وقتی مذاکرات جدید هم فرسایشی می شود

تمدید دوباره زمان توافق یعنی شکست مذاکرات؟

اگر در نظر بگیریم که دولت تدبیر و امید قرار است به هر قیمتی تا پایان زمان تعیین شده با 5+1 به توافق برسد، با توجه به سابقه توافق ژنو و امید غرب به عقب نشینی دولت ایران، شاید یک توافق "شبه ژنو" دیگر در انتظار ایران باشد.

کد خبر: ۲۰۴۰۸۴

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۳ - ۱۰:۲۰

گروه سیاسی صراط - در حالی که اندکی بیشتر از یک ماه به پایان مهلت تعیین شده برای توافق نهایی میان ایران و 5+1 باقی مانده، هیچ نشانه امیدوارکننده ای رفع اختلافات دیده نمی شود.

به گزارش گروه سیاسی صراط، اظهارات مسئولان دو طرف ایرانی و غربی در خصوص پیشرفت مذاکرات، یک وجه اشتراک دارد و آن جدی و سخت بودن مذاکرات است. تقریبا هر دو طرف در پایان هر دور از مذاکرات از اینکه هیچ پیشرفتی در رفع اختلافات صورت نگرفته سخن گفته اند.

در این شرایط، سخن از تمدید دوباره مذاکرات بارها و بارها بر زبان طرف های مذاکره جاری شده و با تداوم شرایط کنونیف این احتمال قوت بیشتری هم گرفته است.

این در حالی است که زمان تعیین شده فعلی برای توافق نهایی، یک بار تمدید شده و اگر قرار باشد مذاکرات بار دیگر تمدید شود، شاید دو طرف را از رسیدن به توافق نهایی ناامید کند.

بر اساس توافق اولیه و پرحرف و حدیث ژنو، ایران و 5+1 قرار بود در 6 ماه بعد از زمان توافق، اولیه پرونده هسته ای را کاملا به مقصد برسانند اما مطابق پیش بینی این زمان 4 ماه تمدید شد و اکنون دوباره همان گمانه زنی ها مطرح شده است.

در این میان نکته قابل تاملی نیز وجود دارد و آن مسئولیت کاترین اشتون تا پایان مذاکرات هسته ای ایران است. بر این اساس اتحادیه اروپا تمایل خود را برای آنکه مسئولیت اشتون در پرونده هسته ای ایران تا پایان مذاکرات تداوم داشته باشد اعلام کرده و این در حالی است که جانشین او، مدتهاست انتخاب شده است.

این نشانه ها شاید در نگاه اول به معنای امیدواری اروپا به توافق نهایی با ایران تا پایان مدت تعیین شده باشد اما از طرفی، می تواند امید آنها به انعقاد توافقنامه ای مانند توافق ژنو را نیز نشان دهد.

واقعیت آن است که توافق ژنو در واقع قریب به اتفاق خواسته های غرب را در خصوص برنامه هسته ای ایران برآورده کرد و در طرف مقابل ایران را از بسیاری از حقوق هسته ای خود – ولو موقت – محروم ساخت.

حال اگر در نظر بگیریم که دولت تدبیر و امید قرار است به هر قیمتی تا پایان زمان تعیین شده با 5+1 به توافق برسد، با توجه به سابقه توافق ژنو و امید غرب به عقب نشینی دولت ایران، شاید یک توافق شبه ژنو دیگر در انتظار ایران باشد.

به طور خلاصه، تمدید توافق امید دو طرف را از رسیدن به تفاهم نهایی کمرنگ می کند و چه بسا تصور شکست مذاکرات را پررنگ تر کند و از طرفی، توافق با شتاب به هر قیمت ممکن، با توجه به سابقه توافق ژنو، کاملا به سود غرب و به معنای عقب نشینی ایران است؛ موضوعی که غرب احتمالا امید فراوانی به آن بسته است.