جلبکی که ناموسی شد!

باید چاقو بکشیم و بکُشیمشون!

موسوي و كروبي ناموس ما بودند و عملاً دستگير شده اند. آنها خط قرمزها بودند. بايد كارد كشيد يا كشت و يا كشته شد... در وضعيت فعلي چه كاري به مسير امام حسين تا آزادي داريم؟ در شرايط فعلي اين مسير را نمي شود پركرد، ميدان آزادي هم كه دراندشت است...

کد خبر: ۱۷۶۴۰

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۸۹ - ۰۳:۵۳

صراط - خطاي راهبردي سازمان فتنه و دعوت به غائله آفريني در 25 بهمن كه عملاً به نمايش بي وزني اين جريان انجاميد، دو سر خارجي و داخلي اين سازمان را به وضعيت انسداد كامل سوق داده است.
طيف داخلي اين سازمان كه كوشش مي كرد خود را هنوز وفادار به جمهوري اسلامي و قانون اساسي نشان دهد، اولاً حالت لكه و ذره اي خود را در خيابان به نمايش گذاشت و ثانياً هويت واقعي و ضدانقلابي خود را در پروژه اسرائيلي- آمريكايي نشان داد. از زاويه نگاه سوم نيز، خشم و انزجار و فشار افكار عمومي براي محاكمه و مجازات اين جريان شدت گرفت و باعث شد حتي برخي از اصلاح طلبان نيز علناً از آنها اعلان برائت كنند.
به گزارش صراط نیوز طيف خارج نشين سازمان نيز در اين ميان زير يك علامت سؤال بزرگ است مبني بر اينكه صدها ميليون دلاري كه در همين يكي دو سال اخير خرج آنها شده چه عايدي جز لو دادن و آسيب پذير كردن شبكه مزدوران در داخل انجام داده است.
در اين شرايط بغرنج، بخش خارجي سازمان فشار رواني و تبليغاتي را برطيف خارجي افزايش داده و علناً از آنها مي خواهد دست به رفتارهاي انتحاري بزنند. به عنوان مثال شبكه صهيونيستي بالاترين در مطلبي به قلم «محمود-ف» - يكي از روزنامه نگاران كلاهبرداري كه با ژست مبارزه و اپوزيسيون بازي توانست پناهندگي بگيرد- مي نويسد: موسوي و كروبي ناموس ما بودند و عملاً دستگير شده اند. آنها خط قرمزها بودند. بايد كارد كشيد يا كشت و يا كشته شد. اما همين كه كسي مخالفان را تشويق كند كه در مقابل رژيم كوتاه نيايند، يقه او را همه مي چسبند كه جوان مردم را كجا مي فرستد. يا به طرفي كه تشويق مي كند، مي گويند او چرا به خودش نارنجك نمي بندد و نمي آيد در يكي از خيابان هاي تهران خود را منفجر كند تا به همه ثابت نمايد، خشونت خوب است. بيچاره فعال سياسي و وبلاگ نويس و روزنامه نگاري كه دعوت به مبارزه كند. اگر در داخل باشد و با اسم فعاليت كند كه دستگير مي شود يا اگر با هويت مستعار فعاليت كند، از سوي مخالفان هو مي شود كه چرا وقتي خودت جرأت نداري اسم و رسمت را علني كني، ديگران را به خيابان دعوت مي كني؟ و اگر خارج نشين است برچسب مي خورد كه «خارج گودنشين است و مي گويد لنگش كن». عجيب اينكه در فضاي وب، بعضي از ناراضي ها و اپوزيسيون همين انگ را به ما مي زنند.
نامبرده در عين حال با اشاره به برخي دعوت هاي تجمع نوشت: در وضعيت فعلي چه كاري به مسير امام حسين تا آزادي داريم؟ در شرايط فعلي اين مسير را نمي شود پركرد، ميدان آزادي هم كه دراندشت است. اما بايد توجه كرد كه وقتي نتوان ده هزار نفر آدم مصمم و پاي كار را به عرصه آورد، از همين حال بايد اپوزيسيون را ورشكسته به حساب آورد. دلخوش كردن به شعارهاي بالاتريني و لايك هاي فيس بوكي كه «25 بهمن ميليوني بوديم» و «يك اسفند تهران پادگان شد»، چاره درد نيست. 25 بهمن ميداني فتح نشد و يك اسفند حتي تجمعي شكل نگرفت. شكست و پيروزي را با نيرويي كه صرف آن شده و انتظاري كه از آن مي رفته بايد سنجيد و گرنه حرف هايي نظير «همينكه مجبور شدن براي كنترل ما نيرو بيارن كافيه» مثل تير انداختن ملانصرالدين به وسط هدف است؛ هر جا كه تير افتاد دور آن جا را خط بكشيم كه وسط دايره باشد!
بابك داد كاتب ويژه خاتمي كه از اواسط تابستان سال گذشته از كشور گريخته و سعي مي كند خود را فعال سياسي نشان دهد، در مطلب مشابهي در گويانيوز، روش «لنگش كن» را در پيش گرفت و نوشت: حالا نوبت ما مردم [!؟] است كه ثابت كنيم اهل كوفه هستيم يا نه؟ آيا مي دانيم داغ ننگ كوفي بودن هنوز بعد قرن ها پاك نشده است؟ آيا بايد سكوت كرد؟ مي بينيم كه خشم مخالفان را كنترل كرده اند و كورنومتر بمب را از كار انداخته اند.
البته اين كلاهبردار فراري هم ترجيح داده اين واقعيت را مسكوت بگذارد كه اگر اعتقاد به مبارزه دارد چرا از كشور گريخته و در اروپا پناهندگي گرفته و اكنون صرفاً براي گذران امور، در شيپور بي هزينه مبارزه از خارج مي دمد؟ گزافه گويي كاتب ويژه خاتمي در حالي است كه ملت نستوه ايران 9 دي و 22 بهمن88 و همچنين 22 بهمن امسال نشان دادند كه اهل كوفه نيستند و نمي گذارند يزيديان حتي به پرچم عزاي امام حسين(ع) تعرض كنند.
در حيص و بيص اين تحريك و تحميق ها، برخي از عناصر ضد انقلاب روايت هاي جالبي از به هم ريختگي اپوزيسيون را به قلم آورده اند. يكي از بالاتريني هاي ضد دين با اشاره به انتشار منشوري از سوي فتنه سبز كه مدعي اجراي قانون اساسي است، مي نويسد: ميگه ورژن دوم منشور جنبش سبز رو ديدي!؟ ميگم آره! مي پرسه اونو خوندي؟ مي گم آره تا اونجايي از منشور رو خوندم كه رسيدم به «گنجينه اسلامي، ايراني» همين جا كه رسيدم ديگه نخوندمش! چه معني ميده اينها هنوز اسلام رو مي آورند! اصلا چه لزومي داره كه يك آدم لامذهب يا يهودي بايد براي اين جنبش سبز اسلامي جانفشاني كنند؟ چرا مني كه مي خواهم اسلام از بين برود، بايد از اين اسلام سبز دفاع كنم!؟ آخه مگر ما مازوخيست هستيم كه بخواهيم از نام دشمن خود (اسلام) دم بزنيم!
كاربر سرخورده ديگري نوشته است: واقعاً اين منشور را كي نوشته؟ من مانده ام اين توضيح واضحات چه دردي را دوا مي كند و به چه دردي مي خورد؟ اين متن طولاني كه به زور هم نمي شود از توي آن دو تا هدف مشخص و يك برنامه عملي به دست آورد به چه دردي مي خورد؟ همه اين چيزهايي كه در منشور آمده را مي شود براي همه دنيا نوشت. چه چيزي در ايران قرار است انجام بشود؟ بالاترين به عنوان مدعي جنبش ضد خشونت در مطلب ديگري خواستار حمله به پايگاه هاي بسيج شد و سپس نوشت: اصلا بايد همه مساجد را ويران كرد(!)
اين ترمينال صهيونيستي تحت مديريت ظاهري ضدانقلاب همچنين با انتشار عكس مربوط به سر به داري مجتهد شهيد شيخ فضل الله نوري(ره)، در روزگار مشروطه تصريح كرد كه بايد با تمام مراجع تقليد هم به همين شكل رفتار كرد.
يادآور مي شود گروهك تروريستي منافقين نيز پس از ماه ها رفتار رياكارانه و انقلابي نمايانه، در 30 خرداد 1360 به خيال اينكه وارد فاز مسلحانه مي شود، گور خود را براي هميشه كند و سران آن مدتي بعد جاروكش دربار ديكتاتور جنايتكاري چون صدام شدند.