از مدافعان سوسنگرد تا مدافعان سوریه

مدافعان انقلاب اسلامی ایران که در افکار عمومی و در پیشگاه رهبرشان با عنوان سربازان گمنام امام زمان شناخته می شوند خود را غرق در مجاهدت و ایثار کرده اند و شهادت در راه حفظ آرمان های انقلاب و امام امت را از بالاترین ارزش ها و سعادت ابدی می دانند.

کد خبر: ۱۶۱۱۲۳

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۰:۵۳

صراط: بآنجا که پای اعتقادات انسان در میان باشد دیگر جایی برای مصالحه با دین ستیزان و متجاوزان به حریم اعتقادات انسان باقی نمی‌ماند.
آنان که در پهنه این جهان بزرگ برای آزادی و آزادگی بهایی قائل بوده‌اند بعد از بررسی و عبرت گرفتن از تاریخ جهان ابتدا و در آستانه آغاز دوران زندگی خویش فطرتا به دنبال برگزیدن دین مورد علاقه و البته دین کامل می‌روند و ما که در تمام عالم بهترین و کامل‌ترین دین را داریم اسلام ناب محمدی(ص) را برگزیده‌ایم.

دین اسلام به استناد همه آنچه بر سر انسان‌ها آمده است و به استناد کتاب آسمانی قرآن بعنوان کامل‌ترین دین دنیا همچون همیشه تاریخ پس از نزول آیات حق تعالی امروز قلب‌های مسلمین جهان را صیغل داده و عطوفت و مهربانی مسلمانان واقعی از شنیدن و مشاهده ذره‌ای ظلم به درد می‌آید.

سالهای متمادی مسلمین جهان برای احقاق حق خود در برابر متجاوزان به حریم امن الهی و در تقابل با کفار درگیر جنگ‌های ناخواسته و تحمیلی از سوی کفار و محاربان بوده است و در این راه شهدای بسیاری را تقدیم دین مبین اسلام کرده‌اند.

سرگذشت انقلاب اسلامی ایران نیز خود عبرتهای بسیاری برای متجاوزان به حریم دین مبین اسلام و همچنین متجاوزان به اعتقادات مسلمانان داشته است که از جمله آن می‌توان به شهدای ۸ سال جنگ تحمیلی و ایستادگی مردانه ملت ایران اشاره کرد ملتی که در عصر حاضر با جهان کفر به مبارزه برخاست و به پیروزی رسید و ملتی که در پالایش خود امثال سلمان رشدی‌ها را به زباله‌دان تاریخ فرستاد.

از این رو به گوشه‌ای از حماسه آفرینی‌های مدافعان عزت و غیرت ایرانی در روزهای حصر سوسنگرد اشاره می‌کنیم. سرتیپ بازنشسته پاسدار صادق حیدرخانی یکی از مسئولین اصلی وقت سپاه در جبهه سوسنگرد که در زمان وقایع و اتفاقات مهم دوران دفاع مقدس به ویژه حماسه حصر سوسنگرد از قبل – حین تا شکست محاصره در شهر حضور داشته است. روز اول ورود به دشت دزفول با اولین و اصلیترین صحنه‌های نقض کلیه قوانین بین المللی و حقوق بشری صدام و حامیان او در کشتار مردم بی‌دفاع در جنگ روبرو شدم، هواپیماهای عراقی ماشین‌های مردم که در صف پمپ بنزین منتظر بودند را بمباران کرده بود و می‌دیدم زن و بچه مردم که در ماشین‌ها در حال سوختن بودند. پس از کمک به مردم مجروح این حادثه دل خراش، به سمت اهواز حرکت کردم و خود را به مقر فرماندهی سپاه در گلف(که بعدا به نام پایگاه منتظران شهادت نام گذاری شد) رساندم.

در آغاز فعالیت مدتی در مقر فرماندهی کار راه اندازی اطاق جنگ را با جمع آوری کلیه نقشه‌های مناطق نبرد و بروز رسانی آن فراهم می‌کردم. یادم هست که قرار شد به عنوان مسئول عملیات به خرمشهر اعزام شوم که برای شناسایی نیز به آنجا رفتم اما فرماندهی نظرش تغییر کرد و بنده را بعنوان مسئول عملیات سوسنگرد به سردار شهید اسماعیل دقایقی که در آن زمان فرماندهی سپاه سوسنگرد را به عهده داشتند، معرفی کردند.

مردم سوسنگرد و مدافعان دیگری که خود را به سوسنگرد رسانده بودند با پوست و گوشت و خون خود اولین مدافعان حریم اسلام پس از انقلاب اسلامی بوده‌اند. مردمی که تازه رنگ و بوی اسلام حقیقی را با نظام نوپای اسلامی و با رهبری بزرگ مردی به نام امام خمینی(ره) تجربه می‌کردند همه هستی خود را در راه دفاع در برابر متجاوزان بعثی گذاشتند و در راه حفظ همه آرمان‌های انقلاب اسلامی ایستادند و به شهادت رسیدند.

با ادامه پیشروی دشمن و افزایش حجم آتش بر روی سوسنگرد، فرمانده عملیات سپاه سوسنگرد نیروهای باقی مانده را در مسجد جامع شهر جمع کرد و مسجد جامع را به عنوان پایگاه و مرکز هماهنگی و هدایت عملیات انتخاب کرد. در همین حال دشمن به پیشروی خود ادامه داده و رزمندگان خودی را در شهر محاصره کرد، با این حال این غیورمردان بی‌همتا در مسجد تصمیم گرفتند که با انتخاب بهشت، از شهر تا آخرین قطره خون خود دفاع کنند. تجمع رزمندگان در مسجد تا ساعت ۴ صبح ادامه یافت، سپس برادران در گروه‌های ۹ نفره در نقاط شهر استقرار یافتند. دشمن در سمت غرب سوسنگرد از سمت پل سابله در محور بستان - سوسنگرد تهاجم خود را به سوی شهر آغاز کرد و به موازات این اقدامات با کمک ۴۰ تانک و خودرو از طرف دهلاویه که خط مقدم نیروهای خودی و نقطه تلاقی دشمن محسوب می‌شد، به سمت سوسنگرد پیشروی کرد که با مقاومت نیروهای خودی مواجه شد. با فرا رسیدن شب، نیروهای خودی در اثر فشار دشمن و برای دفاع از شهر به سوسنگرد عقب‌نشینی کردند، در مقابل نیروهای دشمن که از نظر تعداد نیرو‌ها و ادوات نظامی برتری مطلق داشت حلقه محاصره را تنگ‌تر کرده تا در روز ۲۴ آبان سوسنگرد از هر طرف به محاصره کامل در آمد.

کربلایی دیگر در سوسنگرد شهید "علی تجلایی" از حماسه سازان حاضر در سوسنگرد بود، وی به عنوان یکی از مسئولان لشکر ۳۱ عاشورا فعالیت می‌کرد، بعد‌ها فرمانده آموزش نظامی کل سپاه شد. وی در ۲۵ اسفند سال ۶۳ در عملیات بدر به شهادت رسید. «شهید تجلایی که خود از فاتحان سوسنگرد بود در نوشتاری وضعیت سوسنگرد را چنین توصیف می‌کند» ناراحتی برادران از دیر رسیدن نیروهای کمکی بود نه از اینکه به فیض شهادت نائل خواهند آمد، با این حال چون پیشوایشان حسین(ع) در سنگرهای سوسنگرد غریب مانده بودند و غریبانه می‌جنگیدند.

واقعاً مثل حسین(ع) در دل خود با خدای خود سخن می‌گفتند، آیا کسی هست ما را یاری دهد؟ چیزی که ما را ناراحت می‌کرد از دست دادن یارانمان بود، بهترین دوستانمان، بهترین برادرانمان در خون می‌غلتیدند. دیگر جای سالمی در شهر نمانده، اکثر برادران زخمی یا شهید شدند. نیروهای عراقی که ضربه شدیدی خورده بودند، مثل دیوانه‌ها تمام خانه‌ها و خصوصاً ساختمان‌های بلند را که می‌دانستند ما در آن‌ها مستقر هستیم به توپ و تانک بستند بچه‌ها می‌گفتند دعا کنید شهر سقوط نکند تا ما در مقابل خدا و امت و اماممان شرمنده نشویم.

شهر وضع عجیبی داشت، واقعا میدان کربلا بود، در هر کوچه و خیابان خون پاک باختگان اسلام به چشم می‌خورد، شهر در آتش می‌سوخت. صدای ناله زخمی‌ها از مسجد و خانه‌ها در شهر می‌پیچید و به راستی ناله‌های آن‌ها و دعای ملت مستضعف بود که باعث می‌شد خداوند به ما کمک کند." نیروهای بعثی" در ۲۴ آبان سال ۵۹ در ادامه فعالیت خود برای تسخیر سوسنگرد، تانک‌های خود را وارد شهر کردند و موفق شدند تا ۱۰ متری مسجد جامع پیشروی کنند که با انهدام ۲ دستگاه از تانک‌ها این حمله متوقف شد. توضیحات شهید تجلایی وقتی ملموس‌تر خواهد شد که بدانیم حلقه محاصره به روی رزمندگان هر لحظه تنگ‌تر می‌شد، از طرفی با طولانی شدن محاصره که همراه با بمباران بی‌امان شهر بود هیچ نوع تدارکات و پشتیبانی به نیروهای خودی نمی‌رسید. از این رو هر لحظه آمار شهدا و مجروحان بیشتر می‌شد.

دردناک‌تر این بود که امکان رسیدگی به برخی از مجروحان نیز وجود نداشت. جنگ تن به تن در شهر ادامه داشت؛ در چنین وضعیتی رزمندگان شجاع اسلام از آخرین گلوله‌ها و مهمات خود استفاده می‌کردند.‌‌ همان طور که زخمی‌ها در مسجد بیشتر می‌شدند؛ بچه‌ها وصیت‌های خود را به رفقایشان می‌گفتند.

مدافعان، همواره و در برهه های مختلف با دشمنان نظام جنگیده اند و تا به امروز نیز خط سرخ شهادت را دنبال نموده و به درجات اعلا رسیده اند.

همچنین مدافعان بیداری اسلامی و مدافعان حقوق بشر اسلامی در کشورهای دیگر دنیا که با تاسی به خط و مشی امام خمینی(ره) و با عبرت گرفتن از انقلاب شکوهمند ایران اسلامی نام خود را در زمره مدافعان راستین اسلام ناب ثبت کرده اند.

امروز نیز سوریه که زیارتگاه شیعیان و مسلمین جهان است حال و روزی مانند سوسنگرد پیدا کرده است و مهاجمان سلفی و مزدوران خارجی حرمت شکنی خاصی را نسبت به حرم مطهر خاندان پیامبر عظیم الشان اسلام و بخصوص دخت گرامی حضرت علی بن ابیطالب(ع) روا می دارند. آنها که روزی نوامیس ایرانی را در سوسنگرد مورد تعرض و تجاوز قرار دادند امروز در سوریه دست به جنایاتی هولناک تر و سخیف تر می زنند.

امام خمینی(ره) فرمودند: راه قدس  از کربلا می گذرد و ما امروز نیز شاهد آن هستیم که دشمن صهیون هنوز دست از کربلای حسینی بر نداشته و عمال و مزدوران سلفیسم صهیون با انجام عملیات های انتحاری دست خود را هر روز بیشتر از دیروز به خون مسلمانان جهان آغشته می کنند.

و امروز راه قدس از کربلای سوریه می گذرد . . .

منبع: دانا