پشت‎پرده دخالت‌آمریکادر حوادث‌بحرین

کشور بحرین هم‎اکنون شرایط بحرانی بسیار سختی را سپری می‌کند که تسلیم شدن مردم در برابر این شرایط را غیرممکن می‌نماید و آنچه بیش از پیش بر پیچیدگی این اوضاع می‌افزاید، توجه به دخالت دو عامل آمریکایی و صهیونیستی در این کشور است.

کد خبر: ۱۸۱۵۹

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۴:۱۲

به گزارش صراط نیوز به نقل از فارس، این روزها شهرهای مختلف بحرین شاهد تظاهرات میلیونی مردم این کشور برای سرنگونی رژیم حاکم بر این کشور است. در حالی که مردم این کشور مطالبات ملی دارند برخی از رسانه‌های غربی در تلاشند که این مطالبات را صرفا جنبه طائفه‌ای به آن بدهند و آن را تنها تظاهرات شیعی قلمداد کنند.
مقاله زیر تلاش دارد که حرکت معترضین بحرینی را مبارزه ملی برای تحقق خواسته‌های مردمی معرفی کند نه حرکت یک جریان خاص که رسانه‌های غربی درصد القاء آن در بین افکار عمومی جهان دارند. این مقاله همچنین می‌کوشد ابعاد پشت پرده دخالت‌های آمریکا در امور داخلی بحرین را به خواننده تبیین کند.

"سعید شهابی " از مخالفان برجسته بحرینی در مقاله‌ای به بررسی ابعاد دخالت آمریکا در بحران اخیر این کشور پرداخته است،‌ وی در این‌باره می‌نویسد: در بحرین چه می‌گذرد؟ آیا باید آن را نزاع مذهبی برشمرد یا نزاع سیاسی؟ چه افق‌های سیاسی پیش روی بحران بحرین که از سال 1992 آغاز گشته و همچنان ادامه دارد، به چشم می خورد؟ بویژه آن که به جرات باید گفت، در جهان عرب هیچ کشوری را نمی‌توان یافت که بسان بحرین با بحرانی این چنینی که سال‌ها آن را درگیر خود ساخته، مواجه شده باشد و در طول تمام این سال‌های اعتراض تنها تغییر حاصله تجدید نظر در ساختار حکومت در سال 1971 و خروج انگلیس از درگیری مستقیم با ملت بحرین و ورود آمریکا به این نزاع آن هم نه به شکل آشکار و مسمتر بلکه مخفیانه و هر از گاه است.

*تشدید حملات علیه فعالان بحرینی با چراغ سبز آمریکا صورت می‌گیرد
آنچه بر روند این بحران تاثیر گذاشت و آن را وارد مرحله جدیدی کرد، سه عامل بود:

یک: تبدیل بحرین به پایگاه ثابت یگان پنجم نیروی دریایی آمریکا که نقش مهمی در جنگ‌های منطقه‌ای خلیج فارس ایفا نمود.

دو: ظهور سفیر آمریکا در بحرین به عنوان جانشین سفیر انگلیس در بحرین جهت دخالت در امور کشورهای منطقه و تغییر و تحولات منطقه‌ای که به مرور زمان مشاهده می‌کنیم این نقش پر برنگ‌تر و بر میزان دخالت‌ها افزوده نیز می‌شود.

سه: ورود بعد صهیونیستی به روند نزاع‌ها از طریق سفارت آمریکا در بحرین.

بر این اساس به جرات می‌توان گفت که تشدید حملات علیه فعالان سیاسی و حقوقی بحرینی با چراغ سبز آمریکایی‌ها صورت گرفته است و دلایل بسیاری موید این گفته هستند:

1) اطلاعاتی که از بحرین به بیرون درز نموده و عنوان می‌کند که "آدام ارلی " سفیر آمریکا در بحرین در مناسبت‌های مختلف اظهار کرده که اگر معارضان بحرینی تغییری در سیاست‌های خود بوجود نیاورند، باید در انتظار ضربات امنیتی مهلکی از سوی دولت بحرین باشند.

2) افزایش فشار بر معارضان توسط نیروهایی که به طرح و برنامه سیاسی ارائه شده از سوی سازمان اطلاعات آمریکا روی آورده بودند.

3) اظهاراتی که سفیر آمریکا در بحرین سه روز پیش از آغاز حملات امنیتی رژیم بحرین ایراد نمود و در گفت‌وگو با روزنامه "الوسط " چاپ بحرین گفت، اگر شهروند شرافتمندی باشید که به قوانین کشور خود احترام می‌گذارید، هیچ‌گاه زندانی یا تبعید نخواهید شد و معارضان به جای این که از لندن یا آمریکا اعتراضات خود را دنبال کنند بهتر است، از راه‌های مسالمت آمیز و در داخل خواسته‌های خود را بیان کنند ".

روز پس از ایراد این سخنان شاهد اظهارات شیخ "حمد بن عیسی آل خلیفه " حاکم بحرین در دیدار با مقامات و مسئولان دستگاه‌های امنیتی این کشور هستیم که گفت: باید با تحرکات صورت گرفته توسط فعالان سیاسی که خواهان به آشوب کشیدن کشور هستند، مقابله نمود و وزارت کشور و امنیت موظف به اتخاذ تدابیری برای مقابله با این فعالان است ". و صبح روز بعد از این اظهارات بازداشت و دستگیری فعالان سیاسی و حقوقی آغاز گردید که اولین آن بازداشت "عبد الجلیل السنکیس " رئیس دفتر حقوق بشر جنبش آزادی و دمکراسی بحرین (حق) به محض بازگشت وی و خانواده‌اش از لندن به کشور بود.

واقعا در پس این اقدامات و عرصه امنیتی که بر بحرین حاکم شده چه می گذرد؟ از روند تغییر و تحولات چهار دهه گذشته‌ای که بحرین شاهد آن بود، یا در واقع از سال 1971 که انگلیس از این کشور عقب نشینی کرد، آشکار می‌شود که نزاع سیاسی در بحرین هیچگاه متوقف نشده و اگر در آن زمان شکل و ماهیت مقابله با استعمار انگلیس را داشت، اکنون به مبارزه ملی برای کسب آزادی و دمکراسی تبدیل شده و اگرچه روند این حرکت پس از نگارش و تدوین قانون اساسی جدید و تشکیل مجلس ملی بر پایه آن کند شده اما هیچ‌گاه متوقف نشده است و از زمان اقدام دولت بحرین به عدم اجرای قانون اساسی در سال 1975 کشور وارد مرحله جدیدی از بحران سیاسی و امنیتی شد که تا حال حاضر ادامه دارد و به موزارات آن حضور آمریکایی‌ها نیز در کنار انعقاد قراردادهای ویژه با خاندان حاکم افزایش قابل توجهی در تمام ابعاد می‌یابد، این حضور آمریکایی فزاینده بیانگر یکی از ابعاد مبارزه با جنبش ملی بحرین بود که خواستار تجدید نظر در قانون اساسی کشور است و در همین بحبوحه بود که بازداشت‌ها، دستگیری‌ها و ضربات امنیتی گروه‌های معارض تشدید و صدها تن از فعالان عضو جریان‌ها و جناح‌های اسلامگرا و چپگرا در شرایطی بسیار وحشیانه و خشونت آمیز ادامه یافت.

جنگ کویت و درگیر شدن آمریکا در آن و خطراتی که به تبع آن منطقه را تهدید می‌کرد، موجب گردید، کاخ سفید به دنبال راهکارهای سیاسی جدیدی برای حل بحران‌های جهان عرب و از جمله بحرین باشد، به همین منظور اندکی از فضای خفقان حاکم بر کشورهای عربی و از جمله بحرین کاست و همین کافی بود تا به معارضان بحرینی فرصت دهد تا فعالیت‌های خود را تشدید کنند، اما پایان یافتن بحران کویت موجب گردید، اوضاع به شکل سابق آن بازگردد که زمینه ساز انتفاضه مردمی 1994 بود که 5 سال ادامه یافت.

خفقان امنیتی کنونی با روی کار آمدن شیخ "حمد بن عیسی آل خلیفه " پادشاه بحرین پس از فوت پدرش در سال 1999 آغاز گردید، اگرچه وی فرصت بسیار خوبی داشت تا با عبرت گرفتن از تجربه دهه نود اوضاع را به سوی بهتر سوق دهد، اما آمریکایی‌ها با تدوین طرحی سیاسی از نوع خود برای بحرین مانع از این کار شدند و این وعده‌ را به حمد دادند که با اجرای این طرح کشور به سوی دولتی قانونمدار حرکت خواهد کرد و شهروندان بحرینی از این پس اجازه خواهند یافت تا در عرصه سیاسی کشور در "جناح‌ها و جریان‌های پارلمانی " مشارکت کنند. یکی از شروط تحمیل شده توسط آمریکایی‌ها بر پادشاه بحرین در این طرح فراهم ساختن زمینه‌های گشودن باب ارتباط با "اسرائیل " بود. آمریکایی‌ها در چارچوب طرح خود به معارضان بحرین قول داده بودند در صورت پیوستن به دولت بی‌شک پست‌هایی را تصدی خواهند کرد و اعلام تدوین قانون اساسی جدید در سال 2002 اوج اجرای این طرح بشمار می‌آید و هشت سال پس از ادامه سیاست نادیده گرفتن خواسته‌های مردمی و بحران جاری در کشور آمریکایی‌ها سرانجام مجبور شدند، تصمیم به رویارویی و سرکوب نیروهای معارض بگیرند و اظهارات اخیر سفیر آمریکا در بحرین که به دور از ادب و آداب دیپلماسی بود،‌ نه تنها خشم مردم بحرین را برانگیخت، بلکه برای اولین بار هم که شده آنها را مجاب کرد که مسئول مستقیم شرایط حاکم بر بحرین آمریکاست. وجه مشخصه بازداشت‌هایی که در روزهای اخیر در بحرین حادث شدند، را می‌توان در موارد ذیل خلاصه کرد:

یک: غیر قانونی بودن آنها، چون برای هیچ یک از افراد دستگیر شده، هنوز حکم بازداشت و دستگیری صادر نشده بود و بازداشت کنندگان آنها فاقد حکم قضایی بودند.

دو: ممنوعیت بازداشت شدگان از حقوق قانونی خود و برخی از خانواده‌ها هنوز از وضعیت و سرنوشت عزیزان خود بی‌خبر هستند.

سه: عدم اجازه به استفاده از وکیل مدافع برای متهمان.

چهار: بدون تفهیم اتهام و محاکمه محکوم شدند، درحالی که بسیاری از این بازداشت شدگان بر اساس قطعنامه 53/144 سازمان ملل متحد از مصونیت برخوردار بوده و دولت بحرین اجازه دستگیری آنها را نداشت.

به همین دلیل واکنش سازمان‌های بین المللی مدافع حقوق بشر این بار قاطعانه بود و به شکلی جدی و قاطع دولت بحرین را به دلیل این اقدامات محکوم کردند، از جمله این سازمان‌ها باید به سازمان دیده‌بان حقوق بشر و سازمان عفو بین الملل و کمیسیون دفاع از حقوق خبرنگاران مستقر در نیویورک و سازمان خبرنگاران بدون مرز و سازمان اسلامی دفاع از حقوق بشر اشاره کرد که هریک با انتشار بیانیه‌های جداگانه‌ای ضمن اعتراض به بازداشت این فعالان خواستار آزادی فوری آنها شدند.

*آمریکا 580 میلیون دلار برای تجهیز پایگاه‌های نظامی بحرین اختصاص داد
اما انگیزه‌های نهفته در پس این اقدامات را باید در چه چیزی ملاحظه کرد؟ و اوضاع در این کشور سرانجام به کجا خواهد انجامید؟ برای پاسخ به این سوال پیش از هر چیز باید به چهار مسئله توجه کرد که باعث شد، اوضاع در بحرین به اینجا بیانجامد:

یک: ساختار نظام حاکم و پیشینه تاریخی و روابط بی‌ثبات آن با مردم.

دو: سیاست آمریکا در منطقه و تاکید همواره کاخ سفید بر مقابله با هرگونه تحرکات اعتراض‌آمیز، بگونه‌ای که گفته می‌شود، واشنگتن اخیرا به این منظور 580 میلیون دلار به تجهیز پایگاه‌‌های نظامی بحرین اختصاص داد تا این پایگاه‌ها آماده پذیرش نیروهای آمریکایی جهت استفاده از این نیروها برای دخالت‌ در امور کشورهای منطقه باشد.

سه: میراث تاریخی معارضان بحرینی که میراثی مبارزاتی و مستمر از گذر نسل‌ها و مرتبط با قضایا و مسائل جهان اسلام بویژه قضیه فلسطین است.

چهار: بعد صهیونیستی که در راستای نفود آمریکا در بحرین عمق بیشتری در این کشور یافت و ملت بحرین نمی‌توانند از آن به راحتی بگذرند، بویژه دیدارهای علنی و مخفیانه مقامات بحرینی و مهمتر از آن انتصاب یک خانم یهودی الاصل به عنوان سفیر این کشور در آمریکا که در واقع به عنوان حلقه ارتباط مقامات بحرینی با رژیم صهیونیستی بود،‌ موجب تشدید بحران در بحرین شد.

تمام حقایق فوق موجب می‌شود تا بهتر بتوان عرصه سیاسی و اندیشه‌های سیاسی و امنیتی حاکم بر این عرصه نزد مسئولان و دیپلمات‌های آمریکایی حاضر در منامه و همچنین قتل و کشتار و بازداشت گسترده شهروندان بحرینی را بازشناخت.

بنابراین به جرات می‌توان گفت، بحرین در حال حاضر شرایط بحرانی سختی را سپری می‌کند که تسلیم شدن مردم این کشور در برابر این شرایط را بسیار سخت و غیر ممکن می‌نماید و آنچه بیش از پیش بر پیچیدگی این اوضاع می‌افزاید، توجه به دو عامل آمریکایی و صهیونیستی است.