وضعیت سانسور و نقدپذیری در دولت

منتقدان به جای کتاب‌ها ممیزی می‌شوند!

معلوم نیست اگر از نظر روحانی، "هیچ‌کس در ممیزی، بالاتر از وجدان افکار عمومی ‏نیست" چرا قضاوت در مورد انتقادات وارده به دولت نیز به "افکار عمومی" واگذار نمی‌شود؟

کد خبر: ۱۷۷۳۳۰

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۳

"گروه سیاسی صراط" - مسئولان دولت تدبیر و امید در حالی از لزوم کنار گذاشتن ممیزی کتاب سخن می گویند که رفتار آنها در قبال منتقدان نشان می دهد آنها به شدت معتقد به ممیزی منتقدان هستند.

به گزارش گروه سیاسی صراط، علی جنتی و حسن روحانی تا کنون بارها به انحاء گوناگون بر اینکه اعتقادی به ممیزی کتاب قبل از انتشار ندارند تاکید کرده اند هرچند به دلایلی از جمله مخالفت‌هایی که با آن صورت گرفته، این امر اجرایی نشده است.

علی جنتی در یکی از اولین گفتگوهای خود بعد از انتخاب به عنوان وزیر کشور به صراحت از مخالفت خود با ممیزی کتاب قبل از نشر گفته و تاکید کرده بود: "ممیزی قبل از نشر را بر می داریم. خود ناشر وقتی روی کتابی سرمایه گذاری می کند که سه هزار تیراژ دارد، می داند اگر آن کتاب از چارچوب های قانونی خارج بشود سرمایه اش دچار مشکل می شود و مجبور می شود صفحاتی از کتاب را تغییر بدهد تا با ضوابط منطبق شود. لذا از همان اول ناشر این ضوابط را مراعات خواهد کرد. بعد نوبت ممیزی بعد از انتشار می رسد آن هم باید در چارچوب قانون باشد. این کار باید توسط افراد صاحب نظر و اهل فکر صورت بگیرد و از خرده گیری و اعمال سلیقه شخصی خوداری شود."

او در جای دیگری به شدت به شیوه های ممیزی کتاب در گذشته انتقاد کرده بود. جنتی در اظهارت تندی گفته بود: "گاهی رمانی اجازه چاپ نمی‌تواند بگیرد و باید براساس قانون با آن برخورد کرد. از سوی دیگر، باید توجه کرد که فعالیت ما در چارچوب قانون باشد؛ نه سلیقه‌های شخصی. بسیاری از کتاب‌هایی که در گذشته ممنوع شده‌اند، واقعا اشکالات بی‌ربطی داشته‌اند. گفته‌اند که فلان واژه را عوض کنید. قرآن هم اگر کلامی الهی نبود و به دست این آقایان می‌افتاد، حتما آن را مشمول ممیزی می‌دانستند."

همچنین حسن روحانی در مراسم افتتاح نمایشگاه کتاب درباره ممیّزی پیش از انتشار کتاب با تایید نظرات وزیر ارشاد گفته بود: "هیچ‌کس در ممیزی، بالاتر از وجدان افکار عمومی ‏نیست؛ آنها می‌دانند به استقبال چه کتابی بروند و چه کتابی را در انزوا قرار دهند. ‏صاحبان فرهنگ ما نیاز به ارشاد و گشت ارشاد ندارند."

این در حالی است که رفتار روحانی در مقابل منتقدان دولت تا کنون خود منتقدان زیادی پیدا کرده است. روحانی در اظهارات مختلف خود، منتقدان را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم "کم سواد"، "مواجب بگیر"، "دنیانشناس" و... خوانده است. او همچنین در افتتاحیه نمایشگاه کتاب در انتقادات تند دیگری گفته بود: "ما از همه می خواهیم با شناسنامه حرف بزنند و بگویند وابسته به کدام جناح هستند، با نام جناح خود سخن بگویند نه با نام ملت ایران."

معلوم نیست اگر از نظر روحانی، "هیچ‌کس در ممیزی، بالاتر از وجدان افکار عمومی ‏نیست" چرا قضاوت در مورد انتقادات وارده به دولت نیز به "افکار عمومی" واگذار نمی شود؟

مجموعه اظهارات واکنش های روحانی به منتقدان، نتیجه‌ای جز اینکه دولت تدبیر و امید معتقد به تفکیک منتقدان از یکدیگر است، ندارد. دولت اعتقادی به "ممیزی کتاب" ندارد اما به شدت به دنبال "ممیزی منتقدان" است!