شهرداری از پس موش‌ها برمی‌آید؟

دیگر ناقل بودن موش ها به اولویت های پایین تر سقوط کرده و مسائلی چون وجهه شهر اولویت بالاتری پیدا می‌کند.

کد خبر: ۱۶۹۵۶۷

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۰۹:۰۸

صراط: اگر روزگاری موش ها در طول شب خیابان ها را به قرق خود در می‌آوردند، حالا دیگر اینقدر تعدادشان زیاد و جسارتشان افزون شده که در طول روز نیز ممکن است هنگام قدم زدن در معابر پایتخت با دیدن موشی که چند قدم با شما فاصله ندارد، شگفت زده شده یا حتی بترسید؛ اینجاست که دیگر ناقل بودن موش ها به اولویت های پایین تر سقوط کرده و مسائلی چون وجهه شهر اولویت بالاتری پیدا می‌کند.

آخرین باری که برای زدودن موش از تهران تلاش شد، اواخر بهمن ماه سال گذشته بود که عده‌ای تفنگ به دست شبانه در خیابان های شهر راه افتاده بودند و موش می‌کشتند و البته چندان توفیقی هم نداشتند تا نتیجه این شود که نهاد مبارزه با این آفت شهرنشینی تغییر کند!

به گزارش «تابناک»، اگر روزگاری موش ها در طول شب خیابان ها را به قرق خود در می‌آوردند و در جوی آب جست و خیز می‌کردند، حالا دیگر اینقدر تعدادشان زیاد و جسارتشان افزون شده که در طول روز نیز ممکن است هنگام قدم زدن در معابر پایتخت با دیدن موشی که چند قدم با شما فاصله ندارد، شگفت زده شده یا حتی بترسید.

اکنون دیگر این حقیقت علمی که موش ها ناقل ده ها بیماری هستند، نیست که اولویت مبارزه با این جوندگان را تعیین می‌کند بلکه وجهه شهر و ترس از اینکه موش ها تا چند سال دیگر از سر و کول مردم بالا بروند است که نخستین ضرورت مبارزه با این آفت زندگی شهرنشینی مدرن را تعیین می‌کند.

موش‌های تهران چند میلیون هستند؟

اینکه آمار دقیقی از تعداد موش های پایتخت وجود نداشته باشد، با توجه به گستردگی شهر به نظر موضوعی قابل قبول است اما تفاوت آمار ارائه شده به حدی است که به نوعی می‌طلبد اول تخمین درستی از تعداد این جانوارن داشته باشیم و پس از آن برای نابودی شان برنامه ریزی کرده و دست به کار شویم.

چندی پیش از اسماعيل كهرم، مشاور رئيس سازمان محيط‌زيست اظهاراتی در این باره بیان شد که واکنش های متفاوتی به دنبال داشت. وی شمار این جوندگان را سی میلیون قطعه ذکر کرد تا بسیاری را شگفت زده کند.

خوب که به آمار مشاورِ معاون رئیس جمهور دقیق می‌شویم، درخواهیم یافت که این آمار عجیب و به باور منتقدان، اغراق شده، ریشه در آماری دارد که چند سال پیش شهرداری تهران ارائه کرده و بر اساس سرشماری محدودی که انجام شده بود، تعداد موش‌ها را سه برابر مردم تهران تخمين زده بودند.

بر این اساس به سادگی می‌توان جمعیت ده میلیون نفری تهران را ضربدر سه کرد و تخمین زد که آمار موشهای ساکن در پایتخت، حدود سی میلیون باشد.

از آمار دکتر کهرم عجیب تر، آماری است که چندی پیش دبیرعلمی کنفرانس ملی مدیریت بحران اعلام کرده است. پرویز پیران در این باره گفت: در سال‌های گذشته بیش از ۲۰ میلیون موش از هفت نوع و نژاد در تهران زندگی می‌کردند که هم‌اکنون به‌صورت تصاعدی این تعداد به ۶۰ میلیون موش رسیده است.

البته مسئولان شهرداری این آمار را اغراق شده می‌دانند و معتقدند که تهران یا بین دو تا سه میلیون موش دارد و یا حدود پنج تا هفت میلیون؛ آماری که هیچ کدام توسط نهاد متولی مقابله با این پدیده نامطلوب همراه با زندگی امروز شهرنشینی تهیه و اعلام نشده و چه بسا مورد تایید ایشان نباشد.

وعده شش ماهه مسئول جدید برای رفع معضل موش های میلیونی

آنچه از آمار ارائه شده درباره موش های پایتخت می‌توان دریافت، میلیونی بودن تعداد این جوندگان است که کار مقابله با آنها را دشوار می‌کند، هرچند رضا قدیمی معتقد است که تعدادشان کنترل شده است و فعالیت های آتی شهرداری برای رفع مشکل صورت می‌گیرد نه مهار جمعیت موش ها.

«لانه موش‌های شهر را تخریب می‌کنیم و ظرف شش ماه مشکل موش در تهران حل خواهد شد و مردم به خوبی این موضوع را حس می‌کنند.» این وعده را مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهرداری تهران می‌دهد که نهاد زیر مجموعه‌اش به تازگی با تصمیم شورای شهر تهران مسئول مبارزه با موش ها شده است.

قدیمی در ادامه با ضرورت به کارگیری روش های علمی در این مسیر، به همکاری با دانشگاه های معتبر کشور و حتی خارج از کشور اشاره کرده و روش کار را این گونه شرح می‌دهد: باید پناهگاه‌های موش‌ها گرفته شود؛ زمانی که پناهگاه آنها را تخریب کنیم به صورت مقطعی تهاجم آنها بیشتر می‌شود اما بعد از آنکه به روی زمین آمدند، با روش‌های شیمیایی و فیزیکی آنها را از بین می‌بریم. علاوه بر این تله‌های چسبی را در اختیار شهروندان قرار می‌دهیم تا در بحث مبارزه با این جانور مضر به شهرداری کمک کنند.

وی می‌افزاید: سی درصد مبارزه با این جانداران فیزیکی است و 70 درصد بقیه موضوع غذا و آب است که باید از دسترس این جانداران خارج شود. به عنوان مثال فست فودها از جمله مراکزی هستند که موش ها تغذیه خود را از طریق این اماکن انجام می دهند؛ برای این کار از روش‌های تلفیقی اصلاح معابر، ارتقای آموزش شهروندی، برخوردهای فیزیکی و شیمیایی در سطح شهر تهران استفاده می‌کنیم و مهم‌ترین این اقدامات بحث آموزش شهروندان است.

مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهرداری تهران در ادامه با اشاره به زاد و ولد این جانوران در روزهای پایانی سال اشاره کرده و می‌گوید: 600 نفر برای مبارزه با این جانداران به صورت اکیپ های ویژه فعال خواهند بود و علاوه بر آن،  برنامه ویژه ای به این منظور تدارک دیده‌ایم که طی یک ماه آینده آغاز خواهیم کرد؛ امیدواریم در آغاز سال جدید وضعیت بهتری ایجادشود.

چون مقابله با موش کار ستادی نبود، این تصمیم اتخاذ شده است

رحمت‌الله حافظی، نماینده مردم تهران در شورای شهر که پیشتر نسبت به هزینه های صورت گرفته در شهرداری برای مقابله با موش ها و بازده اندک این اقدامات انتقادات شدیدی کرده و هزینه کشتن هر موش در روش به کار گرفته شده را 120 هزار تومان اعلام کرده بود، در این باره به «تابناک» می‌گوید: برای نابودی موش‌ها دیگر روش‌های سنتی پاسخگو نیست و باید روش های جدید را به کار گرفت. بر این اساس و با توجه به ماهیت ستاد محيط زيست شهرداری که «ستادی» است، کار مقابله با این جانوران به ساماندهی مشاغل سپرده شد که «عملیاتی» است و می‌تواند در حل مشکل راهگشا باشد.

رییس کمیسیون محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران درباره آمار موش های ساکن پایتخت گفت: آمارهایی که ارائه می‌شوند، هیچ کدام قابل اتکا نیستند و آمار رسمی در این باره نداریم. تنها نمونه گیری در برخی نقاط شهر صورت گرفته و بر این اساس، تخمین هایی می‌توان زد که بر این اساس، شمار موش های تهران را می‌توان چند میلیون ذکر کرد که تاکنون هزینه های صورت گرفته برای از بین بردن آنها بی فایده بوده است.

وی می‌افزاید: آنچه امروز ما در فرآیند نابودی حیوانات موذی ازجمله موش‌ها با آن مواجه هستیم عدم همکاری مردم است. چراکه با هزینه بسیار سم‌گذاری و تله‌گذاری صورت می‌گیرد اما شهروندان بدون توجه به این موارد، با ریختن مواد غذایی همچون کاهو و سبزیجات و میوه‌جات اثر این سم را از بین می‌برند.

بدین ترتیب درخواهیم یافت که آنچه در مقابله با آمار روز افزون و نگران کننده موش ها مهم تر از هر چیزی است، نه جمعیت و آمار دقیق این جانوران، که لزوم مقابله کامل با آنها از طرف مسئولان و یاری شهروندان با ایشان است. اتفاقی که بخشی از آن با قدرت آغاز شده و مدیر مربوطه با شهامت وعده شش ماهه برای آن تعیین می‌کند اما بخش دوم آن معلوم نیست چه زمانی محقق خواهد شد؛ بخشی که اگر دیگر نهادها و رسانه ملی نقش خود را به خوبی ایفا کنند، چه بسا همراهی شهروندان را به همراه داشته و اثرگذاری کار را تشدید کند.