سفارش اوباما به ملک عبدالله درباره ایران

منابع دیپلماتیک نزدیک به عربستان سعودی مدعی شدند که عربستان به پیشنهاد رئیس جمهور آمریکا سیاست جدیدی در قبال ایران اتخاذ کرده و تاکنون سه دور مذاکره میان ریاض و تهران با حضور جانشین بندر بن سلطان در دستگاه اطلاعات سعودی، برگزار شده است.

کد خبر: ۱۷۴۳۷۲

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۷:۴۷

صراط: منابع دیپلماتیک نزدیک به عربستان سعودی مدعی شدند که عربستان به پیشنهاد رئیس جمهور آمریکا سیاست جدیدی در قبال ایران اتخاذ کرده و تاکنون سه دور مذاکره میان ریاض و تهران با حضور جانشین بندر بن سلطان در دستگاه اطلاعات سعودی، برگزار شده است.

به گزارش روزنامه لبنانی «الدیار»، منابع دیپلماتیک نزدیک به عربستان سعودی گزارش دادند که عربستان به پیشنهاد «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا سیاست جدیدی در قبال ایران اتخاذ کرده است.

روزنامه الدیار به نقل از منابع دیپلماتیک مدعی شد که تمایل اخیر عربستان سعودی برای گشایش در برابر ایران و حمایت از آنچه این منابع آن را «جریان معتدل به ریاست حسن روحانی» نامیدند، بر اساس توصیه باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکاست.

این منابع افزودند، این از یک جهت، اما از جهت دیگر، این تمایل به دلیل [نیاز به] بازگشت فوری سفیر ریاض، عواض عسیری، به بیروت برای پیگیری تحولات و همچنین در نتیجه زمزمه‌هایی در خصوص تغییر دو سفیر عربستان و ایران در لبنان است.

الدیار افزود: این همه، با وجود این است که کلمه عبور همه این گام‌های همگرایی، از نظر عربستان، سوریه است. سیاست ایران که همراه شد با آمدن حسن روحانی، و اولویت خود را کشورهای همسایه اعلام کرد، از طرف ریاض مشروط شد به «حرف به علاوه عمل»، و حتی استقبال عربستان از توافق هسته‌ای اخیر مشروط شد به حسن نیت‌ها.

این منابع مدعی شدند که در سفیر اخیر باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا به عربستان سعودی، طرفین بر پیشبرد وضعیت لبنان و دور نگه داشتن آن را آتش سوریه تاکید کردند.

این منابع همچنین فاش کردند که سه دور گفت‌وگوی عربستان و ایران با حضور رئیس جدید دستگاه اطلاعات [عربستان] برگزار شده که آخرین دور آن در یکی از کشورهای خلیج [فارس] و یکی دیگر در یکی از کشورهای آفریقایی بوده که نتیجه آن مثبت بوده و به توافق بر سر لبنان منجر شده که موضوعات [منطقه‌ای] به سوی حل [شدن] پیش برود.

الدیار همچنین مدعی شد که کسانی که با مقامات سعودی دیدار کرده‌اند، از برخورد احتیاط آمیز مقامات آن در ورود به روابط با ایران و میزان گسترش آن و سطح تماس‌هایی که تاکنون حاصل شده، صحبت می‌کنند هر چند که تاکید کرده‌اند که منافع «زودگذر» دو کشور به نقطه اشتراک رسیده و می‌توان [مناسبات] آینده را بر آن بنا کرد و این امر در گام‌هایی تجسم پیدا کرده ‌است که عربستان در خصوص جنگ با تروریسم و خشکاندن منابع آن (اشاره به اخوان المسلمین) برداشته است.

این منابع افزودند که انعکاس سیاست جدید عربستان در سوریه و لبنان و عراق دیده شده است... هر چند که اقداماتش در این حوزه‌ها انعکاس توافق دوباره ریاض با واشنگتن برای تجدید شراکت راهبردی دو کشور نیز هست که در دیدار اخیر اوباما با ملک عبدالله تجسم یافت.

این گزارش در ادامه می‌افزاید، البته به گفته برخی منابع دیپلماتیک صحنه سیاسی کنونی نشان از این دارد که حالت خصمانه فعلی میان ریاض و تهران قابل کنترل و اداره کردن است. موضوع سوریه و ارتباطش با لبنان، قطعا نقشی مهم در تعیین آینده مناسبات ایران و عربستان ایفا می‌کند.

الدیار همچنین ادعا کرد که «گزارشی غربی» که به بیروت رسیده است نشان می‌دهد که تعیین یوسف بن علی الادریسی رئیس جدید دستگاه اطلاعات عربستان، یکباره نبوده بلکه مدتی برای تعیین او مقدمه‌چینی شده بود... وی از اعتماد ملک عبدالله برخوردار است و از حوزه‌های لبنان، سوریه و مصر مطلع است... و با رؤسای دستگاه‌های اطلاعاتی غربی ارتباط دارد.

بنا بر این گزارش، سنجش وضعیت کنونی از طرف دو کشور، اکنون مهم‌ترین امر جاری است. پرونده روابط میان دو کشور، با هر احتمالی روبه‌رو است و این در سایه تغییر روابط غرب با ایران و احتمال وجود توافق در خصوص موضوع هسته‌ای است و این در حالی است که لبنان یکی از عرصه‌های سیاسی مهم کنونی در منطقه به شمار می‌رود... منطقه‌ای که منافع و توازن قوا در آن در هم گره خورده و کلید آن پرونده فلسطین است و از همینجا اهمیت توافق امنیتی تهران و ریاض، می‌تواند بابی باشد برای اثبات حسن نیت؛ توافقی که  حسن روحانی از جانب ایران در سال 98 مأمور آن بود، زمانیکه روحانی در شورای امنیت ملی بود.

الدیار در پایان نوشت که بر هم خوردن برگ‌های بازی در منطقه طبق اطلاعات جدید، و کاهش یا افزایش نقش ایران، شکل و آینده مناسبات عربستان و ایران را تعیین خواهد کرد؛ یا شاهد ادامه رقابت در توسعه نفود و تاثیر بر مسائل منطقه‌ای خواهیم بود و اختلاف در بیشتر مواضع ادامه خواهد داشت تا درگیری میان دو قطب شیعی و سنی نیز ادامه پیدا کند، یا اینکه شکل دیگری از دشمنی آشکار به خود خواهد گرفت یا اینکه این امر به نفع همکاری دوجانبه تمام خواهد شد تا برخی از مسائل را به سوی حل شدن پیش ببرد.