میراث احمدی‌نژاد برای فوتبال تهران به دولت روحانی هم رسید

سرانجام مبهم باشگاه 77 ساله تهرانی

ماجرای انتقال تیم‌های تهرانی به شهرستان یکی از آن چندین و چند دست‌آورد عجیب و غیرکارشناسی دولت محمود احمدی‌نژاد بود که در جریان سفرهای استانی برای شاد کردن دل مردم محروم به‌کار بسته شد و محبوبیتی موقت را برای رئیس جمهور وقت به‌همراه آورد و مجموعه‌ای از ناکامی‌ها و سرافکندگی‌ها را برای تیم‌های ریشه‌دار پایتخت ارمغان داشت.

کد خبر: ۱۸۰۸۰۲

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۹۳ - ۲۳:۰۴

صراط: تلاش‌های زیرپوستی برای انتقال یک تیم ریشه‌دار تهرانی به شهرستان دیگر علنی شده و حالا رئیسی‌کیا هم از تلاش باشگاه مس کرمان برای خرید امتیاز راه‌آهنی سخن می‌گوید که اگرچه این روزها همه او را با نام بابک زنجانی می‌شناسند اما رجوع به حافظه تاریخی‌مان نشان می‌دهد که بیش از هفت دهه در ساحت فوتبال ایران زیسته و بازیکن ساخته و به تیم ملی اهدا کرده است.

ماجرای انتقال تیم‌های تهرانی به شهرستان یکی از آن چندین و چند دست‌آورد عجیب و غیرکارشناسی دولت محمود احمدی‌نژاد بود که در جریان سفرهای استانی برای شاد کردن دل مردم محروم به‌کار بسته شد و محبوبیتی موقت را برای رئیس جمهور وقت به‌همراه آورد و مجموعه‌ای از ناکامی‌ها و سرافکندگی‌ها را برای تیم‌های ریشه‌دار پایتخت ارمغان داشت. بزرگترین شاهد مثال این ماجرا تیم پاس تهران است که با یک دنیا سابقه و پیشینه و قهرمانی در آسیا در راستای همین طرح در دولت محمود احمدی‌نژاد به همدان اهدا شد و بعد از چند سال حضور کج‌دار و مریز به لیگ یک سقوط کرد و حالا وضعیتی اسف‌بار در همدان دارد.در آن زمان پیکان به قزوین فرستاده شد و صبا به به قم رفت و راه‌آهن به شهر ری.

ماجرا وقتی بالا گرفت که تلاش‌ها برای تصاحب نفت تهران توسط اراکی‌ها جنبه رسانه‌ای به خود گرفت و سرانجام نمایندگان اراک نتوانستد برای افزایش محبوبیت خود برای انتخابات آینده یک تیم لیگ برتری را برای استان مرکزی پیدا کنند و از آن به بعد بود که تب این حرکت غیر اصولی و غیرکارشناسی خوابید. نگاهی به وضعیت صبا و پاس در حال حاضر نشان می‌دهد که ماجرای انتقال تا چه حد سبکسرانه طراحی شده بود.

اما چند سال بعد از این ماجراها و با رفتن محمود احمدی‌نژاد از قدرت و در زمان دولت حسن روحانی بار دیگر زمزمه‌های انتقال یک تیم تهرانی به شهرستان بالا گرفته است. راه‌آهن تهران تیم 77 ساله پایتخت که در چند سال اخیر یک مالک میلیاردر را در کنار خود می‌دیده. کسی که وقتی در 18 تیر 1391 این تیم را خرید کسی روی او چندان حسابی نمی‌کرد و اما در یک سال گذشته نامش به کلیدواژه‌ای برای حساس شدن تبدیل شده است. بابک زنجانی! میلیاردی که کارش از شهرت به زندان کشید و همین بازداشت طولانی مدت‌اش موجب شده تا تیم تحت مالکیت‌اش به بلاتکلیف‌ترین تیم فصل بدل شود و در حالی که تیم‌های کوچک و بی‌بضاعت این فصل هم تکلیف خود را می‌دانند راه‌آهنی‌ها هنوز نه مربی خود را می‌شناسند و نه بازیکنان فصل جدید را.

طرح فروش اموال زنجانی برای پس دادن برهی طلبکارانش موجب شده تا باشگاه بی‌سرپرستی که به مدد ماندن روی سکوی یازدهم فصل قبل لیگ همچنان بلیط حضور در لیگ برتر را دارد به طعمه خوبی برای سایر تیم‌هایی که به دنبال رفتن ره صدساله در یک شب هستند بدل شود و چندین و چند تیم برای تصاحب آن اماده شوند. یکی از معروف‌ترین‌های آن‌ها باشگاه متمول و البته سقوط کرده مس کرمان است که بعد از سقوط به لیگ یک در فصل گذشته به دنبال این است که با پول بار دیگر در لیگ برتر حاضر شود و البته این تنها از ویژگی‌های فوتبال ایران است که یک تیم علی‌رغم سقوط با صرف هزینه‌های میلیاردی می‌تواندجواز حضور در لیگ برتر را کسب کند.

رئیسی‌کیا در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: « مس کرمان نیز به عنوان یکی از مشتریان پیشنهاد جدی خود را در این باره مطرح کرده است. البته مهدی تاج رییس سازمان لیگ برتر در این رابطه تاکید می‌کند تیم فوتبال مس کرمان نمی‌تواند اقدام به خرید امتیاز راه آهن کند و باید شانس خود را برای لیگ برتری شدن از راه تلاش دوباره در لیگ یک امتحان کند، نه اینکه به این شیوه برای حضور در لیگ برتر متوسل شود.»

پیش‌ترها شایعه شده بود که قرار است بوشهری‌ها مالک جدید راه‌اهن شوند و با توجه به اینکه شاهین، تیم ریشه‌دار بوشهری در وضعیت نابسامان مدیریتی به‌سر می‌برد و امکان برخواستن مجدد آن در سال‌های آینده نیست بوشهری‌ها امیدوارند صاحب راه‌آهن زنجانی شوند. چه بوشهر و چه کرمان شواهد نشان می‌دهد که انتقال یک تیم ریشه‌دار تهرانی به شهرستان نه‌تنها موجب ازهم گسیختگی ان تیم می‌شود که حتی به فوتبال ریشه‌دار تهران که در سال‌های گذشته به مدد همین طرح تیم‌هایش را از دست داده هم ضربه می‌زند.

نگاهی به تیم‌داری در تهران نشان می‌دهد که دیگر از تیم‌های قدیمی و بازیکن‌ساز تهرانی خبری نیست و جز سرخابی‌ها که داستانشان فرق می‌کند تنها یکی دو باشگاه باقی‌مانده‌اند که چراغ این خانه را روشن نگهداشته‌اند که حالا برای همان هم دندان‌هایی تیز شده است.