رابط بين اصلاح‌طلبان با آمريكا را بشناسيد

تیم فکری حزب مشارکت و در راس آن ها محسن امین زاده در حالی رابطه با آمریکا را در راس برنامه های خود قرار داده بودند که همین برقراری ارتباط هم از موضع ضعف و برای خوش خدمتی های بیشتر انجام می گرفت و هیچ قدرت منطقی در پشت آن قرار نداشت . در همین راستا هم کمال خرازی و محمد جواد ظریف به عنوان...

کد خبر: ۱۸۴۰۱

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۲:۱۷

به گزارش صراط نیوز به نقل از بولتن با استقرار دولت هفتم و هشتم که با مدیریت سید محمد خاتمی و به نام دولت اصلاحات معروف بود عرصه سیاست خارجی ایران دچار تحولات خاصی شد که با نظر همفکران خاتمی در اتاق فکر های حزب مشارکت رهبری می شد. ایجاد رابطه با کشورهایی که جمهوری اسلامی پیش از آن از کم ترین سطح روابطی با آن ها برخوردار بود در شرایطی در دستور کار دولت اصلاحات قرار گرفت که مجموعه مدیریت سیاست خارجی این دولت آن را به عنوان مهم ترین افتخار برای خود تلقی می کرد. برقراری رابطه با ایالات متحده آمریکا نیز در همین دولت برای اولین بار به طور جدی مطرح شد.ارتباطی که مبنای آن از ابتدای انقلاب اسلامی توسط امام راحل عظیم الشان رد شده بود و در دولت های قبل از اصلاحات نیز به شدت مذموم شمرده می شد.

تیم فکری حزب مشارکت و در راس آن ها محسن امین زاده در حالی رابطه با آمریکا را در راس برنامه های خود قرار داده بودند که همین برقراری ارتباط هم از موضع ضعف و برای خوش خدمتی های بیشتر انجام می گرفت و هیچ قدرت منطقی در پشت آن قرار نداشت . در همین راستا هم کمال خرازی و محمد جواد ظریف به عنوان سکان داران سیاست خارجی ایران در وزارت امور خارجه و سازمان ملل متحد از کم ترین اختیار اجرایی برخوردار بوده و تنها مجری طرح ها و سیاست های تیم های فکری این حزب منحله بودند. در این میان جدی ترین گزینه ارتباط بیشتر ایران و آمریکا توسط یک جوان 25 ساله ایرانی الاصل به نام تریتا پارسی و با تشکیل شورایی به نام شورای ملی ایرانیان – آمریکائیها " نیاک" شکل گرفت .

"تریتا پارسی" یک جوان ایرانی تبار متولد اهواز است که در سوئد رشد و نمو کرده است و پدر وی از چهره های فرهنگی و مورد احترام جامعه ایرانی مقیم سوئد بشمار می رود. "تریتا پارسی" مدرک دانشگاهی خود را در رشته های روابط بین الملل از دانشگاه اپسالا و اقتصاد از دانشگاه استکهلم دریافت کرده است. وی همچنین دارای درجه دکترا در روابط بین الملل در دانشگاه "جان هاپکینز" آمریکا نیز هست. وی از جمله بعنوان کارشناس روابط ایران و اسرائیل در همین دانشگاه مشغول به کار بوده و در سال ۲۰۰۷ کتابی نیز در این رابطه منتشر کرده است.

"تریتا پارسی" پس از ترک سوئد ابتدا در محل نمایندگی دائمی سوئد در سازمان ملل متحد مشغول به کارگردید و بدنبال آشنائی با "باب نی" نماینده کنگره آمریکا از ایالت اوهایو بعنوان دستیار وی مشغول به کار شد. باب نی قبل از انقلاب ایران به مدت کوتاهی در شیراز تدریس کرده و زبان فارسی را نیز بخوبی تکلم میکند. وی تا سال ۱۹۹۷ از برخی از گروههای اپوزیسیون علیه رژیم ایران حمایت میکرد ولی با انتخاب خاتمی دراین سال وی به جرگه طرفداران ایجاد رابطه با حکومت ایران پیوست

.

پارسی با حمایت و پشتیبانی محمد جواد ظریف نماینده پیشین ایران در سازمان ملل متحد توانست برای خود جایگاهی در آمریکا دست و پا کند و با همین ارتباطات ویژه به جایگاهی رسید که با بسیاری از نمایندگان مجلس و سنای آمریکا از ایالت های مهم این کشور رابطه برقرار کرد و با استفاده از همین موقعیت بود که به عنوان عامل اصلی ارتباط میان ایران و آمریکا مطرح شد و توانست با این جایگاه بسیاری از محکومیت های خود در سیستم قضایی آمریکا از جمله فرار مالیاتی و . . . را رفع کند. این جایگاه در حالی به دست آمده است که قطعا سیاست مدارارن آمریکا آن هم در این سطحح بدون داشتن روابط خاص یک ایرانی با دولت ایران با هیچ شخصی ارتباط گیری نمی کنند و جلساتی به این مهمی را با آن برگزار نمی کند و تریتا پارسی هم به مدد ارتباط با شخص اول ایران در سازمان ملل توانسته به این مهم دست یابد. این فرد در طی دوران اصلاحات به قدری پایه های ارتباط خود را مستحکم می کند که بعد از تعویض دولت های ایران و آمریکا و روی کار آمدن دولت احمدی نژاد و دولت باراک اوباما هم به کار خود ادامه می دهد و شورای نیاک را تا سطح یک لابی بزرگ مانند آیپک به پیش می برد.

اما در تازه ترین جلسه شورای مرکزی نیاک که صبح امروز در  محل مجلس سنای آمریکا در واشنگتن برگزار شد در کمال تعجب یکی از عالی ترین مقام های وزارت خارجه آمریکا یعنی خانم سوزان نوزل که هم اکنون معاون هیلاری کیلینتون در امور سازمان های بین المللی است به سخنرانی پرداخت و در سخنرانی خود که با موضوع درخواست ایرانیان برای حقوق بشر بود بحث برنامه ریزی گسترده برای کمک به اپوزسیون برای روی کار آوردن یک دولت میانه رو تر در آینده مطرح شد تا این دولت مورد نظر در کوتاه ترین زمان ممکن با ایالات متحده رابطه برقرار کند و از هزینه هایی که آمریکا در حال حاضر در قبال مستقل بودن ایران می پردازد بکاهد. همچنین دولت امریکا قصد دارد که بر موضوع حقوق بشر را در ایران هرچه بیشتر متمرکز شود و آنرا به نمادی برعلیه ایران در مجامع بین المللی نمایان سازد.

حال آنچه که به خوبی مسلم می نماید این است که آمریکا در همین حال هم که صدای آزادی خواهی بسیاری از ملت های دنیا به گوش می رسد از حضور یک کشور مستقل و پیشرفته در هراس است و با همکاری عوامل خود قصد دارد به هر نحو ممکن با برقراری رابطه با ایران نهایت استفاده را از این تاکتیک تبلیغاتی برای اغوای دیگر کشورها ببرد و در این راه هم توجه اصلی آمریکایی های بر روی اصلاح طلبانی معطوف است که زمانی استارت این رابطه را زدند