چرا ائتلاف در عملیات صلاح‌الدین حاضر نشد؟

با اتمام عملیات تکریت باید گفت که دولت عراق نسبت به کشورهای بازیگر و صاحب نفوذ در سرزمین خود، پس از سال‌ها دست بالا را خواهد داشت و بغداد است که تصمیم می‌گیرد چه کسی را بازی دهد و به چه کسانی اجازه نقش‌آفرینی در سرزمینش را ندهد.

کد خبر: ۲۳۲۸۷۸

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۵:۱۶

صراط: با اتمام عملیات تکریت باید گفت که دولت عراق نسبت به کشورهای بازیگر و صاحب نفوذ در سرزمین خود، پس از سال‌ها دست بالا را خواهد داشت و بغداد است که تصمیم می‌گیرد چه کسی را بازی دهد و به چه کسانی اجازه نقش‌آفرینی در سرزمینش را ندهد.

یکشنبه 10 اسفندماه عملیات بزرگ آزادسازی استان صلاح‌الدین با حضور بیش از 27 هزار نفر از نیروهای ارتش، نیروهای مقاومت مردمی (حشد شعبی) و برخی عشایر اهل سنت از جمله 65 عشیره صلاح الدین نظیر الجبور و با رمز «لبیک یا رسول‌الله» و با حضور نخست‌وزیر در سامرا و فرمان وی آغاز شد.

طی دو هفته گذشته مناطق مهم و استراتژیکی در استان صلاح الدین همچون حمرین، بوعجیل، العلم و الدور آزاد و تکریت نیز به طور کامل تحت محاصره درآمده و بخش‌هایی از آن آزاد شده که پیش‌بینی می‌شود این روند تا چند روز آینده تکمیل و عملیات صلاح‌الدین با بازپس‌گیری تکریت از دست تروریست‌های بعثی-تکفیری داعش تکمیل شود.

همزمان با عملیات تکریت، عملیاتی نیز در الانبار آغاز شد و نیروهای عراقی در الکرمه و رمادی در الانبار وارد میدان شده‌اند.

عملیات صلاح‌الدین پس از عملیات‌های آمرلی، جرف‌الصخر و مقدادیه، بزرگترین عملیات ارتش و نیروهای مردمی عراق است که ویژگی‌های خاصی نسبت به سایر عملیات‌ها دارد که یکی از آنها عملیات در سرزمین بعثی‌هاست. جغرافیای این عملیات وسعتی بیش از 10هزار کیلومتر مربع را در بر گرفته است.

از جمله خصوصیات مهم این عملیات، گستردگی جغرافیایی آن،‌ هماهنگی نیروهای مردمی و ارتش در عملیات و بازپس‌گیری مناطق استراتژیک و نفت‌خیز اطراف تکریت مانند العلم و الدور، عدم هماهنگی با ائتلاف ضد داعشی و در واقع عدم اجازه ورود این نیروها به عملیات است.

این موضوع اهمیت زیادی در حال حاضر و آینده دارد که بخش‌هایی از آن به شرح زیر است:

1. ارتش عراق پس از شوک اولیه از حمله داعش و اشغال بخش‌هایی از خاک خود توسط تروریست‌ها دچار نوعی فروپاشی شد که کیان حاکمیتی این کشور را در معرض خطر جدی قرار داد و تروریست‌های تکفیری-بعثی تا آنجا پیش رفتند که قصد اشغال بغداد و دایر کردن حکومت خود در این شهر را داشتند. اما پس از چند ماه و با روی کار‌ آمدن دولت جدید و تغییر شرایط سیاسی در این کشور که طیفی از ناراضیان اهل سنت و کرد را مجاب کرد تا وارد جریان سیاسی و به تبع آن نقش‌آفرینی در اوضاع سیاسی، امنیتی و نظامی کنند، ارتش روند بازسازی و احیاء را در پیش گرفت و با کمک نیروهای مردمی که به فتوای آیت‌الله سیستانی به میدان آمده بودند، توانست در ابتدا مانع ادامه پیشروی آنها شده و سپس، عقب‌نشینی تروریست‌ها را رقم بزند. این عملیات سنگ محک خوبی بود برای میزان آمادگی نیروهای نظامی عراق برای دفاع از کشورشان به شمار می‌رود.

2. با ارسال تجهیزات و تسلیحات سنگین از سوی کشورهایی که وعده آن را داده بودند (البته بجز آمریکا) و هلی‌کوپترهای جنگی روسیه طی چند ماه اخیر، مشکل عمده ارتش عراق یعنی نبود تسلط هوایی بر تروریست‌ها تا حدود زیادی برطرف شده بود و ارتش قصد داشت از این تسلیحات استفاده کند و بدون کمک هوایی خارجی توانایی‌های جدید نیروی هوایی خود را بسنجد.

3. هر چند عملیات صلاح‌الدین بسیار بزرگ و در سطحی گسترده انجام گرفت، اما باید گفت که در مقایسه با عملیات موصل به عنوان یک مدل و الگو کاربرد خواهد داشت، زیرا تروریست‌ها همه تمرکز و استحکامات خود را در موصل قرار داده‌اند تا از آن به عنوان آخرین پایگاهشان در عراق دفاع کنند. آنها می‌دانند که تنها مرگ در انتظارشان است که بر همین مبنا با تمام توان خواهند جنگید. مقامات سیاسی و نظامی عراق قصد داشتند در این عملیات ضمن کسب برآورد دقیق از توانمندی نظامی خود، برای عملیات موصل برنامه‌ریزی کنند و در صورت لزوم از کشورهایی که صلاح بدانند کمک بگیرند؛ بر این اساس از هیچ کشوری به طور رسمی برای حضور در عملیات دعوت به عمل نیامد.

همین موضوع باعث غافلگیری و حتی ناراحتی اولیه مقامات آمریکایی شد؛ زیرا آنها می‌دانستند در صورت پیروزی ارتش عراق در عملیات صلاح‌الدین برای عملیات سرنوشت‌ساز موصل اجازه‌ای به نقش‌آفرینی آنها داده نخواهد شد و همه سهم پیروزی از آن خود عراقی‌ها خواهد بود.

4. حضور مستشاران ایرانی در کنار نیروهای نظامی ارتش در این مرحله پررنگ‌تر بود که این موضوع به نوبه خود علاوه بر کمک به نظامیان عراقی در پیروزی علمیات، پیام‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نیز داشت. برخی کشورهای همسایه که تمایلی به قدرت گرفتن دولتها در عراق پس از صدام ندارند، ترجیح دادند که گروه‌های تروریستی در این کشور مانند یک بیماری مزمن حضور داشته باشند تا دولت‌هایی بوجود آیند که دائماً درگیر گروه‌های تروریستی هستند و این سیاست با اهداف گسترده‌تر از سوی قدرت‌های بین‌المللی همچون آمریکا دنبال می‌شود که این عملیات آغازی خواهد شد بر از بین رفتن گروه‌های تروریستی عمده در عراق.

بر همین اساس بود که نشریات آمریکایی همچون «دیلی‌بیست» اعلام کردند که آمریکا از حمله ارتش عراق به تکریت بدون هماهنگی با واشنگتن غافلگیر شد.

و باز بر همین مبنا بود که ژنرال «مارتین دمپسی» فرمانده ستاد مشترک ارتش ایالات متحده در اظهارنظری انفعالی در نشست کمیته نیروهای مسلح سنا، نقش ایران در همکاری با ارتش عراق در عملیات تکریت را مثبت خواند.

5. از بازتاب‌های پیروزی بزرگ نیروهای نظامی عراق در عملیات تکریت تلاش کشورهای مختلف برای ایفای نقشی حداقلی در عملیات موصل و به تبع آن، نقش‌آفرینی در آینده عراق است که با افزایش قدرت سیاسی در منطقه و قدرت نظامی برای سرکوب تروریست‌ها در داخل، این کشور ثبات سیاسی و به دنبال آن شکوفایی اقتصادی را طی سال‌های آینده تجربه خواهد کرد.

13 اسفندماه و درست چند روز پس از عملیات تکریت که نشانه‌های پیروزی بدون حضور و دخالت قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی علیه بزرگترین گروه تروریستی که دنیا تا به حال به خود دیده، وزیر دفاع ترکیه سفری 2 روزه به عراق داشت و در دیدار با مقامات سیاسی بغداد و اربیل تلاش کرد برای عملیات موصل سهمی را داشته باشد.

ارسال 2 محموله تسلیحات توسط هواپیماهای C130 برای دولت بغداد در کمک به پیشبرد عملیات تکریت و اظهارنظر داود اوغلو نخست‌زیر ترکیه در سفر «پرتغال» که «ما در موصل منافعی داشته و بر اساس آن به کمک دولت عراق خواهیم رفت»، نشان از آینده‌نگری این کشور و تلاش برای کسب سهم از بازار عراق در سال‌های آینده دارد.

با اتمام عملیات تکریت باید گفت که دولت عراق نسبت به کشورهای بازیگر و صاحب نفوذ در سرزمین خود، پس از سال‌ها دست بالا را خواهد داشت و بغداد است که تصمیم می‌گیرد چه کسی را بازی دهد و به چه کسانی اجازه نقش‌آفرینی در سرزمینش را ندهد. و به طور حتم دوستان عراق که در این ایام نقش بارزی در حمایت از دولت و ملت این کشور را داشتند، حضوری چشمگیر در آینده آن خواهند داشت.