اگر جنگ بی‌مفهوم بود کیارستمی کشته می‌شد یا...

کد خبر: ۱۹۹۷۱۳

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۳۹۳ - ۱۰:۴۲

صراط: "عصر ایران" در خصوص ماجرای پیش آمده میان حاتمی کیا و کیارستمی نوشت: نقدی که بر حاتمی کیا وارد است این که اساساً چرا دعوا را آغاز کرده است و چرا فکر می کند اگر کشوری درگیر جنگ باشد هیچ کس حق ندارد فیلمی درباره یک دانش آموز بسازد که می خواهد دفتر دوستش را به او برساند؟!

در واقع اصل نقد حاتمی کیا بر کیارستمی ، بی بنیاد است و مانند آن است که الان به حاتمی کیا بگویند چرا در کشوری که درگیر مشکلات اقتصادی است، به جای ساختن فیلم درباره معیشت مردم، درباره جنگی که ربع قرن پیش تمام شده است ، فیلم می سازد. نقد حاتمی کیا به انتخاب سوژه کیارستمی، درست به همین اندازه سخیف است. اگر حاتمی کیا ، درباره جنگ ساخته، کیارستمی درباره زندگی ساخته است و این هر دو ، دو روی یک سکه اند.

اما نقد کیارستمی بر سوژه پردازی حاتمی کیا نیز هرگز وارد نیست. او حاتمی کیا را متهم کرده که فقط درباره یک بازه زمانی محدود (دوران دفاع مقدس)  فیلم می سازد. واقعاً عجیب است که فیلمسازی به بزرگی کیارستمی انتظار دارد درباره 8 سال از تاریخ این سرزمین که 200 هزار نفر در آن جان خود را از دست داده اند، فیلمی ساخته نشود! در کجای دنیا فرازی به نام جنگ و دفاع از کشور را از فیلمسازی و روایت پردازی شان منها می کنند؟ کیارستمی که همه جشنواره های دنیا را گشته، حتماً بیش از همه ما فیلم هایی درباره جنگ دیده که ملت های مختلف نبردهای خود را روایت کرده اند.

این سایت در بخش دیگری از نقد خود نوشته است: عباس کیارستمی، 8 سال دفاع این مردم در برابر متجاوزان را در حالی بی مفهوم خوانده و شهدای آن را افرادی دانسته است که هیجان زده شده و از بین رفته اند، که اگر  توانسته در آن 8 سال و در این 25 سال بعد از جنگ فیلم بسازد، از این جشنواره به آن جشنواره برود و برای خودش و کشورش افتخار بیافریند و اگر امروز زنده است و دم و بازدم دارد، مدیون همه کسانی است که به جنگ رفته اند و شجاعانه برای دفاع از کشورشان جنگیده اند.

آن جنگ، هر چند هرگز دوست داشتنی نبود و اساساً هیچ جنگی محبوب نیست ، اما بر خلاف گمان کیارستمی ، بی مفهوم نبود چه آن که تمامیت ارضی کشورمان و هر آنچه در آن بود - از دین و فرهنگ گرفته تا مال و جان آدمیان - هدف تجاوز بیگانه قرار گرفته بود.

اگر ایرانیان جنگ را بی مفهوم می دانستند، حتماً پیش بینی صدام برای اشغال یک هفته ای تهران محقق می شد و کیارستمی یا کشته می شد و یا اگر زنده می ماند، نمی توانست فیلمی درباره کودکی بسازد که در روستاهای شمال دنبال خانه دوست است تا دفترچه اش را به او برساند.