آتش سوزی به چه قیمتی؟

برخی با نزدیک شدن به آخر سال برای همیشه اضطراب را به زندگی خود وارد کرده و چهارشنبه آخر سال خود را با چهارشنبه سوزی خراب می‌کنند.

کد خبر: ۱۷۰۵۷۸

تاریخ: ۲۷ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۰:۵۵

صراط: کنار خیابان عصا به دست ایستاده زمان را انتظار می‌رود تا خیابان خلوت شود و بتواند به مسیر خود ادامه دهد.

گویی پاهایش از رنج ایستادن خسته شده بود. نگاهش پشت قاب تیره عینک به سوی آسمان پر می‌زد. آه‌هایش پیچ در پیچ در هوای مه‌آلود شناور شده بودند. عاشق نور بود اما حالا خود در تاریکی مطلق به سر می‌برد.

در پشت تاریکی چشمانش دلش می‌خواست دید تاریکش را شستشو دهد و حریر تاریکش را پاره کند.

اگر چه 20 ساله به نظر می‌رسید ولی شمار چین‌های صورتش گواهی غم بزرگ درون او بود که سنگینی آن قابل ملموس بود.

به بهانه کمک به او جلوتر رفتم و توانستیم از خیابان رد شویم. او که با تنگنای محبس تاریکی‌ها و منجلاب تیره دیدگانش، از دیدن زیبایی‌های طبیعی دنیا محروم شده بود، شهر آه‌های سردش غروبی نداشت و دلش می‌خواست حجاب سیاهی را بشکافد.

وقتی از این پسر جوان پرسیدم که چرا به این وضع دچار شده است پاسخ داد: سال گذشته به مناسبت چهارشنبه سوری به همراه دوستانم تصمیم گرفتیم ترقه‌ دست ساز درست کنیم.

آ.ف تصریح کرد: بدون توجه به عواقب این کار ترقه‌ها را برای امتحان آتش زدم و مطمئن شدم وقتی برای اولین ترقه اتفاق خاصی پیش نیامده است پس برای دیگری‌ها هم پیش نخواهد افتاد.

وی افزود: در چهارشنبه سوری سال گذشته پیرامون ساعت 8 شب بود که با آتش زدن ترقه‌ دستی که درست کرده بودم، اصلا متوجه نشدم چه اتفاقی افتاد و جلو چشمانم پر از سیاهی شد.

این جوان همچنین خاطرنشان کرد: تا به خود آمدم متوجه شدم چند روز از ماجرا گذشته و در بیمارستان به سر می‌برم. در اوایل احساس می‌کردم به خاطر مسایل جزیی چشمانم را بسته‌اند و پس از مدتی می‌توانم به دنیای عادی خود بازگردم.

وی افزود: وقتی صدای گریه خانواده‌ام را می‌شنیدم دلداریشان می‌دادم که به زودی چشمانم را باز می‌کنند و می‌توانم آن‌ها را ببینم.

وی گفت: وقتی پس از چند روز پانسمان چشمانم را باز کردند، چیزی را نمی‌دیدم و از این موضوع خیلی نگران بودم ولی هیچ وقت حتی برای یک لحظه هم به ذهنم خطور نمی‌کرد که بینایی بزرگترین نعمت الهی را برای همیشه از دست بدهم.

وی افزود: الان که یک سال از ماجرا می‌گذرد باور مسئله برایم سخت است و و نتوانسته‌ام با آن کنار بیایم.

این جوان گفت: به همه جوانان و نوجوانان پیشنهاد می‌کنم که چهارشنبه سوری آخر سال خود را با چهارشنبه سوزی خراب نکنند و آن را با هیجان یک لحظه‌ای به بدبختی و ملامت تبدیل نکنند.

این جوان که فقط چند بهار را به چشم دید، بهار نوروز همواره خزان امیدها را برای او و خانواده‌اش تداعی می‌‌کند. اگرچه این جوان از کار خود پشیمان بود ولی متاسفانه فرصتی برای برخی پشیمانی‌ها وجود ندارد. این قصه هرساله برای نوجوانان و جوانان سرزمینمان تکرار می‌شود.

معاون دانشگاه علوم پزشکی کردستان در گفت‌وگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: در چهارشنبه سوری سال گذشته 131 نفر در سطح استان مجروح شده و به بیمارستان مراجعه کردند.

وی به بیشترین آمار سنین مجروحین اشاره کرد و گفت: متاسفانه افراد با سنین 15 تا 25 سال بیشتر در معرض آسیب قرار دارند.

به گفته بیدارپور، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 43 درصد مجروحین دانش‌آموز بودند.

وی با بیان اینکه بیشتر آسیب‌ها در اثر ترقه‌های دست ساز اتفاق می‌افتد، گفت: اینگونه مواد موجب آسیب به چشم و دست و بازو، پارگی، سوختگی و زخم می‌شود.

به گفته بیدارپور، در سال 91 رتبه اول کشوری را نسبت به جمعیت در زمینه افراد آسیب دیده در چهارشنبه سوری داشتیم.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کردستان افزود: یک نفر از افراد آسیب دیده بینایی خود را از دست داد و یکی از افراد مجروح شده هم نقص عضو شد.

بیدارپور ضمن اشاره به نقش خانواده‌ها برای جلوگیری از بروز حادثه، خاطرنشان کرد: لازم است در چهارشنبه سوری خانواده‌ها کنار فرزندان خود باشند تا اتفاق ناگواری رخ ندهد.

وی تاکید کرد: با توجه به اینکه بچه‌ها زود دچار هیجان می‌شوند، باید والدین به فرزندان خود آموزش‌های لازم را بدهند و در صورت بروز حادثه فورا با 115 تماس بگیرند تا افراد آسیب دیده برای درمان به بیمارستان ارجاع داده شوند.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در پایان اذعان کرد: بهتر است کنار کپسول، بشکه‌های نفت، لوله‌های گاز و کنار ماشین آتش روشن نشود.

به گزارش فارس، اینک که به لحظات پایانی سال نزدیک می‌شویم همه عزم خود را برای تحولی بزرگ و نو شدن زندگی‌شان جزم کرده‌اند.

چهارشنبه سوری از عادت‌های دیرینه قوم آریایی از گذشته بسیار دور در ایران سرافراز مرسوم بوده و این جشنی ملی و مردمی طلایه‌دار نوروز و آیین‌های شاد آن است.

زرتشت در خصوص چهارشنبه سوری گفته است: سوزانید بدی را در آتش، تا ز آتش برون آید نیکی.

در شاهنامه فردوسی نیز اشاره‌هایی به چهارشنبه سوری شده که نشان‌دهنده کهن بودن این جشن است.

مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شده‌ است.

در مراسم آخرین چهارشنبه سال کردستانی‌ها‌ ابتدا بر فراز کوه‌ها، بالاترین نقطه کوه آتش روشن می‌کنند و همچنین در مکانی مناسب آتش بزرگی افروخته به دور آن به رقص محلی و پایکوبی می‌پردازند.

از دیرباز این نوع جشن نوعی سپاسگزاری و نیایش کُردها بوده و در ادبیات کُردی از آتش و مراسم نوروز کُردها بسیار یادشده ولی متاسفانه امروزه به یک عادت پرخطر تبدیل شده است.

اگر در چنین مراسم هایی، سنت های فراموش شده باز زنده سازی شوند، می توان امیدوار بود که چهارشنبه آخر سال در شکل اصیل خود اجرا شود.

امروزه این دام بی‌رحم برای از بین بردن سرمایه‌های عظیم مملکت یعنی نوجوانان و جوانان دام خود را پهن کرده است.

خانواده‌ها نقش اصلی را در این مهم ایفا می‌کنند و باید با موزش‌های لازم مانع بروز صدمه به فرزندان خود شده و نگذارند اضطراب و پشیمانی برای همیشه به زندگی بچه‌هایشان داخل شود.

فارس و کلام آخر.....

بیایید در غروب آخرین سه‌شنبه سال با گردگیری افکارمان آتشی بیفروزیم، کینه‌ها را بسوزانیم، زردی خاطرات بد را به آتش و سرخی عشق را از آتش بگیریم و آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم.