معاون اسبق وزارت خزانه‌داری آمریکا:

ایران سر راه تسلط آمریکا بر جهان است

معاون اسبق وزارت خزانه‌داری آمریکا گفت: سیاست واشنگتن ضربه زدن به ایران است و حتی اگر مناقشه هسته‌ای نیز رفع شود، آمریکا موضوع دیگر را پیش می‌کشد.

کد خبر: ۲۲۳۱۴۸

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۹:۲۳

صراط: معاون اسبق وزارت خزانه‌داری آمریکا گفت: سیاست واشنگتن ضربه زدن به ایران است و حتی اگر مناقشه هسته‌ای نیز رفع شود، آمریکا موضوع دیگر را پیش می‌کشد.

«پل کریگ رابرتس» معاون اسبق وزارت خزانه‌داری آمریکا در زمان تصدی «رونالد ریگان» رییس جمهوری وقت آمریکا در دهه هشتاد بود.

رابرتس مدرک دکترا از دانشگاه ویرجینیا را دارد. وی از دهه نود میلادی به این سو کارشناس ارشد اندیشکده‌هایی چون «هوور» و «کیتو» بوده و همچنین در نشریه‌هایی چون «نشنال پالسی»، «نشنال ریویو»، « تایمز لندن»، «وال استریت ژورنال»، «فیگارو» و ... هر از چندگاه مقاله و یادداشت می‌نویسد.

رابرتس در دهه 80 و 90 میلادی برنده چند نشان افتخار در امور سیاست و اقتصاد شد.

از نقاط قابل توجه در کارنامه این مقام اسبق آمریکایی انتقاد او از رژیم صهیونیستی در ژانویه سال 2009 بود. او همچنین مخالف جنگ آمریکا علیه عراق نیز بود و طی مقاله‌ای حتی خواهان استیضاح «جورج دابلیو بوش» رییس جمهور وقت آمریکا شد.

رابرتس در جریان فتنه سال 88 و اغتشاشات بعد از انتخاب مجدد «محمود احمدی نژاد» به سمت ریاست جمهوری اسلامی ایران، در مقاله‌ای با عنوان «آیا ایرانیان معترض بخش دیگری از ارکستر انقلاب‌های رنگی آمریکا هستند؟» فتنه سال 88 را سازماندهی شده توسط سیا دانسته و همانند بلواهای وقت گرجستان و اوکراین عنوان کرد.

پل کریگ رابرتس هفته گذشته با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری فارس گفت‌وگو کرد و درباره موضوع هسته‌ای، کاهش بهای نفت و غیره نظرهای خود را بیان کرد.

متن کامل این مصاحبه با مقام اسبق دولت آمریکا به شرح زیر است:

راهکار ایران و برخی کشورها برای مقابل با دسیسه کاهش بهای نفت از سوی برخی حکومت‌های منطقه و جهان چیست؟

البته به صراحت نمی‌توانم بگویم که آیا همکاری نفتی عربستان سعودی و آمریکا علیه ایران و روسیه است یا این که سعودی‌ها در حال استفاده بردن از تمایل واشنگتن به ضربه زدن به روسیه باشند. اما به عقیده من ایران، روسیه، چین و هند باید ائتلافی اقتصادی، نظامی شکل دهند و دسیسه غرب و برخی کشورهای منطقه را به سوی خود آن‌ها بازگردانند و در مسیر تجارت مسیر خود را پیش گیرند.

نظر شما درباره اخبار هر از چندگاه در زمینه همکاری نظامی ایران و آمریکا علیه گروهک خرابکار داعش چیست؟

فکر می‌کنم کنار هم قرار گرفتن ایران و واشنگتن در نبرد علیه داعش اشتباه است. من می‌گویم چرا باید مسلمانان علیه مسلمانان به نفع آمریکا با هم بجنگند؟

آیا با تصویب تحریم‌های جدید احتمالی، واشنگتن همچنان انتظار دارد ایران بر سر میز مذاکره بماند؟

باید تاکید کنم اگر دولت ایران فکر می‌کند تحریم‌های واشنگتن و دیگر اقدام‌های خصمانه علیه کشور شما به خاطر برنامه‌های هسته‌ای می‌باشد نابخردانه و اشتباه است. باید بگویم واشنگتن مخالف ایران است چون کشور شما مملکتی مستقل با دولتی مستقل است. ایران برده ، وابسته و یا عروسک خیمه‌شب‌بازی آمریکا نیست.

ممکن است بیشتر در این زمینه توضیح دهید؟

بله. آمریکا در این خیال است که این حق را دارد تا بر جهان تسلط داشته باشد. در این بین ایران، روسیه، چین و شاید هند و برزیل به خاطر اتخاذ سیاست‌های مستقل خارجی و این که کشورهای مستقلی هستند سر راه واشنگتن قرار گرفته‌اند.

واشنگتن نمی‌تواند بی‌توجه به ایران باشد. البته این را نیز بگویم اگر ایران واقعا سلاح هسته‌ای داشت، آنگاه بسیار بیشتر از هر کشوری دیگری علیه آمریکا تهدید بود. جرم ایران این است که کشوری مستقل و دور از نفوذ و کنترل واشنگتن است.

پس باید گفت انرژی هسته‌ای و موارد مرتبط به آن و اتهام زنی‌ها همگی بهانه است. اینطور نیست؟

سیاست واشنگتن ضربه زدن به ایران است. باید بگویم واشنگتن به هیچ وجه مایل به حل موضوع هسته‌ای ایران نیست. حتی اگر این مناقشه نیز رفع شود، آمریکا موضوع دیگر را پیش می‌کشد. تکرار می‌کنم دیدگاه واشنگتن در قبال ایران این است که کشور شما مملکتی مستقل است و دستورهای واشنگتن را نمی‌پذیرد.

اوباما هفته گذشته به سنای آمریکا رفت و سخنانی هشدارآمیز داد. به نظر می‌رسد او علیه نومحافظه‌کاران در حال نبرد است. آیا اوباما واقعا مایل به فیصله موضوع هسته‌ای با ایران است؟ آیا اوباما بالاخره می‌خواهد در این مورد در قبال ایران صادق شود؟

خیر. هیچ مقام رسمی آمریکایی در مورد هیچ قضیه‌ای صداقت ندارد. وقتی آن‌ها می‌گویند موضوع هسته‌ای ایران قابل برطرف شدن است یعنی ایران راه حل پیشنهادی آمریکا را بپذیرید.

به عنوان آخرین سئوال تغییر تاکتیک دولت اوباما در این قضیه از کجا آب می‌خورد؟

یک احتمال این است که «تهدید ایران» جای خود را به «تهدید روسیه» داده و واشنگتن خود را مهیا می‌کند تا با نزدیکی به ایران بر روسیه متمرکز شده و تهدیدهای احتمالی از سوی آن‌ها را به تاخیر بیاندازد.