افشاگری دبکا پیرامون حادثه سراوان

«دبکا فایل» که به نزدیکی به محافل صهیونیستی معروف است در گزارشی نوشت که شاهزاده «بندر بن سلطان»، رئیس دستگاه اطلاعات و امنیت عربستان سعودی همچنان موضع خود در قبال سیاست‌های جدید آمریکا را حفظ کرده و در این راه از جانب «عبد الله بن عبد العزیز»، پادشاه سعودی حمایت می‌شود.

کد خبر: ۱۳۹۸۸۱

تاریخ: ۱۱ آبان ۱۳۹۲ - ۱۶:۵۷

صراط: یک پایگاه خبری صهیونیستی با اشاره به اینکه عربستان همچنان از سیاست‌های آمریکا در خاورمیانه خشمگین و غضبناک است، از اقدام شاهزاده بندر بن سلطان در گشودن سه جبهه مصر، افغانستان و ایران جهت مقابله با سیاست‌های واشنگتن خبر داد.

به گزارش پایگاه خبری صهیونیستی «دبکا فایل» که به نزدیکی به محافل صهیونیستی معروف است در گزارشی نوشت که شاهزاده «بندر بن سلطان»، رئیس دستگاه اطلاعات و امنیت عربستان سعودی همچنان موضع خود در قبال سیاست‌های جدید آمریکا را حفظ کرده و در این راه از جانب «عبد الله بن عبد العزیز»، پادشاه سعودی حمایت می‌شود.

دبکا در این ارتباط به نقل از منابعی که آنها را منابع آگاه خلیجی توصیف کرده است، تاکید کردند که شاهزاده بندر صرف نظر از پادشاه سعودی از سوی «خالد التویجری»، رئیس دفتر پادشاهی عربستان نیز حمایت می‌شود که از جمله شخصیت‌های بسیار مهم و تاثیرگذار در عربستان سعودی است و منصبی که احراز می‌کند، معادل منصب نخست وزیری در کشورهای دیگر است.

گزارش دبکا در ادامه می‌افزاید: بندر بن سلطان درحال حاضر سه جبهه اصلی را برای مقابله با سیاست‌های دولت آمریکا در قبال نزدیکی به ایران از طریق نفوذ در «بلوچستان ایران» و «بلوچستان پاکستان»، مصر و طالبان اتخاذ کرده است.

دبکا در ادامه مدعی شده است: عملیاتی که چندی پیش در مرزهای ایران و در منطقه سراوان روی داد و در جریان آن ۱۹ نگهبان مرزی ایران به شهادت رسیدند و مسئولیت آن را سازمانی به نام «سازمان ارتش عدالت بلوچ» برعهده گرفته، ساخته و پرداخته دستگاه‌های اطلاعاتی سعودی است و این دستگاه‌ها در تاسیس و شکل گیری آن نقش داشته‌اند تا اهداف نظامی داخل ایران را هدف قرار داده و ضمن ایجاد ناامنی در کشور به فتنه‌انگیزی در میان اقلیت‌های ایرانی و شوراندن آنها علیه حکومت مرکزی دست بزند.

براساس گزارش این پایگاه خبری صهیونیستی شاهزاده بندر بن سلطان درحال پیاده کردن این طرح خود با کمک «نواز شریف»، نخست وزیر پاکستان است تا به تحریکاتی در بلوچستان ایران که دارای اکثریت سنی است، دست بزند. این درحالی است که نواز شریف این هفته نیز سفری به واشنگتن داشت و با «باراک اوباما» رئیس جمهوری آمریکا دیدار کرد.

دبکا در گزارش خود به رابطه عمیق و گسترده دستگاه‌های اطلاعاتی عربستان سعودی با رهبران جنبش طالبان در افغانستان و پاکستان و دیگر جنبش‌ها و گروه‌های فعال در این دو کشور نیز اشاره و تاکید می‌کند: تلاش رئیس جمهوری آمریکا برای دستیابی به توافق با نخست وزیر پاکستان جهت خروج از افغانستان طی سال آینده کافی و بسنده به نظر نمی‌رسد، چون دستگاه اطلاعات عربستان سعودی طالبان را واخواهد داشت تا این روند را متوقف کند.

از سوی دیگر و براساس این گزارش شاهزاده بندر تلاش می‌کند، به هر طریق ممکن موجبات کاهش روابط مصر و آمریکا را نیز فراهم کند و دلیل این مدعا سفر ژوئیه وی به مسکو و درخواست از «ولادیمیر پوتین»، رئیس جمهوری روسیه برای سفر به قاهره و دیدار با «عبد الفتاح السیسی»، وزیر دفاع مصر و بستن قرارداد فروش تسلیحات نظامی با مصر است.

تلاش‌های سه ماهه بندر بن سلطان در این ارتباط جواب داد و سرانجام رئیس ستاد مشترک ارتش روسیه روز ۲۸ اکتبر در راس یک هیئت بلند پایه نظامی به قاهره سفر کرد.

این سفر سه نکته را متذکر می‌شود:

- دوری عربستان سعودی و مصر بزرگ‌ترین کشور عربی از حیث جمعیت از امریکا

- تلاش بندر بن سلطان برای بازگرداندن ارتش و نظامیان به قدرت در مصر، در حالی‌که ارتش در زمان حاکمیت اخوان المسلمین اعلام کرده بود که چشم به قدرت نخواهد داشت. در واقع این سیاست بندر در تعارضی آشکار با سیاست آمریکا قرار داشت که خواهان به قدرت رسیدن جماعت اخوان المسلمین در مصر به عنوان نماینده جریان اسلام میانه رو بود.

- پس از آنکه دولت آمریکا اعلام کرد که کمک‌های نظامی خود را به مصر متوقف می‌کند، بندر بن سلطان برای جبران این ضربه به سرعت به مسکو متوسل شد تا روسیه نیازهای نظامی قاهره را تامین کند. این درحالی است که روس‌ها از سال ۱۹۷۲ یعنی ۴۱ سال است، پای به مصر نگذاشته و قرارداد تسلیحاتی با آن امضا نکرده‌اند و هموار کننده این راه بندر بن سلطان بود.

براساس این گزارش هیئت بلند پایه نظامی روسیه در سفر خود به قاهره خواستار به دست آوردن پایگاهی نظامی در سواحل دریای مدیترانه مصر در یکی از شهرهای اسکندریه یا دمیاط ویا پورت سعید شده بود.

منابع آگاه نظامی تاکید می‌کنند که وجود پایگاه نظامی روسی در هریک از این سه منطقه جای پای محکمی برای روس‌ها جهت حضور گسترده‌تر در دریای مدیترانه ایجاد می‌کند وموجب می‌شود، روسیه به تنها کشور جهان تبدیل شود که با حضور نظامی و دریایی خود در دریای مدیترانه توان به دست گرفتن کنترل کانال سوئز را نیز داشته باشد.