موج فیلم‌های ضدایرانی در جشنواره بیروت

جشنواره بیروت که مورد حمایت مراکز رسانه‌ای فرانسه است، در چهار سال گذشته نگاه غربی و روشنفکرانه و سیاه به ایران را در دستور کار خود قرار داده و در سال جاری نیز این جشنواره مملو از فیلم‌های ایرانی از این دست است.

کد خبر: ۲۰۰۰۱۵

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۳۹۳ - ۱۲:۲۰

صراط: قرار است اول اکتبر(9 مهر) چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت در لبنان آغاز به کار کند.

بنابر این گزارش، جشنواره بیروت که مورد حمایت مراکز رسانه‌ای فرانسه چون رادیو فرانسه، رادیو مونت کارلو و شبکه فرانس 24 است، هر ساله با نگاه خاصی به ایران جشنواره خود را برگزار می‌کند.

این جشنواره در چهار سال گذشته نگاه غربی و روشنفکرانه و سیاه به ایران را در دستور کار خود قرار داده و جوایزی به فیلم‌های حامی فتنه و فیلم‌های حنا مخملباف و محسن مخملباف داده است.

در سال جاری نیز این جشنواره مملو از فیلم‌های ایرانی است که بیشتر آنها در خارج از کشور تولید شده است.

از مهمترین این فیلم‌ها «رقاص بیابان» ساخته ریچارد ریموند است که در داستان آن آمده است: در سال ۱۳۸۸ انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری برگزار شده و فضای سیاسی و اجتماعی کشور ملتهب و متشنج است؛ نام محمود احمدی‌نژاد از صندوق‌های رأی بیرون می‌آید و صدها هزار تن از جوانان و طرفداران میرحسین موسوی به خیابان‌ها می‌ریزند.

در چنین فضای پرالتهاب و پرتنشی، افشین (با بازی ریس ریچی) که در دانشگاه تهران تحصیل می‌کند، به مهمانی‌های شبانه‌ می‌رود، با فیلترشکن وارد اینترنت می‌شود و رقص‌های پینا باوش و مایکل جکسون را در سایت یوتیوب می‌بیند. او که آرزویی ندارد جز آنکه رقصنده باشد، با تقلید رقص این هنرمندان، رقص را به خود می‌آموزاند.

منابع غربی درباره این فیلم که گفته شده زندگی افشین غفاریان، رقصنده ایرانی مقیم پاریس است، نوشته‌اند: ریچارد ریموند در قالب چنین داستانی، جنبش سبز را با خواست جوانان برای دست یافتن به آزادی‌های فردی و حق شادی می‌آمیزد.

فیلم دیگری که قرار است از ایران در این جشنواره حضور یابد مستند «سپیده» به کارگردانی «بیریت مادسن» است که در آن زندگی روزانه دختری به نام سپیده و مشکلات او را در مسیر رسیدن به آرزویش یعنی کار نجوم دنبال می‌کند.

در این مستند، مادسن فضای سیاه و خلاف واقعی از زندگی دختران ایرانی و مخالفت خانواده‌ها با حضور زنان در اجتماع بیان می‌کند تا جایی که دائی دختر او را تهدید می‌کند و مادرش نیز وی را تهدید می‌کند اگر دست از این اشتیاق برندارد دیگر خرج تحصیلش را نخواهد داد.

بنابر این گزارش، نسخه چهاردهم جشنواره فیلم بیروت چون سال‌های گذشته به مخملباف توجه کرده و در کنار حضور فیلم «رئیس‌جمهور» ساخته جدید محسن مخملباف فیلم «بابا فیلم دارد» ساخته حسن صلح‌جو را به نمایش می‌گذارد.

فیلم «رئیس‌جمهور» داستان یک دیکتاتور است که در پی یک کودتای نظامی برکنار می‌شود و پس از برکناری با نوه‌اش با تغییر ظاهر در لباس نوازنده خیابانی حاضر می‌شود و این موجب می‌شود که مردم خود را که تا پیش از این از قصر بر آنها حاکم بوده بهتر بشناسد.

مخملباف در این فیلم که به نظر می‌رسد کینه خود به جمهوری اسلامی را همچنان همراه دارد، همه فرزندان خود را در بخش‌های مختلف چون تدوین و دستیاری کارگردان به کار گرفته است و خود بر خلاف خلاصه داستان منتشر شده از فیلمش می‌گوید: این فیلم درباره صلح و مصالحه است و اینکه پس از سقوط یک رژیم، خشونت به راه می‌افتد و قدرت جدید به قدرت چنگ می‌زند و آنها سراسیمه از ابزارهای خشونت استفاده می‌کنند و از هر کاری برای نگهداشتن قدرت استفاده می‌کنند.

فیلم مستند «بابا فیلم دارد» نیز به روند فیلم‌سازی خانواده مخملباف می‌پردازد و پیش از این در بی‌بی‌سی فارسی پخش شده است.

دیگر فیلم مستند حاضر در این جشنواره « فی‌فی از خوشحالی زوزه می‌کشد» به کارگردانی «میترا فراهانی» است که در آن به زندگی «بهمن محصص» نقاش و مجمسه‌ساز ایرانی می‌پردازد.

«زمستان آخر» ساخته سالم صلواتی که به سختی زندگی مردم کردستان می‌پردازد نیز فیلم دیگری است که در این جشنواره و به نام ایران به روی پرده خواهد رفت؛ فیلمی که پیش از این در جشنواره فیلم بغداد و دهوک کردستان حضور داشته است.

در خلاصه داستان این فیلم به نظر نشانه‌ای از جدا افتادن کردهاست، آمده است: باجی و کدخدا تنها بازمانده‌های روستایی متروک هستند که روستایشان کم‌کم در حال زیر آب رفتن است. آنها هر کدام در آن ناکجاآباد منتظر سفر کرده‌های خویش هستند، چیزی که برای دیگران قابل درک و فهم نیست. تا آنکه شبی بر حسب اتفاق و جبر طبیعت باجی و کدخدا که تنها مونس هم هستند، از هم دور شده و جدا می‌افتند. تلاش کدخدا برای بازگشت در آن شب نتیجه نداده و باجی در روستا تنها می‌ماند و ...

به گزارش فارس، حضور این همه فیلم سیاه و وارونه‌نما از ایران در جشنواره‌ای که در لبنان برپا می‌شود جای این سوال را از دستگاه دیپلماسی فرهنگی باقی می‌گذارد که این دستگاه و رایزنی‌های وابسته به آن برای اقتدار فرهنگی ایران در جهان عرب چه می‌کنند.

بسیاری به یاد دارند که بارها رایزنی‌های ایران نسبت به غیرایرانی خواندن فیلم «گذشته» اصغر فرهادی اعتراض کرده و اعتراضات خود را با افتخار رسانه‌ای می‌کردند اما هیچگاه شاهد اعتراض به حضور گسترده فیلم‌های سیاه‌نمایانه درباره ایران نبوده‌ایم!