلّه اللّه دار المقام كافى است. در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است،و هر بندى مشتمل بر ده نام از نام‏هاى خداست كه در آخر هر بند بايد گفت:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
و در كتاب «بلد الامين»آمده است كه در آغاز هر بند«بسم اللّه»بگويد و در آخرش:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ
منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست،فريادرس فريادرس‏ بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را اى پروردگار از آتش رهايى بخش،اى سرچشمه هيبت و كرامت،اى مهربان‏ترين‏ مهربانان.و آن دعا اين است:
و آن دُعا اين است :
بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحیم
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‏اش هميشگى است
(1) اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
(1)خدايا از تو خواستارم به نامت،اى خدا،اى بخشنده،اى مهربان،اى گرامى،اى پايدار،اى بزرگ،اى ديرينه‏ اى دانا،اى شكيفا،اى فرزانه،منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست،فرياد رس فرياد رس،ما را از آتش برهان‏ اى پروردگار من.
(2) يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِىَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ
(2)اى سرور سروران،اى برآورنده دعاها،اى بلندى‏بخش جايگاهها،اى‏ سرچشمه نيكيها،اى درگذرنده از خطاها،اى عطابخش خواسته‏ها،اى پذيرنده توبه‏ها،اى شنونده‏ نداها،اى داناى رازها،اى دور كننده بلاها
(3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ
(3)اى بهترين آمرزگاران،اى بهترين گشايشگران‏ اى بهترين ياوران،اى بهترين داوران،اى بهترين روزى دهان،اى بهترين وارثان،اى بهترين ستايشگران‏ اى بهترين يادآوران،اى بهترين عطابخشان،اى بهترين نيكوكاران،
(4) یَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَ الْکَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الْجَلالُ یَا مَنْ هُوَ الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ یَا مَنْ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْعِقَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ أَمُّ الْکِتَابِ
(4)اى آن‏كه شكوه و زيبايى تنها از آن اوست‏ اى آن‏كه توانايى و برازندگى تنها از آن اوست،اى آن‏كه فرمانروايى و شوكت تنها از آن اوست،اى آنكه اوست بزرگ و برتر،اى‏ پديدآورنده ابرهاى پرباران،اى آن‏كه نيرومند،و پرتوان است،اى آن‏كه حسابرسى چالاك است،اى آن‏كه‏ كيفرش سخت و شديد است،اى آن‏كه پاداش نيك تنها نزد اوست،اى آن‏كه دفرت هستى پيش روى اوست
(5) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا دَیَّانُ یَا بُرْهَانُ یَا سُلْطَانُ یَا رِضْوَانُ یَا غُفْرَانُ یَا سُبْحَانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَیَانِ
(5) خدايا!از تو خواستارم به نامت اى پرمهر،اى بخشايشگر،اى جزادهنده،اى روشنى خرد،اى فرمانروا،اى‏ خشنودى،اى آمرزش،اى پاك،اى پشتوانه،اى صاحب نعمت و بيان
(6) یَا مَنْ تَوَاضَعَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِعِزَّتِهِ یَا مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِهَیْبَتِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مِنْ خَشْیَتِهِ یَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ یَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ یَا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ لا یَعْتَدِی عَلَى أَهْلِ مَمْلَکَتِهِ
(6)اى آن‏كه همه در برابر عظمتش فروتن،اى آن‏كه همه در برابر قدرتش تسليم،اى آن‏كه همه در برابر عزّتش خوار، اى آن‏كه همه در برابر هيبتش هراسان،اى آن‏كه همه از ترسش فرمانبردار،اى آن‏كه كوهها از بيمش شكافته،اى آن‏كه آسمانها به امرش بر پا،اى آن‏كه زمينها به اجازه‏اش‏ بر جا،اى آن‏كه رعد به ستايشش تسبيح‏گو است،اى آن‏كه بر اهل مملكتش ستم نمى‏كند
(7) یَا غَافِرَ الْخَطَایَا یَا کَاشِفَ الْبَلایَا یَا مُنْتَهَى الرَّجَایَا یَا مُجْزِلَ الْعَطَایَا یَا وَاهِبَ الْهَدَایَا یَا رَازِقَ الْبَرَایَا یَا قَاضِیَ الْمَنَایَا یَا سَامِعَ الشَّکَایَا یَا بَاعِثَ الْبَرَایَا یَا مُطْلِقَ الْأُسَارَى (7)اى درگذرنده‏
از خطاها،اى برطرف كننده بلاها،اى اوج اميدواريها،اى بسياردهنده عطاها،اى بخشنده هدايا، اى روزى‏رسان آفريده‏ها،اى برآورنده آرزوها،اى شنواى گلايه‏ها،اى برانگيزنده بندگان،اى بندگشاى دربندان
(8) یَا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ یَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ یَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِ یَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ یَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ یَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ یَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخَاءِ یَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْمَاءِ
(8) اى صاحب سپاس و ستايش،اى صاحب فخر و زيبايى،اى صاحب بزرگوارى و والايى،اى صاحب پيمان و وفا، اى صاحب گذشت و رضا،اى صاحب بخشش و عطاء،اى صاحب دادرسى و داورى،اى صاحب عزّت‏ و بقا،اى صاحب كرم و بخشش،اى صاحب عطاها و نعمتها
(9) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مَانِعُ یَا دَافِعُ یَا رَافِعُ یَا صَانِعُ یَا نَافِعُ یَا سَامِعُ یَا جَامِعُ یَا شَافِعُ یَا وَاسِعُ یَا مُوسِعُ
(9)خدايا از تو خواستارم به نامت‏ اى بازدارنده،اى دور كننده،اى بردارنده،اى سازنده،اى سودبخش،اى شنوا،اى گرد آوردنده،اى ياريگر،اى مهرگستر،اى‏ وسعت‏بخش
(10) یَا صَانِعَ کُلِّ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقَ کُلِّ مَخْلُوقٍ یَا رَازِقَ کُلِّ مَرْزُوقٍ یَا مَالِکَ کُلِّ مَمْلُوکٍ یَا کَاشِفَ کُلِّ مَکْرُوبٍ یَا فَارِجَ کُلِّ مَهْمُومٍ یَا رَاحِمَ کُلِّ مَرْحُومٍ یَا نَاصِرَ کُلِّ مَخْذُولٍ یَا سَاتِرَ کُلِّ مَعْیُوبٍ یَا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍ
(10)اى سازنده هر ساخته،اى آفريننده هر آفريده،اى روزى‏بخش هر روزى‏خوار، اى داراى هر دارايى،اى غمگسار هر غمزده،اى فرج‏بخش هر اندوهگين،اى مهرورز بر هر مهرجو اى ياور هر بى‏ياور،اى پرده‏پوش هر كاستى،اى پناه هر رانده.
(11) یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی یَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِی یَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ ضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی
(11)اى توشه‏ام در سختى،اى اميدم در ناگوارى،اى همدم در وحشت،اى همرهم در غربت‏ اى سرپرستم در نعمت،اى فريادرسم در گرفتارى،اى رهنمايم در سرگردانى،اى توانگرى‏ام در تنگدستى‏ اى پناهم در دماندگى،اى مددرسانم در پريشانى
(12) یَا عَلامَ الْغُیُوبِ یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ یَا کَاشِفَ الْکُرُوبِ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ یَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ یَا أَنِیسَ الْقُلُوبِ یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ
(12)اى داناى نهانها،اى آمرزنده‏ گناهان،اى پرده‏پوش عيبها،اى غمگسار غمها،اى دگرگون‏ساز دلها،اى پزشك‏ قلبها،اى روشنى‏بخش دلها،اى همدم جانها،اى گره گشاى اندوهها،اى گشايشگر دلتنگيها
(13) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُ یَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا دَلِیلُ یَا قَبِیلُ یَا مُدِیلُ یَا مُنِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُحِیلُ
(13)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى والا،اى زيبا،اى كارگشا،اى سرپرست،اى راهنما،اى‏ پذيرا،اى گرداننده،اى عطابخش،اى درگذرنده،اى حال گردان
(14) یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ یَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِینَ یَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ یَا مَلْجَأَ الْعَاصِینَ یَا غَافِرَ الْمُذْنِبِینَ یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ
(14)اى رهنماى رهجويان،اى مددرس‏ مددجويان،اى فريادرس فريادكنان،اى پناه پناهندگان،اى ايمنى‏بخش هراسندگان،اى ياور مؤمنان،اى مهرورز بر خاك نشستگان،اى پناه عصيانگران،اى آمرزنده گنهگاران،اى اجابت‏كننده دعاى‏ بيچارگان.
(15) یَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ یَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِ یَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ یَا ذَا الْحِکْمَةِ وَ الْبَیَانِ یَا ذَا الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ یَا ذَا الْحُجَّةِ وَ الْبُرْهَانِ یَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ السُّلْطَانِ یَا ذَا الرَّأْفَةِ وَ الْمُسْتَعَانِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِ
(15)اى صاحب جود و نيكى،اى صاحب بخش و عطا،اى صاحب امن و امان،اى صاحب قدس و پاكى،اى صاحب حكمت و بيان،اى صاحب رحمت و رضوان اى صاحب حجّت و برهان،اى صاحب عظمت و سلطان،اى صاحب مهر و اى پشتيبان،اى صاحب‏ گذشت و غفران
(16)یَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ إِلَهُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ صَانِعُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ یَبْقَى وَ یَفْنَى کُلُّ شَیْ‏ءٍ
(16)اى آن‏كه پروردگار همه اوست،اى آن‏كه معبود همه،اوست،اى آن‏كه آفريننده همه،اوست‏ اى آن‏كه سازنده همه،اوست،اى آن‏كه پيش از همه بود،اى آن‏كه بعد از همه هست،اى آن‏كه از هر چيز برتر است،اى آن‏كه به همه‏چيز داناست،اى آن‏كه بر هر چيز توانا است،اى آن‏كه او هميشگى است و همه‏چيز رفتنى است.
(17) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُؤْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ یَا مُکَوِّنُ یَا مُلَقِّنُ یَا مُبَیِّنُ یَا مُهَوِّنُ یَا مُمَکِّنُ یَا مُزَیِّنُ یَا مُعْلِنُ یَا مُقَسِّمُ
(17)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى ايمنى‏بخش،اى چيره بر همه،اى هستى‏آفرين،اى دلبر،اى‏ خردربا،اى سادگى‏بخش،اى توان‏ده،اى زينت‏بخش،اى نمايانگر،اى پخش‏كن.
(18)یَا مَنْ هُوَ فِی مُلْکِهِ مُقِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی سُلْطَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی جَلالِهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَى عِبَادِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی صُنْعِهِ حَکِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ قَدِیمٌ
(18)اى آن‏كه در فرمانروايى‏اش پابرجاست‏ اى آن‏كه در پادشاهى‏اش ديرينه است،اى آن‏كه در شكوهش بزرگ است،اى آن‏كه بر بندگانش مهربان است،اى‏ اى آن‏كه به هرچيز داناست،اى آن‏كه بر نافرمانان بردبار است،اى آن‏كه بر اميدواران اكرام ورزد،اى آن‏كه در آفرينش حكمت نمايد،اى آن‏كه در حكمتش مهر ورزد،اى آن‏كه در مهرش ديرينه است.
(19) یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلا فَضْلُهُ یَا مَنْ لا یُسْأَلُ إِلا عَفْوُهُ یَا مَنْ لا یُنْظَرُ إِلا بِرُّهُ یَا مَنْ لا یُخَافُ إِلا عَدْلُهُ یَا مَنْ لا یَدُومُ إِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا سُلْطَانَ إِلا سُلْطَانُهُ یَا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ءٍ رَحْمَتُهُ یَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ یَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ لَیْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُ
(19)اى آن‏كه جز به فضلش اميد نيست،اى آن‏كه جز عفوش خواهش نشود،اى آن‏كه جز به نيكى‏اش چشم ندوزند،اى آن‏كه جز از دادش‏ نهراسند،اى آن‏كه پايدار نماند جز فرمانروايى‏اش،اى آن‏كه جز سلطنتش سلطنتى نيست،اى آن‏كه رحمتش همه‏ را فرا گرفته،اى آن‏كه رحمتش بر خشمش پيشى گرفته،اى آن‏كه دانشش همه را فرو گرفته،اى آن‏ كه هيچكس همانندش نيست.
(20) یَا فَارِجَ الْهَمِّ یَا کَاشِفَ الْغَمِّ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ یَا قَابِلَ التَّوْبِ یَاخَالِقَ الْخَلْقِ یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا مُوفِیَ الْعَهْدِ یَا عَالِمَ السِّرِّ یَا فَالِقَ الْحَبِّ یَا رَازِقَ الْأَنَامِ
(20)اى گشاينده اندوه،اى برطرف كننده غم،اى آمرزنده گناه،اى پذيرنده توبه،اى آفريننده آفريدگان،اى راست وعده،اى وفادار به پيمان،اى داناى راز نهان،اى شكافنده دانه،اى روزى‏ دهنده بندگان.
(21)اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَلِیُّ یَا وَفِیُّ یَا غَنِیُّ یَا مَلِیُّ یَا حَفِیُّ یَا رَضِیُّ یَا زَکِیُّ یَا بَدِیُّ یَا قَوِیُّ یَا وَلِیُّ
(21)خدايا!از تو خواستارم به نامت اى والا،اى وفادار،اى توانگر،اى امان‏ده،اى پرمهر،اى‏ خشنود،اى پاك،اى نمايان،اى پرتوان،اى فيض‏بخش.
(22) یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ یَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِیحَ یَا مَنْ لَمْ یُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَةِ یَا مَنْ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ یَا عَظِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَى یَا مُنْتَهَى کُلِّ شَکْوَى
(22)اى آن‏كه زيبايى را پديدار نمودى،اى آن‏كه زشتى را پوشاندى‏ اى آن‏كه بر گناه سرزنش نكردى،اى آن‏كه پرده‏درى ننمودى،اى كه گذشتت بزرگ،اى كه نيكو درگذرى،اى‏ آمرزگانيت فراگير،اى دستت به مهر گشوده،اى شنواى هر نجوى،اى سرانجام هر گلايه‏
(23) یَا ذَا النِّعْمَةِ السَّابِغَةِ یَا ذَا الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ یَا ذَا الْمِنَّةِ السَّابِقَةِ یَا ذَا الْحِکْمَةِ الْبَالِغَةِ یَا ذَا الْقُدْرَةِ الْکَامِلَةِ یَا ذَا الْحُجَّةِ الْقَاطِعَةِ یَا ذَا الْکَرَامَةِ الظَّاهِرَةِ یَا ذَا الْعِزَّةِ الدَّائِمَةِ یَا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتِینَةِ یَا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنِیعَةِ
(23)اى داراى نعمت فراوان،اى داراى رحمت فراگير،اى داراى بخشش آغازين،اى داراى حكمت‏ رسا،اى داراى نيروى برازنده،اى داراى برهان قطعى،اى داراى كرامت هويدا، اى داراى عزّت پايدار،اى داراى توان استوار،اى داراى عظمت بلندپايه.
(24) یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ یَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ یَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ یَا مُحْیِیَ الْأَمْوَاتِ یَا مُنْزِلَ الْآیَاتِ یَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ یَا مَاحِیَ السَّیِّئَاتِ یَا شَدِیدَ النَّقِمَاتِ
(24)اى پديدآورنده آسمانها اى برنهنده تاريكيها،اى رحم كننده اشكهاى ريزان،اى درگذرنده از لغزشها،اى پوشنده زشتيها،اى‏ زندگى‏بخش مردگان،اى فرودآور آيات،اى دوچندان كن خوبيها،اى ناپديد كننده بديها، اى سخت شكنجه.
(25)اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ یَا مُدَبِّرُ یَا مُطَهِّرُ یَا مُنَوِّرُ یَا مُیَسِّرُ یَا مُبَشِّرُ یَا مُنْذِرُ یَا مُقَدِّمُ یَا مُؤَخِّرُ
(25)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى صورتگر،اى سنجيده‏كار،اى گرداننده،اى‏ پاك كننده،اى روشنى‏بخش،اى ساده‏ساز،اى مژده‏ده،اى بيم‏ده،اى پيش‏آور،اى پس‏آور.
(26) یَا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ یَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ یَا رَبَّ التَّحِیَّةِ وَ السَّلامِ یَا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِی الْأَنَامِ
(26)اى پروردگار خانه‏ محترم،اى پرودگار ماه محترم،اى پرودگار شهر محترم،اى پروردگار ركن و مقام،اى پروردگار مشعر الحرام،اى پروردگار مسجد الحرام،اى پروردگار حلال و حرام،اى پروردگار روشنى و تاريكى، اى پروردگار تحيّت و سلام،اى پرورنده نيرو در مردمان.
(27)یَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ یَا أَعْدَلَ الْعَادِلِینَ یَا أَصْدَقَ الصَّادِقِینَ یَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِینَ یَا أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ یَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ یَا أَشْفَعَ الشَّافِعِینَ یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ
(27)اى داورترين داوران،اى دادگرترين‏ دادگران،اى راستگوترين راستگويان،اى پاكترين پاكان،اى بهترين آفرينندگان،اى چابكترين‏ حسابگران،اى شنواترين شنوندگان،اى بيناترين بينندگان،اى ياورترين ياوران،اى گرامى‏ترين‏ گراميان.
(28)یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ یَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ یَا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ یَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ یَا مُعِینَ مَنْ لا مُعِینَ لَهُ یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ یَا أَمَانَ مَنْ لا أَمَانَ لَهُ
(28)اى تكيه‏گاه آن‏كه تكيه‏گاه ندارد،اى پشتيبان آن‏كه پشتيبانى ندارد،اى اندوخته آن‏كه اندوخته‏اى ندارد اى پناه آن‏كه پناهى ندارد،اى فريادرس آن‏كه فريادرسى ندارد،اى افتخار آن‏كه افتخارى ندارد،اى عزّت آن‏كه عزّتى ندارد اى مددرسان آن‏كه مددى ندارد،اى همدم آن‏كه همدمى ندارد،اى ايمنى‏بخش آن‏كه ايمنى ندارد
(29) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ یَا سَالِمُ یَا حَاکِمُ یَا عَالِمُ یَا قَاسِمُ یَا قَابِضُ یَا بَاسِطُ
(29)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى نگهدار،اى پايدار،اى پاينده،اى مهرورز،اى سلامتى‏بخش،اى داور،اى دانا،اى بخش‏كن،اى‏ بازگير،اى فراخى‏بخش.
(30) یَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ یَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ یَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ یَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ یَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ یَا صَرِیخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ یَا مُعِینَ مَنِ اسْتَعَانَهُ یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ
(30)اى نگهدار آن‏كه از او نگهدارى جويد،اى مهربان بر آن‏كه از او مهر جويد،اى آمرزنده آن‏كه از او آمرزش خواهد اى ياور آن‏كه از او يارى طلبد،اى حافظ آن‏كه از او حفاظت خواهد،اى اكرام كننده آن‏كه از او اكرام خواهد،اى راهنماى آن‏كه از او راهنمايى جويد،اى دادرس آن‏كه از او دادرسى خواهد،اى مدديار آن‏كه از او مدد جويد،اى فريادرس آن‏كه از او فريادرسى خواهد
(31)یَا عَزِیزا لا یُضَامُ یَا لَطِیفا لا یُرَامُ یَا قَیُّوما لا یَنَامُ یَا دَائِما لا یَفُوتُ یَا حَیّا لا یَمُوتُ یَا مَلِکا لا یَزُولُ یَا بَاقِیا لا یَفْنَى یَا عَالِما لا یَجْهَلُ یَا صَمَدا لا یُطْعَمُ یَا قَوِیّا لا یَضْعُفُ
(31) اى عزيزى كه خوار نگردد،اى لطيفى كه دست‏اندازى نشود،اى پايدارى كه خوا او را درنيابد،اى پاينده‏اى كه فنا نپذيرد،اى زنده‏اى كه نمى‏ميرد، اى پادشاهى كه از بين نمى‏رود،اى هميشگى كه فانى نمى‏شود،اى دانايى كه نادانى ندارد،اى بى‏نيازى كه خوراك نخواهد،اى توانايى كه ناتوان نمى‏گردد
(32) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا أَحَدُ یَا وَاحِدُ یَا شَاهِدُ یَا مَاجِدُ یَا حَامِدُ یَا رَاشِدُ یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ
خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى يكتا،اى يگانه،اى گواه،اى بزرگوار،اى ستايش‏پذير،اى راهنما اى برانگيزنده،اى ميراث‏برنده،اى زيان‏رسان،اى سودبخش
(33) یَا أَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ یَا أَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ یَا أَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍ یَا أَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ یَا أَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ یَا أَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍ یَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا أَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ یَا أَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ یَا أَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزِیزٍ
(33)اى بزرگ‏تر از هر بزرگ،اى كريم‏تر از هر كريم، اى مهربان‏تر از هر مهربان،اى داناتر از هر دانا،اى فرزانه‏تر از هر فرزانه،اى ديرينه از هر ديرينه، اى بزرگ‏تر از هر بزرگ،اى لطيف‏تر از هر لطيف،اى باشكوه‏تر از هر باشكوه،اى عزيزتر از هر عزيز.
(34) یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ یَا قَدِیمَ الْفَضْلِ یَا دَائِمَ اللُّطْفِ یَا لَطِیفَ الصُّنْعِ یَا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ یَا مَالِکَ الْمُلْکِ یَا قَاضِیَ الْحَقِّ
(34)اى گذشت كريمانه،اى نعمتت بزرگ،اى خيرت بسيار،اى فضلت ديرينه،اى لطفت هميشگى، اى ضنعت چشم‏نواز،اى گره‏گشاى گرفتارى،اى بردارنده زيان،اى پادشاه هستى،اى داور بر حق،
(35)یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌ
(35)اى آن‏كه در پيمانش وفادار است،اى آن‏كه در وفادارى‏اش پايدار است،اى آن‏كه در پايدارى‏اش والاست،اى آن‏ كه در والايى‏اش نزديك است،اى آن‏كه در نزديكى‏اش با نرمى است،اى آن‏كه در نرمى‏اش شريف است،اى آن‏كه در شرفش با عزّت است،اى آن‏كه در عزّتش بزرگ است،اى آن‏كه در بزرگى‏اش شكوهمند است،اى آن‏كه در شكوهش‏ ستوده است.
(36) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِی یَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی یَا رَاضِی یَا عَالِی یَا بَاقِی
(36)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى بسنده،اى درمان‏بخش،اى وفادار،اى تندرستى‏ده‏ اى راهنما،اى به نيكى خوان،اى داور،اى خشنود،اى بلندمرتبه،اى ماندگار.
(37) یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَاضِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَاشِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ کَائِنٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مَوْجُودٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مُنِیبٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ خَائِفٌ مِنْهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ قَائِمٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ صَائِرٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ‏ءٍ هَالِکٌ إِلا وَجْهَهُ
(37)اى آن‏كه هرچيز برايش فروتن‏ است،اى آن‏كه هر چيز از او هراسان است،اى آن‏كه هستى هرچيز از او است،اى آن‏كه هرچيز به او پديدار است،اى آن‏ كه هرچيز به سوى او بازگشت كند،اى آن‏كه هرچيز از او ترسان است،اى آن‏كه هرچيز به او بر پاست،اى آن‏كه هر چيز به سوى او دگرگون مى‏شود،اى آن‏كه هر چيز به ستايش او تسبيه‏گو است،اى آن‏كه هرچيز جز جلوه‏اش نابود است
(38) یَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَنْجَى مِنْهُ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْغَبُ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ إِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ إِلا عَلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُعْبَدُ إِلا هُوَ
(38) اى آن‏كه گريزگاهى نيست جز به بارگاهش،اى آن‏كه پناهى جز به درگاهش نيست،اى آن‏كه مقصدى جز به سوى او نيست،اى آن‏كه از خشمش‏ رهاى نيست جز به مهرش،اى آن‏كه جز به سوى او ميلى نيست،اى آن‏كه جنبش و نيرويى نيست جز به او،اى آن‏كه جز از او مدد نجويند،اى آن‏كه جز بر او توكلّ نشود،اى آن‏كه جز به او اميدى نيست،اى آن‏كه جز او پرستيده نشود.
(39) یَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَرْغُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَ یَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَشْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ یَا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسِینَ
(39) اى بهترين هراس‏انگيزان،اى بهترين شوق‏آفرينان،اى بهترين جوياشدگان،اى بهترين پاسخ دهان،اى بهترين قصه‏شدگان‏ اى بهترين يادشدگان،اى بهترين ستودگان،اى بهترين دلبران،اى بهترين خواندگان،اى بهترين‏ همدمان.
(40) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ یَا قَادِرُ یَا قَاهِرُ یَا فَاطِرُ یَا کَاسِرُ یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُ
(40)خدايا!از تو خواستارم به نامت اى آمرزگار،اى پرده‏پوش،اى توانا،اى چيره،اى آفريننده‏ اى شكننده،اى شكسته‏بند،اى يادآور،اى بينا،اى ياور.
(41) یَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّى یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَى یَا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوَى یَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَى یَا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقَى یَا مَنْ یُنْجِی الْهَلْکَى یَا مَنْ یَشْفِی الْمَرْضَى یَا مَنْ أَضْحَکَ وَ أَبْکَى یَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْیَا یَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثَى
(41)اى آن‏كه آفريد پس متناسب نمود،اى آن‏كه اندازه نهاد پس رهنمون شد اى آن‏كه بلا را برگيرد،اى آن‏كه زمزمه نهان را بشنود،اى آن‏كه غرق‏شدگان را برهاند،اى آن‏كه از نابودى رهايى بخشد،اى آن‏كه بيماران را شفا دهد. اى آن‏كه خنداند و گرياند،اى آن‏كه ميراند و زنده كند،اى آن‏كه دوگونه مرد و زن آفريد.
(42) یَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِیلُهُ یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ بُرْهَانُهُ یَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقِیَامَةِ مُلْکُهُ یَا مَنْ فِی الْحِسَابِ هَیْبَتُهُ یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاؤُهُ یَا مَنْ فِی الْجَنَّةِ ثَوَابُهُ یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُ
(42) اى آن‏كه در خشكى و دريا راه اوست،اى آن‏كه در كرانه‏هاى هستى نشانه‏هاى اوست،اى آن‏كه در نشانه‏هايش برهان روشن اوست،اى آن‏كه‏ در مرگ آفريدگان قدرت‏نمايى اوست،اى آن‏كه در قبرها پندآموزى اوست،اى آن‏كه در رستاخيز فرمانروايى بى‏حدّ اوست،اى آن‏كه در حسابرسى‏ اعمال شكوه اوست،اى آن‏كه در سنجش كردارها داورى اوست،اى آن‏كه د ربهشت پاداش اوست،اى آن‏كه در دوزخ كيفر اوست
(43) یَا مَنْ إِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَلْجَأُ الْمُتَحَیِّرُونَ یَا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُرِیدُونَ یَا مَنْ بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ یَا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ
(43)اى آن‏كه هراسندگان به درگاه او گريزند،اى آن‏كه گنهكاران به سوى او پناه برند،اى آن‏كه پشيمانان آهنگ‏ او كنند،اى آن‏كه پارسايان به او ميل نمايند،اى آن‏كه سرگشتگان به او پناه برند،اى آن‏كه ارادتمندان به‏ او انس گيرند،اى آن‏كه شيفتگان به او افتخار كنند،اى آن‏كه خطاكاران در عفوش طمع ورزند،اى آن‏كه يقين‏يافتگان‏ به سوى او آرام گيرند،اى آن‏كه توكّل‏كنندگان بر او توكّل كنند.
(44) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَبِیبُ یَا طَبِیبُ یَا قَرِیبُ یَا رَقِیبُ یَا حَسِیبُ یَا مَهِیبُ [مُهِیبُ‏] یَا مُثِیبُ یَا مُجِیبُ یَا خَبِیرُ یَا بَصِیرُ
(44)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى دوست‏داشتنى،اى‏ شفابخش،اى نزديك،اى ديده‏بان،اى حسابرس،اى هراس‏انگيز،اى پاداش‏ده،اى اجابت كننده،اى آگاه‏ اى بينا.
(45) یَا أَقْرَبَ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ یَا أَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ یَا أَبْصَرَ مِنْ کُلِّ بَصِیرٍ یَا أَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبِیرٍ یَا أَشْرَفَ مِنْ کُلِّ شَرِیفٍ یَا أَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفِیعٍ یَا أَقْوَى مِنْ کُلِّ قَوِیٍّ یَا أَغْنَى مِنْ کُلِّ غَنِیٍّ یَا أَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوَادٍ یَا أَرْأَفَ مِنْ کُلِّ رَءُوفٍ
(45)اى نزديك‏تر از هر نزديك،اى محبوب‏تر از هر محبوب،اى بيناتر از هر بينا،اى آگاه‏تر از هر آگاه،اى شريف‏تر از هر شريف،اى برتر از هر بلند،اى تواناتر از هر توانا،اى توانگرتر از هر توانگر،اى بخشنده‏تر از هر بخشنده،اى مهربان‏تر از هر مهربان‏
(46) یَا غَالِبا غَیْرَ مَغْلُوبٍ یَا صَانِعا غَیْرَ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقا غَیْرَ مَخْلُوقٍ یَا مَالِکا غَیْرَ مَمْلُوکٍ یَا قَاهِرا غَیْرَ مَقْهُورٍ یَا رَافِعا غَیْرَ مَرْفُوعٍ یَا حَافِظا غَیْرَ مَحْفُوظٍ یَا نَاصِرا غَیْرَ مَنْصُورٍ یَا شَاهِدا غَیْرَ غَائِبٍ یَا قَرِیبا غَیْرَ بَعِیدٍ
(46)اى چيره شكست‏ناپذير،اى سازنده ناساخته،اى آفريننه ناآفريده،اى مالك ما مملوك،اى چيره چيره‏گى‏ناپذير،اى بلندى‏بخش بلندى‏ناپذير،اى نگهدار بى‏نگهدار،اى يارى كننده‏ يارى نشده،اى گواه هميشه حاضر،اى نزديك دورى‏ناپذير
(47) یَا نُورَ النُّورِ یَا مُنَوِّرَ النُّورِ یَا خَالِقَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ النُّورِ یَا مُقَدِّرَ النُّورِ یَا نُورَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا قَبْلَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا بَعْدَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا فَوْقَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌ
(47)اى روشنى نور،اى روشنى‏بخش نور اى آفريننده نور،اى گرداننده نور،اى به اندازه‏ساز نور،اى روشنى هر نور،اى روشنايى پيش از هر نور،اى‏ روشنايى پس از هر نور،اى روشنايى بر فراز هر نور،اى نورى كه همانندش نورى نيست
(48)یَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِیفٌ یَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِیفٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِیمٌ یَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ یَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ یَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ یَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ یَا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ
(48)اى آن‏كه عطايش چشمگير است،اى آن‏كه كارش چشم‏نواز است،اى آن‏كه نوازشش پايدار است،اى آن‏كه نيكى‏اش ديرينه است،اى آن‏كه سخنش حق است‏ اى آن‏كه وعده‏اش راست است،اى آن‏كه گذشتش فراتر از شايستگى است،اى آن‏كه كيفرش داد است،اى آن‏كه يادش شيرين است،اى آن‏ كه عطايش همگانى است.
(49)اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَهِّلُ یَا مُفَصِّلُ یَا مُبَدِّلُ یَا مُذَلِّلُ یَا مُنَزِّلُ یَا مُنَوِّلُ یَا مُفْضِلُ یَا مُجْزِلُ یَا مُمْهِلُ یَا مُجْمِلُ
(49)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى آسان‏ساز،اى جدايى‏بخش،اى دگرگون‏ساز،اى‏ هموار كن،اى فرودآور،اى عطابخش،اى فزون‏ده،اى بسياربخش،اى امان‏ده،اى زيبايى‏آفرين
(50) یَا مَنْ یَرَى وَ لا یُرَى یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لا یُخْلَقُ یَا مَنْ یَهْدِی وَ لا یُهْدَى یَا مَنْ یُحْیِی وَ لا یُحْیَى یَا مَنْ یَسْأَلُ وَ لا یُسْأَلُ یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لا یُجَارُ عَلَیْهِ یَا مَنْ یَقْضِی وَ لا یُقْضَى عَلَیْهِ یَا مَنْ یَحْکُمُ وَ لا یُحْکَمُ عَلَیْهِ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا أَحَدٌ
(50)اى آن‏كه بينده‏ و ديده نشود،اى آن‏كه بيافرينده و آفريده نشود،اى آن‏كه راهنمايى كند و راهنمايى نشود،اى آن‏كه زنده كند و زنده‏اش نكنند،اى‏ آن‏كه پرسد و پرسيده نشود،اى آن‏كه خوراند و خوراك نخواهد،اى آن‏كه پناهد دهد و پناه نجويد،اى آن‏كه داورى‏ كند و بر او داورى نشود،اى آن‏كه فرمان دهد و فرمانش ندهند،اى آن‏كه نزاده،و زاده نشده،و براى او همتايى نبوده‏ است.
(51) یَا نِعْمَ الْحَسِیبُ یَا نِعْمَ الطَّبِیبُ یَا نِعْمَ الرَّقِیبُ یَا نِعْمَ الْقَرِیبُ یَا نِعْمَ الْمُجِیبُ یَا نِعْمَ الْحَبِیبُ یَا نِعْمَ الْکَفِیلُ یَا نِعْمَ الْوَکِیلُ یَا نِعْمَ الْمَوْلَى یَا نِعْمَ النَّصِیرُ
(51)اى كه چه خوش حسابگرى،اى كه چه خوش طبيبى،اى كه چه خوش همراهى،اى كه چه خوش نزديكى،اى كه چه خوش پاسخ‏دهى، اى كه چه خوش دلبرى،اى كه چه خوش سرپناهى،اى كه چه خوش كارگشايى،اى كه چه خوش مولايى،اى كه چه خوش ياورى
(52)یَا سُرُورَ الْعَارِفِینَ یَا مُنَى الْمُحِبِّینَ یَا أَنِیسَ الْمُرِیدِینَ یَا حَبِیبَ التَّوَّابِینَ یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَ یَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِینَ یَا قُرَّةَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ
(52)اى شادى‏ عارفان،اى آرزوى شيفتگان،اى همدم مريدان،اى محبوب توبه‏كاران،اى روزى‏دهنده بى‏چيزان،اى‏ اميد گنهكاران،اى نور چشم عبادت‏كنندگان،اى گشاينده اندوه دلگيران،اى غمگسار غمزدگان، اى معبود گذشتگان و آيندگان.
(53) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا رَبَّنَا یَا إِلَهَنَا یَا سَیِّدَنَا یَا مَوْلانَا یَا نَاصِرَنَا یَا حَافِظَنَا یَا دَلِیلَنَا یَا مُعِینَنَا یَا حَبِیبَنَا یَا طَبِیبَنَا
(53)خدايا!من از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى پروردگار ما،اى معبود ما،اى سرور ما اى مولاى ما،اى ياور ما،اى نگهدار ما،اى راهنماى ما،اى مددرسان ما،اى محبوب ما،اى طبيب ما،
(54) یَا رَبَّ النَّبِیِّینَ وَ الْأَبْرَارِ یَا رَبَّ الصِّدِّیقِینَ وَ الْأَخْیَارِ یَا رَبَّ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ یَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْکِبَارِ یَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ یَا رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ الْأَشْجَارِ یَا رَبَّ الصَّحَارِی وَ الْقِفَارِ یَا رَبَّ الْبَرَارِی وَ الْبِحَارِ یَا رَبَّ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا رَبَّ الْأَعْلانِ وَ الْأَسْرَارِ
(54)اى پروردگار پيامبران و نيكان،اى پروردگار صدّيقان و خوبان،اى پروردگار بهشت و دوزخ،اى پروردگار خردسالان‏ و بزرگسالان،اى پروردگار دانه‏ها و ميوه‏ها،اى پروردگار نهرها و درختان،اى پروردگار دشتها و بيشه‏ها،اى پروردگار خشيكيها و درياها،اى پروردگار شب و روز،اى پروردگار آشكارها و نهانها
(55) یَا مَنْ نَفَذَ فِی کُلِّ شَیْ‏ءٍ أَمْرُهُ یَا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ بَلَغَتْ إِلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ لا تُحْصِی الْعِبَادُ نِعَمَهُ یَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُکْرَهُ یَا مَنْ لا تُدْرِکُ الْأَفْهَامُ جَلالَهُ یَا مَنْ لا تَنَالُ الْأَوْهَامُ کُنْهَهُ یَا مَنِ الْعَظَمَةُ وَ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ یَا مَنْ لا تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ یَا مَنْ لا مُلْکَ إِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا عَطَاءَ إِلا عَطَاؤُهُ
(55)اى آن‏كه فرمانش در هرچيز نفوذ يافته،اى آن‏كه دانشش به هر چيز رسيده،اى آن‏كه قدرتش هر چيز را دربر گرفته،اى آن‏كه بندگان از شمردن نعمتهايش ناتوانند،اى آن‏كه آفريدگان به سپاسش نرسند،اى آن‏كه فهمها بزرگى‏اش را درنيابند،اى آن‏كه پندارها به ژرفاى هستى‏اش نرسند،اى آن‏كه بزرگى و بزرگ‏منشى‏پوشش اوست،اى‏ كه بندگان توان برگرداندن حكمش را ندارند،اى آن‏كه فرمانروايى جز فرمانروايى او نيست،اى آن‏كه عطايى جز عطاى او نيست
(56) یَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى یَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْیَا یَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَى یَا مَنْ لَهُ الْجَنَّةُ الْمَأْوَى یَا مَنْ لَهُ الْآیَاتُ الْکُبْرَى یَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى یَا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَ الْقَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَى یَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَى
(56) اى آن‏كه نمونه اعلى از آن اوست،اى آن‏كه صفات برتر براى اوست،اى آن‏كه سرانجام و سرآغاز از آن اوست،اى آن‏ كه بهشت آسايش از آن اوست،اى آن‏كه نشانه‏هاى بزرگ‏تر از آن اوست،اى آن‏كه نامهاى نيكوتر از آن اوست،اى آن‏ كه فرمان و داورى از آن اوست،اى آن هوا و فضا از آن اوست،اى آن‏كه عرش و فرش از آن اوست،اى آن‏كه‏ آسمانهاى برافراشته از آن اوست.
(57) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ یَا صَبُورُ یَا شَکُورُ یَا رَءُوفُ یَا عَطُوفُ یَا مَسْئُولُ یَا وَدُودُ یَا سُبُّوحُ یَا قُدُّوسُ
(57)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى درگذرنده،اى آمرزنده،اى شكيبا،اى‏ ستايش‏پذير،اى مهربان،اى مهرورز،اى خواسته،اى دوست،اى پاك،اى منزّه.
(58) یَا مَنْ فِی السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ یَا مَنْ فِی الْأَرْضِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی کُلِّ شَیْ‏ءٍ دَلائِلُهُ یَا مَنْ فِی الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ یَا مَنْ فِی الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ یَا مَنْ یَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ یَا مَنْ أَظْهَرَ فِی کُلِّ شَیْ‏ءٍ لُطْفَهُ یَا مَنْ أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ خَلَقَهُ یَا مَنْ تَصَرَّفَ فِی الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ
(58) اى آن‏كه بزرگى‏اش در آسمان است،اى آن‏كه نشانه‏هايش در زمين است،اى آن‏كه دلايلش در هرچيز است،اى آن‏كه شگفتيهايش در درياست،اى آن‏كه گنيجنه‏هايش در كوههاست،اى آن‏كه آفرينش را آغاز كند سپس بازش گرداند،اى آن‏كه مه امور به‏ به سوى او بازگردد،اى آن‏كه لطفش را در هر چيز نمايان ساخته،اى آن‏كه آفرينش هر چيز را نيكو پرداخته،اى آن‏كه توانش‏ در آفريدگان كارگر افتاده است.
(59) یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَهُ یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَهُ یَا مُجِیبَ مَنْ لا مُجِیبَ لَهُ یَا شَفِیقَ مَنْ لا شَفِیقَ لَهُ یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ یَا مُغِیثَ مَنْ لا مُغِیثَ لَهُ یَا دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَهُ یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ یَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ یَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
(59)اى دوست آن‏كه دوستى ندارد،اى پزشك آن‏كه پزشكى ندارد،اى‏ پاسخگوى آن‏كه پاسخگويى ندارد،اى يار مهربان آن‏كه مهربانى ندارد،اى همراه بى‏همرهان،اى فريادرس آن‏كه‏ فريادرسى ندارد،اى رهنماى آن‏كه رهنمايى ندارد،اى همدم آن‏كه همدمى ندارد،اى رحم‏كننده آن‏كه رحم‏كننده‏اى ندارد اى همنشينى آن‏كه همنشينى ندارد
(60) یَا کَافِیَ مَنِ اسْتَکْفَاهُ یَا هَادِیَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ یَا کَالِیَ مَنِ اسْتَکْلاهُ یَا رَاعِیَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ یَا شَافِیَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ یَا قَاضِیَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ یَا مُغْنِیَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ یَا مُوفِیَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ یَا مُقَوِّیَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ یَا وَلِیَّ مَنِ اسْتَوْلاهُ
(60)اى كفايت كننده هركه از او كفايت خواهد،اى راهنماى هركه از او راهنمايى جويد، اى نگاهبان هركه از او نگاهبانى خواهد،اى رعايت كننده هركه از او رعايت خواهد،اى شفادهنده هركه از او شفا طلبد،اى داور هركه از او داورى خواهد،اى بى‏نياز كننده هركه از او بى‏نيازى جويد،اى وفادار به هر كه از او وفا جويد،اى نيروبخش هركه از او نيرو خواهد،اى سرپرست‏ هركه از او سرپرستى خواهد.
(61) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ یَا نَاطِقُ یَا صَادِقُ یَا فَالِقُ یَا فَارِقُ یَا فَاتِقُ یَا رَاتِقُ یَا سَابِقُ [فَائِقُ‏] یَا سَامِقُ
(61)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى آفريننده،اى روزى‏دهنده،اى گويا،اى راستگو اى شكافنده،اى جدا كننده،اى گشاينده،اى پيونددهنده،اى پيشى گيرنده،اى بلند جايگاه.
(62) یَا مَنْ یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ یَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْأَنْوَارَ یَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ یَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ یَا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ یَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیَاةَ یَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ یَا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ
(62)اى آن‏كه شب و روز را دگرگون سازد،اى آن‏كه تاريكيها و روشنايى‏ها را قرار داد،اى آن‏كه سايه خنك و گرما را آفريد،اى آن‏كه خورشيد و ماه‏ را مسّخر ساخت،اى آن‏كه خير و شر را مقدّر نمود،اى آن‏كه مرگ و زندگى را آفريد،اى آن‏كه خلق و امر از آن اوست، اى آن‏كه همسر و فرزندى نگرفت،اى آن‏كه در فرمانرواى يشريكى برايش نيست،اى آن‏كه از روى خوارى سرپرستى نخواهد.
(63) یَا مَنْ یَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ یَا مَنْ یَسْمَعُ أَنِینَ الْوَاهِنِینَ یَا مَنْ یَرَى بُکَاءَ الْخَائِفِینَ یَا مَنْ یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِینَ یَا مَنْ لا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ یَا مَنْ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ لا یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ
(63)اى آن‏كه خواهش خواهشمندان را مى‏داند،اى آن‏كه از نهاد خاموشان آگاه است،اى آن‏كه ناله‏ درماندگان را مى‏شنود،اى آن‏كه گريه هراسيدگان را مى‏بيند،اى آن‏كه نيازهاى نيازمندان به دست اوست،اى آن بهانه‏ توبه‏كاران را مى‏پذيرد،اى آن‏كه عمل تبهكاران را صلاح نبخشد،اى آن‏كه پاداش نيكوكاران را تباه نكند،اى آن‏كه از دل عارفان دور نباشد اى بخشنده‏ترين بخشندگان.
(64) یَا دَائِمَ الْبَقَاءِ یَا سَامِعَ الدُّعَاءِ یَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ یَا غَافِرَ الْخَطَاءِ یَا بَدِیعَ السَّمَاءِ یَا حَسَنَ الْبَلاءِ یَا جَمِیلَ الثَّنَاءِ یَا قَدِیمَ السَّنَاءِ یَا کَثِیرَ الْوَفَاءِ یَا شَرِیفَ الْجَزَاءِ
(64)اى هميشه ماندگار،اى شنونده دعا، اى گسترده عطا،اى آمرزنده خطا،اى پديد آورنده آسمان،اى نيك آزمون،اى نيكو ستايش،اى‏ ديرينه بر فراز،اى بسيار وفادار،اى شريف پاداش.
(65) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَتَّارُ یَا غَفَّارُ یَا قَهَّارُ یَا جَبَّارُ یَا صَبَّارُ یَا بَارُّ یَا مُخْتَارُ یَا فَتَّاحُ یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُ
(65)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى پرده‏پوش‏ اى آمرزگار،اى چيره،اى جاهمند،اى بس شكيبا،اى نيك‏بخش،اى برگزيده،اى گشاينده،اى روح‏بخش،اى راحتى‏بخش
(66) یَا مَنْ خَلَقَنِی وَ سَوَّانِی یَا مَنْ رَزَقَنِی وَ رَبَّانِی یَا مَنْ أَطْعَمَنِی وَ سَقَانِی یَا مَنْ قَرَّبَنِی وَ أَدْنَانِی یَا مَنْ عَصَمَنِی وَ کَفَانِی یَا مَنْ حَفِظَنِی وَ کَلانِی یَا مَنْ أَعَزَّنِی وَ أَغْنَانِی یَا مَنْ وَفَّقَنِی وَ هَدَانِی یَا مَنْ آنَسَنِی وَ آوَانِی یَا مَنْ أَمَاتَنِی وَ أَحْیَانِی
(66) اى آن‏كه مرا آفريد و بياراست،اى آن‏كه مرا روزى داد و پروريد،اى آن‏كه به من خورانيد و نوشانيد،اى آن‏كه مرا نزديك نمود و به كنار خويش برد،اى آن‏كه مرا نگاه داشت و كفايت نمود،اى آن‏كه مرا حفظ كرد و حمايت نمود،اى آن‏كه به من عزّت بخشيد و بى‏نيازم ساخت،اى‏ آن‏كه توفيقم داد و راهنمايى كرد،اى آن‏كه همدمم شد و جايم داد،اى آن‏كه مرا بميراند و زنده كند.
(67) یَا مَنْ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ یَا مَنْ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یَا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا بِإِذْنِهِ یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ یَا مَنْ لا مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ یَا مَنْ لا رَادَّ لِقَضَائِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِأَمْرِهِ یَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ یَا مَنْ یُرْسِلُ الرِّیَاحَ بُشْرا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ (67)اى آن‏كه حق را با كلماتش‏ استوار و برجا كند،اى آن‏كه توبه را از بندگانش بپذيرد،اى آن‏كه ميان انسان و دلش قرار گيرد،اى آن‏كه شفاعت جز با اجازه‏اش سود نبخشد،اى آن‏كه به گمراه‏شدگان راهش داناتر است،اى آن‏كه حكمش دگرگونى نپذيرد،اى‏ آن‏كه رأيش را بازگرداننده‏اى نيست،اى آن‏كه هرچيز فرمانش را گردن نهد،اى آن‏كه آسمانها به دست قدرتش پيچيده گشته،اى آن‏كه بادها را مژده‏دهنده رحمتش فرستد. (68) یَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهَادا یَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ أَوْتَادا یَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجا یَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُورا یَا مَنْ جَعَلَ اللَّیْلَ لِبَاسا یَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشا یَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتا یَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءً یَا مَنْ جَعَلَ الْأَشْیَاءَ أَزْوَاجا یَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَادا
(68)اى آن‏كه زمين را بستر زندگى قرار داد،اى آن‏كه كوهها را ميخهاى‏ زمين نهاد،اى آن‏كه خورشدى را چراغ جهانش كرد،اى آن‏كه ماه را تابان ساخت،اى آن‏كه شب را جامه آرامش گرداند،اى‏ آن‏كه روز را مايه روزى قرار داد،اى آن‏كه خواب را وسيله آرامش ساخت،اى آن‏كه آسمان را بنا نهاد،اى آن‏كه از هر چيز گونه‏هاى مختلف قرار داد،اى آن‏كه آتش را كمينگاه قرار داد.
(69) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَمِیعُ یَا شَفِیعُ یَا رَفِیعُ یَا مَنِیعُ یَا سَرِیعُ یَا بَدِیعُ یَا کَبِیرُ یَا قَدِیرُ یَا خَبِیرُ [مُنِیرُ] یَا مُجِیرُ
(69)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى شنوا، اى هميار،اى بلندپايه،اى فرازمند،اى شبتابنده،اى نوآفرين،اى بزرگ،اى توانا،اى آگاه،اى پناه‏ده
(70) یَا حَیّا قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ یَا حَیّا بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِهِ حَیٌّ یَا حَیُّ الَّذِی لا یُشَارِکُهُ حَیٌّ یَا حَیُّ الَّذِی لا یَحْتَاجُ إِلَى حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُمِیتُ کُلَّ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یَرْزُقُ کُلَّ حَیٍّ یَا حَیّا لَمْ یَرِثِ الْحَیَاةَ مِنْ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُحْیِی الْمَوْتَى یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ
(70) اى زنده پيش از هر زنده،اى زنده پس از هر زنده،اى زنده‏اى كه مانند او زنده‏اى نيست،اى زنده‏اى كه هيچ‏ زنده‏اى شريك او نيست،اى زنده‏اى كه به زنده‏اى نياز ندارد،اى زنده‏اى كه همه زندگان را مى‏ميراند،اى زنده‏اى‏ كه به زنده‏ها روزى مى‏دهد،اى زنده‏اى كه زندگى را از زنده‏اى ديگر به ارث نبرده،اى زنده‏اى كه مردگان را زنده مى‏كند،اى زنده‏ اى به خود پاينده‏اى كه او را چرت و خواب درنگيرد.
(71) یَا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لا یُنْسَى یَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا یُطْفَى یَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ یَا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لا یَزُولُ یَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا یُحْصَى یَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا یُکَیَّفُ یَا مَنْ لَهُ کَمَالٌ لا یُدْرَکُ یَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا یُرَدُّ یَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ یَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَیَّرُ
(71)اى آن‏كه يادى دارد فراموش‏نشدنى،اى آن‏كه نورى دارد خاموش‏نشدنى،اى‏ آن‏كه عطايايى بخشيده ناشمردنى،اى آن فرمانروايى‏اش بى‏زوال است،اى آن‏كه ستايشش بى‏آمار است،اى آن‏كه شكوهش چگونگى‏ نپذيرد،اى آن‏كه كمالى دارد درك ناشدنى،اى آن‏كه داورى‏اش بازگشت ناپذير است،اى آن‏كه صفاتى دارد دگرگون‏پاپذير اى آن‏كه جلوه‏هايى دارد غير قابل تغيير.
(72) یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ یَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ یَا غَایَةَ الطَّالِبِینَ یَا ظَهْرَ اللاجِینَ یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ
(72)اى پروردگار جهانيان،اى مالك روز جزا،اى مقصود جويندگان‏ اى پشت و پناه پناهندگان،اى دريابنده فراريان،اى آن‏كه شكيبايان را دوست دارد،اى آن‏كه توبه‏كنندگان را دوست دارد اى آن‏كه پاكيزگان را دوست دارد،اى آن‏كه نيكوكاران را دوست دارد،اى آن‏كه اوست داناتر به راه‏يافتگان
(73) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُ یَا حَفِیظُ یَا مُحِیطُ یَا مُقِیتُ یَا مُغِیثُ یَا مُعِزُّ یَا مُذِلُّ یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ
(73)خدايا!از تو خواستارم‏ به نامت اى مهربان،اى همراه،اى نگهدار،اى فراگير،اى روزى‏بخش،اى فريادرس،اى عزّت‏بخش،اى خواركن،اى آغازگر، اى برگرداننده.
(74) یَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلا ضِدٍّ یَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدٍّ یَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَیْبٍ یَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا کَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِیرٍ یَا مَنْ هُوَ عَزِیزٌ بِلا ذُلٍّ یَا مَنْ هُوَ غَنِیٌّ بِلا فَقْرٍ یَا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلا عَزْلٍ یَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِیهٍ
(74)اى آن‏كه يكتاست و ضدّ ندارد،اى آن‏كه يگانه است و بى‏مانند،اى آن‏كه بى‏نياز و كاستى است، اى آن‏كه بى‏همتاى بودن و چگونگى است،اى آن‏كه داورى دادگر است،اى آن‏كه پروردگارى بى‏وزير است،اى آن‏كه‏ عزّتمندى بى‏خوارى است،اى آن‏كه توانگرى بى‏نياز است،اى آن‏كه پادشاهى عزل‏ناپذير است،اى آن‏كه اوصافش‏ بى‏مانند است.
(75) یَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ یَا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاکِرِینَ یَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِینَ یَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِیعِینَ یَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِینَ یَا مَنْ سَبِیلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِیبِینَ یَا مَنْ آیَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِینَ یَا مَنْ کِتَابُهُ تَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقِینَ یَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِینَ وَ الْعَاصِینَ یَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ
(75)اى آن‏كه ذكرش براى ذاكران شرف است،اى آن‏كه شكرش براى شاكران رستگارى است،اى آن‏كه ستايشش‏ براى ستايشگران عزّت است،اى آن‏كه طاعتش براى مطعيان مايه نجات است،اى آن‏كه درگاهش گشوده است به روى جويندگان،اى آن‏ كه راهش براى توبه‏كاران هموار است،اى آن‏كه نشانه‏هايش براى بينندگان ليل قاطع است،اى آن‏كه كتابش براى پرواپيشگان مايه پند و يادآورى‏ است،اى آن‏كه روزى‏اش همه مطيعان و گنهكاران را فراگيرد،اى آن‏كه رحمتش به نيكوكاران نزديك است.
(76) یَا مَنْ تَبَارَکَ اسْمُهُ یَا مَنْ تَعَالَى جَدُّهُ یَا مَنْ لا إِلَهَ غَیْرُهُ یَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ یَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ یَا مَنْ یَدُومُ بَقَاؤُهُ یَا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهَاؤُهُ یَا مَنِ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ یَا مَنْ لا تُحْصَى آلاؤُهُ یَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ
(76) اى آن‏كه نامش خجسته است،اى آن‏كه عنايتش بس بلند است،اى آن‏كه معبودى جز او نيست،اى آن‏كه ستايشش والا است،اى آن‏كه نامهايش‏ مقدس است،اى آن‏كه هستى‏اش پايدار است،اى آن‏كه بزرگى جلوه زيبايى اوست،اى آن‏كه بزرگمنشى پوشش اوست،اى آن‏كه عطاهايش در شمار نيايد،اى آن‏كه نعمتهايش شمرده نشود.
(77) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُعِینُ یَا أَمِینُ یَا مُبِینُ یَا مَتِینُ یَا مَکِینُ یَا رَشِیدُ یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ یَا شَدِیدُ یَا شَهِیدُ
(77)خدايا!از تو مى‏خواهم به نامت اى مددرسان،اى امين،اى آشكار اى استوار،اى ارجمند،اى راهنما،اى ستوده،اى بزرگوار،اى سختگير(گنهكاران)،اى گواه.
(78) یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ یَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِیدِ یَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِیدِ یَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِیدِ یَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِیدِ یَا مَنْ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ یَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ یَا مَنْ هُوَ قَرِیبٌ غَیْرُ بَعِیدٍ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ شَهِیدٌ یَا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِیدِ
(78)اى صاحب عرش پرشكوه،اى صاحب سخن استوار،اى صاحب كردكار برازنده،اى صاحب كوبش سخت،اى صاحب نويد و و تهديد،اى آن‏كه سرپرست ستوده است،اى آن‏كه به نيكى انجام دهد آنچه را خواهد،اى آن‏كه نزديك دورى‏ناپذير است،اى‏ آن‏كه بر هر چيز گواه است،اى آن‏كه بر بندگان ستمكار نيست.
(79) یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَ لا وَزِیرَ یَا مَنْ لا شَبِیهَ [شِبْهَ‏] لَهُ وَ لا نَظِیرَ یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِیرِ یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ یَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ
(79)اى آن‏كه شريك و وزيرى‏ ندارد،اى آن‏كه مثل و مانندى ندارد،اى آفريننده خورشيد و ماه تابان،اى بى‏نياز كننده درمانده تهيدست، اى روزى‏دهنده كودك خردسال،اى مهرورز بر پير بزرگسال،اى پيونددهنده استخوان شكسته،اى پناه ترسان‏ پناه‏جو،اى آن‏كه بر بندگانش آگاه و بيناست،اى آن‏كه بر هر چيز تواناست.
(80) یَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْکَرَمِ یَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ یَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ یَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ یَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ یَا رَبَّ الْبَیْتِ وَ الْحَرَمِ یَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ مِنَ الْعَدَمِ
(80)اى صاحب جود و بخشش‏ اى صاحب فضل و كرم،اى آفريننده لوح و قلم،اى پديدآورنده موران و مردمان،ااى صاحب عذاب و انتقام‏ اى الهام‏بخش عرب و عجم،اى بردارنده زيان و درد،اى داناى رازها و قصدها،اى پروردگار كعبه‏ و حرم،اى آفريننده هرچيز از نيستى.
(81) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا فَاعِلُ یَا جَاعِلُ یَا قَابِلُ یَا کَامِلُ یَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ یَا عَادِلُ یَا غَالِبُ یَا طَالِبُ یَا وَاهِبُ
(81)خدايا!از تو خواستارم به نامت اى كردگار،اى‏ هستى‏بخش،اى پذيرنده،اى برازنده،اى جدا،اى پيونددهنده،اى دادگر،اى چيره،اى جويا،اى بخشنده،
(82) یَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ یَا مَنْ أَکْرَمَ بِجُودِهِ یَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ یَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ یَا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبِیرِهِ یَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ یَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ یَا مَنْ دَنَا فِی عُلُوِّهِ یَا مَنْ عَلا فِی دُنُوِّهِ
(82)اى آن‏كه به كرمش بخشيد،اى آن‏كه به جودش گرامى داشت،اى آن‏كه به لطفش كرم ورزيد،اى آن‏كه به نيرويش عزّت يافت، اى آن‏كه به حكمتش سامان داد،اى آن‏كه به تدبير خود حكم كرد،اى آنكه با علم خود تدبير كرد،اى آن‏كه با بردبارى‏اش درگذرد،اى آن‏كه به تدبير خود در عين برترى‏اش نزديك است،اى آن‏كه در عين نزديكى‏اش برتر است.
(83) یَا مَنْ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الْأَرْحَامِ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشَاءُ
(83)اى آن‏كه هرچه خواهد آفريند،اى آن‏كه هرچه بخواهد بكند،اى آن‏كه هركه را بخواهد راهنمايى كند،اى آن‏كه هركه را بخواهد گمراه سازد،اى آن‏كه هركه را بخواهد عذاب كند،اى آن‏كه هركه را بخواهد بيامرزد،اى آن‏كه هركه‏ را بخواهد عزّت بخشد،اى آن‏كه هركه را بخواهد خوار گرداند،اى آن‏كه در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد،اى آن‏كه هركه را بخواهد به رحمتش‏ مخصوص گرداند.
(84) یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدْرا یَا مَنْ لا یُشْرِکُ فِی حُکْمِهِ أَحَدا یَا مَنْ جَعَلَ [مِنَ الْمَلائِکَةِ] الْمَلائِکَةَ رُسُلا یَا مَنْ جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُوجا یَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارا یَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرا یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ أَمَدا یَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْما یَا مَنْ أَحْصَى کُلَّ شَیْ‏ءٍ عَدَدا
(84)اى آن‏كه همسر و فرزندى نگرفت،اى آن‏كه براى هرچيز اندازه نهاد،اى آن‏كه در حكمش كسى را شريك نساخت،اى آن‏كه فرشتگان را فرستادگان خويش قرار داد،اى آن‏كه در آسمانها برجهايى گذارد، اى آن‏كه زمين را زيستگاه شايسته نمود،اى آن‏كه آدمى را از آب آفريد،اى آن‏كه براى هرچيز سرانجامى قرار داد،اى آن‏كه‏ با علم خويش هرچيز را دربر گرفته است،اى آن‏كه تعداد هرچيز را شماره نموده است.
(85) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُ یَا بَرُّ یَا حَقُّ یَا فَرْدُ یَا وِتْرُ یَا صَمَدُ یَا سَرْمَدُ
(85)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى‏ آغاز،اى انجام،اى آشكار،اى نهان،اى نيكوكار،اى حق،اى يگانه،اى يكتا،اى بى‏نياز،اى هميشگى.
(86) یَا خَیْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ یَا أَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ یَا أَجَلَّ مَشْکُورٍ شُکِرَ یَا أَعَزَّ مَذْکُورٍ ذُکِرَ یَا أَعْلَى مَحْمُودٍ حُمِدَ یَا أَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ یَا أَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ یَا أَکْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ یَا أَکْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ یَا أَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ
(86)اى‏ بهترين شناخته شده‏اى كه شناخته شده،اى برترين معبودى كه عبادت شده،اى والاترين ثناپذيرى كه سپاس شده،اى عزيزترين ياد شده‏اى كه ياد شده‏ اى برترين ستوده‏اى كه ستايش شده،اى ديرينه‏ترين موجودى كه خواسته شده،اى بلندترين وصف شده‏اى كه به وصف آمده،اى بزرگترين مقصودى‏ كه قصد شده،اى گرامى‏ترين پرسيده‏اى كه پرسش شده،اى شريف‏ترين محبوبى كه دانسته شده.
(87) یَا حَبِیبَ الْبَاکِینَ یَا سَیِّدَ الْمُتَوَکِّلِینَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّینَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ یَا أَنِیسَ الذَّاکِرِینَ یَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِینَ یَا مُنْجِیَ الصَّادِقِینَ یَا أَقْدَرَ الْقَادِرِینَ یَا أَعْلَمَ الْعَالِمِینَ یَا إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ
(87)اى محبوب گريه‏كنندگان،اى سرور توكّل‏كنندگان،اى راهنماى گمراهان،اى سرپرست مؤمنان،اى همدم ذاكران،اى پناه جان سوختگان‏ اى رهايى‏بخش راستگويان،اى تواناترين توانايان،اى داناترين دانايان،اى پرستيده همه آفريدگان.
(88) یَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ یَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ یَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ یَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ یَا مَنْ لا تَحْوِیهِ الْفِکَرُ یَا مَنْ لا یُدْرِکُهُ بَصَرٌ یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ أَثَرٌ یَا رَازِقَ الْبَشَرِ یَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ
(88)اى‏ آن‏كه فراتر رفت و چيره گشت،اى آن‏كه دارا گشت و توان يافت،اى آن‏كه نهان شد و آگاهى يافت،اى آن‏كه پرستش شد و ارج نهاد،اى آن‏كه نافرمانى شد و آمرزيد،اى آنكه انديشه‏ها او را فرا نگيرد،اى آن‏كه ديده‏اى او را در نيابد،اى آن‏كه اثرى بر او پوشيده نماند،اى روزى‏دهنده آدميان،اى اندازه‏ دهنده هر انداه.
(89) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ یَا بَاذِخُ یَا فَارِجُ یَا فَاتِحُ یَا کَاشِفُ یَا ضَامِنُ یَا آمِرُ یَا نَاهِی
(89)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى نگهدار،اى آفريننده،اى پديد آورنده،اى بسيار بخشنده، اى گشايشگر،اى فراخى‏بخش،اى برگيرنده زيان،اى ضمانت‏كننده،اى فرمان‏ده،اى بازدارنده.
(90) یَا مَنْ لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَصْرِفُ السُّوءَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُتِمُّ النِّعْمَةَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُنَزِّلُ الْغَیْثَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُحْیِی الْمَوْتَى إِلا هُوَ
(90)اى آن‏كه جز او غيب‏ نداند،اى آن‏كه برنگرداند بدى را جز او،اى آن‏كه آفريدگان را جز او نيافريند،اى آن‏كه گناه را جز او نيامرزد،اى آن‏كه نعمت را جز او كامل نكند،اى آن‏كه دلها را جز او دگرگون نكند،اى آن‏كه كارها را جز او تدبير ننمايد،اى آن‏كه باران را جز او فرو نبارد،اى آن‏كه روزى را جز او نگستراند،اى آن‏كه مردگان را جز او زنده نسازد.
(91) یَا مُعِینَ الضُّعَفَاءِ یَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ یَا نَاصِرَ الْأَوْلِیَاءِ یَا قَاهِرَ الْأَعْدَاءِ یَا رَافِعَ السَّمَاءِ یَا أَنِیسَ الْأَصْفِیَاءِ یَا حَبِیبَ الْأَتْقِیَاءِ یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ یَا إِلَهَ الْأَغْنِیَاءِ یَا أَکْرَمَ الْکُرَمَاءِ
(91)اى ياور ضعيفان،اى همراه غريبان،اى يار دوستان،اى چيره بر دشمنان‏ اى بالا برنده آسمان،اى مونس برگزيدگان،اى محبوب پروا پيشگان،اى گنجينه تهيدستان،اى معبود توانگران‏ اى كريم‏ترين كريمان.
(92) یَا کَافِیا مِنْ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا قَائِما عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ لا یُشْبِهُهُ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ لا یَزِیدُ فِی مُلْکِهِ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ لا یَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ لا یَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَیْ‏ءٌ یَا مَنْ هُوَ خَبِیرٌ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَیْ‏ءٍ
(92)اى كفايت‏كننده از هرچيز،اى پاينده بر هرچيز،اى آن‏كه چيزى مانند او نيست،اى آن‏كه چيزى بر فرمانروايى‏اش نيفزايد،اى آن‏كه چيزى بر او پوشيده نيست،اى آن‏كه چيزى از خزانه‏هايش‏ نكاهد،اى آن‏كه مانندش كسى نيست،اى آن‏كه چيزى از علمش پنهان نماند،اى آن‏كه به همه‏چيز آگاه است، اى آن‏كه همه رحمتش همه‏چيز را فرا گرفته است.
(93) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُکْرِمُ یَا مُطْعِمُ یَا مُنْعِمُ یَا مُعْطِی یَا مُغْنِی یَا مُقْنِی یَا مُفْنِی یَا مُحْیِی یَا مُرْضِی یَا مُنْجِی
(93)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى اكرام كننده،اى روزى‏بخش‏ اى نعمت‏دهنده،اى عطابخش،اى بى‏نيازكننده،اى ذخيره‏گذار،اى نابودكننده،اى زنده‏ساز،اى خشنودكننده،اى رهايى‏بخش.
(94) یَا أَوَّلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ آخِرَهُ یَا إِلَهَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ مَلِیکَهُ یَا رَبَّ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ صَانِعَهُ یَا بَارِئَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ خَالِقَهُ یَا قَابِضَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بَاسِطَهُ یَا مُبْدِئَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ مُعِیدَهُ یَا مُنْشِئَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ مُقَدِّرَهُ یَا مُکَوِّنَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ مُحَوِّلَهُ یَا مُحْیِیَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ مُمِیتَهُ یَا خَالِقَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ وَارِثَهُ
(94)اى آغاز و انجام هرچيز،اى پرستيده و دارنده هرچيز،اى پروردگار و سازنده هرچيز،اى آفريننده و برآورنده‏ هرچيز،اى گيرنده و گشاينده هرچيز،اى آغاز كننده هرچيز،اى پديدآورنده و اندازه‏بخش‏ هرچيز،اى هستى‏بخش و جنباننده هرچيز،اى زنده‏كننده و ميراننده هرچيز،اى آفريننده و ميراث بر هرچيز
(95) یَا خَیْرَ ذَاکِرٍ وَ مَذْکُورٍ یَا خَیْرَ شَاکِرٍ وَ مَشْکُورٍ یَا خَیْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍ یَا خَیْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ یَا خَیْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ یَا خَیْرَ مُجِیبٍ وَ مُجَابٍ یَا خَیْرَ مُونِسٍ وَ أَنِیسٍ یَا خَیْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِیسٍ یَا خَیْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ یَا خَیْرَ حَبِیبٍ وَ مَحْبُوبٍ
(95)اى بهترين يادكننده و يادشده،اى بهترين ثناپذير و ثناشده،اى هبترين ستاينده و ستوده،اى بهترين‏ گواه و گواه‏پذير،اى بهترين خواهنده و خوانده‏شده،اى بهترين پاسخ‏دهنده و پاسخ داده شده،اى بهترين يار و همدم، اى بهترين همراه و همنشين،اى بهترين سويه و آهنگ،اى بهترين دوستدار و دوستى‏پذير.
(96) یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِیبٌ یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِیبٌ یَا مَنْ هُوَ إِلَى مَنْ أَحَبَّهُ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِیبٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی إِحْسَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ أَرَادَهُ عَلِیمٌ
(96) اى آن‏كه به خواهنده‏اش پاسخ گويد،اى آن‏كه براى فرمانبرش دوست است،اى آن‏كه به دوستدارش نزديك است، اى آن‏كه براى كسى‏كه از او نگهدارى طلبد ديده‏بان است،اى آن‏كه به هركه به او اميد بندد كريم است،اى آن‏كه هركه از او نافرمانى كند بردبار است،اى ان‏ كه در بزرگى‏اش مهربان است،اى آن‏كه در فرزانگى بزرگ است،اى آن‏كه در نيكى‏اش ديرينه است،اى آن‏كه به هر كه او را خواهد دانا است.
(97) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَبِّبُ یَا مُرَغِّبُ یَا مُقَلِّبُ یَا مُعَقِّبُ یَا مُرَتِّبُ یَا مُخَوِّفُ یَا مُحَذِّرُ یَا مُذَکِّرُ یَا مُسَخِّرُ یَا مُغَیِّرُ
(97)خدايا!از تو درخواست مى‏كنم به نامت اى سبب‏ساز،اى شوق‏آفرين،اى برگرداننده،اى‏ پيگير،اى سامان‏بخش،اى هراس‏آور،اى برحذردار،اى يادآور،اى تسخيرگر،اى دگرگون‏ساز
(98) یَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ یَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِرٌ یَا مَنْ أَمْرُهُ غَالِبٌ یَا مَنْ کِتَابُهُ مُحْکَمٌ یَا مَنْ قَضَاؤُهُ کَائِنٌ یَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِیدٌ یَا مَنْ مُلْکُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ یَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِیمٌ
(98)اى آن‏كه علمش‏ پيش است،اى آن‏كه وعده‏اش راست است،اى آن‏كه لطفش آشكار است،اى آن‏كه فرمانش چيره است،اى آن‏كه كتابش استوار است. اى آن‏كه حكمش شدنى است،اى آن‏كه قرآنش باشكوه است،اى آن‏كه فرمانروايى‏اش ديرين است،اى آن‏كه بخشش فراگير است،اى آن‏كه پايگاهش بس بزرگ است.
(99) یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یَا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ یَا مَنْ لا یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَیْ‏ءٌ عَنْ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ یَا مَنْ هُوَ غَایَةُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى هِمَمِ الْعَارِفِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى طَلَبِ الطَّالِبِینَ یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ ذَرَّةٌ فِی الْعَالَمِینَ
(99)اى آن‏كه شنيدنى از شنيدن ديگر بازش ندارد،اى آن‏كه كارى از كار ديگر منعش نكند،اى آن‏كه گفتارى از گفتار ديگر سرگرمش نكند،اى آن‏كه درخواستى از درخواست ديگر او را به اشتباه نيافكند،اى آن‏كه چيزى از چيز ديگر پرده‏اش نشود، اى آن‏كه اصرار اصراركنندگان او را به ستوه نياورد،اى آن‏كه آرمان واپسين جويندگان است،اى آن‏كه نهايت همّت‏ عارفان است،اى آن‏كه پايان جستجوى جويندگان است،اى آن‏كه غبارى در سراسر هستى بر او پوشيده نيست.
(100) یَا حَلِیما لا یَعْجَلُ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ یَا صَادِقا لا یُخْلِفُ یَا وَهَّابا لا یَمَلُّ یَا قَاهِرا لا یُغْلَبُ یَا عَظِیما لا یُوصَفُ یَا عَدْلا لا یَحِیفُ یَا غَنِیّا لا یَفْتَقِرُ یَا کَبِیرا لا یَصْغُرُ یَا حَافِظا لا یَغْفُلُ سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ
(100) اى بردبارى كه شتاب نكند،اى بخشنده‏اى كه بخل نورزد،اى راستگويى كه تخلّف نكند،اى عطاكننده‏اى كه خستگى نپذيرد،اى چيره‏اى كه‏ شكست‏ناپذير است،اى بزرگى كه به وصف در نيايد،اى دادگرى كه ستم ننمايد،اى توانگرى كه نيازمند نشود،اى بزرگى كه كوچك نگردد،اى‏ نگهدارى كه غفلت ننمايد.منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست،فريادرس،فريادرس،ما را از آتش رهايى بخش پروردگار

منبع:مفاتیح الجنان