رفتار آلمان معتدل‌تر است

سفیر سابق ایران در برلین با بیان اینکه رفتار آلمان در قبال برنامه هسته‌ای کشورمان به نسبت سایر کشورهای غربی معتدل‌تر است، گفت: گرچه بسیار با احتیاط و محافظه‌کارانه پیش می‌رود، اما تلاش برای پیدا کردن راه‌حل را در دستور کار دارد.

کد خبر: ۲۰۸۵۲۴

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۳ - ۰۹:۳۱

صراط: «علیرضا شیخ‌عطار» سفیر سابق ایران در برلین در ارزیابی‌اش از روند مذاکرات هسته‌ای و حصول توافقنامه جامع، گفت: امروز شرایط به گونه‌ای متفاوت با گذشته شده و در یک توافق نانوشته بیشتر مذاکرات بین ایران و آمریکا در جریان است، چرا که بیشترین مانع‌تراشی را آمریکا داشته است، البته علائم زیادی وجود دارد که سایر اعضای 1+5 بر خلاف 10 سال پیش، سرنوشت روابط خود را چشم بسته به نظرات آمریکا گره نخواهند زد و با عدم توافق آمریکا رفتار دیگری را رقم خواهند زد.

وی اضافه کرد: در یک سال و سه ماه اخیر وزارت امور خارجه، دولت و نظام تصمیم گرفته‌اند که با «مانع‌تراش» اصلی چالش دیپلماتیک داشته باشند، اما یک موضوع مهم در طرح این موضوع باید مدنظر قرار بگیرد؛ وقتی می‌گوییم آمریکا، منظورمان نباید یک هویت یگانه در ایالات متحده باشد. البته در داخل کشور بعضی با این نظر من مخالفند و می‌گویند همه آنها یکی هستند و بعضی از آنها نقش پلیس خوب را دارند و بعضی پلیس بد.

سفیر سابق ایران در آلمان اضافه کرد: من با تجربه‌ای که دارم به این موضوع قائل نیستم. در آمریکا کسانی هستند که نمی‌گویم خیرخواه ما هستند، اما رفتارشان را با ما طور دیگری تعریف می‌کنند. امروز در آمریکا عده‌ای هستند که معتقدند، به بهانه هسته‌ای بهترین زمان برای از بین بردن انقلاب اسلامی است که ایران را گوشه رینگ برده و با تحریم و فشارهای افکار عمومی، جمهوری اسلامی را نابود کنند، اما عده‌ای واقع‌گراترند و معتقدند که اصلاً نمی‌شود این محصول را نابود کرد و باید سعی کرد آن را تحمل کرد و با آن کنار آمد و حتماً هم هرگاه فرصت بهتری گیر بیاید، آن را نابود کرد، ولی زمان آن هنوز نرسیده است.

شیخ عطار گفت: گروهی که امروز طرف مذاکره هستند (حداقل مقامات ارشد‌شان) شاید از گروه دوم باشند، اما آنها همه آمریکا را شامل نمی‌شوند. حتی رئیس جمهور هم همه آمریکا نیست. این طیف امروز آنقدر از سوی تندروها تحت فشار است که چندی پیش اخباری مبنی بر فشار برای تغییر وزیر دفاع و خارجه دولت اوباما مطرح شد، آن هم در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس.

وی خاطرنشان کرد: در درون حزب دموکرات هم جریانات قدرت مختلفی هستند و قطعاً شیوه برخورد خانم کلینتون و آقای اوباما با جمهوری اسلامی متفاوت است. البته قصد ندارم، بگویم کدامشان بهتر است، موضوع مهم این است که عکس‌العمل‌های ما نیز در برخورد با آنها باید متفاوت باشد.

*تعداد سانتریفیوژ سیاسی شده است

شیخ‌عطار در خصوص مباحث اختلافی بین ایران و 1+5 خاطرنشان کرد: اختلاف‌ها که البته 4 و 5 مورد است، اما عمده آنها در تعداد سانتریفیوژ‌ها و نحوه برداشتن تحریم‌هاست. بحث‌های فردو و اراک چون فنی‌تر است، راحت‌تر می‌توان راه‌حل مرضی‌الطرفین پیدا کرد.در خصوص تعداد سانتر‌یفیو‌ژ‌ها، گرچه آن هم فنی است، ولی با توجه به موضوع «زمان گریز»ی (Break out) (زمان رسیدن ایران به سلاح هسته‌ای از نظر غرب) که عنوان کرده‌اند، تعداد سانتریفیوژ سیاسی شده است؛ وگرنه اگر بحث فنی باشد با یک محاسبه ریاضی بسیار راحت می‌توان ثابت کرد 4 هزار سانتر‌یفیوژ یا 9 هزار تا فرق زیادی در رابطه با رفع نگرانی با هم ندارند.

*پیشنهادات روشن ایران

این کارشناس مسائل بین‌الملل در ادامه این گفت‌وگو با بیان اینکه نحوه برداشتن تحریم‌ها هم سیاسی شده است، توضیح داد: چرا که گروه اول معتقدند که اگر بخشی از تحریم‌ها برداشته شود، فرصت نابود کردن ایران از دست رفته است.

قائم مقام اسبق وزارت خارجه کشورمان با بیان اینکه بحث‌ها و پیشنهادات ما روشن است و آنها هم به این موضوع قائل هستند، عنوان کرد: همانطور که بارها کری و خانم شرمن گفته‌اند که ایران سعی کرده فن‌سالارانه پیشنهاد بدهد، ولی باید تصمیم سیاسی بگیرد. آنها معتقدند که اگر بخواهند به این موضوعات با منطق فنی ایران توجه کنند، در داخل خیلی شکننده هستند و آسیب خواهند دید.

وی ادامه داد: در ذهن تحلیلگران غربی بحث دیگری هم وجود دارد، اینکه این موفقیت در به نتیجه رسیدن مذاکرات چه تاثیری در پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات آتی ریاست جمهوری دارد؟ آیا مخالفان اوباما او را مقصر دانسته و او را عامل پیروزی ایران قلمداد خواهند کرد و همین موضوع باعث شکست دموکرات‌ها می‌شود. البته تاکنون هیأت حاکمه آمریکا به یک تحلیل مشخصی نرسیده است. این امر در برخورد آمریکا در مذاکرات می‌تواند بازتاب داشته باشد. شاید به همین دلیل حداقل تا جایی‌ که من مطلعم، هنوز از فاصله‌ها به خصوص در تعداد سانتر‌یفیوژ‌ها و نحوه برداشتن تحریم‌ها کاسته نشده است.

*فناوری غنی سازی قابل از بین بردن با تحریم یا حمله نظامی نیست

وی اضافه کرد: تاکنون دستاوردهای ایران به اعتراف بیشتر تحلیلگران غربی در مذاکرات بیشتر بوده است. از جمله اعتراف به حق غنی سازی و دسترسی جمهوری اسلامی ایران به فناوری هسته‌ای صلح آمیز و شاید مهمتر از آن اعتراف نظام سکولار غرب و آمریکا به اهمیت فتوای مقام معظم رهبری در حرمت سلاح هسته‌ای که همه اینها وضع ما را در افکار عمومی جهانی بهتر می‌کند، از طرف دیگر فناوری غنی سازی و ساخت تجهیزات در اختیار دانشمندان ایرانی است که قابل از بین بردن با تحریم یا حمله نظامی نیست.

شیخ عطار اضافه کرد: به همین دلیل کشورهای صاحب این فناوری این موضوع را جدی گرفته و آن را زمینه بسیار خوبی برای همکاری فنی و اقتصادی جهت ایجاد نیروگاه‌های جدید به شمار می‌آورند و ملاحظه می‌کنیم که روس‌ها پیشتاز شده و موافقتنامه مقدماتی احداث چند نیروگاه را در همین روزهای اخیر بسته‌اند. چین، فرانسه و آلمان هم به ترتیب در نوبتند. این فاز جدیدی است که حتی می‌تواند روی مذاکرات و پیدا کردن راه‌حل‌های جدید برای پر کردن شکاف‌هایی مانند تعداد سانتریفیوژ و ذخایر اورانیوم غنی شده تاثیر مثبت جدی داشته باشد. پس حتی اگر در این نوبت مذاکرات به نتیجه نرسد و تمدید نشود، جای نگرانی نیست، زیرا افق‌های جدیدی در اثر مقاومت ما باز شده است.

شیخ‌عطار همچنین با بیان اینکه موانعی نیز در این بین هست که آمریکایی‌ها به آن مشروعیت می‌دهند؛ از جمله آنکه عنوان می‌کنند برخی از این تحریم‌ها تصمیم کنگره و سنا است و برداشتن آن دست دولت نیست یا مثلاً تصمیم شورای امنیت است، عنوان کرد: گرچه برای این مسائل هم راه‌حل‌هایی هست و اتفاقاً هیأت ایرانی این راه‌حل‌ها را هم داده که چگونه از بن‌بست‌ خارج شوند؛ ولی این موضوع نیاز به جسارت دارد.

سفیر سابق ایران در برلین اضافه کرد: اینکه آیا اوباما و گروه‌ وی که معتقدند باید از فرصت توافق با ایران استفاده کرد و حرف نابودی ایران را نزد، آنقدر در داخل آمریکا قدرت و ثبات دارند که بتوانند خود را به منصه ظهور برسانند، که این به شدت جای تردید دارد.

وی با بیان اینکه این گروه دوم نیز خیر‌خواه ایران نیست و حتی معتدل نیز نیستند، خاطرنشان کرد: بلکه تاکتیک‌شان متفاوت است و هر دو اصلاً دلشان نمی‌خواهد چیزی به نام جمهوری اسلامی به این شکل و با این اهداف و ایدئولوژی باقی بماند، اما تاکتیک‌هایشان متفاوت است و اینکه ما چطور با این 2 نوع تاکتیک مقابله کنیم به سیاست و رفتار ما باز می‌گردد.

* آداب دیپلماسی، آداب مهندسی نیست

شیخ عطار در پاسخ به این سؤال که چه تضمینی وجود دارد که پس از گذشت گام نهایی توافق ژنو، آمریکایی‌ها به تعهداتشان عمل کنند و تحریم‌ها و دشمنی با ایران را کنار بگذارند؟ گفت: خواستن تضمین در آداب دیپلماسی با معاملات اقتصادی یا امور طراحی مهندسی متفاوت است. آداب دیپلماسی آداب مهندسی نیست که شما یک ضریب اطمینانی را تعریف کنید و قطر فلز را بیشتر از محاسبات بدهید که تضمین محکم بودن کار باشد. البته آمریکا دیگر آمریکای سابق نیست که توافق با آن یکطرفه باشد. «ریچارد‌ هاوس» رئیس سابق شورای روابط خارجی و از طراحان سیاست خارجی در دوره بوش نیز چندی پیش گفت که «الان ما در دوره‌ای هستیم که چون نظم جهانی استوار نیست، آمریکا در حال افول است.» «کیسینجر» هم در کتاب اخیر خود نوشته است که نظم جهانی وجود ندارد. در این بی نظمی هم نمی‌توان دنبال تضمین از طرف مقابل بود.

وی اضافه کرد: سیاست خارجی ما تشخیص می‌دهد که در این لحظه شرایط به گونه‌ای است که می‌توان توافق کرد. توافق دیپلماتیک هم در دنیا ابدی نبوده و بنا بر اقتضائات تاریخی، ژئوپلتیکی، جامعه بین‌الملل و قدرت، تغییراتی در نظام بین‌الملل ایجاد می‌شود. بنابراین در این شرایط اگر توفیقی به دست آوریم، تضمینی است که بعدها بتوانیم از موضع مقتدر‌تری هم سخن بگوییم.

* حرام اعلام کردن سلاح هسته‌ای تبلیغ یا فریب دنیا نیست، بلکه اعتقاد ماست

قائم مقام اسبق وزارت خارجه در پاسخ به این پرسش که اگر پس از 10 سال نتیجه نگیریم و اعلام کنند که تعداد سانتریفیوژها همچنان باید محدود بماند، هزینه‌ها چه می‌شود؟ گفت: ما یک پیش‌فرض داریم که به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، چرا که یک حکم شرعی است و این تبلیغ یا فریب دنیا نیست، بلکه اعتقاد ماست. درباره فتوا نیز توجه به این نکته ضروری است که ببینیم 3 سال پیش نگاه آنها چه بوده و الان چگونه است. در گذشته در ادبیات سیاسی اصلاً کلمه‌ای به نام فتوا وجود نداشت و بسیاری در دنیا امروز فهمیده‌اند که فتوا چیست. آنها در گذشته حداکثر فتوای سلمان رشدی را می‌شناختند، اما الان حتی مقامات آنها از «وندی شرمن» تا سخنگو و وزیر خارجه و رئیس جمهورشان می‌گویند: «البته فتوا موضوع قابل توجهی است که باید شکل حقوقی به آن داد» که این خود یک پیروزی است.

وی در ادامه عنوان کرد: ما ظرفیت هسته‌ای را در حدی می‌خواهیم که بتوانیم در نیروگاه‌ها و مسائل پزشکی و برای اهداف صلح‌آمیز استفاده کنیم که این هم چیزی نیست که پس از 10 سال نابود شود، چرا که نرم‌افزار و مغز افزار است و آنها نمی‌توانند مغز‌ افزار را نابود کنند. کما اینکه رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا اخیراً در مصاحبه‌ای به آن اعتراف کرد. نظر طرف ایرانی البته روی 10 سال نیست و طرف ایرانی توجه دارد که این مغز افزار آسیبی نبیند.

*طرف آمریکایی و اروپایی: دیپلمات‌های ایرانی بسیار ورزیده و حرفه‌ای هستند و به راحتی نمی‌توان با آنها چالش کرد

شیخ عطار گفت: البته معتقدم این نگرانی‌ کمی بیش از حد است، زیرا همین الان طرف آمریکایی و اروپایی می‌گویند که دیپلمات‌های ایرانی بسیار ورزیده و حرفه‌ای هستند و به این راحتی نمی‌توان با آنها چالش کرد.خصوصاً که سیستم ما با آمریکا متفاوت است. زیرا در ایران حتی منتقدان دولت و مذاکره، منافع ملی را فراتر از منافع جناحی می‌دانند و ولایت پذیری آنها نیز عامل کمکی دیگری است که حمایت مقام معظم رهبری بر اساس کار کارشناسی و انتقادی از مذاکرات موجب آن است، اما در آمریکا منافع حزبی و جناحی و دخالت‌های بیگانه خصوصاً اسرائیل بر منافع ملی غالب است، لذا تنها عامل مذاکره منطق فنی و حقوقی نیست.

سفیر سابق ایران در برلین تصریح کرد: تحلیلگران آنها عاشق چشم و ابروی ما نیستند و آنچه در تعریف ما می‌گویند واقع‌نمایی است. ما اگر بتوانیم در دنیا نشان دهیم که توان دیپلماتیک و مذاکره و اقناع داریم که در کنار آن هم باید روی افکار عمومی دنیا کار کنیم، بسیار مهم و تاثیر گذار است. معاون وزارت خارجه (عراقچی) عنوان کردند که اگر توافق نشود ما هم افشا خواهیم کرد که تا کجا جلو آمدیم، ولی طرف مقابل نخواست به توافق برسد که این سخن مفیدی در عرصه بین‌المللی است. به نظرم در بسیاری موارد طرف مقابل باید پاسخگو باشد و ما افکار عمومی دنیا را داریم. امروز در قرن 18 و 19 و حتی قرن 20 نیستیم و افکار عمومی بسیار تاثیر‌گذارتر از گذشته است.

شیخ عطار ادامه داد: در آلمان زمانی کسی نمی‌توانست به رژیم صهیونیستی بگوید بالای چشمت ابروست، اما امروز باب انتقاد باز شده، چرا که افکار عمومی نسلی عوض شده است.در مورد هسته‌ای هم همینطور است. امروز بسیاری در دنیا هستند که سخن ما را به گونه درست‌تری تفسیر می‌کنند. ما باید در این فاصله از افکار عمومی استفاده کنیم و مغز افزارمان را هم مراقبت کنیم که منجمد نشود. تا آنجا که در جریان مذاکرات هستم، چنین خطری در مورد انجماد مغز‌ افزار نداریم.

شیخ عطار در پاسخ به این سؤال که در مورد هزینه زمان از دست رفته نظرتان چیست؟ گفت: در مورد زمان از دست رفته، وقتی مغز‌ افزار باشد ساخت یک سانتر‌یفیوژ زمان‌ زیادی نمی‌برد. در حسابداری صنعتی نیز فاکتور زمان در کار تولید فناوری بی‌سابقه ضریب کمتری از فاکتورهای مرتبط با نیروی انسانی متخصص در تخمین هزینه‌ها دارد.

* رهبر انقلاب خطوط قرمز را براساس نظرات کارشناسی تعیین می‌فرمایند

سفیر سابق ایران در آلمان در خصوص مشخص شدن خطوط قرمز توسط رهبر معظم انقلاب و اینکه این خطوط قرمز چه رابطه‌ای با مذاکرات دارد؟ عنوان کرد: سابقه بیش از سه دهه مسئولیت مقام معظم رهبری نشان می‌دهد که معظم له خطوط قرمز را بر اساس نظرات کارشناسی تعیین می‌فرمایند و این نظرات کارشناسی هم در ده‌ها جلسه، کمیسیون و کمیته در سازمان انرژی اتمی، وزارت خارجه و شورای امنیت شکل می‌گیرد که گزارش به ایشان می‌دهند و رهبر معظم انقلاب نیز براساس گزارش و اطمینانی که به توانمندی علمی و تحلیلی تهیه کنندگان دارند، هدف‌گذاری می‌کنند و این هدف‌گذاری برای مجریان واقعاً مقدس می‌شود و به آن پایبندند چرا که در تهیه آن همه نقش داشته‌‌اند.

شیخ عطار با بیان اینکه امروز شایعاتی هست مبنی بر اینکه آنها 4 هزار سانتریفیوژ را پذیرفته‌اند، یادآور شد: اما هنوز بر سر تعداد سانتریفیوژها اختلاف نظر وجود دارد؛ ما می‌دانیم که اگر مذاکرات به نتیجه نرسید و تمدید هم نشد، دنیا به هم نخورده است.

قائم مقام اسبق وزارت خارجه عنوان کرد: پایبندی به راهبردی که مقام معظم رهبری فرمودند که بر اساس نظرات کارشناسی و فکر و تعقل جمعی است بر همه واجب است. البته برخی اهداف چنانچه از ماهیت آنها پیداست در یک ظرف زمانی معین محقق می‌شوند.

* اینکه آلمان‌ در ترکیب تیم غربی باشد، به نظر من پیشنهاد ایران بود

سفیر سابق ایران در برلین در بخش دیگر این گفت‌وگو با بیان اینکه عنوان می‌شود که موضوع هسته‌ای از سال 2003 شروع شد، اما از چند سال قبل این جریان وجود داشته است، گفت: برخلاف اینکه می‌گویند زمانی که منافقین خبر دادند آنها حساس شدند، اگر مذاکرات دهه 90 آژانس را مطالعه کنید، مشخص است که این روند از سال‌ها قبل وجود داشته است.

وی در توضیح بیشتر عنوان کرد: سال‌ها پیش (1995) در «سی‌ان ان»، ساختمان دانشگاه شریف پشت مسجد دانشکده فیزیک را نشان می‌داد و می‌گفت که ایرانی‌ها در اینجا مشغول تولید بمب اتمی هستند. از همان زمان اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها در آژانس در این باره بحث می‌کردند. آن زمان «هانس بلیکس» مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود که سعی می‌کرد منصفانه برخورد کند، ولی اجرای آن در 2003 و بعد از قضایای نطنز بود که دولت ایران در آن زمان تصمیم گرفت با غربی‌ها مذاکره کند.

وی خاطرنشان کرد: اینکه آلمان‌ در ترکیب تیم غربی باشد، نیز به نظر من پیشنهاد ایران بود، چرا که ایران با توجه به سابقه روابط احساس می‌کرد که آلمان‌ها می‌توانند این شرایط را متوازن کنند، وگرنه اصل قضیه این بود که اعضای دائم شورای امنیت باشند. این یک نوع امتیاز به آلمان بود و آنها از این موضوع خوشحال شدند، زیرا در یکی از مسائل سیاست خارجی و امنیتی جهان نقش ایفا می‌کردند. البته آلمان‌ها در آن زمان چندان متفاوت از فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها نبودند.

*آلمان دوست داشت بازیگر باشد، اما شرودر جرأت را در خود نمی‌دید که مبتکر حل قضیه باشد

شیخ عطار ادامه داد: در آن زمان دولت ائتلافی از سبزها و سوسیال دموکرات‌ها بود؛ ایدئولوژی سبزها نیز ضد هسته‌ای است و امروز نیز به دولت هم فشار می‌آورند که نیروگاه‌های هسته‌ای را تعطیل کند. صدر اعظم وقت آلمان (شرودر) سعی می‌کرد واقع‌گراتر باشد به همین دلیل دکتر روحانی به عنوان رئیس هیأت ایرانی با آنها مذاکرات خوبی داشت. آلمان دوست داشت بازیگر باشد، اما شرودر آن جرأت را در خود نمی‌دید که مبتکر حل قضیه باشد.

سفیر سابق ایران در برلین اضافه کرد: البرادعی در کتاب خاطراتش آورده است که چطور به توافق نزدیک می‌شدیم و آلمان‌ها خیلی جرات نمی‌کردند که متفاوت از 2 عضو دیگر رفتار کنند. در زمان جنگ ایران و عراق وزیر خارجه آلمان نقش داشت و اولین وزیر خارجه کشور غربی بود که به ایران آمد. او به بقیه غربی‌ها گفت: ما هر چه شنیدیم از زبان صدام بوده و ایرانی‌ها هم حرفهایی برای گفتن دارند. وی ارتباط خوبی با آقای ولایتی برقرار کرد و در تدوین قطعنامه 598، هیأت آلمان در سازمان ملل کمک‌کننده و حامی بود.

*پارادوکسی که آلمان‌ها در آن گیر کرده‌اند/آلمان‌ها به دنبال راه‌حل هستند نه بن بست مذاکرات

شیخ عطار گفت: در قضیه هسته‌ای در آلمان، گرچه وقتی سبزها در ائتلاف با سوسیال دموکرات‌ها بر مسند قدرت بودند، بحث ایدئولوژیک می‌کردند، ولی تا حدی در خصوص تحریم‌ها به خصوص تحریم‌های شورای امنیت با وجود احساس زیان، تحمل کردند، اما با گذشت زمان و تشدید تحریم‌ها خصوصاً تحریم‌های یکجانبه آمریکا و اتحادیه اروپا، آلمان‌ها به تدریج احساس زیان کرده و در یک پارادوکس گیر افتاده‌اند؛ از یک طرف ملاحظات اتحادیه اروپا و ائتلافشان با بقیه شرکای غربی و اینکه خودشان از پایه‌گذاران اتحادیه اروپا و عضو 1+5 هستند و از طرف دیگر منافع اقتصاد‌یشان که دچار لطمه شده بود.

وی یادآور شد: با توجه به محافظه کاری که جزو صفات آلمانی‌هاست، هر از‌ گاهی سعی می‌کردند نقش تعدیل کننده داشته باشند، گرچه هیچ وقت نتوانستند قدم برجسته‌ای بردارند، ولی سعی می‌کردند در مذاکرات کاری کنند که جوانب انصاف بهتر رعایت شود. آنها در مواردی بخصوص در مذاکرات اخیر تقسیم وظیفه کردند که بخشی از نقش‌ را نیز به آلمان دادند و نماینده آلمان نیز بسیار تندتر از بقیه صحبت می‌کرد، اما با ارتباطی که نماینده آلمان در 1+5 با بنده داشت یا سفری که به ایران داشت، این موضوع مشخص بود که آنها به دنبال راه‌حل هستند و نه بن‌بست مذاکرات.

*تا 5 سال پیش هر نوع انتقاد به رژیم اسرائیل در رسانه‌های آلمان یک «تابو» بود

قائم مقام اسبق وزارت خارجه اضافه کرد: این روزها اتفاق دیگری در جامعه آلمان در حال رخ دادن است که نه تنها در سیاست هسته‌ای‌ بلکه در رفتارهای سیاست خارجی آنها به تدریج بروز می‌کند. این اتفاق عبارت است از اینکه نسل سومی‌ها در آلمان درباره قید و بند‌ها و ملاحظاتی که نسل اول و ادله بعد از جنگ جهانی دوم داشتند، در حال تجدیدنظر هستند و به همین دلیل شاهد هستیم که تا 5 سال پیش هر نوع انتقادی به رژیم اسرائیل در رسانه‌های آلمان یک تابو بود، اما امروز بعد از سیاست‌های خشن و غیرانسانی نتانیاهو این انتقادها رو به افزایش است. امروز می‌بینیم که «گونتر گلاس» برنده نوبل ادبیات که بیش از 80 سال سن دارد و اصلاً هم انسان سیاسی نیست و هیچگاه هیچ موضع سیاسی نداشته، در قضیه شهرک سازی از رژیم صهیونیستی انتقاد کرده و حتی بهانه‌گیری‌های این رژیم درباره برنامه هسته‌ای ایران را نیز مورد انتقاد قرار می‌دهد که این انتقادها در حال افزایش است.

شیخ عطار ادامه داد: موضوع جالب دیگر که نشانگر تغییر رفتار آلمانی‌ها در قبال رژیم صهیونیستی است، اینکه در آخرین جلسه هیأت‌ دولت مشترک آلمان و رژیم اسرائیل در تل‌آویو در کنفرانس مشترک مرکل و نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی طبق معمول در سخنان خود بحث هسته‌ای ایران و خط قرمز‌ها و نقطه‌ عدم بازگشت را مطرح کرد، اما خانم مرکل اعلام کرد که ایران حق دسترسی و فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای را دارد و باید این فعالیت‌ها را کنترل کرد که به سلاح منتهی نشود که البته این در ایران با یک بی‌دقتی از «رویترز» منتشر کردند که ایران نباید سلاح‌ هسته‌ای داشته باشد و بعد که ما اصل مصاحبه را فرستادیم، دیدند که مثبت‌تر از آنچه در رسانه‌های غربی منتشر شده، است.

سفیر سابق ایران در برلین عنوان کرد:‌به تدریج تحولاتی در ذهن آلمانی‌ها به دلیل تغییر نسل و اینکه تصور می‌کنند باید ظرفیت‌های اقتصادی و فرهنگی را به صورت موازی‌ با ظرفیت‌های سیاسی پیش برده و نقش‌آفرینی بیشتری داشته باشند، در حال رخ دادن است.

*رفتار آلمان در قبال برنامه هسته‌ای ایران نسبت به سایر کشورهای غربی معتدل‌تر و به دنبال راه‌حل است

وی در توضیح بیشتر گفت:‌بر همین مبنا رفتار آلمان در خصوص برنامه هسته‌ای کشورمان در مجموع به نسبت سایر کشورهای غربی معتدل‌تر است و این کشور به دنبال راه‌حل است، چرا که منافعش هم در همین راستا تامین می‌شود و گرچه بسیار با احتیاط و محافظه‌کارانه پیش می‌رود، اما تلاش برای پیدا کردن راه‌حل را در دستور کار دارد.