اگر تحریم ها بیشتر شد چه کنیم؟!

این سخن آقای ظریف که این تحریم‌ها ناقض توافق ژنو نیست، چه حسی را باید به طرف آمریکایی منتقل کند. آیا طبق این سخنان آمریکا حق ندارد 19 بلکه 190 شرکت دیگر را نیز تحریم کند؟! این چه واقع‌بینی‌ای است؟ساختار تحریم‌ها نیز همان گونه که گفته شد سر جای خود باقی است.

کد خبر: ۱۵۰۷۹۷

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۸

صراط: کیهان در ستون خبر های ویژه خود نوشت:

اظهارنظرهای مکرر وزیر امور خارجه درباره موضع دولت آمریکا نسبت به توافقنامه ژنو و تحریم‌ها به یک سوال راهبردی پاسخ نمی‌دهد. محمدجواد ظریف سه‌شنبه شب در گفت‌وگو با شبکه دوم سیما ضمن بیان اینکه آمریکا غنی‌سازی ایران را پذیرفته، با اشاره به سخنان اوباما در مرکز سابان تاکید کرد: امروزه آمریکا واقعیت غنی‌سازی ایران را پذیرفته است. این به معنای قابل قبول بودن رفتار آمریکایی‌ها نیست، اما این که آنها پای میز مذاکره نشسته و غنی‌سازی ایران را پذیرفته‌اند یک واقعیت است.
وی با اشاره به تحریم‌های جدید دولت آمریکا که 19 شخص و شرکت ایرانی را در لیست تحریم‌ها قرار داده است، اظهار داشت: اگر بخواهیم واقع‌بین باشیم این تحریم‌های جدید نقض تفاهم نیست چرا که تحریم‌هایی از قبل وجود داشته و اکنون افراد جدیدی به اجرای آن تحریم‌ها اضافه شدند اما این اقدامات اعتماد‌آفرینی که مقدمه مراحل بعدی مذاکرات است را دچار خدشه می‌کند.

دکتر ظریف اضافه کرد: ساختار تحریم‌ها و برنامه واقعی تحریم‌ها و فضای روانی تحریم‌ها به دنبال ایجاد فشار است و این فضا قبل از این که برنامه اقدام مشترک اجرایی شود شکسته شده و هم‌اکنون شرکت‌های خارجی برای حضور در ایران صف کشیده‌اند.وزیر امور خارجه دیروز در دانشگاه تهران نیز مجددا به سخنان اوباما در مرکز سابان استناد کرد و گفت:‌ اوباما در سخنرانی‌اش گفت اگر می‌توانستم، نمی‌خواستم حتی یک پیچ و مهره هم در برنامه هسته‌ای ایران باشد. پس آمریکا نمی‌خواهد ما برنامه هسته‌ای داشته باشیم؛ البته که نمی‌خواهد؛ اما خودش با زبان خود دارد می‌گوید که نمی‌تواند چنین کاری انجام دهد... اما متاسفانه در ایران به جای اینکه حرف جدید اوباما را مورد توجه قرار دهیم به اظهاراتی که سال‌ها به طور تهدیدآمیز علیه ایران مطرح می‌شود: می‌پردازیم.

وزیر خارجه کشورمان با اشاره به قانون آمریکا که حق غنی‌سازی را برای هیچ کشوری به رسمیت نمی‌شناسد و در توافق‌های هسته‌ای‌اش با کشورها اجازه انجام غنی‌سازی را به آنها نمی‌دهد اظهار کرد: تنها این قاعده برای سه کشور هند، ژاپن و کره جنوبی مستثنی شده است و حتی امارات متحده این حق را ندارد و عربستان 5 سال است با آمریکا در این باره مذاکره می‌کند اما موفق نمی‌شود. دولت پهلوی سال‌ها با آمریکا مذاکره می‌کند و اسناد شورای امنیت ملی آمریکا نشان می‌دهد که در آن زمان هم آمریکا چنین حقی را به ایران نداده است.

ظریف این را هم گفته که حق غنی‌سازی مثل حق حیات است؛ یعنی اگر کسی این حق را به رسمیت نشناسد، آن فرد حق حیات ندارد. آنچه همواره در این اظهارنظر مغفول می‌ماند این سوال مهم است که آیا دولتمردان آمریکایی و اوباما، طرف اصلی اختلاف و توافق ژنو هستند یا مثلا یک ناظر و تحلیلگر سیاسی بی‌ربط به اصل اختلاف و توافق؟ آیا ما مجبوریم برای توجیه خلاف‌گویی اوباما و نقض معاهدات بین‌المللی از جمله ان‌پی‌تی به قانون داخلی آمریکا استناد کنیم که طبق آن استکبار آمریکا می‌خواهد فناوری هسته‌ای را در انحصار خود نگه دارد؟!

در حقیقت هیئت مذاکره‌کننده ایرانی پای توافق ژنو رفته و برخی تعلیق‌های بی‌سابقه را- به مثابه واگذاری امتیازاتی مهم- پذیرفته تا در ازای آن اولا حق غنی‌سازی ایران (طبق ان‌پی‌تی) از سوی آمریکا و غرب محترم شمرده شود و ثانیا تحریم‌های غیرقانونی، لغو یا کم شود. اما وقتی دولت آمریکا رسما اعلام می‌کند که هدفش از مذاکرات «برچیدن برنامه هسته‌ای ایران» است و ساختار کلی تحریم‌ها دست نخورده باقی خواهد ماند، اولا اهداف ما از مذاکره برآورده نشده و ثانیا طرف توافق، بدعهدی و بی‌صداقتی و غیرقابل اعتماد بودن خود را نشان می‌دهد.

اینکه آمریکا نمی‌تواند غنی‌سازی را در ایران اوراق کند- آن گونه که آرزوی اوباماست- موضوع دیروز و امروز نیست و 10 سال است که نتوانسته اما آنها فعلا در ازای امتیازاتی که می‌گیرند- و بعضی از تعلیق‌ها متاسفانه نقدا از 3 ماه پیش آغاز شده- اقدام به حق غنی‌سازی را نمی‌پذیرند هیچ؛ که 19 شرکت جدید را هم در فهرست تحریم‌ها قرار می‌دهند.

حالا این سخن آقای ظریف که این تحریم‌ها ناقض توافق ژنو نیست، چه حسی را باید به طرف آمریکایی منتقل کند. آیا طبق این سخنان آمریکا حق ندارد 19 بلکه 190 شرکت دیگر را نیز تحریم کند؟! این چه واقع‌بینی‌ای است؟ساختار تحریم‌ها نیز همان گونه که گفته شد سر جای خود باقی است (ایران صرفا مجاز است به 4 میلیارد دلار از درآمدهای نفتی بلوکه شده خود دسترسی داشته باشد و تحریم‌های نفتی و بانکی بدون کوچک‌ترین خدشه‌ای سر جای خود باقی است.)