در پی انتخاب رئیس فدراسیون برای سرمربیگری

مرد همه فن حریف کشتی از پس تیم ملی بر می آید؟

پس از انتخاب رسول خادم به عنوان رئیس فدراسیون کشتی اکنون او سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نیز شده تا به نحوی مرد همه فن حریف کشتی کشور نام بگیرد.

کد خبر: ۱۵۶۴۴۷

تاریخ: ۲۳ دی ۱۳۹۲ - ۰۹:۴۳

صراط: روز گذشته و پس از دو سال بلاتکلیفی شورای فنی کشتی آزاد رسول خادم را به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی آزاد انتخاب کرد؛ خادمی که در این دو سال نیز سرمربی تیم کشتی آزاد بود اما نام سِمتش متفاوت بود و با عنوان مدیر تیم‌های کشتی آزاد فعالیت می‌کرد.

خادم در شرایطی و بنا به آنچه سایت فدراسیون کشتی اعلام کرده با «اصرار» شورای فنی سرمربیگری تیم ملی را پذیرفته که علاوه بر اینکه رئیس فدراسیون است به عنوان خزانه‌دار نیز در انتخابات کمیته ملی المپیک ثبت‌نام کرده و مشخص نیست قرار است چگونه با حجم انبوهی از مشکلات ورزش اول کشور به کار سرمربیگری برسد.

در سالیان گذشته امیر خادم، محمدرضا طالقانی، محمدرضا یزدانی‌خرم و حجت الله خطیب در راس فدراسیون کشتی حضور داشتند و هر کدام از این افراد به دلیل حجم زیاد کار و مشکلات در فدراسیون حتی نتوانسته‌اند بسیاری از امور جاری را سر و سامان بدهند حال اینکه چگونه قرار است خادم به یکباره جدا از ریاست، سرمربی تیم ملی هم باشد جای سوال دارد. او اگر خزانه‌دار کمیته ملی المپیک هم شود که دیگر بیش از گذشته باید برای کارهایی غیر از سرمربیگری وقت بگذارد.

در اینکه رسول خادم دارای پتانسیل بالایی بوده و از لحاظ فنی نیز بسیار خوب است و می‌تواند همچون دو سال اخیر سطح فنی کشتی‌گیران را بهتر کند شکی نیست اما چه بهتر بود که او کمی نیز به اطرافیان خود اعتماد می‌کرد تا یک مربی دیگر بتواند کار در کشتی را آغاز کرده و آزادکاران را با نکات خادم رو به جلو حرکت دهد.

در دو سال گذشته نیز بارها بر چنین موضوعی تاکید شده که رسول خادم به هیچ یک از اطرافیان خود اعتماد نمی‌کند و تنها با قشری خاص از مربیان می‌تواند کار را پیش ببرد اما اکنون این شک و تردید به یقین تبدیل شده و با وجود افراد و مربیانی که بسیاری از کشورهای دنیا آرزوی داشتن آنها را دارند رئیس فدراسیون کشتی در راس کشتی آزاد قرار گرفته تا یکی از نادرترین اتفاقات تاریخ کشتی رقم بخورد.

در شرایط کنونی اکبر فلاح، مجید خدایی، محمد طلایی، غلامرضا محمدی، امیر توکلیان و بسیاری دیگر از آزادکاران گذشته می‌توانستند به کار خطیری که رسول خادم آن را آغاز کرده کمک و با هدایت کشتی آزاد این تیم را برای مسابقات مهیا کنند اما رسول خادم ترجیح داده خودش هم رئیس فدراسیون باشد و هم رئیس خودش.

خادم حتما می‌داند که در کشتی قحط الرجال نیست که تنها یک فرد تمامی سمت‌ها را در اختیار بگیرد. او در صحبت‌های گذشته خود تاکید داشت که باید از تمامی افراد در کشتی استفاده کرد و نگذاشت که فردی بیرون از گود بماند و کشتی متکی به افرادی خاص شود اما اکنون با زیر سوال بردن صحبت‌های گذشته‌ خود، سرمربی کشتی آزاد شده است.

در شرایط کنونی این سوال پیش می‌آید که در بازی‌های آسیایی و البته مسابقات جهانی قرار است رسول خادم از کنار تشک کشتی‌گیران را هدایت کند یا به عنوان رئیس فدراسیون روی سکوها نظاره‌گر کار کشتی‌گیران باشد. شکی نیست که یک رئیس فدراسیون نباید با لباس گرم در کنار تشک باشد و باید با حضور در سکوهای ویژه ضمن تماشای یک مسابقه پرستیژ خود را نیز حفظ کرده و اعتبار ملی ایران را افزایش دهد.

در چنین شرایطی گویا انتخاب علیرضا حیدری نیز با طراحی قبلی انجام شده است. حیدری که خود سابقه مربیگری در تیم ملی را دارد در صورتی که به فدراسیون وارد نمی‌شد و عنوان نایب رئیسی را به وی نمی‌دادند یکی از منتقدان اصلی خادم به حساب می‌آمد که حتی توانایی هدایت آزادکاران را نیز داشت اما اکنون وی نایب رئیس است و قرار شده تا جدا از جذب منابع مالی خلا موجود در سیستم اداری فدراسیون خادم را نیز پوشش دهد. علیرضا رضایی هم کنار خادم است و فقط هر چند وقت یکبار مسئولیتش آن هم با «اصرار» شورای فنی تغییر می‌کند.

انتقال فدراسیون کشتی به خانه کشتی هم از ابتدا کمی گیج کننده بود اما اکنون که خادم به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شده مشخص شده که این جابجایی نیز هدفمند بوده تا به نوعی خادم بتواند در ساعت‌های تمرین بدون فراق بال در تمرینات حضور داشته باشد و به جای طی کردن مسافت خیابان ورزنده تا ورزشگاه آزادی دو پله را طی کرده و تمرینات را مشاهده و البته هدایت کند.

به هر شکل انتظار می‌رفت که با آمدن خادم دیگر نگرانی بابت حواشی احتمالی وجود نداشته باشد اما آقا رسول گویا قصد دارد با طریقی دیگر ادامه دهنده راه خطیب باشد! در این بین نباید از نقش مشاوران او هم گذشت که این چنین به او مشاوره می‌دهند.

رئیس فدراسیون کشتی حتما می‌داند که یک رسول خادم می‌تواند برای فدراسیون مانند گوهری باشد اما یک رسول خادم برای دو منصب در فدراسیون چندان خوب نیست و دوستداران وی نیز خواستار خارج شدن او از سیستم فنی و متمرکز شدنش به مسائل کلان کشتی هستند.

به هر حال جا برای خدمت کردن زیاد است و افراد زیادی هم برای خدمت کردن وجود دارند و در این شرایط نیازی نیست که خادم حتما هم در پست ریاست باشد و هم در سمت سرمربیگری تیم ملی ایران. او می‌تواند با کمی اعتماد به دیگران زمینه خدمت را برای آنها فراهم کند و اینگونه نباشد که خودش یک تنه در همه پست‌ها به خدمت بپردازد. به نظر می‌رسد با این شرایط باید منتظر پست بعدی خادم در فدراسیون کشتی و هت‌تریک او در این فدراسیون باشیم.