جو زدگی‌های بی اساس در بیانیه لوزان

با وجود آنکه فضای سیاسی کشور بعد از بیانیه لوزان سوئیس به سمت هیجان‌ و ذوق‌زدگی بیش از اندازه‌ای رفت، فعالان اقتصادی کشور از ابتدا به دیده تامل به نتایج مذاکرات نگریستند، فضای روانی در پائین ترین سطح شکل گرفت و در سریع ترین زمان خاتمه یافت؛ چرا که منطق اقتصادی به بازارها و فعالان خود به صراحت اعلام می‌کرد «هنوز اتفاقی نیفتاده است».

کد خبر: ۲۳۷۶۴۳

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۵:۰۵

صراط: بیانیه سوئیس که چهاردهم فروردین ماه منتشر شد در ابتدا موجی از هیجانات و انتظارات سیاسی و اقتصادی را به وجود آورد به طوری که هر جا صحبت از دستاورهای این بیانیه می‌شد.

در فاصله کوتاهی تیترهای هیجان زده صفحات کاغذی و اینترنتی بعضی رسانه‌های یک جناح سیاسی را پرکرد و ویژه نامه‌هایی زیر چاپ رفت که این شعف و ذوق زدگی را به طور برجسته انعکاس می‌داد؛ تدبیر نتیجه داد: امید برجام. در این بین یک رسانه دیگر با لحنی هیجان زده‌تر نوشت: « هم شرقی، هم غربی» این استراتژی وزارت نفت برای دوره بعد از بیانیه سوئیس و توافق تیر است.

برخی دیگر هم در کنار این تیترهای هیجانی شروع به نقد منتقدان و سیاست‌ هسته‌ای دوره قبل کردند. همچنین چند روز مدام به خودشان و به مخاطبان برای این بیانیه که به پیروزی بزرگ تعبیر می‌شد تبریک گفتند، در این بین البته بودند رسانه‌های منتقد که در لابه‌لای صفحاتشان این فضا بیشتر کنکاش واقعیت بود تا تبریک و تمجید و تعریف.

اما در این فضای ذوق زده و هیجانی که همچنان در فضای سیاسی کشور ادامه دارد و مشاهده می‌شود،در حوزه اقتصادی با گذشت یک تا 3 روز جو روانی فروکش کرد و بازارها و فعالیت‌ها به ثبات و آرامش سابق بازگشت.

بازار سرمایه، سکه و ارز از بازارهایی هستند که به سرعت نسبت به اتفاقات واکنش نشان می‌دهند و در روزهای ابتدایی اعلام بیانیه سوئیس دستخوش نوساناتی شدند.

اما از آنجا که اقتصاد اصولا با واقعیت‌ها و محسوسات سر و کار دارد و معمولا دل به وعده نمی‌سپرد، حداکثر پس از سه روز اثرات هیجان ناشی از بیانیه رنگ باخت، زیرا بیانیه و وعده توافق در تیرماه به صراحت به فعالان اقتصادی اعلام می‌کرد گشایش ارزی جدیدی نشده است و محدودیت‌های نقل و انتقال پول و تحریم بانک‌ها و برخی بنگاه‌های اقتصادی ایران از جمله شرکت ملی نفت و کشتیرانی همچنان به قوت خود باقی است و اگر گشایشی هم در کار است برای تحقق آن باید تا تیر ماه انتظار کشید.

در دو روز اول نرخ دلار در بازار تهران تا 3220 تومان و برای دقایقی حتی تا 3190 تومان رسید، نرخی که آذرماه گذشته با ارسال لایحه بودجه 94 با دلار خداحافظی کرده بود، اما  بار دیگر و به تدریج نرخ دلار افزایش یافت و روز گذشته بازار در قیمت 3337 تومان بسته شد. در واقع به یکباره نرخ دلار حدود 100 تا 150 تومان ریزش کرد اما به تدریج به سطح قیمت‌های قبلی خود بازگشت.

قیمت سکه هم مثل نرخ ارز در روزهای اول روندی کاهشی به خود گرفت و سکه تمام بهار تا 925 هزار تومان تنزل یافت اما با گذشت سه روز کاهش روند آن صعودی شد و به بالای 950 هزار تومان رسید و روز گذشته سکه طرح جدید حدود 970 هزار تومان معامله شد.

در بازار سرمایه هم شاخص بورس تا 19 فروردین تحت تاثیر این واقعه سیاسی بود به طوری که در پانزدهم فروردین 2 هزار و 99 واحد رشد کرد. در روزهای شانزدهم و هفدهم فروردین به ترتیب 2426 واحد و 582 واحد رشد را تجربه کرد، روز هجدهم 684 واحد افت کرد که استراحت معمول پس از رشد‌های شاخص تلقی می‌شود و روز نوزدهم مجدد 524 واحد افزایش یافت. اما در روز بیست و دوم شاخص باز هم کاهشی شد بیست و سوم ریزشی 1238 واحدی را تجربه کرد. پایان معاملات روز گذشته هم در پایان معاملات بورس تهران 329 واحد کاهش شاخص داشت.

جا دارد، فعالان میدان سیاست با توجه به واقعیت‌ها و درس گرفتن از رفتار عقلایی فعالان عرصه اقتصاد، منطق را ضمیمه رفتار‌ها و موضع‌گیری‌های رسانه‌ای خود قرار دهند و با سرمست شدن از برداشتن گام اولیه، گام‌های نهایی را دچار لغزش نسازند.

مرحله‌ باقی مانده، مهمترین و اصلی‌ترین گام‌های دستگاه دیپلماسی کشور خواهد بود و می‌تواند سرنوشت موضع هسته‌ای را رقم بزند، چرا که ممکن است تصور پایان یافتن کار و خوش‌بینی نسبت به قطعی بودن توافق نهایی، دستگاه دیپلماسی کشور را به سمت توافق به هر قیمت ببرد.

بنابراین همانگونه که مقام معظم رهبری اعلام کردند هنوز اتفاقی نیفتاده است.

بنابراین باید صبر کرد و دید در مذاکرات بر سر جزئیات تفاهم و فکت شیت چه اتفاقی رخ خواهد داد.