مهندسانی که به ۱۱ سپتامبر بد‌بینند+تصاویر

سقوط عجیب ساختمان مرکز ملی استاندارد و تکنولوژی در ۱۱ سپتامبر برای گروهی از مهندسان و معماران آمریکایی باور پذیر نبوده است. مسئله‌ای که با چاپ بنرهای تبلیغاتی و ایجاد سؤال مسئله جمع بیشتری از مردم این کشور شده است.

کد خبر: ۱۳۳۰۷۵

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۳

شاید قرار گرفتن در محل اتفاق یازده سپتامبر احساسات جمع زیادی از مردم آمریکا را برانگیزد اما این مسئله احساسی هرگز مانع فکر کردن افراد دیگری از همان جامعه نشده است. افرادی که بعد از گذشت 12 سال به چرایی و چگونگی رخ دادن این واقعه خوش بین نیستند و به آنچه که از رسانه ها شنیده اند اعتماد کامل ندارند.

کمپین بازاندیشی 11 سپتامبر گروهی است متشکل از آرشیتکت‌ها و مهندسان است که چندان به ماهیت واقعه 11 سپتامبر و آنچه که درباره آن روز از رسانه‌ها شنیده‌اند، اعتماد ندارند. این گروه این روزها در قالب یک کارناوال در 11 شهر بزرگ جهان با نصب بنرهای تبلیغاتی خود به انتشار پرسشی درباره ماهیت واقعه 11 سپتامبر پرداخته‌اند.

بیش از 40 مؤسسه معتبر بین‌المللی حامی امروز آنان برشمرده می‌شوند. آنان از مردم دنیا می‌پرسند: "علت سقوط ساختمان شماره 7 را می‌دانید؟ آیا می‌دانید که در جریان 11 سپتامبر ساختمان دیگری هم فرو ریخت؟"

ساختمان شماره 7 –مرکز ملی استاندارد و تکنولوژی (NIST)- چند ساعت بعد از برخورد هواپیما با برج‌های تجارت جهانی و فروریختن آنان به یکباره فرو می‌ریزد. این ساختمان هرگز به دلیل یک بمب‌گذاری یا انفجار مخازن سوخت فرو نریخت. فروریختن آن ابهامی است که رسانه‌ای شدن آن باعث شده سوالات گروهی از مهندسان و معماران آمریکایی درباره حقیقت واقعه 11 سپتامبر فراگیر شود.

بیش از 2 هزار مهندس و کارشنان در سرتاسر دنیا به جمع این گروه پیوسته‌ و اعلام می‌کنند که فروریختن "سقوط آزاد یک ساختمان" بر فرض رخ دادن انفجار در پایه‌های آن و به این صورت غیرقابل قبول و باور نکردنی است. سقوط آزاد یک اصل فیزیکی است و ریزش ساختمانی با این بنا با نموداری نزدیک به سقوط آزاد به این راحتی رخ نمی‌دهد. آن‌ها می‌گویند: هیچ نمونه‌ای در تاریخ مشابه این مسئله وجود نداشته است.

جمعی از آنان می‌گویند: این واقعه هرگز رخ نحواهد داد مگر اینکه تمامی ستون‌های نگه‌دارنده این برج در یک زمان مشخص و به صورت همزمان منفجر شوند و این اقدام در یک ساختمان دولتی رخ نمی‌دهد مگر اینکه همه چیز از قبل تدارک دیده شده و مهیا باشد.

این پرسش از استرالیا تا کانادا و از سانفراسیسکو تا نیویورک در واکنش به این واقعه که مبنای جنگ در برخی کشورها و کشته شدن تعداد زیادی از مردم عراق و افغانستان شد، همچنان فراگیر مطرح می‌شود. پرسشی مردمی که اگر چه در میان رسانه‌ها تا به حال جایی نداشته اما در اتوبوس‌های شهری نیز نصب شده است. پرسشی که بخش قابل توجهی از جامعه آمریکا را به آنچه که از لسان دولت این کشور درباره ماهیت این واقعه به مردم گفته شده، بد‌بین کرده است.

نیویورک، واشنگتن، تورنتو، بوستون، شیکاگو، دالاس، سان فرانسیسکو، سان دیگو، ونکوور، اوتاوا، لندن، سیدنی و ... همگی شهرهایی هستند که در هفته‌های یادآوری واقعه 11 سپتامبر پاتوقی برای سفر این گروه و نشر پرسش‌های و ابهامات علمی آنان به این واقعه است. واقعه‌ای که بررسی علمی آن شاید عواقب سیاسی جدی‌ای برای این گروه به همراه داشته باشد. چیزی که تا به حال از چشم سیاسیون مخفی نمانده است.

شاید جز چند مستند معروف ساخته مایکل مور، نادر طالب‌زاده و موارد معدود دیگر مردم سرتاسر دنیا اطلاعات بیشتر و متفاوت با آنچه که رسانه‌های جریان اصلی درباره واقعه 11 سپتامبر منتشر می‌کنند، ندیده و نشنیده باشند.

اینجا، فضایی است که این افراد دور هم جمع می‌شوند و در شبکه‌های اجتماعی با راه‌اندازی صفحاتی صدا و نظرات خود را به گوش مردم دنیا می‌رسانند. این هم یک نمونه دیگر از خیز رسانه‌ای مردم دنیا در مقابله با حرکت رسانه‌های اصلی است. چیزی که توقع می‌رود از کشوری که داعیه مخالفت آن با سیاست‌های دولت آمریکا در دنیا فراگیر شده اگر شروع نمی‌شود لااقل حمایت شود و بازهم رسانه‌های ایرانی در این ماجرا ساکتند. «rethink911» صدایی است که معلوم نیست در میان هیاهوی رسانه‌های اصلی به گوش کسی برسد.