سفرنامه/ خبرنگار صراط در سرزمین وحی – 4

شبهه عجیب درباره مقایسه جایگاه پیامبر(ص) و امیرالمومنین(ع) در نزد ایرانیان

راننده به محض برقراری اولین ارتباط با ما، به صورت ناقص به انگلیسی می‌پرسد: شما که ایرانی هستید، "محمد(ص) یا علی(ع)"؟

کد خبر: ۱۸۵۸۱۲

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۳ - ۰۴:۵۳

نوشتار زیر قسمت چهارم سفرنامه "خبرنگار صراط در سرزمین وحی" است. (قسمت اول / قسمت دوم/ قسمت سوم)

صراط- تاثیر تبلیغات نادرست حکومت وهابیون نسبت به شیعیان و ایرانیان گاه به وضوح در جامعه عربستان مشاهده می شود. در مدینه بسیاری از رانندگان تاکسی و فروشندگان توانایی صحبت کردن به زبان فارسی البته به صورت دست و پا شکسته را دارند. در واقع آنها کلمات کلیدی فارسی برای برقراری ارتباط را آموخته اند. اما این کلیدواژه ها بیشتر به کمک کاسبی و تجارت آنها می آید تا مسائل دیگر.

با این وجود وقتی سوار یک تاکسی در مدینه می شوم، راننده که بر خلاف بیشتر همکاران خود، حتی کلمه ای فارسی نمی داند، شبهه عجیبی درباره اعتقادات ایرانیان شیعه مطرح می کند. او انگلیسی را نیز دست و پا شکسته صحبت می کند، اما به محض برقراری اولین ارتباط با ما که چهارنفره مسافر او شده ایم، به صورت ناقص به انگلیسی می پرسد: شما که ایرانی هستید، "محمد(ص) یا علی(ع)"؟

منظورش واضح است. یاد هشدارهایی می افتم که مسئولان کاروان پیش از سفر به زائران داده بودند که از بحث نکردن در حوزه مسائل مذهبی پرهیز کنیم. هر چند این هشدار بیشتر مربوط به مباحثه با مبلغان مذهبی و مروجان باورهای وهابیون حاکم در عربستان سعودی بود، اما ترجیح دادیم تا پاسخمان به مجادله منجر نشود. خیلی کوتاه می گویم: "معلوم است، هر دو". راننده دنباله بحث را نمی گیرد و فقط لبخند می زند.

خودروهای پارک شده کنار یک مسجد در یکی از خیابان‌های شهر مدینه هنگام نماز عصر

روحانی کاروانمان پیش از سفر توضیح داده بود که یکی از دروغ های وهابیون و تردیدافکنی های آنها درباره ایرانیان شیعه، سوءاستفاده از ارادت شیعیان به اهل بیت پیامبر(ص) به ویژه امیرالمومنین (ع) است. به گونه ای که بر اساس دروغ پردازی ترویج شده، ایرانیان و شیعیان – نعوذ بالله – امیرالمومنین علی(ع) را حتی بالاتر از پیامبر(ص) شایسته دریافت وحی می‌دانند و دروغ‌هایی از این دست که ذکر آنها شرم‌آور است.

چند نمونه دیگر از این دست، مطمئنم می کند که متاسفانه چنین تبلیغاتی تاثیر خود را روی برخی مردم عربستان گذاشته است. در یکی از این نمونه ها، یک مرد میانسال عرب که وضو گرفته و به سمت مسجدالنبی در حرکت بود به تجمع چندنفره ایرانی ما که رسید، با انگشات اشاره آسمان را نشان داد و به حالت کنایه آمیزی گفت: "ادرکنی الله فقط". نمی دانم در آن لحظه چه چیزی از ما شنیده بود که این جمله را بر زبان آورد. اما کاملا مشخص بود که منظور او کنایه به ذکرهایی چون "یا علی" و به طور کلی توسل جستن به ائمه از سوی ایرانیان شیعه بود.

چند لحظه بیشتر نگذشته بود که بعد از پاسخ یکی از بچه ها به او، مرد میانسال عرب منظور اصلی خود را واضح تر گفت. او با فارسی دست و پا شکسته و در حالی که از زبان بدن خود کمک می گرفت گفت که شما ایرانی ها هنگام بلند شدن می گویید "یا علی". هر کاری که می خواهید انجام دهید هم همین ذکر را تکرار می کنید. در حالی که فقط خداست که می تواند برای ما کاری را به سرانجام برساند. بحثد دامنه دار یکی از بچه ها با او درباره اینکه برداشت شما از توسل ما به امیرالمومنین(ع) اشتباه است، هم بی نتیجه بود.

تصور این فرد از اعتقادات ما درست مانند مبلغان وهابی جلوی ضریح پیامبر(ص) بود. آنها هم به محض آنکه کسی به ضریح نزدیک شود و توسلی بجوید یا ذکری زیر لب در واسطه قرار دادن پیامبر(ص) بگوید، بلافاصله با انگشت به آسمان اشاره می کنند و می فهمانند که فقط باید از خدا خواست.

ادامه دارد...