نیویورک تایمز:

اوباما و روحانی یکدیگر را گم کردند

روزنامه فرانسوي لاکروآ که پيش از اين نيز به‏طور گسترده به سفر روحانی به آمریکا و جنبه‎های مختلف‌این سفر پرداخته، می‏نویسد چالش‏های پیشروی کسی که‌ایران را نمایندگی می‎کند، بسیار بزرگ است.

کد خبر: ۱۳۴۸۰۳

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۲ - ۰۸:۲۱

صراط: پيش از آغاز مجمع عمومی‌سازمان ملل تمام حدس و گمان‏ها درباره «دست‏دادني» بود كه بنا بر تحليل‎ها مي‎توانست جهان را تكان دهد؛ واقعه‎اي كه اتفاق نيفتاد.

روزنامه آمريكايي نيويورك تايمز چند ساعت پس از سخنراني روساي‏ جمهور آمريكا و ايران در مجمع عمومی‌سازمان ملل با اشاره به عدم ديدار رهبران در كشور در حاشيه اجلاس به‏ رغم تمامی‌پيش‎بيني‎ها نوشت: «اگرچه مقام‏هاي آمريكايي مي‎گويند كه از دست رفتن فرصت ديدار اوباما و روحاني در اين نشست تاثير زيادي بر سرنوشت مذاكرات با تهران بر سر برنامه هسته‏ اي اين كشور ندارد؛ اما اين مسئله بيانگر حساسيت سياسي است كه مسير ديپلماتيك رهبران دو طرف را تحت تاثير قرار خواهد داد.»

نيويورك‎تايمز در ادامه گزارش خود با عنوان«اوباما و روحاني ديپلماتيك يكديگر را در سازمان ملل گم كردند» به نقل از يك مقام آمريكايي مي‏نويسد كه اين طرف ايراني بود كه خواستار عدم رويارويي روساي‎جمهوري ايران و آمريكا شده است. در اين گزارش به نقل از اين مقام آمريكايي آمده است: «آقاي روحاني متقاعد  شده و تلاش دارد تا در مسير ديپلماسي گام‎هايي سريع را بردارد. (در اين مقطع) دست دادن به رئيس‎جمهور آمريكا مي‌تواند اين مسير را قطع كند.» وي در ادامه مي‏گويد: «هر رهبري سياست‎هاي خودش را دارد و اين قطعا درباره حسن روحاني نيز صادق است.»

روزنامه انگليسي گاردين هم در گزارشي با عنوان «آمريكا گفته، روحاني درخواست ديدار با اوباما را رد كرده است» به نقل از يك مقام سازمان ملل نوشت، طرف ايراني اعلام كرده كه انجام اين ديدار‌در چنين مقطعي بسيار پيچيده است. روزنامه گاردين در ادامه مي‏نويسد، هيچ بيانيه‎اي رسمی‌از طرف ايران در اين باره منتشر نشده اما شبكه انگليسي‏زبان پرس تي وي علت احتمالي شركت نكردن هيات ايراني در ضيافت ناهار سازمان ملل به ميزباني بان كي مون را سرو كردن مشروبات الكلي اعلام كرده است. اين روزنامه در انتهاي گزارش خود آورده است: «جنجال (دست ندادن‎ها يا) دست دادن‎هاي ديپلماتيك در نشست‎هاي سازمان ملل در نيويورك سابقه طولاني دارد و اگر حساب شده رفتار نشود مي‎تواند نتايج دردناكي در پي داشته باشد. به عنوان مثال، جك استراو، وزير خارجه وقت انگليس، در سال 2004 پس از اين‎كه با رابرت موگابه، رئيس‎جمهور  نامحبوب زيمبابوه در عرصه بين‏الملل، دست داد دچار دردسر بزرگي شد به‏طوري كه بعدها مجبور شد بگويد در تاريكي و نبود نور كافي اشتباهي با وي دست داده است!

روزنامه فرانسوي لاکروآ که پيش از اين نيز به‏طور گسترده به سفر روحانی به آمریکا و جنبه‎های مختلف‌این سفر پرداخته، می‏نویسد چالش‏های پیشروی کسی که‌ایران را نمایندگی می‎کند، بسیار بزرگ است. در صدر‌این چالش‏ها زدودن تصویری بود كه رئیس‎جمهور  پیشین، محمود احمدی نژاد از‌این کشور به جهانیان داده بود. لاکروآ می‎نویسد، از نظر فیزیکی، روحانی امتیازات بسیاری دارد: لبخندی هميشگي، ریشی سفید و حرکات آرامش بخش. اما کارش دشوار است چون بايد اطمینان دهد که کشورش می‎خواهد با غرب رابطه برقرار کند و پرونده هسته‎ای‌این کشور را به سرانجام برساند.

سايت ميدل ايست آنلاين در مطلبي با عنوان «شكست اوباما، روحاني در شكستن بن‏بست» مي‏نويسد: «باراك اوباما و رئيس‏جمهوري جديد ايران سه‎شنبه برخي حركت‏ها را براي پايان دادن به چند دهه خصومت آزمودند اما موفق نشدند تا براي شكستن اين بن‏بست يك ديدار را ترتيب دهند.» اين رسانه‎ عربي انگليسي زبان در ادامه گزارش خود مي‏آورد: «شكاف ديرينه ميان آمريكا و ايران در سخنراني‏هاي اوباما و روحاني در مجمع عمومی‌سازمان ملل و شكست در ترتيب دادن يك «دست دادن» ساده اما سمبوليك مشهود بود.

روزنامه ديلي تلگراف نیز در گزارشی با عنوان «روحانی گفت که‌ایران تهدیدی به حساب نمی‌آید» نوشت که رئیس‌جمهور‌ایران از اوباما خواست فشارهای جنگ‌طلبان را نادیده بگیرد و به دنبال روابط بهتر با‌ایران باشد و تاکید کرد که برای تعامل با آمریکا درباره برنامه هسته‌ایش آماده است.‌این روزنامه انگلیسی نوشت که روحانی در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل تاکید کرد که‌ایران تهدیدی برای جهان به حساب نمی‌آید و تحریم‌های بین‌المللی علیه‌ایران را محکوم کرد.

روزنامه آمريكايي شيكاگو تريبيون نيز در گزارشي با عنوان «صحنه آماده است اما مذاكرات با موانع فني و سياسي روبه‏رو است»، مي‏نويسد، آمريكا و ايران صحنه را براي مهم‌ترين ارتباط در يك نسل آماده كرده‏اند اما گفت‎وگوهاي مستقيم درباره برنامه هسته‏اي ايران احتمالا بسيار آهسته، دشوار و شكننده خواهد بود.» اين روزنامه در ادامه به نقل از جون آلترمن، مدیر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‏المللی در واشنگتن، مي‌نويسد: «پس از هيجان اوليه براي تغيير فضا، انتظار دارم كه دو طرف بسيار آهسته و محتاطانه حركت كنند. چرا كه در هر دو طرف سياستمداراني هستند كه فكر مي‏كنند ايجاد روابط حسنه اشتباهي استراتژيك است. همچنين به اين دليل كه مذاكره‏كنندگان نگران هستند كه تعجيل در اين مسير مي‎تواند به نفع يكي به قيمت زيان ديگري تمام شود. در واقع بسيار عجيب خواهد بود اگر در جريان مذاكرات هيچ بحراني پيش نيايد چرا كه هر يك از طرفين تلاش خواهد كرد تا نقطه شكست ديگري را محك بزند.»