نظر روحانی درباره اکو در جمع وزرای اکو

رئیس جمهور گفت: سازمان اکو در آغاز دهه سوم فعالیت خود به اقدامات اصلاحی نیازمند است و من پیشنهاد می‌کنم وزیران امور خارجه کشورهای عضو این سازمان این اصلاحات را بررسی کنند.

کد خبر: ۱۴۵۳۴۴

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۸

صراط: حجت‌الاسلام و المسلمین حسن روحانی در مراسم افتتاحیه بیست و یکمین نشست وزیران امور خارجه عضو اکو افزود: هدف اصلاحات اکو ارتقاء ‌این سازمان به سطحی است که پاسخگوی نیازهای منطقه و کشورهای عضو باشد. این اصلاحات باید حوزه‌های حقوقی، ساختاری، نهادی و برنامه‌ای را در بر بگیرد.

وی همچنین گفت: جمهوری اسلامی ایران با رویکردی مبتنی بر احترام متقابل برای تحقق حقوق ملت‌های منطقه، تقویت سازمان اکو را از اولویت‌های خود می‌داند. ما از توسعه همکاری‌ها در قالب این سازمان استقبال می‌کنیم و امیدواریم در سایه اصلاحاتی که در آینده‌ای نزدیک رخ می‌دهد شاهد همکاری‌های گسترده‌تر و عمیق‌تر منطقه‌ای با هدف تامین سعادت و رفاه کشورهای عضو باشیم.

وی در ادامه با اشاره به نحوه شکل‌گیری سازمان اکو اظهار کرد: در طول دو دهه همکاری کشورهای عضو این سازمان پیشرفت‌های قابل توجهی در کشاورزی، صنعت، معدن، تجارت، بانکداری، علم و فناوری، آموزش، فرهنگ و به ویژه حمل و نقل به دست آمده است با این حال نباید به این سطح از همکاری‌های اکتفا نمود.

روحانی همچنین اظهار کرد: کشورهای عضو اکو می‌توانند همکاری خود را در تمامی زمینه‌ها گسترش دهد و در واقع سوابق تاریخی و جاده ابریشم گواهی بر این مدعاست. همکاری در چارچوب سازمان‌های منطقه‌ای با توجه به بحران‌های پدید آمده در سال‌های اخیر می‌تواند مسیر مطمئنی در جهت همگرایی‌ها و دور ماندن از تلاطمات ناشی از بحران‌های بین‌المللی باشد.

رئیس جمهور در ادامه با بیان این‌که سازمان اکو یکی از آینده‌دارترین سازمان‌های منطقه‌ای است، خاطرنشان کرد:‌تجربه بیش از دو دهه تعامل در قالب سازمان اکو، چراغ راه آینده ماست. در دهه سوم فعالیت سازمان اکو باید ما شاهد سازمانی باشیم که همکاری‌های خود را در بالاترین سطح شکوفا می‌کند.

روحانی همچنین گفت: برخی زیرساخت‌های لازم در حوزه کریدورهای حمل و نقلی و زیرساخت‌های نرم‌افزاری در دو دهه اول پیش بینی شده است و اکنون باید ساز و کارهای مالی و بانکی مورد نیاز در چارچوب بانک تجارت و توسعه اکو تعبیه گردد. سازمان اکو یک فرصت بزرگ برای منطقه به شمار می‌رود که بدیلی برای آن نمی‌شناسیم.