مریلا زارعی: فعلا تحمل می‌کنم

هشتمین جشن منتقدان سینمای ایران با حاشیه هایی هم چون بزرگداشت یک تهیه کننده قدیمی سینما، جایزه گرفتن فیلم جنجالی «عصبانی نیستم» و بغض فروخورده ی مریلا زارعی هنگام دریافت جایزه همراه بود.

کد خبر: ۱۹۱۴۴۰

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۳۵

صراط: شامگاه چهارشنبه 22 مرداد ماه،برگزیدگان هشتمین جشن انجمن نویسندگان و منتقدان سینمای ایران با حضور سینماگران، منتقدان و نویسندگان سینمایی طی مراسمی در تالار ایوان شمس تهران معرفی شدند.

هشتمین جشن انجمن نویسندگان و منتقدان سینمای ایران در حالی برگزارشد که شهرام شکیبا مجری مراسم بود. اجرای شکیبا باعث خنده های گاه و بیگاه حضار می شد. در ابتدای این مراسم، کیوان کثیریان رئیس انجمن منتقدان سینمای ایران با اشاره به نحوه انتخاب برگزیدگان این دوره از جشن منتقدان سینمای ایران گفت: جوایز ما در این شب نه سفارشی است و نه اجباری بوده تا همه راضی از این سالن خارج شوند. خوشبختانه سینماگران و منتقدان پذیرفته اند که با کسی تعارف نداشته باشند و در کنار صداقت رابطه دوستانه ای را با هم برقرار کنند.

کثیریان در بخش دیگری گفت: امسال داوری در جشن منتقدان به صورت آکادمی انجام شد و بیش از 100 منتقد فیلم های مورد نظر را داوری کردند و نتیجه ی اعلام شده حاصل نظر جمعی منتقدان است.

رئیس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در پایان صحبت های خود گفت: می خواهم اسم این جشن را با اجازه از کارگردانش، «دلتنگی های عاشقانه» بگذارم چرا که دلمان برای خیلی از فیلم هایی که با آن خاطره داریم تنگ شده است.

اهدای جوایز بخش مستند

اولین بخش این جشن اهدای جوایز بخش مستند بود که به شرح ذیل است:

در بخش فیلم های مستند کوتاه تا 30 دقیقه هیچ تندیسی اهدا نشد و2دیپلم افتخار به 2 فیلم مستند «سایه ها هرکجا بخواهند می روند» به کارگردانی میلاد و سجاد ستوده. «خان آخر» به کارگردانی گل اندام صفری اهدا شد.

در بخش فیلم های مستند نیمه بلند 2 دیپلم افتخار به 2 فیلم «دستگرد یزد شاپوران» به کارگردانی پژمان مظاهری پور و «کمی بالاتر» به کارگردانی لقمان خالدی تقدیم شد. همچنین تندیس زرین این بخش به مستند نیمه بلند «پیر پسر» به کارگردانی مهدی باقری اهدا شد.

باقری کارگردان مستند «پیرپسر» گفت: فیلم من پروانه نمایش ندارد البته نیازی هم ندارد چون جایی برای اکران مستند نیست. خیلی ممنون از شما که من و فیلم من را تقدیر کردید با اینکه جایی برای دیدن فیلم من وجود ندارد.

در بخش فیلم های مستند بلند2 دیپلم افتخار به فیلم های «در پناه بلوط» به کارگردانی مهدی پورمحمدی و «خاطراتی برای تمام فصول» به کارگردانی مصطفی رزاق کریمی اهدا شد. تندیس این بخش به فیلم مستند «آخرین روزهای زمستان» به کارگردانی محمد حسین مهدویان اهدا شد.

نعمت پور: به من می گویند فیلمهایت بومی است و ملی نیست!

تندیس بهترین پژوهش در فیلم های مستند به غلامرضا نعمت پور برای فیلم مستند «برای گونگادین بهشت نیست» اهدا شد. نعمت پور بعد از دریافت جایزه خود گفت: فیلم هایی که من می سازم با موضوع زادگاهم شهر  لرستان است. اما زمانی که طرحی را ارائه می کنم می گویند که این فیلم ها موضوع بومی دارد و گستره ملی ندارد. فکر می کنم این خرده فرهنگ ها هستندکه یک کشور را می سازند.

اسماعیل میهن دوست، همایون امامی، محمد تهامی نژاد و رضا درستکار برای اهدای جوایز این بخش روی سن حاضر شدند.

رضا درستکار از منتقدان سینمای ایران در این بخش از مراسم گفت: اگر جای کیوان کثیریان بودم اسم این جشن را می گذاشتم «عصبانی نیستم». حیف از سینمای مستند که خیلی وقتها بهتر از سینمای داستانی است ولی کمتر دیده می شود. از طرف دیگر هم حسادت و تنگ نظری در بین مستندسازان ما بیش از سینمای داستانی است که امیدوارم شاهد بوجود آمدن یک تعادل در این زمینه در سینمای مستند باشیم.

هنوز حرفهای درستکار تمام نشده بود که شهرام شکیبا مجری مراسم گفت: خوب یک مقدار از مستندسازان که حسادت دارند  به سینمای داستانی بروند و بالعکس تا این بالانس حفظ شود.

این حرف شکیبا با خنده حاضران همراه بود. تا این جای مراسم اجرای این مجری طناز خوب بود. اجرایی که با شوخی های حساب شده همراه بود.

طوسی:پاتوق نقد فیلم راه بیاندازیم

در ادامه مراسم جواد طوسی دبیر هشتمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران ضمن خوشامد گویی به میهمانان این جشن گفت: این جشن را به امید همدلی و وفاق سینماگران و منتقدان برگزار کردیم. قبول کنیم که نگاهی پرسوتفاهم بین ما موج می زند. متاسفانه ما از هم دور افتاده ایم و پایش بیفتد در بدترین شرایط بی رحمانه برای هم شمشیر می کشیم.

وی با ارائه پیشنهادی گفت: ما با یک نگاه واقع بینانه می توانیم همدیگر را تحمل کنیم و دغدغه های مشترکی داشته باشیم. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا بتوانیم یک باشگاه نقد فیلم راه بیاندازیم تا از مونولوگ به دیالوگ برسیم. پاتوق فرهنگی که نمایش فیلمهای قدیم و جدید فصل مشترک بین ما را شکل دهد.

دبیر جشن سه لوح تقدیر اهدا کرد

در ادامه مراسم جواد طوسی دبیر جشن سه لوح تقدیر اهدا کرد. امیر حسین ثقفی(کارگردان همه چیز برای فروش)، اسحق خانزادی(صدابردار متروپل)، علی قائم مقامی(مدیرتولید چ و رستاخیز) این هدایا را دریافت کردند.جوایز این بخش را جواد طوسی و همایون خسروی دهکردی اهدا کردند.

قائم مقامی پس از دریافت جایزه گفت: خوشحالم که چنین جایزه ای را گرفتم و امیدوارم که سال بعد همکارانم از صنف مدیران تولید این جایزه را دریافت کنند.

نکوداشت ایرج صابری، منتقد پیشکسوت

در بخش دیگر مراسم از ایرج صابری، منتقد پیشکسوت تقدیر شد و برای این نکوداشت شاپور منصف و حسین گیتی روی سن آمدند.

اهدای جوایز سینمای داستانی

اما آغاز گر جوایز سینمایی اهدا لوح تقدیر برای بهترین دستاورد فنی و هنری بود که جایزه این بخش به حمیدرضا سلیمانی برای جلوه های ویژه میدانی فیلم «چ» بود. جوایز این بخش را منوچهر محمدی و عزیزالله حاجی مشهدی اهدا کردند.

پس از اهدای این جایزه شهرام شکیبا مجری مراسم، با اشاره به اینکه در کشتار کودکان غزه گفت: یادمان باشد در این زمان که این جا نشستیم در جایی از زمین حادثه ای رخ می دهد که مفهوم انسانیت را زیر سوال می بردند. موضوعی مثل صهیونیسم اصلا سیاسی نیست و موضوعی اعتقادی است.

عزیزالله حاجی مشهدی که هنوز روی سن حضور داشت شعری با عنوان «گهواره در آتش» را برای کودکان غزه خواند.

دیگر حاشیه مراسم این بود که وقتی اهدا کنندگان جایزه بهترین مهندسی صدا در جلسه حاضر نبودند کیوان کثیریان و جواد طوسی بر روی سن حاضر شدند و کیوان کثیریان گفت: شنبه جشن ده سالگی صندوق حمایت از هنرمندان است. شنیدم که این صندوق چیزهایی را از هنرمندان پس می گیرد.یک فکری به حال این فضاحت بکنید.

لوح سپاس و تندیس هشتمین جشن انجمن نویسندگان و منتقدان سینمای ایران به بهمن اردلان و علی علویان برای فیلم «چ» تعلق گرفت.

هیاهو برای بازیگر «عصبانی نیستم»

بخش پر سروصدای این جشن اهدای جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد بود. در گوشه ای از سالن هنگام اعلام اسامی نامزدهای فیلم «عصبانی نیستم» عده‌ای از عوامل فیلم فریادهای به نشانه حمایت از این فیلم بلند می‌کردند. جایزه این بخش بدلیل این که دریافت کننده جایزه، اجرای تئاتر داشت زودتر از زمان خود اهداشد.

یکی از کسانی که برای اهدای جایزه این بخش روی سن رفت رخشان بنی اعتماد بود. نوید محمد زاده بازیگر فیلم «عصبانی نیستم» جایزه این بخش را دریافت کرد. محمد زاده وقتی روی سن رفت اینگونه حرفهایش را آغاز کرد: از سال 82 که کار بازیگری را شروع کردم به این فکر می کردم که اگر جایزه بگیرم چه باید بگویم. الان اصلا عصبانی نیستم و حالم خوب است.

سپس رو به رخشان بنی اعتماد کرد و گفت: تو را به خدا به من بازی بدهید. من مفتخرم که برای شما بازی کنم. اما این جایزه را تقدیم می کنم به رضا درمیشیان که به من اعتماد کرد. از همه شما می خواهم که به هنرمندان بیرون از این درها نیز اعتماد کنید چرا که بهترین ها در بیرون از این درها هستند.

دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد هم به مهدی فخیم زاده برای بازی در فیلم «آذر، پرویز، شهدخت و دیگران» اهدا شد که البته فخیم زاده در این جشن حضور نداشت.

پس از آن جوایز بهترین چهره پردازی به محسن دارسنج برای فیلم «همه چیز برای فروش» و جایزه بهترین طراحی صحنه به عباس بلوندی به خاطر فیلم «چ»اهدا شد.

علیرضا داوود نژاد جایزه اش را به علی عباسی اهدا کرد

اواسط برنامه بود که کلیپی از علیرضا داودنژاد پخش شد. برای این بزرگداشت هوشنگ گلمکانی، کیانوش عیاری و رضا داودنژاد روی سن آمدند. سپس داودنژاد با ذکر خاطره ای از ساخت فیلم سینمایی «نازنین» گفت: «نازنین» دومین فیلم سینمایی من بود که مسیر زندگی من را تغییر داد و این تجربه شگفت انگیز برای من بدست نمی آمد مگر با تهیه کنندگی کسی است که در این سالن حضور دارد. داود نژاد با معرفی علی عباسی از او خواست که بر روی سن حاضر شود.

علی عباسی با تشویق ممتد حاضران بر روی سن آمد و حرفهایش را اینگونه آغاز کرد: آنچه که من کردم ناشی از عشق بود. فیلم های چون «تنگسیر» و «سوته دلان» و «حسن کچل» و ده ها فیلم دیگر.تلاش مذبوحانه ای کردم تا دو فیلم دیگر تا سال 67  درست کردم از آنها با علیرضا داود نژاد (برای فیلم «جایزه») و دیگری با کارگردانی علی حاتمی (برای فیلم «جعفرخان از فرنگ برگشته»). من در این تجربه ها چون اقتدار را نداشتم، این فیلمها موفق نشدند. چون اقتدار را نداشتم.اگر در فیلمسازی اقتدار نداشته باشی پرونده فیملسازیت منتفی است.

وی ادامه داد: آتشی که بر دلم ماند، بردن فیلم های من از دفتر فیلم سازی پیام بود که با بی رحمانه ترین وضع، نگاتیوهای فیلم و حتی نوار صدا را بردند و به من گفتند که آنها را سوزاندیم. بعد به من گفتند که این فیلمها سوزانده نشد ولی دل من سالهاست که می سوزد.هرچیزی آتش بگیرد جایگزینی دارد ولی وقتی فیلمی آتش گرفت دیگر جایگزین ندارد و ناچار آن دفتر بسته شد و جایگزینی ندارد.

این تهیه کننده قدیمی سینما اضافه کرد: ولی من سینمای ایران را تعقیب میکنم و وقتی این همه استعداد درخشان را می بینم احساس غرور می کنم. من در زندگی پرملالی که در پاریس دارم لحظاتی برای من پیش آمد که از من می پرسیدند فیلم «خانه دوست کجاست» برنده شده است. و میان اخبار بدی که بود دل من پر از شوق می شد.

عباسی با اشاره به اینکه در زمان حضورش در سینما انجمنی با حضور منتقدان در دفتر کارش  جمع می کرد گفت: سناریوهایی که به دفتر من می آمد را به این انجمن منقدان می دادم. من از این دوستان می خواستم که با من مقابله کنند و این مقابله باعث می شد که سینما محدود به گیشه نشود و در نتیجه فیلم محترمی ساخته شود که هم سرمایه داشته باشد، هم تداوم حرفه و هم آبرو و حیثیت.

علیرضا داودنژاد هم جایزه‌اش را به علی عباسی تهیه کننده قدیمی فیلم‌هایش اهدا کرد.

کارگردان «چند متر مکعب عشق» جایزه گرفت

لوح سپاس و تندیس خلاقیت و استعداد درخشان به جمشید محمودی برای کارگردانی فیلم «چند متر مکعب عشق» اهدا شد. او بعد از دریافت جایزه خود گفت: امیدوارم آینده فیلمسازی من مانند کیانوش عیاری باشد. کسی که بعد از این همه سال همچنان فیلم محکمی مانند «خانه پدری» می سازد.

جایزه بهترین تدوین به صفی یاری اهدا شد

در ادامه مراسم لوح سپاس و تندیس هشتمین جشن انجمن نویسندگان و منتقدان سینمای ایران برای بهترین تدوین به هایده صفی یاری اهدا شد.صفی یاری در این جشن حضور نداشت ولی سپیده عبدالوهاب دختر وی یادداشتی را خواند که در بخش از آن آمد: نمی توانم بگویم که عصبانی و ناراحت نیستم تا شروع کردم به خوشحالی برای اینکه چنین جایزه ای را دریافت میکنم یاد هواپیمایی افتادم که چندی پیش سقوط کرد، یاد انسانهایی افتادم که در غزه زندگیشان را از دست دادند. چه کنیم که سالهاست عادتمان شده است در خنده هایمان بگرییم و در گریه هایمان بخندیم. این همان احساسی است که در هنگام مونتاژ عصبانی نیستم به من دست داد. در طول ساخت فیلم شاد بودم از عشق نوید و ستاره و همان اندازه سرانجامشان مرا آزرده می کرد.

بهترین موسیقی فیلم:

دیپلم افتخار این بخش به بهزاد عبدی برای فیلم سینمایی «متروپل» و تندیس بهترین موسیقی فیلم به کارن همایونفر برای ساخت موسیقی «همه چیز برای فروش» اهدا شد.

بهترین فیلمبرداری:

لوح تقدیر و تندیس این بخش به حسین جعفریان برای فیلم سینمایی «چ» اهدا شد. فیلم «چ» ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا در این جشن هم رکورد دار جوایز بود و 5 تندیس و یک دیپلم افتخار از منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران گرفت.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:

ترانه علیدوستی برای بازی در فیلم «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» تندیس و لوح تقدیر این بخش را دریافت کرد. او خطاب به منتقدان گفت: همیشه از گرفتن این جایزه احساس خوشحالی می کنم. اگر دوست داشتید سال آینده هم این جایزه را به من و پگاه آهنگرانی بدهید.

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

لوح تقدیر و تندیس این بخش به بابک حمیدیان برای فیلم «چ» اهدا شد.

مازیار میری جشن را به حاشیه کشاند

مازیار میری و محمد متوسلانی برای اهدای جوایز بهترین بازیگر نقش اول زن روی سن رفتند. اما مهمترین حاشیه ای که در این بخش پیش آمد، اظهار نظر مازیار میری قبل از اهدای این جایزه بود که قبل از خواندن نام مریلا زارعی رو به کیوان کثیریان گفت: آیا این جایزه متعلق به همان کسی است که فکر می کنم.

میری پس از آن قبل از خواندن نام مریلا زارعی ادامه داد: ما قرار است با هم حرف بزنیم و گفتگو کنیم و همدیگر را تحمل کنیم.

مریلا زارعی تندیس این بخش را برای بازی در فیلم سینمایی «شیار 143» دریافت کرد. اما وقتی این بازیگر روی سن آمد رو به مردم در حالی که سکوت کرده بود همه را منتظر اظهارنظرش گذاشت و او فقط گفت:دارم تحمل می کنم.

وی بعد از آن گفت: زمانی که متوجه شدم نامزد دریافت این جایزه شده ام با عشق به این مراسم آمدم. برای من همیشه منتقدان نظر و نقدشان بسیار محترم بود و نقدهای مثبت شان من را شاد کرد و نقدهای منفی شان راهگشای کارم بود. به هر حال بسیار خوشحالم که هر موقع فیلمی داشتم افتخار نامزدی این جایزه را هم داشتم.

زارعی با بغض ادامه داد: مازیار میری جمله ای گفت که دلم نمی آید حرف نزنم، با این که عهد کرده بود حرفی هم نزنم متاسفانه فضای رسانه هم به گونه ای است که هر چه می گویم بخشی از آن در فضای رسانه منتشر می شود. بله در زندگی اصل بر تحمل است و اگر تحمل نکنیم چه باید کنیم. اما من آن چه را که در دلم است نمی گویم و سکوت می کنم. درست مانند علی عباسی که بعد از سال ها سکوت خود را شکست و شما بعد از بیست سال او را تشویق کردید. از شما می خواهم برای خیلی از ناگفته ها و آدمهایی که سکوت کرده اند و نگفتند را هم تشویق کنید.

در حالی که حاضران در جشن، مریلا زارعی را تشویق می کردند وی ادامه داد: در ضمن من جایزه ام را از دستان آقای متوسلانی گرفتم و این باعث افتخار بود.

خانه پدری جایزه بهترین فیلمنامه، کارگردانی و فیلم را دریافت کرد

دیپلم افتخار این بهترین فیلم نامه به مصطفی کیایی برای فیلم سینمایی «خط ویژه» اهدا شد. وی در ادامه گفت: خوشحالم در جشن انجمن منتقدان و نویسندگان این جایزه را دریافت کردم. جشنی که بی شک هیچ فشاری در اهدا جوایز در آن وجود ندارد. البته دیپلم هم خوب است و امیدوارم سال دیگر به من لیسانس بدهند.

لوح تقدیر و تندیس بهترین فیلمنامه هشتمین جشن منتقدان سینما به کیانوش عیاری برای فیلم سینمایی «خانه پدری» اهدا شد.

همچنین دیپلم افتخار بهترین کارگردانی به رضا درمیشیان برای فیلم سینمایی «عصبانی نیستم» داده شد و کیانوش عیاری نیز تندیس و لوح تقدیر این بخش را برای فیلم سینمایی «خانه پدری» دریافت کرد.

رضا درمیشیان بعد از دریافت جایزه خود گفت: ما فیلم عاشقانه «عصبانی نیستم» را با عشق برای مردم ایران ساختیم و امیدوارم مشتاقانه به تماشای این فیلم بنشینید.

در بخش پایانی مراسم جایزه ویژه هیئت داوران در بخش بهترین فیلم به شهرام مکری برای فیلم سینمایی «ماهی گربه» اهدا شد. همچنین تندیس بهترین فیلم سینمایی در هشتمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران به کیانوش عیاری برای فیلم سینمایی «خانه پدری» اهدا شد.

کیانوش عیاری بعد از دریافت این جایزه گفت: از همه تشکر می کنم که این فیلم را شایسته چنین جایزه ای دیدند. امیدوارم همه فیلم هایی که در محاق توقیف قرار دارند فرصتی برای دیده شدن داشته باشند. متنها دلیل توقیف فیلم ها می تواند به دلیل مشکلات شخصی باشد که آن هم قابل حل است.

فیلم «چ» ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا در این جشن هم رکورد دار جوایز بود و 5 تندیس و یک دیپلم افتخار از منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران گرفت.همچنین فیلم خانه پدری سه تندیس و لوح سپاس را نصیب کیانوش عیاری کرد.

چهره های سینمایی که در هشتمین جشن منتقدان حاضر بودند: محمدبزرگ نیا، محمد مهدی عسگرپور، کیانوش عیاری، رخشان بنی اعتماد، مسعود مهرابی، هارون یشایایی، رضا درمیشیان، عباس یاری، مصطفی کیایی، خسرو دهقان، شادمهر راستین، هادی منبتی، نوید محمدزاده، شهرام مکری، محسن سیف، مریلا زارعی مازیار میری، محمد متوسلانی، بابک حمیدیان، فریبرز عرب نیا، امیر اثباتی، ترانه علیدوستی، پگاه آهنگرانی، آنتونیا شرکا، حسین جعفریان، جهانگیر کوثری، زینت رضا، بهزاد عبدی، محمود کلاری، محسن امیریوسفی، امیر پوریا، آناهید آباد و قاسم قلی پور، مهرزاد دانش، عباس بلوندی، پروین صفری و شاهین امین، محسن دارسنج، عبدالله اسکندری، جلیل اکبری صحت، علی علویان، منوچهر محمدی، عزیزالله حاجی مشهدی، ایرج صابری، شاپور منصف، حسین گیتی، علیرضا داودنژاد، هوشنگ گلمکانی، رضا داودنژاد، علی عباسی، امیر حسین ثقفی، اسحق خانزادی، علی قائم مقامی، پژمان مظاهری پور، لقمان خالدی، مصطفی رزاق کریمی، همایون امامی، اسماعیل میهن دوست،محمد تهامی نژاد و رضا درستکار، حمید نعمت الله، بهروز افخمی، سودابه خسروی، رویا تیموریان، گوهر خیراندیش، شهین تسلیمی، محمدهادی نائیجی، نظام الدین کیایی، سپیده عبدالوهاب، نیما جعفری جوزانی، محمود کلاری، مجید میرفخرایی، شبنم مقدمی، شراره سروش، هنگامه قاضیانی، باران کوثری، نرگس آبیار، رویا تیموریان، هومن سیدی، میلاد کیمرام، رضا عطاران، لشگری، قاسمی، جعفر پناهی، رضا میرکریمی، فرهاد توحیدی، اصغرپورهاجریان، مسعود رایگان، مرجان شیر محمدی، سروش صحت، حبیب رضایی، محمدرضا شریفی نیا، علی رویین تن، محمدرضا عباسیان، جمشید ارجمند، احمدطالبی نژاد، جمشید گرگین، سامان مقدم، علی قربانزاده، اکبر ثقفی، حسین طاهری رییس مرکز هنرهای نمایشی، هادی مقدم دوست، محمد آقازاده، کوهیار کلاری، مجتبی راعی، مهران رجبی، هادی محقق، امیر عابدی، روح الله حجازی، مهدی رحمانی، حامد محمدی، همایون خسروی دهکردی، احمد احمدی، اردشیر شلیله، حسن مهدوی فر، جابر قاسمعلی، آزاده نامداری، رضا ناجی، یونس صباحی، خسرو نقیبی، علی باذل، حسین سلطان محمدی، محمود گبرلو، نوید محمودی.