با اروپا چگونه رفتار کنیم؟

از منظر خوشبینانه که به واقعیت نزدیک‌تر است باید گفت کشورهای اروپایی در واقع به منظور بهبود مناسبات با ایران در دولت جدید جمهوری اسلامی پیغام فرستاده‌اند لذا وقتی یک پیام خوب ارسال می‌شود باید پاسخ در خور آن هم به آن داده شود.

کد خبر: ۱۲۷۷۵۰

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۸:۲۸

صراط:  اقدام همزمان سران کشورهای اتحادیه اروپا در فرستادن پیغام به رئیس‌جمهور کشورمان نشان از هماهنگی مواضع این کشورها با یکدیگر درباره ایران دارد. چنانکه بعد از انتخاب حسن روحانی شاهد بودیم سران اتحادیه اروپا در اقدامی از قبل هماهنگ شده در سطح وزیر امور خارجه به رئیس‌جمهور ایران تبریک گفتند.

درقبال این اقدام کشورهای اروپایی می‌توان دو رویکرد بدبینانه و خوشبینانه داشت؛ از منظر بدبینانه می‌توان اقدام کشورهای اروپایی را تاکتیک جدید این کشورها دانست که صرفا برای اینکه اقدامی‌ کرده باشند رخ داده است چرا که این احتمال وجود داشت که افکار عمومی جهان پس از آنکه مواضع منطقی و چارچوب‌دار روحانی برای تعامل مناسب با کشورهای جهان را دیدند این سوال را مطرح کنند که چرا غربی‌ها پاسخ مناسبی به این تغییر رویه جمهوری اسلامی نمی‌دهند. به تبع این دیدگاه باید گفت که مقامات جمهوری اسلامی نباید فریب تغییر روش کشورهای غربی را خورده و در صورت مشاهده تغییرات عملیاتی گام‌های رو به جلو بردارند.

از منظر خوشبینانه که به واقعیت نزدیک‌تر است باید گفت کشورهای اروپایی در واقع به منظور بهبود مناسبات با ایران در دولت جدید جمهوری اسلامی پیغام فرستاده‌اند لذا وقتی یک پیام خوب ارسال می‌شود باید پاسخ در خور آن هم به آن داده شود. چنانکه وقتی این کشورها ادعاهایی علیه ایران ارسال می‌کنند ما به‌طور صریح و شفاف موضع گرفته و پاسخ آن را می‌دهیم بنابراین باید در مواقعی هم که پیام‌های خوب و امیدوارکننده ارسال می‌شود هم تراز این پیغام‌ها، پاسخ مناسب داده شود. این یک منطق است. آقای روحانی هم در سخنان اخیر خود به این مسئله اشاره داشتند که اگر دنیا با زبان تکریم با ایران سخن بگوید ایران هم چنین خواهد کرد به شرطی که این روند از موضعی برابر و هم سطح با انتظارات جمهوری اسلامی صورت گیرد. اما باید این مسئله را از نظر دور نداشت که اروپا و آمریکا در مواردی درباره ایران اشتراک نظر و در مواردی دیگر اختلاف نظر دارند.

اگرچه سیاست کلان غرب در برخورد با جمهوری اسلامی ایران به یکدیگر نزدیک است اما اختلافاتی هم وجود دارد و حتی در بین خود کشورهای اروپایی هم این اختلاف مطرح است. به‌عنوان مثال نمی‌توان مواضع انگلیس و اسپانیا در رابطه با ایران را یکسان و هم سطح دانست ولی در کلیات اشتراکاتی وجود دارد. نکته مهم، رفتار ایران است یعنی جمهوری اسلامی باید با رفتارهای دیپلماتیک به‌گونه‌ای عمل کند که از نزدیک‌تر شدن اروپا به آمریکا جلوگیری نماید. در 8 سال اخیر جهت‌گیری‌های سیاست خارجی ایران به‌گونه‌ای بود که کشورهای اروپایی را به آمریکا نزدیک‌تر ساخت، از این رو دولت جدید در شرایطی که اروپایی‌ها هم خواستار بهبود مناسبات با ایران شده‌اند باید مواضعی را اتخاذ کند که از تضادهای اروپا و آمریکا استفاده نموده و باعث دورترشدن آنها از یکدیگر شود.