قابل توجه آقايان موسوي و كروبي: به اموات مجوز راهپیمایی نمی دهند

آنچه که به عنوان درخواست مجوز از سوی آن دو نفر منتشر شده، یک درخواست مجوز رسمی نیست بلکه یک اعلامیه سیاسی است که نه تنها وجاهت سیاسی ندارد، بلکه وجاهت قانونی و حقوقی نیز نداشته است.

کد خبر: ۱۶۶۲۹

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۰:۴۸

به گزارش صراط نيوز به نقل از مشرق اعلامیه جدید موسوی و کروبی با موضوع درخواست مجوز برای تجمع در حمایت از مردم مصر و تونس! بیش از هر چیز تلاش برای نشان دادن علائم حیاتی به جامعه سیاسی ایران از جانب کسانی است که اکنون دیگر اموات سیاسی محسوب می شوند.
این بیانیه فاقد هرگونه ارزش سیاسی و اجتماعی است و تنها ارزشی که می توان برای آن قائل شد ارزشی بیولوژیک است بدین معنا که فقط بتوانند به این وسیله مرگ خود را تکذیب کنند اما آنها روش ناشیانه ای را برای تکذیب انتخاب کردند که منجر به بی آبرویی بیشتر این جریان فتنه خواهد شد.
درباره درخواست مجوز راهپیمایی که به طور متناوب از سوی این جریان ظرف حدود یک سال گذشته تکرار شده، باید به این نکته اشاره کرد که اولین درخواست مجوز از سوی این جریان برای برگزاری تجمع، در ایام پس از 9 دی سال 88 انجام شد که در این باره گفتنی هایی هست:
1- چرا جریان فتنه تا زمانی که می توانست با دروغ، فریب و عملیات روانی جمعی از مردم را به خیابان بکشاند، هیچگاه به فکر درخواست مجوز نیفتاد؟ چرا درخواست مجوزها دقیقا از زمانی آغاز شد که این جریان متوجه شد توانایی بسیج اجتماعی را از دست داده و دیگر با فراخوانی یا کسی را نمی توانند به خیابان بکشانند و یا آنهایی که به خیابان می آیند مجموعا جمعیت آلوده ای هستند که مانند اتفاق روز عاشورا، منجر به بی آبرویی بیشتر این جماعت خواهند شد؟
نزولی شدن شیب منحنی بسیج اجتماعی توسط سران فتنه آنها را به این نتیجه رساند که باید برای این ریزش عمیق اجتماعی فکری بکنند و اکنون موضوع درخواست مجوز را علم کرده اند؛ وگرنه تا زمانی که جریان فتنه قادر به ایجاد بسیج اجتماعی بود، هرگز به فکر مراجعه به مکانیزم های قانونی و درخواست مجوز نیفتاد.
پس می توان اینگونه گفت که درخواست مجوز برای راهپیمایی از سوی سران فتنه، سند اعتراف این جریان به "صفر" شدن سرمایه اجتماعی اش است.
2- جریان فتنه دائم بر حق قانونی احزاب و گروه های سیاسی برای برگزاری تجمع استناد می کند و عدم ارائه مجوز را نقض قانون اساسی می داند.
در صورتی که قانون اساسی حق "تجمع" را به رسمیت شناخته، نه حق "آشوب"؛ و در هیچ جای دنیا برای آشوب و خشونت به کسی مجوز نمی دهند و هیچ کس نمی تواند از حکومتی توقع داشته باشد امنیت تجمعی را تامین کند که هدفش براندازی آن نظام است.
نظام جمهوری اسلامی قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 به سخاوتمندانه ترین شکل ممکن به درخواست برگزاری تجمعات سیاسی از سوی این جریان پاسخ مثبت داد و اگر 2 ماه منتهی به خرداد 88 را مطالعه کنید خواهید دید که تقریبا هر روز دهها تجمع از سوی جریان اصلاح طلب در داخل تهران و شهرستان ها با مجوز رسمی نظام برگزار شد و در اکثر این تجمعات، این جریان کار را به خشونت و هتاکی کشاند.
پس نظام حداکثر سعه صدر را در مقابل این جریان نشان داد و آنان آزمون بسیار بدی برای دریافت مجوز جهت برگزاری تجمع یا میتینگ پس دادند و حتی خیلی بیشتر از حقشان از ظرفیت های قانونی استفاده کردند.
قاعدتا و به طور طبیعی برای ارائه مجوز به یک گروه جهت برگزاری تجمع، به سابقه آن گروه مراجعه می شود و سابقه این افراد نشان می دهد که آنها اساسا گروه های سیاسی نیستند بلکه گروه های برانداز هستند و هدفشان از تجمع نیز نه فعالیت سیاسی، بلکه عملیات براندازانه است و کاملا بی معناست که نظام جمهوری اسلامی آن چیزی را که در ایام منتهی به انتخابات 88 بارها آزموده، یک بار دیگر امتحان کند.
جریان فتنه باید ابتدا ثابت کند که یک جریان سیاسی داخل نظام است و اگر این ثابت شد آنوقت مشمول آن اصل قانون اساسی خواهد شد که حق دریافت مجوز برای برگزاری تجمع سیاسی داشته باشد.
3- به لحاظ قانونی حق درخواست مجوز برای تجمع، در انحصار احزاب و گروه های قانونی است؛ آقایان موسوی و کروبی از لحاظ قانونی به عنوان یک شخص حقیقی حق امضاء نامه درخواست مجوز را ندارند چرا که این افراد به عنوان روسای هیچ حزب یا جریان قانونی در وزارت کشور شناخته نشده اند.
اعتماد ملی اکنون یک حزب غیرقانونی است و حتی درخواست مجوز انجام شده هم از سوی این حزب نیست.
4- در تمام یک سال گذشته که این جریان کرارا ادعا کرده که درخواست تجمع داده، هیچ وقت یک فرد صاحب صلاحیت از سوی این جریان، به نهادهای قانونی مراجعه نکرده و فرم های مربوطه در این زمینه را تکمیل نکرده و امضا نکرده است.
همانگونه که همگان می دانند درخواست مجوز برای یک تجمع، تشریفات قانونی خاصی دارد که در آن، گروه درخواست کننده باید فرم ها و اسناد مربوطه را تکمیل و تعهدات لازم مندرج در قانون را بسپارد تا مقدمات برای صدور مجوز فراهم شود و قاعدتا نظام هم تعهداتی برای حفظ امنیت تجمع پیدا می کند اما هیچ گاه کسانی که در طول یک سال گذشته مدعی عدم ارائه مجوز برای تجمع بوده اند، تشریفات و مراحل قانونی کسب مجوز را طی نکرده اند.
به طور اجمال، آنچه که به عنوان درخواست مجوز از سوی آن دو نفر منتشر شده، یک درخواست مجوز رسمی نیست بلکه یک اعلامیه سیاسی است که بنا به آنچه گفته شد، نه تنها وجاهت سیاسی ندارد، بلکه وجاهت قانونی و حقوقی نیز نداشته است.
قطعا این بیانیه آقایان موسوی و کروبی، با پیامک هایی که منافقین برای روز 14 بهمن از قرارگاه اشرف ارسال کردند، هیچ تفاوت ماهوی ندارد، و نه تنها حکمشان یکسان است، بلکه حتی نتیجه اش هم یکسان خواهد بود و مردم ما نه تنها کوچکترین اعتنایی به این تحرکات نمی کنند بلکه یک بار دیگر برای چند دهمین بار ظرف یک سال گذشته ثابت خواهد شد که جریان فتنه فاقد هرگونه پایگاه اجتماعی حتی در میان قشرهایی است که ممکن است اعتراضاتی داشته باشند.