انتقاد قرائتی از عملکرد شهرداری

حجت الاسلام قرائتی گفت: کار شهرداری غلط است که سالمندان را به بیابان می‌برد زیرا قرآن می‌گوید سالمندان باید در میان مردم باشند نه در کهریزک.

کد خبر: ۱۴۷۴۵۹

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۲ - ۲۱:۲۳

صراط: حجت الاسلام و المسلمین قرائتی که شامگاه پنج شنبه در اختتامیه نهمین همایش اساتید تفسیر قرآن سطح خارج و عالی حوزه علمیه قم سخن می‌گفت، با اشاره به فرق های موجود بین آیات قرآن، اظهار کرد: برخی از آیات قرآن به راحتی عمل می‌شوند و برخی دیگر نه، سوال این است آیا نعوذ بالله خدا روی برخی آیات کار کرده است یا نه؟

استاد برجسته حوزه علمیه قم افزود: به عنوان کسی که در زمینه تفسیر سال‌ها فعال هستم، باید بگویم که استقبال از تفسیر بسیار زیاد است. پر فروش ترین کتاب نمایشگاه کتاب چند سال است که تفسیر است. مردم از شعر و قصه و داستان خسته شده‌اند و می‌خواهند بدانند خدا چه می‌گوید.

رئیس ستاد عالی زکات افزود: تنها کشتی بی سوراخ، قرآن است زیرا خدا گفته است انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون.

حجت الاسلام قرائتی تصریح کرد: امروز توجه مردم و ظرفیت تفسیر بسیار زیاد است. چند روز قبل مسئولین شهرسازی کشور از من مطالبه آیات و روایات مرتبط با مسکن و شهرسازی و زلزله را کردند.

وی خاطرنشان کرد: به ایشان گفتم که در قرآن داریم که کوه‌ها را به مانند میخ‌هایی مثال زده است و باید دید ساختمان ما چقدر در زمین عمق دارد و چقدر در آسمان.

رئیس ستاد اقامه نماز افزود: سی و چهار سال است که من در تلویزیون هستم و یک هفته نیز برنامه من تعطیل نشده است و این به خاطر توجه مردم به قرآن است.

حجت الاسلام قرائتی تصریح کرد: تفسیرتان هم تهذیب باشد، هم تفسیر باشد و هم تبلیغ و طلبه از همه بحث‌های آن استفاده کند. اگر تفسیر ما تفسیری باشد که بعد تهذیبی و تفسیری و تبلیغی داشته باشد، مبارک است.

استاد برجسته حوزه علمیه قم اظهار کرد: خاطرات زیادی از تفسیر دارم که یکی از آن‌ها این است که با تفسیر یک آیه، فتنه‌هایی راخواباندیم. یک بار دیگر یک آیه را تفسیر کردم و 150 میلیون تومان گرفتم.

رئیس ستاد اقامه نماز خاطرنشان کرد: کار شهرداری غلط است که سالمندان را به بیابان می‌برد. قرآن می‌گوید سالمندان باید در میان مردم باشند نه در کهریزک.

وی با اشاره به اهمیت تفسیر تصریح کرد: به نظر من باید سومین درس رسمی را به اولین درس رسمی تبدیل کرد. می‌شود تفسیری گفت که شعر و خواب و قصه کم شود و توجه به وحی بیشتر شود.