رسانه ملی با پایتخت تنها مانده است؟

نوروز امسال با رفتن ایرج طهماسب که به واقع سریال کلاه قرمزی او فراتر از برنامه ای با مخاطب کودک و نوجوان بود، احتمالا باید تنها به پایتخت دل خوش داشت؛ پایتختی که احتمالا یکی از تنها کارهای نسبتا موفق کارگردانش به شمار می رود.

کد خبر: ۱۶۷۲۴۱

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۲۲:۵۵

صراط - زهرا پورمحمدی: انگار قرار است داستان قهر کارگردانان و سریال سازان موفق تلویزیون که عمده برنامه های پرآوازه رسانه ملی در سال های گذشته با هنر آنها پرمخاطب شده بودند در سال 93 نیز با یک قصه جدید ادامه یابد.

بر اساس اخبار منتشرشده در رسانه ها، ایرج طهماسب از آنچه «رفتار غیر حرفه ای زیر مجموعه روسای تلویزیون» خوانده انتقاد کرده و مجموعه کلاه قرمزی 93 را نه برای رسانه ملی که برای شبکه خانگی خواهد ساخت.

طهماسب در متنی که در اختیار رسانه ها قرار داده نوشته «من گفته بودم علاقه مند نبودم امسال کلاه قرمزی بسازم.اگر دلایلش را بخواهید خواهم گفت. روسا صدایمان کردند،با ما جلسه گذاشتند و به خاطر رفتار غیر حرفه ای زیر مجموعه خود ما را دلجویی کردند. قرار شد کار را با همه سختی و کمبود زمان اجرا کنیم.فعالیت را شروع کردیم و همه آمدند هزینه کردیم، اما روسا هر چه دستور می دهند کار پیش  نمی رود !!!؟؟ گویا کسانی در تلویزیون مثل روسا و مردم علاقمند به این مجموعه نیستند.از تلویزیون عذرخواهی می کنم و امکان ادامه همکاری با آنان را ندارم.
این برنامه را به شکل دیگر برای مردم عرضه خواهم کرد.امسال تلویزیون برنامه کلاه قرمزی ۹۳ ندارد. شبکه خصوصی هم نداریم و مجبوریم آنرا نسخه به نسخه چاپ کنیم و به دست مردم برسانیم.»

مشابه گلایه های طهماسب در سال های اخیر برای بسیاری دیگر از فیلمسازان و مشتری های ثابت رسانه ملی تکرار شده و آنها را یکی یکی از جعبه جادویی رانده است.

جالب اینجاست که بیشتر این کارگردانان یا زمره کارگردانان طنز کشور قرار دارند و یا از مجموعه سازان مناسبتی از ماه رمضان گرفته تا عید نوروز به شمار می روند.

بی دلیل نیست که تلویزیون مدت هاست نه سریال و مجموعه طنز درست و درمانی دارد و نه از سریال های جذاب آن در مناسبتهای مختلف خبری هست.

مگر می شود نقش خداحافظی افرادی چون مهران مدیری، مهران غفوریان و اینک ایرج طهماسب را در این موضوع بی تاثیر بدانیم؟

اگرچه شاید بر خود این افراد و دیگر همکاران آنها نیز ایراداتی وارد باشد، اما آیا خالی شدن تلویزیون از کارگردانان خلاق و پر شدن ساعات مختلف برنامه ای آن، با برنامه هایی کم مخاطب و غیرتاثیرگذار، از یک مدیریت نادرست خبر نمی دهد؟