نگاهی به مجادله‌ای که این روزها جدی شده است/

نبرد نهایی ژنرال و شوالیه؟

در حالی باشگاه استقلال در سیزدهمین دوره لیگ برتر به کارش ادامه می دهد که اختلافات درونی این مجموعه، حالتی جدی به خود گرفته است.

کد خبر: ۱۲۹۲۲۹

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۹:۴۳

صراط: شاید کمتر کسی باور می کرد روزی فرا برسد که علی فتح الله زاده و امیر قلعه نویی به نقطه ای برسند که مقابل هم صف آرایی کنند. برای این دو که همیشه رابطه دوستانه و نزدیکی داشته اند، کار به جایی رسیده که فرسنگ ها فاصله میانشان قرار گرفته است. هر چه می گذرد نیز این دیوار بلندتر و ضخیم تر می شود و چه بسا به جدایی نیز برسد.
در این بین، ابهام از این نقطه شروع می شود که چه اتفاقی موجب این فاصله شده است. چه اتفاقی باعث شده تا مدیرعامل و سرمربی آبی ها که در این سال ها، رابطه ای گرم و صمیمی داشته اند، اینگونه برابر هم بایستند؟ آیا می توان با توجه به این وضعیت، روزی را متصور بود که این دو بتوانند بار دیگر کنار هم قرار بگیرند؟

برخی بر این باورند که رابطه طرفین این منازعه، از ابتدا هم نزدیک نبوده است. در حقیقت، در شرایط صلح مسلح بوده و همدیگر را تحمل می کرده اند که اکنون همه چیز تغییر کرده است ...

× یک صلح مسلح میان حاجی و امیر؟
برخی بر این باورند که اساسا، رابطه طرفین این منازعه، از ابتدا هم نزدیک نبوده است. در حقیقت، در شرایط صلح مسلح بوده و همدیگر را تحمل می کرده اند. وجود دشمنان مشترک در سال های اخیر، موجب می شده تا با یکدیگر سازش کرده و علیه اهداف مشترک کار کنند تا مانع از بروز و ظهور آنها شوند؛ اما اکنون دیگر چنین شرایطی فراهم نیست.
این را نیز باید در خاطر داشت که علی فتح الله زاده همواره حامی درجه یک ناصر حجازی بوده است. حتی در شرایطی که برای آخرین بار هدایت استقلال را برعهده گرفت و نتایج نامطلوبی نیز کسب کرد، مدیرعامل کنونی از وی حمایت کرد. همین نیز موجب شد تا عملا قلعه نویی مورد حمایت فتح الله زاده در آن دوران نباشد. اما وجود برخی مدیران در باشگاه استقلال که حاجی و امیر در باره اش موضع منفی داشتند، این دو را کنار هم قرار داد تا امروز که شرایط عوض شده است.

× آغاز نبرد ژنرال و شوالیه
شاید بتوان نقطه آغازین رویارویی فتح الله زاده و قلعه نویی را در آنجا دانست که این دو دریافتند که دیگر خطری آنها را تهدید نمی کند. همین موجب شد تا عواملی که در گذر زمان روی داد، بین آنها افتراقی را باعث شود که شرایط کنونی را موجب شده است.
در یک طرف، امیر قلعه نویی قرار داشت که زمینه ساز جذب حامیان مالی در ماه های اخیر شده بود. سفر به اوکراین، حامیان مالی روی پیراهن استقلال، تجهیز رختکن کمپ باشگاه و ...، اموری بود که سرمربی انجام داده یا در آن نقش موثر داشته که عملا به نام مدیرعامل نوشته شده بود. این نقطه ای بود که موجب می شد تا امیر بیندیشد که عملا نقش مدیرعامل در اداره باشگاه چیست؟ البته، گذر زمان نیز بر این موضوع دامن می زد چرا که بدهی ها پابرجا بود و باشگاه نمی توانست اقدامی جدی انجام دهد. گاها نیز سرمربی تعهداتی داده بود که باشگاه نمی توانست برای رفع آنها تدبیری داشته باشد.
در دیگر سو، علی فتح الله زاده بود که سرمربی را در قامتی بزرگ تر از مدیر فنی یک تیم باشگاهی می دید. او مدیری نبود که بر سرمربی اشراف و سیطره داشته باشد و همین نیز مانع از آن می شد تا نقش خود را بر او تحمیل کند. البته، مواردی مانند حضور برخی اشخاص کنار سرمربی وجود داشت که بر این اختلاف دامن می زد. از سویی، ارتباطات رسانه ای فتح الله زاده نیز بود که موجب می شد تا گاها اتفاقاتی مانند تجهیز رختکن کمپ استقلال به نام وی شود؛ در حالی که به نظر می رسد موضوع چیز دیگری بود.

مدیرعامل در برخی مصاحبه ها عنوان داشته این موضوع مانند یک اختلاف درون خانوادگی است؛ اما واقعیت آن است که این ماجرا به قدری دامنه پیدا کرده که می تواند به جدایی طرفین منجر شود؛ مانند یک اختلاف خانوادگی!

× پایانی نامعلوم برای نبرد
در چنین فضایی است که اختلافات میان علی فتح الله زاده و امیر قلعه نویی به مرحله ای بی بازگشت رسیده است. البته، مدیرعامل در برخی مصاحبه ها عنوان داشته این موضوع مانند یک اختلاف درون خانوادگی است؛ اما واقعیت آن است که این ماجرا به قدری دامنه پیدا کرده که می تواند به جدایی طرفین منجر شود؛ مانند یک اختلاف خانوادگی!
اکنون، استقلال با انبوهی از بدهی ها مواجه شده که هر روز نیز بر حجم آن افزوده می شود. منابع درآمدی نیز نتوانسته اند راه به جایی برده و عملا باشگاه به یک بن بست مالی رسیده است. همین نیز فشار زیادی را بر مجموعه وارد کرده است. برخی عنوان می دارند این مشکلات به جای رسیده که می تواند منجر به تصمیم گیری از سوی یکی از طرفین برای جدایی از استقلال شود؛ اما باید توجه داشت این یک گمانه زنی است. باید کمی صبر داشت و دید رویارویی ژنرال و شوالبه به کجا می رسد ...