اندر احوالات متوهمين

چرا ميرحسين و كروبي 25 بهمن را انتخاب كردند؟

این دو (موسوی و کروبی) در سنین کودکی نیستند، شاید به دلیل تألمات روحی و روانی ناشی از شکست در انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری به بیماری توهم مبتلا شده و دچار توهم کودکانه شده‌اند، لکن در عرف اجتماعی موسوی و کروبی در سنوات کهن‌سالی به سر می‌برند، ظهور این‌گونه توهمات از کودکان زیباست

کد خبر: ۱۶۸۴۹

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۳۸۹ - ۰۹:۲۰

"صراط" - پس از مشاهده بیانیه‌ی مشترک میرحسین موسوی و مهدی کروبی و دعوت مردم از سوی آنان برای تجمع در روز 25 بهمن ماه برای حمایت از مردم مصر و تونس، انسان ناخودآگاه به یاد یک نوع خاص از بیماری روانی به نام توهم (hallucination) مي افتد. زیرا در تعریف توهم آمده است، توهم (hallucination) درک اشتباه یکی از حواس پنجگانه است که در فقدان یک محرک خارجی مربوط به آن حس به وجود می‌آید و توسط شخص درک می‌شود. برای اینکه یک ادراک توهم محسوب شود، دو معیار لازم است: اول اینکه به صورت یک ادراک واقعی حس می‌شود و نه به صورت یک تصور (imagery)و دوم اینکه به نظر می‌رسد که از دنیای خارج شخص نشأت می‌گیرد. در صورتی‌که یک تجربه ادراکی فقط یکی از دو معیار لازم را داشته باشد، آن‌گاه توهم کاذب (pseudo hallucination) نامیده خواهد شد.

به گزارش صراط نيوز ، این موضوع هنگامی بیش‌تر ذهن را به خود مشغول مي کند که به تاریخ برگزاری این تجمع یعنی 25 بهمن توجه شود، اینگونه تداعی مي شود که به احتمال زیاد موسوی و کروبی به زعم خود احساس کرده‌اند عدد 25 برای آنان خوش‌یُمن است و به اصطلاح آمد دارد.

شاید آن‌ها نزد خود اینگونه تصور کرده‌اند 25 خرداد ماه 88 چند صد‌هزار نفر در حمایت از فتنه‌گران در خیابان‌ها تجمع کردند، حال اگر در روز 25 بهمن‌ماه سال 89 نیز از مردم برای برگزاری تجمع دعوت کنند، شانس با آنان یار بوده و تعداد زیادی از مردم به دعوت آن‌ها پاسخ مثبت داده و در تجمع شرکت خواهند کرد تا آنان بهره‌برداری سیاسی لازم را از این مراسم ببرند.

اگر چنین باشد، باید گفت این موضوع توهم کودکانه و زیبایی است، اما مشکل این‌جاست که این دو (موسوی و کروبی) در سنین کودکی نیستند، شاید به دلیل تألمات روحی و روانی ناشی از شکست در انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری به بیماری توهم مبتلا شده و دچار توهم کودکانه شده‌اند، لکن در عرف اجتماعی موسوی و کروبی در سنوات کهن‌سالی به سر می‌برند، ظهور این‌گونه توهمات از کودکان زیباست، اما بروز و ظهور چنین توهماتی از مردان کهن‌سالی که مدعای به دوش کشیدن سال‌ها تجربه مدیریت اجرایی در یک نظام سیاسی را داشته‌اند، نه تنها زیبا، بلکه عقلانی هم نیست.

اگر تعدادی از مردم در روز 25 خرداد ماه 88 به خیابان‌ها آمده و از موسوی به عنوان یکی از نامزدهای انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری حمایت کردند، به این دلیل بود که اولاً نامبرده را در خط امام(ره) و انقلاب اسلامی و معتقد و ملتزم به قوانین نظام ج.ا.ا تصور می‌کردند. ثانیاً فریب دروغ بزرگی تحت عنوان "تقلب در انتخابات" را که توسط هم‌فکران موسوی و فتنه‌گران در سطح جامعه منتشر شده بود، خورده بودند و گرنه مردم ایران، هم‌چنان که در طول تاریخ سیاسی صدسال اخیر خود نشان داده‌اند، مردمی حق طلب، موحد، مسلمان، با بصیرت و ولایت‌مدار هستند. هرگز نظام برآمده از احکام و شرایع دین اسلام را به مشتی اجنبی پرست و روشنفکرنما نخواهند داد.

توهم 25 کروبی و میرحسین موسوی و همراه آنان (سید محمد خاتمی)، مبنی بر خوش‌یُمن بودن عدد 25 برای آن‌ها، تصوری پوچ و توخالی است، این موضوع را مردم با بصیرت ایران اسلامی در راه‌پیمایی 9 دی و 22 بهمن سال 88 نشان دادند، ولی فتنه‌گران از این مسئله عبرت نگرفتند، لذا ملت غیور ایران در 22 بهمن سال 89 با بلند نمودن فریاد انزجار از فتنه و فتنه‌گران، و سر دادن شعار "مرگ بر منافق فتنه گر" بار دیگر به سردمداران فتنه و خواص بی‌بصیرت نشان دادند که تمام تصورات آن‌ها پوچ و کودکانه است.