اشک ماتم فتنه‌گران برای شهید بهشتی!

چند سالی است که در میان برخی احزاب و جناح‌های سیاسی باب شده تا شخصیت‌های سیاسی را آنطور که می‌خواهند و می‌پسندند، ببینند و بنگرند و تعریف و تفسیر کنند.

کد خبر: ۱۸۴۷۹۴

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۳ - ۱۲:۴۱

صراط: چند سالی است که در میان برخی احزاب و جناح‌های سیاسی باب شده تا شخصیت‌های سیاسی را آنطور که می‌خواهند و می‌پسندند، ببینند و بنگرند و تعریف و تفسیر کنند. این جماعت که عمدتاً پس از فتنه 88 برای لایروبی افکار پوسیده خود و کاستن از موج منفی اجتماعی علیه خود به این راهبرد چنگ زدند، تمام سعی خود را به کار بستند تا با تفسیر به رأی افکار امام خمینی(ره)، آنها را تبدیل به برچسب استانداردی برای انحرافات خود معرفی کنند! در این پازل سیاست داخلی و خارجی امام، نوع رفتار امام با مخالفان، قانون‌گرایی امام(ره) همه و همه دستخوش تغییراتی به سبک تجدیدنظرطلبان قرار گرفت تا شاید برای عده‌ای ثابت شود که اگر امام(ره) در سال 88 زنده بودند، بزرگ‌ترین حامی آنانی می‌شدند که با خروج از قانون، شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه سر می‌دادند! حال آنکه امام‌(ره) در زمان حیات خود بارها و بارها بر این اصل تأکید داشتند که «اگر می‌خواهید به مملکت شما آسیبی نرسد، پشتیبان ولایت فقیه باشید.»

محدود‌کردن شهید بهشتی به دایره حزبی

تعریف جناحی و سیاست زده از شخصیت‌های انقلاب اما به شخصیت بزرگوار امام (ره) محدود نشده است، در هر مناسبت و فرصت مقتضی که پیش می‌آید، تجدیدنظرطلبان در پوشش ساختگی از اصلاحات سعی دارند تا سایر شخصیت‌های انقلاب نظیر آیت‌الله مطهری، آیت‌الله طالقانی و شهید رجایی را هم به نفع خود تفسیر کنند. اینک با فرا رسیدن هفتم تیرماه سالروز شهادت مظلومانه آیت‌الله شهید بهشتی، ظاهراً نوبت به ایشان رسیده و عده‌ای که از اصلاح‌طلبی هم عبور کرده و فقط پوششی از اصلاحات دور خود ساخته‌اند، اینبار سعی در تجدیدنظرطلبی در خصوص نظرات و افکار و عقاید شهید بهشتی دارند، بدین صورت که یا به طور کامل آنها را تغییر دهند یا فقط به بخش‌هایی که موردنظر و اقبال‌شان است، اشاره کنند و شهید بهشتی را که بنابر فرموده امام راحل، «یک ملت بود برای این ملت ما»، به دایره حزبی خود، محدود سازند. اگرچه برخی از تعاریف این جماعت از شخصیت‌های انقلابی نظیر شهید بهشتی درست است اما آن موارد را طوری مطرح می‌کنند و جا می‌اندازند که به سود خودشان تمام شود. رسانه‌های این جماعت، حق و باطل را چنان در هم می‌آمیزند که خود را مظلوم و جناح مقابل خود را یک عده افراطی و ظالم نشان دهند! و چنان از شهید بهشتی می‌گویند و می‌نویسند که گویی اگر «شهید بهشتی منتقد فحاشی علیه مخالفان بود» در حال حاضر عده‌ای موافق فحاشی علیه مخالفان هستند! حال آنکه چنین نیست و این عده کسانی هستند که در سال 88 هر فحش و ناسزا و خرابکاری را علیه افکار سیاسی مقابل خود به منصه ظهور رساندند اما کسی به آنها کاری نداشت و حتی رهبر معظم انقلاب بارها به جوانان ولایی و انقلابی تأکید داشتند که با مخالفان ایشان، رفتار نامناسبی صورت نگیرد. در این میان اگر مقابله‌ای هم با آنان شد صرفاً به خاطر قانون‌گریزی آنها و اصرار بر فتنه و بر هم زدن نظم و امنیت عمومی بود.

خروج از قانون، دلیل بی‌توجهی به قانون‌گرایی

این عده در حالی از شهید بهشتی و منش سیاسی وی حرف می‌زنند که خوی لیبرالیستی آنان برای همگان طی سال‌های اخیر روشن شده است. بر همین اساس است که اگر از «گرایشات دموکراتیک» شهید بهشتی می‌گویند، از مناظره‌ها و مقاومت‌های ایشان در برابر لیبرالیسم و جریان نفاق حرفی نمی‌زنند زیرا با آنکه خود را از شهید بهشتی می‌دانند اما فقط زوایایی از آن شخصیت والای انقلاب به چشم آنها می‌آید که بتوانند آن را تفسیر به رأی کنند و ابعاد ولایتمداری و قانون‌گرایی و دشمن‌شناسی ایشان را به کنار گذاشته‌اند. چنانکه همین افراد در سال 88 از قانون اساسی‌ای خروج کردند که نقش شهید بهشتی در تدوین آن تا زمانی که در قید حیات بودند، غیرقابل انکار است. حمیدرضا ترقی عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه در گفت‌و‌گویی به اهمیت نقش شهید بهشتی در تدوین قانون اساسی اشاره کرده و توضیح داده است: «ایشان شخصیتی چارچوب‌شناس بود و با ذهن و اعتقاد خود به اسلام سیاسی مبتنی بر فقه امام(ره) توانست در ابتدای انقلاب با حضور در مجلس خبرگان قانون اساسی، فقه سیاسی شیعه را وارد قانونی اساسی کشور کند که چنین امر دشواری از سوی ایشان به خوبی انجام شد و امروز با یک قانون اساسی مترقی ثمره آن سال‌ها را می‌بینیم.» اما از آنجا که جماعتی علاقه شدید به دستچین کردن افکار و عقاید شخصیت‌های انقلابی و تفسیر به رأی آنها دارند، به این بخش‌ها توجهی نمی‌کنند زیرا خود بزرگ‌ترین فتنه را در سال 88 علیه جمهوری اسلامی و خط «قانون» در کشور به پا کردند و همچنان اگر فرصتی به دست آورند روی ریل قوانین توهمی و ذهنی خود حرکت می‌کنند و بر دامنه جریان نفاق می‌افزایند.

فتنه 88 و دلشادی ترورکنندگان آیت‌الله بهشتی

در میان ویژگی‌ها و ابعاد شخصیتی شهید بهشتی شاید بتوان مقابله ایشان با جریان نفاق را بسیار برجسته دید، آنطور که ایشان عاقبت قربانی همین جریان شد و منافقین که شهید بهشتی و یارانشان را سدی در برابر خود می‌دیدند، در روز هفتم تیرماه سال 1360 با انفجار بمب نیرومندی در سالن اجتماعات حزب جمهوری اسلامی، آیت‌الله بهشتی رئیس دیوان عالی کشور همراه با 72 تن از شخصیت‌های سیاسی و مذهبی (وزیر، معاون وزیر، نماینده مجلس) کشور را به شهادت رساندند.

این حادثه در حالی رخ داد که روز سه‌شنبه 30/3/1360 طرح عدم‌کفایت سیاسی بنی‌صدر در مجلس شورای اسلامی بررسی و با 177 رأی موافق، 12 رأی ممتنع و یک رأی مخالف تصویب شد و روز اول تیرماه، حضرت امام خمینی (ره) حکم عزل بنی‌صدر را از مقام ریاست جمهوری صادر کردند. سازمان مجاهدین خلق (گروهک منافقین) پس از این وقایع، در 30 خرداد 1360 اعلام کرد که فعالیت‌های این سازمان وارد فاز نظامی شده است، موج این فعالیت‌ها به قدری گسترده بود که از مردم عادی در کوچه و خیابان تا مسئولان شاخص نظام را در بر گرفت. شهید بهشتی نیز به دست منافقینی ترور شد که علیه امام خمینی (ره) ولی فقیه زمان و بنیانگذار انقلاب اسلامی شمشیر کشیده بودند و با به شهادت رساندن شخصیت‌های انقلابی نظیر آیت‌الله بهشتی در واقع قصد انتقام‌گیری از رهبر کبیر انقلاب را داشتند. از همین رو امام خمینی بعد از حادثه هفتم تیر، درباره شهید بهشتی فرمودند: «بهشتی که مظلوم زیست و مظلوم مرد، خاری بود در چشم دشمنان اسلام.»

این اسناد تاریخی در حالی است که برخی قصد دارند سر خود را به سمت دیگری بچرخانند و صرفاً با بریده کردن اسناد به اهداف و مطامع سیاسی خود دست یابند و امروز در مسیر و سبک خاص خود، برای شهید بهشتی اشک ماتم بریزند. فارغ از آنکه همین جماعت در سال 88، در کف خیابان شعارهایی سر می‌دادند که نه تنها خار در چشم دشمنان به حساب نمی‌آمدند که شربت گوارایی برای دشمنان نظام و انقلاب اسلامی بودند. حوادث سال 88، فتنه‌ای بود که همان منافقین و ترورکنندگان آیت‌الله بهشتی و بسیاری دیگر از شخصیت‌های انقلابی را دلشاد و خوشحال کرد تا آنجا که بارها و بارها، دنباله‌های آنها و اعضای مرکزی گروهک منافقین، آشوبگران و اغتشاشگران و سردمداران آنها را مورد حمایت و تشویق قرار دادند.