چرا چمران رای نیاورد؟

آقای دوپهلو از قافله ریاست جا ماند!

آنقدر چمران بر محافظه کاری و قاطع نبودن در تصمیم گیری هایش اصرار کرد که در نهایت قافله اصلاح طلبان، با سرعتی عجیب مسجدجامعی را سوار کرد و چمران با آن کندی خاص خودش از قافله جا ماند.

کد خبر: ۱۳۱۱۷۰

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۲:۲۷

"گروه سیاسی صراط" ـ رئیس سابق شورای شهر تهران و شورای عالی استان ها که گویی نامش در این هشت سال با شوراها گره خورده بود، عاقبت به دلیل مواضع دوپهلویش در چند انتخابات اخیر کشور، دیگر با اقبال کسی روبه رو نشد و این بار کلید دربهای بهشت مشورتی را به اصلاح طلبان داد.

به گزارش گروه سیاسی صراط، اقدامات ضعیف چمران در شورای شهر و نیز موضع گیری غیرمعقولش در انتخابات ریاست جمهوری، سبب شد تا اصولگرایان نتوانند حجت را براصلاح طلبان و حتی خود اصولگرایان تمام کنند و در نتیجه جایگاهی حساس در مدیریت شهری را از دست بدهند.

مهدی چمران که سال ها بود بر کرسی ریاست پارلمان شهری تکیه زده بود، حتی در یکی دو سال اخیر نیز که زمزمه های کاندیداتوری قالی باف برای تغیر مسیر از بهشت به پاستور به گوش می رسید، به هیچ وجه حاضر به حمایت از وی در مقابل دیگر کاندیداها نشد .

البته چمران نه تنها از قالی باف حمایت نکرد، بلکه ترجیح داد تا در کارزار انتخابات ریاست جمهوری نه از کاندیدایی حمایت کند و نه هیچ یک را به نقد بکشد بلکه سیاست سکوت را برگزیده و در نهایت به پیروز معرکه تبریک گفت .

مهندس معمار شوراهای دوم و سوم شهر تهران، از سال 82 که احمدی نژاد را به بهشت فرستاد، با پیگیری های عجیب و غریبش، از عللی بود که احمدی نژاد توانست از بهشت به پاستور نقل مکان کند؛ اما بلافاصله تیم احمدی نژاد تغییر ماهیت داد و تقریبا همه اعضای شورای شهر دوم را که از حامیانش بودند، از باشگاه احمدی نژادی ها اخراج کرد؛ با این حال باز هم چمران از حمایت خود از احمدی نژاد دست برنداشت و تا این اواخر هنوز هم از او حمایت می کرد؛ جالب اینکه جبهه پایداری و نمایندگان مردم تهران در مجلس که عمدتا از اعضای این تشکل سیاسی افراطی بودند، از مخالفان جدی رئیس شورای شهر تهران به حساب می آمدند.

پیش تر چمران که می اندیشید مسجدجامعی با وزارت ارشاد به دولت می رود، با همین خیال خام، ادامه ریاست خود بر شورا را قطعی می پنداشت که پاداش همه این اشتباهاتش را با حضور در صندلی های معمولی شورا دریافت کرد.

هرچند که وی می تواند همچنان برای کسب ریاست شورای عالی استانها تلاش خود را به کار ببندد؛ اما دستیابی مجدد به این مهم، کمی قاطعیت بیشتر بزرگ خاندان شوراهای اسلامی شهر و روستاهای کشور را می طلبد.