جمله تاریخی ستار‌خان درباره پرچم حضرت ابوالفضل(ع)

پیمان گفت: شاه بیت سخنان سردار ملی یعنی پاسخ کوبنده وی به پیشنهاد کنسول روس در تبریز مبنی بر نصب پرچم روس بر بام خانه خود و اطمینان از عدم تعرض سپاهیان متجاوز بیگانه بدین مضمون «که من می‏‌خواهم هفت دولت زیر بیرق حضرت ابوالفضل(س) و دولت ایران باشند تو می‌‏خواهی من زیر پرچم روس بروم؟»

کد خبر: ۲۰۸۶۵۱

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۳ - ۱۴:۳۳

صراط: مدیر مسئول نشریه مهد آزادی گفت: شاه بیت سخنان ستارخان سردار ملی این است که من می‏‌خواهم هفت دولت زیر بیرق حضرت ابوالفضل(س) و دولت ایران باشند تو می‌‏خواهی من زیر پرچم روس بروم؟.

سید مسعود پیمان مدیر مسئول نشریه مهد آزادی در گفت‌وگو با فارس اظهار داشت: در بررسی جامع و کامل همه ابعاد شخصیت مبارز بزرگی همچون ستارخان سردار ملی می‏‌توان به گوشه‌‏هایی از زندگی این رادمرد مجاهد پرداخت و شاید از این طریق به حقایقی دست یافت که منجر به درک صحیحی از وقایع تاریخی بشود.

وی افزود: مروری بر تحولات سیاسی و نظامی 150 سال اخیر کشورمان این سوال را در ذهن پژوهشگران تاریخ معاصر ایجاد می‏‌کند که با وجود ضعف حکومت‏‌های مرکزی و عدم کفایت و ناآگاهی زمامداران کشور از سیر تحولات بین‏ المللی و فقر و فساد گسترده در کشور چه عاملی موجب شده که این مملکت همواره از گزند تفرقه و تجزیه مصون بماند.

وی افزود: ستارخان سردار بزرگ جنبش مشروطیت نمونه بارزی از جمع مبارزان راه آزادی، استقلال و یکپارچگی ایران است که همگی به حکم آیه شریف واعتصموا بحبل ا... جمعیا و لاتفرقوا با بهره‏گیری از نیروی خارق‏العاده اعتقادات دینی توانستند این کشور را از توطئه دشمنان مصون نگهدارند.

وی ادامه داد: شعاری است که در طول تاریخ به انحای مختلف بر زبان مردان مبارز در نقاط مختلف میهن‏مان نیز جاری شده است. کما اینکه رد پیشنهاد حمایت از نهضت جنگل در قبال استفاده از پرچم کشور همسایه شمالی قریب به مضمون پاسخ ستارخان به کنسول روس در تبریز می‏ باشد.

مدیر مسول روزنامه مهد آزادی ادامه داد: به مواردی از پیروزی مبارزات مردم ایران با پشتوانه اعتقادات مذهبی و به عنوان نمونه به حوادث مربوط به آذربایجان بپردازیم.

وی گفت: ورود قوای اشغالگر ارتش سرخ در ابتدای دهه 1320 که منجر به تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان به سرکردگی پیشه‏‌وری با حمایت همه ‏جانبه اتحاد جماهیر شوروی سابق شد از اتفاقات عبرت ‏آموز و قابل تعمق تاریخ معاصر ایران است.

این روزنامه‌نگار گفت: باوجودی که به زعم رهبران کاخ کرملین بطور کلی از هر جهت مقدمات جداسازی منطقه آذربایجان از پیکره کشور ایران فراهم بود از جمله ضعف ارتش و پوشالی بودن بدنه حاکمیت در کشور و در راس آن شاه کم تجربه و بی‏ سیاست و مشکلات اجتماعی از قبیل پائین بودن سطح فرهنگ و سواد عمومی و اجرای برنامه تقسیم اراضی کشاورزی و سپردن کارخانجات به دست کارگران، تاسیس ایستگاه رادیو، دانشگاه و احداث خیابان‏های آسفالته، همگی به قول خروشف حکایت از افتادن قریب‏ الوقوع این سیب به دامن شوروی داشت.

وی ادامه داد: اما به برکت نیروی ایمان و اعتقادات دینی، مردم مومن و مسلمان آذربایجان حتی قبل از رسیدن ارتش شاه بساط جمهوری خودخوانده دموکرات آذربایجان را برچیدند و آنچه برعهده عوامل دولت مرکزی ماند دستگیری و اعدام افراد بیگناه و باگناه به جرم همکاری با بیگانگان و غارت و چپاول مایملک مردم همانند یک دولت اشغالگر خارجی بود.

پبمان تصریح کرد: در این راستا رحلت مرحوم آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی مرجع تقلید شیعیان جهان در گرماگرم قدرت گرفتن دمکرات‌ها در آذربایجان برای فرقه پیامد تلخی به همراه داشت زیرا مردم تبریز به مناسبت این واقعه چهل روز بازار را تعطیل کرده و دستجات عزاداری بزرگی راه انداختند و در تجلیل از مرجع دینی و مذهبی خود سنگ تمام گذاشتند. این نمایشِ همبستگیِ مذهبیِ عظیم که در تقابل و تعارض با آموزه‌ها و اهداف فرقه بود موجب تزلزل هرچه بیشتر پایه‏‌های حکومت فرقه شد.

وی گفت: این حرکت کارساز مردم تبریز سردمداران فرقه دموکرات آذربایجان را شدیداً متوحش و نگران ساخت بطوری که پیشه‏‌وری با مشاهده تعطیلی بازار تبریز و راه افتادن دستجات عزاداری مطلع شد دانشگاه کذایی تبریز همچنان باز است لذا با دستپاچگی به دکتر جهانشاهلو رئیس دانشگاه تلفنی دستور می‏‌دهد دانشگاه را تعطیل کند، وقتی جهانشاهلو می‏‌پرسد «که فوت یک آخوند چه ربطی به حکومت دین ستیز ما دارد» پیشه‏‌وری می‏‌گوید: چرا متوجه نیستی ما در کجای دنیا و چه شرایطی هستیم؟ و اضافه می‏‌کند اگر خود من می‏‌توانستم، در جلو دستجات عزاداری راه می‌‏افتادم و توضیح می‏‌دهد مهم نیست که ما در این مراسم حضور داشته باشیم مهم این است که بدین طریق ما م‌ی‏توانیم حرکت مردم را از مسیر اصلی‏‌اش منحرف سازیم.

پیمان ادامه داد: وقتی خبر خیزش عظیم مردم تبریز به مسکو می‏‌رسد استالین در نامه‌‏ای به پیشه‏‌وری شدیداً از عملکرد رهبری فرقه انتقاد می‏‌کند و می‌‏نویسد جای تعجب و تاسف است که بعد از چندین ماه تلاش و تحمل هزینه مخالفت‌‏های مجامع بین‌‏المللی هنوز شما نتوانسته‌‏اید مردم را برای پیوستن به فرقه دموکرات متقاعد بکنید.

وی ادامه داد: استالین در این نامه از قبول درخواست پیشه‏‌و‌ری برای تداوم کمک‏‌های موثر امتناع می‏‌کند و می‌‏نویسد رفیق پیشه‏‌وری! متاسفانه شما به اوضاع بین‏ المللی آگاه نیستید و فرق بین وضع حاکم بر ایران و شوروی را از هم تشخیص نمی‏‌دهید، شما چگونه ادعا می‏‌کنید که در آذربایجان انقلاب بزرگی راه انداخته‌‏اید در حالی که پس از گذشت ماه‌‏ها باز هم چشم به راه کمک‏‌های ما هستید؟

وی افزود: البته برای سقوط فرقه دموکرات و ناکامی سیاستگزاران کرملین افراد زیادی حتی پژوهشگران و مورخین استدلالات دیگری کرده اند، از جمله فریبکاری قوام السلطنه و اغفال استالین به طمع دستیابی به نفت شمال ایران، فشار دولت‏‌های غربی رقیب و تهدیدات دولت آمریکا، وجود اختلاف نظر بین رهبران اتحاد شوروی که به نظر من تاثیر این عوامل بسیار اندک بوده و عامل اصلی سرخوردگی شوروی و تصمیم به تخلیه آذربایجان همانا عدم اقبال آذربایجانیان از حکومت دست‏ نشانده فرقه دموکرات به لحاظ اعتقادات دینی محکم بوده است.