مرور یک اتفاق ماندگار در جام جهانی

آلکو هم به دلیل ضربه ای که به سرش خورد مجبور شد فوتبال را برای همیشه کنار بگذارد.

کد خبر: ۱۸۷۹۶۸

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۴

صراط: بالاتر از تمام تصاویر ماندگار جام جهانی، مقام‌های رسمی فیفا و آنهایی که فوتبال را می‌گردانند، ملزم به یاد داشتن یک چیز بالاتر از همه اتفاقات جام جهانی هستند: کریستف کرامر، بازیکن تیم ملی آلمان در دیدار فینال مقابل آرژانتین، دور زمین گیج می‌خورد و با چشمانی سرد، بی‌حالت و گیج راه می‌رفت، درست مثل کسی که در خواب راه می‌رود.

یک‌شنبه گذشته و در فینال جام جهانی 2014 برزیل، کرامر 23 ساله ضربه شدیدی به سرش وارد شد. این اتفاق پس از برخورد او با یک بازیکن آرژانتینی روی داد. پس از چند دقیقه، کرامر به زمین بازگشت و برای 14 دقیقه در مسابقه حضور داشت اما قبل از این که به زمین بیفتد و بیرون برده شود. پس از آن، کرامر گفت نمی‌تواند چیز زیادی از آن لحظات به یاد بیاورد.حدود 4800 مایل دورتر (حدود 7680 کیلومتر) در شهر نیویورک، آلکو اسکندریان ستاره سابق فوتبال آمریکا، صحنه مصدومیت کرامر و بازگشت سریع او به زمین را دیده و گفته: «خدای من، این دیوانگی است!»

آلکو اسکندریان، بازیکن پیشین لیگ اول فوتبال آمریکا (MLS) و بازیکن سابق فوتبال دانشگاهی آمریکا، چاره‌ای جز خداحافظی اجباری از فوتبال نداشت که دلیل آن هم ضربه‌ای بود که به سرش وارد شد. 5 سال پس از بازنشستگی، آلکو می‌گوید هنوز هم سردرد، سرگیجه و حساسیت به نور دارد. آلکو می‌گوید ضربه‌ای که به سرش وارد شد، برای زمانی بود که در لیگ MLS و در تیم D.Cیونایتد بازی می‌کرد. بعد از ضربه‌ای که به او خورد، با سر به زمین خورد و همه چیز مقابل چشمانش سیاه شد. اسکندریان می‌گوید: «به من گفتند حواست هست؟ خوبی یا نه؟! که من هم به سختی و در حالی که گیج بودم، پاسخ دادم: بله، خوبم.»

اسکندریان به بازی برگشت اما دیدن فیلم آن مسابقه برایش بسیار سخت است زیرا خودش را می‌بیند که بی‌هدف در زمین در حال دویدن است.آلکو می‌گوید: «آن صحنه شبیه هواپیمایی بود که روی کنترل اتوماتیک است و پرواز می‌کند، اما خلبانش آنجا نیست تا مراقب باشد. به عنوان یک بازیکن، بسیار خوش‌شانس بودم که دوباره ضربه نخوردم زیرا من بازیکن بودم و به دکترها و مربیان اعتماد کردم و دوباره به زمین برگشتم و یک بازیکن برای مراقبت در چنین شرایطی به دکترها اعتماد می‌کند اما آنها من را ناامید کردند.»

آلکو در حال حاضر کمک‌مربی تیم کاسموس در نیویورک است و زمانی که در مورد عوض شدن قانون فیفا در مورد بازیکن مصدوم سؤال می‌کنیم - که به دکترها وقت کافی برای چک کردن این بازیکن می‌دهد- لبخند می‌زند.برای مثال، زمانی که یک بازیکن از ناحیه سر ضربه می‌خورد، پروسه بررسی وضعیت او حداقل 10 دقیقه زمان نیاز دارد و در این زمان تیم او می‌تواند از یک بازیکن جایگزین استفاده کند. پس از آن اگر پزشکان تأیید کردند که بازیکن مصدوم مشکلی برای بازگشت به زمین ندارد، می‌تواند دوباره به مسابقه برگردد و این مسئله شامل یکی از 3 تعویض قانونی هر تیم نمی‌شود.

آلکو می‌گوید: «پس از این قانون، شما شاهد بازیکنانی هستید که با مصدومیت‌های سر ساختگی، خود را به زمین می‌اندازند. بنابراین اگر یک تیم قدرت بیشتری داشته باشد، هر 10 بازیکن تیم مقابل خود را به بهانه ضربه سر زمین می‌اندازند. این باعث بی‌ثباتی می‌شود و بازی را خراب می‌کند. بنابراین من مطمئن نیستم این قانون هرگز اجرایی شود. تعدادی از پزشکان از جمله کریس نووینسکی و روبرت کانتو که در مورد آسیب‌های سر در ورزش تحقیق می‌کنند، در این خصوص اصرار دارند که بازیکنان باید بدانند اجرایی شدن این قانون به نفع سلامت خود آنهاست. دکتر گانتو، فیفا را تشویق می‌کند این سیاست را اجرایی کند، حتی با قدم‌های کوچک.»

شاید اگر فیفا در سال‌های گذشته قوانین بهتری داشت، آلکو اسکندریان ناچار نبود در دهه سوم زندگی از فوتبال خداحافظی کند و در سن 32 سالگی، مشکلاتی که الان دارد را داشته باشد. با وجود اینکه سال‌ها از خداحافظی آلکو از فوتبال می‌گذرد، او می‌گوید اگر ضربان قلبش خیلی بالا برود، ‌سردرد می‌گیرد. اگر هم برای طولانی‌مدت بخواهد تمرکز کند یا با کامپیوتر کار کند، یا حتی اگر با صدای بلند بخندد، سردرد و سرگیجه سراغش می‌آید.