حسين قدياني

از موضع ضعف ، «فاتحه» نخوانيم !

کد خبر: ۲۳۶۳۱

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ - ۰۹:۵۷

يكي از نمايندگان مجلس كه گاهي اوقات به خصوص ايام فتنه 88 در موضع گيري ها عمدتا به جاي حق يا باطل، جانب بي بصيرتي را مي گرفت و هنوز هم كم و بيش به هكذاست و هر چه مي شود مي گويد «تقصير حرف هاي فلاني بود در مناظره» اخيرا در يكي از جرايد دوم خردادي، سياست نظام در برخورد با جريان انحرافي نهضت آزادي را نادرست خواند و در سخناني مغاير با نظر فصل الخطاب امام راحل به تطهير نهضت آزادي پرداخت و گفت كه نظام بايد در حق اين گروهك مهر و عطوفت بيشتري خرج مي كرد. گمانم بهانه اين اظهارنظر فوت عزت الله سحابي بود. اينكه بعد از كوتاه شدن دست آدمي، حتي آدمي مثل عزت الله سحابي از دنيا، بخواهي پاي در گليم ادب و اخلاق و كرامت انساني بگذاري و حتي المقدور سخن از خوبي هاي طرف بگويي، يك چيز است، واينكه بخواهي به همين بهانه، واقعيت را تحريف كني، يك چيز ديگر. كار كريمانه و درست نخست را چند باري ديده ام از رهبر انقلاب يكي بعد از فوت پدر همين عزت الله سحابي، يعني يدالله سحابي، كه «آقا» در پيام شان سعي كرد اشاره كند به خوبي هاي آن مرحوم و يكي هم پيام «آقا» بود بعد از فوت منتظري كه عينا بر همين منوال بود. اصولا «با كريمان كارها دشوار نيست»، اما با افراد كم بصيرت كار كمي بيخ پيدا مي كند. اينكه بهتر بود در مناظره ها بعضي اسامي مطرح نمي شد، يك حرف است، و اينكه تو دم به ساعت ادعا كني كه كل فتنه 88 تقصير حرفهايي بود كه فلاني در مناظره زد، يك حرف ديگر. اولي را به همان روايت كه «آقا» در نمازجمعه گفت، - و نه با هر حكايتي!- همه قبول مي كنيم، اما دومي، از آن حرف هاي صدمن يك قاز است. فتنه شد كه دشمن اساس جمهوري اسلامي با 300 هزار شهيد را بزند، تو آن وقت برداري ادعا كني كه دعواي دولت بود با فلاني، و همه اش هم زير سر بهماني بود! مي بينيد؛ ظاهر مواضع به هم نزديك است، اما انسان بصير و هوشيار دقت مي كند تا سره را از ناسره تشخيص دهد. بگذاريد خاطره اي بگويم از اين نماينده محترم مجلس. روزگار اصلاحات كه مدعيان اصلاح طلبي سخن عليه خدا و عاشورا و امام و اسلام مي گفتند، من در كيهان بودم و خوب يادم هست اين نماينده در كنار مطالب خوبي كه گاه و بي گاه مي نوشت و عمدتا به كيهان- و نه رسانه هاي دوم خردادي!- مي داد، عمده سوژه هايش 2 چيز بود: يكي نقد سيزده به در و يكي هم نقد چهارشنبه سوري! خوب يادم هست كه هر سال در آستانه اين 2 روز حتما يك چيزي مي نوشت و اصرار عجيبي داشت كه حتما مطالبش كار شود. شتر را داشتند با بارش مي بردند، آن وقت اين جناب بيشتر از مقولات ديگر، نگران سيزده به در بود و چهارشنبه سوري. يعني اين 2 مسئله برايش برجسته تر بود، هر چند كه معترفم مقالات اين نماينده عزيز، آن زمان نقش موثري در بصيرت افزايي داشت. نگارنده با چهارشنبه سوري كاري ندارم، اما سيزده به در را نظام مقدس جمهوري اسلامي تدبير خوبي كرد و آن را «روز طبيعت» خواند تا به نوعي - تاكيد مي كنم به نوعي- در مقام عمل گام برداشته باشد در وادي «خدمات متقابل اسلام و ايران». به هر حال اگر مراد از روز سيزده به در نزد توده مردم- نه مسئله داران مسئله ساز!- اين باشد كه به دامن طبيعت بروند و دمي كنار جوي آب بنشينند و گيرم حتي سبزه اي هم براي با مزه بازي، گره بزنند، جمهوري اسلامي خوب از پس جمع كردنش برآمده و قطعا نيازي نيست كه عده اي به سيزده به در كه مي رسد، شاخك هاي بصيرتشان بيش از حد تكان بخورد! از بحث اصلي دور نشويم. نظر ما درباره گروهك نهضت آزادي، همان نظر امام است كه فعاليت سياسي اين گروهك را «غيرقانوني» خواند و اين مهم هيچ ارتباطي ندارد كه پيرمردهاي اين نهضت در قيد حيات باشند يا به رحمت ايزدي پيوسته باشند. با اين همه اگر من هم بخواهم در وصف عزت الله سحابي كرامت به خرج دهم، اشاره مي كنم به يك خاطره. سال گذشته همراه يكي از دوستان كه در حوزه تاريخ، بيش فعالي دارد، رفتيم تا با عزت الله سحابي گفت وگو كنيم. كش ندهم؛ آنجا عزت الله سحابي اشاره كرد به صداقتش و اينكه اگر هم اپوزيسيون نظام است، يك اپوزيسيون نجيب است. اولا نفاق ندارد و اگر مثلا با يك اصل مخالف است، آن را مي گويد و كتمان نمي كند. ثانيا مخالفتش با جمهوري اسلامي سبب همكاري با دشمن و از آن بدتر جاسوسي براي دشمن نمي شود. ثالثا وقتي مي بيند بعضي از مخالفين حرف ناراست مي زنند، ابايي ندارد كه سخن هم كيشان خود را تصحيح و نقد كند. (كاري كه انصافا در نقد سروش انجام داد و يا هميشه از نواب صفوي به نيكي ياد مي كرد) همانجا به عزت الله سحابي گفتم: اميدوارم همين طور باشد كه شما مي گويي، اما در برخي چيزهايي كه گفتيد، حق دارم شك و شبهه اساسي داشته باشم. من جمله عملكرد خود شما در هيات مثلا «حسن نيت» در كردستان زمان جنگ. آن ايام متاسفانه اسناد و مدارك نشان مي دهد نهضت آزادي بيش از دوست، حسن نيتش را به دشمن ثابت كرده است! نيز گفتم: شما اسم تان را گذاشته ايد «ملي مذهبي» اما خدا وكيلي انصاف دهيد؛ ملي مذهبي، شما بوديد يا حاج احمد متوسليان؟! البته يادم هست اين را هم به مرحوم سحابي گفتم كه از نظر من شخص شما - و نه نهضت آزادي- در مقايسه با بعضي ها مثلا بعضي احزاب دولت ساخته گمانم نفاق تان كمتر باشد، كه پيرمرد زد زير خنده و گفت: آخرش هم حرف خودت را زدي! بعد خوب يادم هست كه اين را هم گفت: نمي دانم چه رازي است كه جوانان عاشق جمهوري اسلامي اين همه مستحكم اند در عقايدشان.
¤¤¤
آري جناب نماينده! اين كه من نوشتم، خيلي فرق مي كند با آنكه شما گفتي و صدالبته غلط گفتي، چرا كه در «مكتب امام» نهضت آزادي يك گروهك غيرقانوني است و اين اصلا ربطي به اين ندارد كه من بخوام همين الان براي عزت الله سحابي فاتحه بخوانم و از خدا طلب مغفرت كنم برايش... صدالبته اشكي اگر دارم، آن را مي گذارم براي شهيد گمنام و فراموش نمي كنم كه ما مديون خون شهدا هستيم، نه كساني كه با هيئت مثلا حسن نيت، ستون پنجم حزب بعث شدند و خون به دل شهدا كردند. آري برادر! الگوي ما در «جاذبه و دافعه علي» كه شهيد مطهري دقيق و موشكافانه نوشت، سيدعلي است، كه به وقتش كريم است و به وقتش باج نمي دهد به احدي. به هر حال يك فرقي هست ميان «اصول فلسفه و روش رئاليسم» با اصول سفسطه و از اين جور حرف ها!