پرده‌برداری راستگو از روند تصمیم‌گیری در جریان اصلاح‌طلب

دموکراسی به شرط چاقو!

اقدام اخیر اصلاح‌طلبان در راندن یکی از اعضای خود نه تنها از اساس با شعارهای پرطمطراق این جریان فاصله دارد بلکه بار دیگر بر باور این افراد به نوعی خاص از دموکراسی که شاید بتوان آن را "دموکراسی به شرط چاقو" نامید، تاکید می کند.

کد خبر: ۱۳۲۷۲۲

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۷:۳۰

"گروه سیاسی صراط" - سرانجام با گذشت تنها سه روز از حاشیه هایی که برای الهه راستگو نماینده مردم تهران در شورای شهر به وجود آمد، حزب متبوع او با شتاب فراوان تصمیم به اخراجش گرفت.

به گزارش گروه سیاسی صراط، بر اساس آنچه در رسانه ها و محافل سیاسی نقل شده، حزب اسلامی کار، بعد از رای الهه راستگو به کاندیدایی غیر از کاندیدای اکثریت اصلاح‌طلبان، ابتدا به صورت تلفنی نسخه اولیه اخراج راستگو از حزب را پیچید و سپس در اولین فرصت با تشکیل جلسه، اخراج او را قطعی کرد.

این تصمیم شتاب‌زده در کنار رفتار عجیب رسانه‌های اصلاح طلب در سه روز گذشته در قبال رای راستگو که از هیچ حمله ای به او دریغ نکردند بار دیگر دموکراسی موردنظر عده ای از سیاسیون کشورمان را عیان ساخت.

بر اساس دموکراسی موردنظر این عده از سیاسیون، دموکراسی تنها زمانی خوب است در جهت منافع آنان باشد! به نظر می رسد آنها صرفا زمانی دم از دموکراسی، تحمل نظر مخالف، گفتمان به جای تقابل و اصطلاحات دهان‌پرکنی از این قبیل می‌زنند که فرآیند مذکور اهداف موردنظر آنان را تامین کند!

نکته مورد اشاره در نامه الهه راستگو به رسانه ها نیز مطرح شده است. در نامه او که به نظر می‌رسد بغضی بود که بعد از چندین سال ترکید، به نوعی "دیکتاتوری و تک صدایی که قبلا نیز داد بخش بزرگی از جناح موسوم به چپ و اصلاح طلبان فعلی را در آورده بود" اشاره شده است.

راستگو فرآیند این دیکتاتوری را نیز توضیح داده و نوشته است: "یک حزب دولتی برآمده از دولت هفتم و هشتم از طرف تمام جریان تصمیم می گرفت و اگر کسی با آن تصمیم مخالفت داشت با بهره گیری از گزاره های مختلف و در قالب های زیبایی که داشت نه تنها مخالفین بلکه منتقدین را یا از صحنه بیرون می کرد و یا مجبور به سکوت می کرد. این درحالی بود که ادعای گسترش جامعه مدنی و مشارکت مردم توسط آنان گوش فلک را کر می کرد."

راستگو در نامه خود البته از موارد دیگری نیز یاد کرده است که جای بحث آن نیست.

به طور کلی، اقدام اخیر اصلاح‌طلبان در راندن یکی از اعضای خود آن هم به دلیل ابراز نظر شخصی‌اش -که مدعی است بر اساس تجربه و درایت خود به آن رسیده-، نه تنها از اساس با شعارهای پرطمطراق این جریان فاصله دارد بلکه بار دیگر بر باور این افراد به نوعی خاص از دموکراسی که شاید بتوان آن را "دموکراسی به شرط چاقو" نامید، تاکید می کند.

در این نوع خاص از دموکراسی، نظر مردم، نظر مخالف، شعارها و به طور کلی تمامی رفتارهای سیاسی تا زمانی معتبرند که منافع عده ای خاص در جریان مذکور تامین شود. چه بسا مخالفانی که در همین جریان، آسیب های فراوانی از این رویه دیده‌اند اما جرات اعتراض به این شیوه را ندارند.