طنز/ هفت سین خانم‌ها

کد خبر: ۱۷۱۶۰۹

تاریخ: ۰۸ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۳:۱۳

صراط: شعر طنزی با عنوان «هفت سین خانم‌ها» را در ادامه می​خوانید:

خانمــی با همســــــرش گفــت اینچنیـــــن:
کای وجــــــودت مــــایه ی فخـــــر زمیــــــن!

ای که هستـــی همســـری بس ایــــده آل!
خواهشــــی دارم .. مکُــــن قال و مقـــــال!

هفــــت سیـــــن تازه ای خواهــــــم ز تـــــو
غیـــــــر خرج عیـــــد و ... غیــــر از رختِ نو

"سین" یک، سیّاره ای، نامــــش پـــــراید
تا برانـــــــــم مثـــــــل بـــــرق و مثــــــل باد

"سین" دوم، سینــــه ریـــــزی پُر نگیـــــــن
تا پَــــرَد هــــوش از سر عمّـــــه شهیــــن!

"سین" سوم، یک سفـــــر سوی فـــــرنگ
دیـــــــــدن نادیــــــــده هـــــــای رنـگ رنـگ

"سین" چارم، ساعتی شیـــــک و قشنگ
تا که گویـــــم هست سوغـــات فرنــــــگ!

"سین" پنجـم، سمــــع دستـــورات مــن!
تا ببالــــــم مـــــن به خــود، در انجمــــن!
...
آنگه، آن بانـــــو، کمـــــــی اندیشــــه کرد
رندی و دوز و کلَـــــــــک را پیشــــــــه کرد!

گفــــــت با ناز و کرشمـــــه، آن عیـــــال!
من دو "سین" کم دارم، ای نیکـو خصال!
...
گفت شویش: من کنــــــــــون یاری کنم
با عیال خویـــــــــش، همکـــــاری کنم!

"سین" ششم، سنگ قبـــری بهر من!
تا ز من عبـــــــرت بگیرد مـــــــــرد و زن!

"سین" هفتم، سوره ی الحمد خوان ...
بعد مرگــــــم، بَهر شــــوی بی زبان!