5 چهره جنجالی سال 93 – دو

کاندیدای بالقوه جبهه پایداری در دولت روحانی!

کاندیداتوری اش که جدی‌تر شد تحلیل ها یک به یک رو شدند. یادآوری شد که او معاون کاندیدای جبهه پایداری را معاون خود کرده و با سخنگوی این جبهه هم نسبت خویشاوندی دارد...

کد خبر: ۲۳۳۲۶۶

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۹:۵۵

پایگاه خبری صراط، 5 چهره جنجالی سال 93 را انتخاب کرده و به معرفی تک تک آنها خواهد پرداخت. واضح است که گزینه های متعددی برای قرار گرفتن در لیست مذکور وجود داشتند اما ملاک این 5 انتخاب، رو شدن چهره ای تازه از منتخبین، در سال 93 بوده است. روند معرفی این چهره ها از پنجم به اول است. چهارمین چهره جنجالی سال 93 حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر بهداشت دولت یازدهم است.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

گروه سیاسی صراط – از همان روزی که معاون کامران باقری لنکرانی را به وزارت بهداشت برگرداند، خیلی از اصلاح طلبان و حامیان دولت روی گرایش سیاسی او حساس شدند. پیش از آن، هنگام معرفی اعضای کابینه توسط روحانی، حسن قاضی زاده هاشمی یکی از نقاط ابهام بود که معلوم نبود در کدام جدول (اصولگرا/ اصلاح طلب یا اعتدالگرا) قرار می گیرد. اما پس از آغاز به کارش روی اصولگرا بودنش حساب کرده بودند. چه آنکه اقداماتش در دولت روحانی از نظر متفاوت بودن با سایرین، به راحتی به چشم می آمد. به سبک برخی دولتمردان احمدی نژاد – به ویژه دولت نهم – خود شخصا در حوزه کاری زیرمجموعه هایش حاضر می شد. به بیمارستان ها می رفت؛ با پرستاران حرف می زد؛ وعده های ملموس ارزانی و ساخت و ساز می داد نه وعده های انتزاعی بهبود شرایط و بازگشت احترام! نوع ادبیاتش آرمانگرایانه نبود؛ واقعی تر حرف می زد.

به فریمان که رفت، حتی تلویزیون هم عطاری خانوادگی پدر او را به نمایش گذاشت. با این وجود، اینها برای اثبات گرایش سیاسی اش کافی نبود؛ قاضی زاده هاشمی اگرچه به اصولگرایان نزدیک تر دیده می شد اما از برخی ویژگی های جناح مقابل هم بی بهره نبود. از جمله اینکه او را در ثروت شخصی با وزیر کهنسال کابینه مقایسه کرده بودند و این به مذاق اصولگرایان خوش نمی‌آمد.

عطاری خانوادگی قاضی زاده هاشمی در فریمان

با این وجود، قاضی زاده هاشمی با دو اتفاق در سال 93 ناگهان چهره دیگری یافت. یکی احتمال کاندیداتوری اش در دوره آتی انتخابات ریاست جمهوری در سال 96؛ و دیگری ماجرای سفر او به اهواز در 22 بهمن و هنگام جولان ریزگردها در خوزستان.

اولی، زمانی جدی تر شد و در دهان ها پیچید که یک روزنامه اصلاح طلب به آن دامن زد و از اینکه اصولگران قصد دارند تا او را در سال 96 مقابل حسن روحانی قرار دهند، سخن گفت. پس از آن تحلیل ها جدی تر شد. با نگاهی به گذشته، دوباره گفته شد که او معاون کاندیدای جبهه پایداری را معاون خود کرده است؛ از طرفی با سخنگوی جبهه پایداری – امیرحسین قاضی زاده هاشمی – نسبت خویشاوندی دارد. اندکی بعد، یکی از نمایندگان مجلس گفت که "شك نكنيد كه برخي اعضاي كابينه اگر دولت به روز سختي برسد، با اين دولت و آقاي روحاني نخواهند بود و با كمترين فوت وقت به صف مقابل مي پيوندند... برخي دولتمردان حتي در سطح وزير با گروهي مثل جبهه پايداري ارتباطات سياسي دارند." این موضوع خیلی کشدار نشد اما انگشت های اتهام(!) اصلاح طلبان به سمت قاضی زاده هاشمی است.

حضور وزیر بهداشت در راهپیمایی 22 بهمن اهواز در روزهای اوج گیری بحران ریزگردها

مورد دوم یعنی ریزگردهای اهواز در واقع به موضوع تفاوت او با دیگر اعضای کابینه دامن زد. در حالی که معصومه ابتکار به دلیل لغو پرواز به خاطر شرایط جوی، سفر به اهواز برای بررسی شرایط جوی را لغو کرد(!) ناگهان قاضی زاده هاشمی سر از اهواز درآورد تا هم انتقادات از ابتکار اوج بگیرد هم اندکی بعد، مشاور رییس سازمان حفاظت محیط زیست، وزیر بهداشت را "نخود هر آش" بنامد! هاشمی اما هیچ گاه پاسخ جدی و محکمی به این اظهارات نداد تا همچنان آنگونه که خود در خصوص گرایش سیاسی اش گفته بود، در صف بی‌طرفان قرار گیرد.

اکنون جایگاه قاضی زاده هاشمی در نگاه حامیان دولت و منتقدان آن، غریب و ناشناخته است. حامیان دولت در حمایت از او، احتیاط می کنند و منتقدان در انتقاد از او. آیا واقعا او کاندیدای بالقوه جبهه پایداری در انتخابات 96 است؟ بعید به نظر می رسد. بسیار بعید.