بررسی آثار سکوت اصلاح طلبان دربرابر وقایع فتنه

علت "سکوت مرگبار" تندرو ها در سالگرد 9 دی چیست؟

حضور این افراد در کارناوال شادی شب های پس از انتخابات 1392 پایانی بود بر مرثیه خوانی های همین قشر برای صحت نتایج انتخاباتها در ایران.

کد خبر: ۲۱۶۹۲۸

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۳ - ۱۰:۴۱

"گروه سیاسی صراط" - شکی نیست که در انتخابات سال 88 جریان موسوم به اصلاح طلب همه توان سیاسی خود را برای جلوگیری از موفقیت محمود احمدی نژاد به میدان آورد و در پی عدم توفیق این جریان استراتژی خطرناک زیر سوال بردن مشروعیت انتخابات را آنهم با اجرای کامل نقشه انقلاب های مخملی صورت گرفته در قفقاز در پیش گرفت.

نتایج شوم چنین راهبرد غلطی در جبهه اصلاحات برای کشور و اصلاح طلبان تاحدی وخیم بود که برگی فراموش نشدنی از تاریخ جمهوری اسلامی ایران را رقم زد. اگرچه نهایتا همه هزینه های تراشیده شده برای نظام اسلامی در پی وقایع سال 88 و جریان فتنه با پذیرش پیروزی حسن روحانی نامزد مورد حمایت اصلاح طلبان در انتخابات چهار سال بعد آنهم با رای زیر 51 درصدی و جشن شادی همان حامیان اصلاحات پایان یافت!

حضور این افراد در کارناوال شادی شب های پس از انتخابات 1392 پایانی بود بر مرثیه خوانی های همین قشر برای صحت نتایج انتخابات ها در ایران، افرادی که نتیجه قاطع انتخابات 88 را با پیروزی قریب به شصت درصدی احمدی نژاد نمی پذیرفتند و انتخابات را در ایران مخدوش می خواندند امروز برای پیروزی زیر 51 درصدی فرد مورد علاقه خود در انتخابات 92 به میدان آمده و در خیابانها قطار شادی راه می اندازند! و ذره ای هم به نتیجه انتخابات و برد شکننده شک ندارند! گویی تنها پیروزی نامزد مورد نظر آنان بود که می توانست اطمینان خاطر از عدم وجود تقلب در انتخابات را تامین کند.

اما پس از همه این اتفاقات و مهر تائید نهایی که پیاده نظام اصلاح طلبان با حضور کنترل نشده خود در خیابانها بر فرآیند انتخابات گذاردند، تنها چیزی که باقی ماند بررسی نتایج حاصله از شرارتهای سال 88 توسط کسانی است که همواره هدایت کنندگان این سیاهی لشکر خیابانی بوده اند.

مساله حساب و کتاب رهبران فتنه یا همان نیروهای اصیل اصلاح طلب پس از انتخابات 92 به شدت یادآور ضرب المثل گذشتن زمستان و باقی ماندن روسیاهی به ذغال است. اکنون که جریان اصلاحات نامزد مورد حمایت خود را پیروز میدان دیده و دیگر نمی تواند بر طبل بی اعتمادی به نظام و فرآیند مردم سالاری دینی در کشور بکوبد، چه واکنشی از سوی این جریان در برابر سالگرد واقعه خطیر نه دی می توان انتظار داشت؟

از سویی هنوز طی دوران محکومیت برخی از به ظاهر بزرگان اصلاح طلب در پی ارتباط مستقیم با هدایت جریان فتنه به اتمام نرسیده است و این جریان هنوز تا خرخره درگیر عواقب اقدامات غیر منصفانه و خونبار خود در سال 88 مانده است و از دیگر سو امکان تداوم پافشاری بر قهر با نظام برای این جریان به دلیل موفقیت نسبی کسب شده وجود ندارد.

در چنین شرایطی سالگرد نه دی را اصلاح طلبان به چه رفتاری جز سکوت می توانند سپری کنند؟

برخی از تحلیلگران سیاسی روی کار آمدن روحانی را که سابقه سیاسی اش برچسب اصولگرایی یا نزدیکی به کارگزاران را بیشتر از اصلاح طلب بودن برمی تابد، طلیعه ای بر ظهور طیف جدیدی از اصلاح طلبان می دانستند، طیفی که با پذیرش اصل نظام و قانون اساسی و دست برداشتن از مخالفت با اصول انقلاب به تلاش سیاسی در چهارچوب قانونی نظام خواهد پرداخت و مانند گذشته نقطه امید کشور های بیگانه و مزدوران غرب و صهیونیسم در ایران نخواهد شد. اما باید گفت اگر قرار باشد روزی چنین طیفی از اصلاحات شکل بگیرد قطعا شاخصه اصلی آن موضع گیری صریح در برابر فجایع فتنه 88 است و چه زمانی برای این اقدام مناسبتر از نهم دی ماه؟!

لکن آنچه مسلم است جریان موجود از اصلاح طلبانی که کماکان ادامه فعالیت سیاسی علنی دارند؛ هیچ آثاری از پشیمانی نسبت به جنایات صورت گرفته در ایام فتنه را بروز نمی دهند و اگر مهر سکوت بر لب دارند تنها از باب عدم امکان دفاع از عملکرد گذشته است نه از جهت پشیمانی یا مانند آن !

با این تفاسیر طبیعی است که اصلاحات نه دی امسال را نیز به سکوت برگزار کند و در صورت صحت چنین پیش بینی هایی و تداوم این نشانه ها باید به دلسوزان نظام هشداری جدی داد که جریان اصلاحات علیرغم تغییر استراتژی و تاکتیک هیچگونه تغییر بنیادین و اساسی در تفکر سیاسی خود نسبت به نظام نداشته و همچون آتش زیر خاکستری همواره مستعد تکرار اشتباهات سنگینی همچون فتنه هشتاد و هشت باقی خواهد ماند.