پیام "نوع برخورد روحانی با منتقدان" برای غرب

چرا رییس‌جمهور این روزها عصبانی است؟

نوع دفاع روحانی از مواضع خود در طول مذاکرات و نوع حمله همه‌جانبه دولت و رسانه های حامی آن به هر انتقادی به روند مذاکرات هسته‌ای و همچنین کارنامه یک ساله دولت، یک پیغام روشن برای غرب دارد.

کد خبر: ۱۹۱۵۸۹

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۳۶

گروه سیاسی صراط - چند روز قبل رئیس‌جمهور کشورمان در جمع سفرای کشورمان در خارج از کشور با بیان اینکه برخی در داخل می‌گویند چرا به خارجی‌ها نزدیک می‌شوید، تصریح کرد: "برخی ترسوها و بزدل‌های سیاسی اعتماد به نفس ندارند و همه را مانند خودشان گمان می‌کنند.

وی ادامه داد: هر وقت مذاکرات شروع می‌شود برخی‌ می‌گویند ما داریم می‌لرزیم، به جهنم، بروید و جای گرم برای خود پیدا کنید."

به گزارش گروه سیاسی صراط، این صحبت های روحانی که به سرعت بر روی تلکس خبری رسانه های داخل کشور که هیچ بلکه رسانه های پرمخاطب جهانی قرار گرفت، این نکته را در بر دارد که چرا یک رئیس جمهور آن هم تنها در حالی که یک سال از عمر دولت خود را سپری می کند، این چنین از سنگ‌اندازی منتقدان می نالد و با تند ترین تعابیر آنها خطاب می کند؟!

چرا رییس جمهور این روزها عصبانی است؟

* تمدید مذاکرات و نرسیدن به توافق جامع هسته ای بر خلاف پیش بینی ها و البته خوشبینی های مفرط؛ دولت در این زمینه نمی تواند هیچ بهانه ای از باب سنگ اندازی منتقدان و مخالفان داشته باشد، زیرا مذاکرات در حالی که در محیط های ایزوله و بدون درز خبر، پیش می رفت و دولت هم در تمام زمینه ها غیر از خط قرمزهای محدود ترسیم شده از سوی رهبر انقلاب، با تمام اختیارات وارد کارزار هسته‌ای شد ولی با گذشت بیش از یک سال از روند این مذاکرات نه تنها خروجی خاصی برای مردم نداشته است، بلکه صرفا به یک مهلت تمدید چهار ماه "توافق نامه" ژنو ختم شده است.

* زیر میز زدن طرف آمریکایی و ابراز تردید در به نتیجه رسیدن روند مذاکرات؛ ممکن است روند در پیش گرفته شده از سوی دیپلمات های دولت روحانی، به نتیجه مطلوب در پرونده هسته ای نرسد و تنها به تمدید دوباره "توافق نامه ژنو" منتج شود. این موضوع با اظهارات اخیر غربی ها به طور مثال ابراز تردید هیلاری کلینتون در به نتیجه رسیدن مذاکرات پررنگ تر شده است. در این صورت این سوال بی پاسخ در افکار عمومی که "نتیجه مذاکرات چه بود؟" همچنان باقی خواهد ماند.

* کاهش محبوبیت دولت به علت عدم تحقق وعده های اقتصادی پس از گذشت یک سال از عمر کابینه؛ تنها ره آورد عمر یک ساله دولت در جا زدن قیمت دلار برای مردم، عدم توفیقی خاص در مهار گرانی و تهیه بسته ضد رکودی که قرار است اثرات آن یک سال بعد برای مردم ملموس شود. عدم بازده اقتصادی دولت اعتدال که بیشتر وعده های انتخاباتی خود را بر مقوله اقتصاد هدف گذاری کرده بودند، حتی صدای حامیان دولت را نیز در آورده است و دولت را بی برنامه بودن در حوزه اقتصاد و رها نمودن کشور به بهانه پرونده هسته ای متهم می کنند.

* پیشروی "داعش" و انفعال وزرات خارجه در عراق؛ همان زمانی که برخی منابع خبری از مطرح نمودن مجدد این پیشنهاد از سوی 5+1 که ایران باید در حمایت از جبهه مقاومت آرام تر عمل نماید، وزارت خارجه کشورمان تقریبا دست به تعدیل در موضع خود نسبت به حمایت از جبهه مقاومت زد ( که طی چند سال اخیر سوریه نیز به آن اضافه شده است). منفعل شدن وزارت خارجه در این بخش باعث شد که بار آن بر روی دوش دیگر نهاد های کشورمان بیافتد و تقریبا دست آورد خاص منطقه ای برای دولت روحانی بدست نیاید. این موضوع تا آنجا پیش رفت که کم کاری در اعلام مواضع دستگاه دیپلماسی کشورمان در موضوع فلسطین مورد انتقاد کارشناسان قرار گرفت و به هم ریختگی اوضاع داخلی عراق و تبدیل شدن آن به بحران داخلی برای این کشور و پیش روی های "داعش"، خود دلیلی بر انفعال وزارت خارجه در حوزه خاورمیانه بوده است.

رصد همه جانبه اقدامات دولت در بحث هسته ای توسط آمریکایی ها

آمریکایی ها به دقت در حال رصد افکار عمومی داخل کشور برای میزان "امتیازدهی" و "امتیازگیری" در مذاکرات آتی هستند.

نوع دفاع روحانی از مواضع دولت در طول مذاکرات و نوع حمله همه جانبه دولت و رسانه های حامی آن به هر گونه انتقاد به روند مذاکرات هسته ای و همچنین کارنامه دولت، تنها برای غرب یک پیغام دارد و آن این است که دولت فعلی ایران تمام توان خود را بر روی به ثمر رسیدن مذاکرات – آن هم به هر قیمت - مصروف داشته است؛ پیام روشنی که قطعا غرب به خصوص آمریکا آن را درک کرده است.

دست دولت قطعا در این دور از مذاکرات قطعا خالی تر از دوره قبل خواهد بود، زیرا بخش زیادی از برگ های برنده خود را خرج کرده و این در صورتی است که امتیازات نسیه ای دریافت کرده، همچنین نوع پرخاش به منتقدان این واقعیت را به آمریکا فهمانده که دولت روحانی با تمام توان آماده امضای توافق نامه ای -هر چند هم ضعیف- با طرف غربی است.

خبر رسانه های غربی در روزی که روحانی منتقدان را با "به جهنم" بدرقه کرد، خود گواه این قضیه است که این ماجرا – یعنی نحوه برخورد با منتقدان هسته ای- برای آنها مهم بود، تا جایی که که به یک باره تمام صفحات نخست رسانه های غربی، تصویر روحانی شد.