شعرخوانی صائم کاشانی در حضور پدر شهید هسته‌ای ایران

نگذارید وطن دست دو رنگان افتد

شاعر و پژوهشگر برجسته معاصر کشور در حضور پدر شهید احمدی روشن در قالب مثنوی به بیان دغدغه‌های خود نسبت به ایران اسلامی پرداخت.

کد خبر: ۱۶۹۷۱۳

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۲۳:۴۸

صراط: استاد سید علی اصغر صائم کاشانی امشب در یادواره شهدای ورزش پهلوی شهرستان کاشان با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای هسته‌ای به ویژه شهید علی احمدی روشن، مثنوی 29 بیتی خود را در حضور پدر این شهید قرائت کرد که آن را در زیر می‌خوانید:

نگذارید به گلزار وطن خار آید/نگذارید وطن باز گرفتار آید

نگذارید وطن بی در و پیکر گردد/رفت طاغوتی و طاغوت دگر برگردد

نگذارید وطن بی سر و سامان ماند/زلف معشوق وطن، باز پریشان ماند

نگذارید وطن دست دو رنگان افتد/نگذارید که در چنگ پلنگان افتد

نگذارید شهیدان دلشان خون گردد/باز لیلای وطن، واله و مجنون گردد

نگذارید هدر خون شهیدان بشود/وقت جولان خبیثان و پلیدان بشود

ما بر انگشتری عشق، نگینیم همه/عشق را چشمه جوشان یقینیم همه

عشق داند که در این قافله، سرگردان نیست/آسمان بی نفس آینه‌ها، گردان نیست

شعله در شعله ولی همسفر بارانیم/ما همانیم که توفنده‌تر از توفانیم

چه کسی گفت که آلاله فراموش شده است؟/چلچراغ غزل خاطره خاموش شده است؟

مثل دریای خروشان سحر جوشانیم/نهراسیم که از نسل سیاووشانیم

زیر خاکسترمان، آتش دل پنهان است/عشق جانانه و بر جسم محبت جان است

پیرو صادق سالار شهیدان استیم/سخت بیزار ز تدبیر پلیدان استیم

کربلای دگری هست اگر ایران است/لاله‌گون خاک وطن از نفس شیران است

ملت آماده که با دشمن میهن جنگد/امت آماده که با خیل هریمن جنگد

اسب میدان وطن را همگی زین کردیم/جامه عشق و ظفر را به تن آذین کردیم

سرزمین دلمان، خاطره‌خیز است هنوز/دشمن از دست دل ما به گریز است هنوز

گو به ضحاک که بنیان ستم ویران است/کاوه ماییم و درفش ظفر از ایران است

نگذاریم علی یکه و تنها باشد/چند این ملک، گرفتار من و ما باشد

عاشقانیم که شیدایی رهبر هستیم/عارفانیم که بی‌پا و تن و سر هستیم

ملک ما کوفه نباشد که رهایش سازیم/ما همانیم که جان را به فدایش سازیم

ما همانیم که از نسل دلیران استیم/ما همانیم که از خطه شیران استیم

همگی مرد قیامیم که قائم شده‌ایم/همه در مسجد عشقیم که صائم شده‌ایم

رودها خوب بدانند که دریا نشوند/تا نگردند رها از من خود «ما» نشوند

یادمان هست اسیر شب و توفان بودیم/یادمان هست که پریشان و پریشان بودیم

یادمان هست گرفتار پلنگان بودیم/یادمان هست که در چنگ دو رنگان بودیم

نگذارید که آن واقعه تکرار شود/نگذارید که گل خوارتر از خار گردد

نگذارید وطن بی‌ در و پیکر گردد/رفت طاغوتی و طاغوت دگر برگردد