فتنه‌گران توبه کنند

در تحریم اخیر که ۴ روز پیش در کنگره آمریکا تصویب شد، زخمی که سران فتنه، ۴ سال قبل به ملت و نظام وارد کردند،‌ نمایان است.

کد خبر: ۱۲۷۱۰۱

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۲ - ۲۲:۲۵

صراط:  حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای رهبر حکیم انقلاب اسلامی، هفته گذشته در دیدار رمضانی سالانه با دانشجویان فرمودند: «یک جماعتى در مقابل جریان قانونى کشور، به شکل غیرقانونى و به شکل غیرنجیبانه ایستادگى کردند و به کشور لطمه و ضربه وارد کردند؛ در انتخابات سال 88، آن کسانى که فکر می‌کردند در انتخابات تقلب شده، چرا براى مواجهه با تقلب، اردوکشى خیابانى کردند؟ چرا این را جواب نمی‌دهند؟ صد بار ما سؤال کردیم؛ نه در مجامع عمومى، نخیر! به شکلى که قابل جواب دادن بوده؛ اما جواب ندارند. خب! چرا عذرخواهى نمی‌کنند؟»

بعد از انتخابات ریاست جمهوری 88، با برنامه‌ریزی قبلی، عمله‌های امنیتی سازمان‌های جاسوسی دنیا رمزی را که قرار بود مطرح شود تا مملکت را به آشوب بکشند، مطرح کردند: «تقلب!»

این موضوع و این ادعای دروغ در حالی مطرح شد که در کارنامه نظام جمهوری اسلامی که تا 22 خرداد 88، 9 انتخابات ریاست جمهوری، 7 انتخابات مجلس و چندین انتخابات دیگر برگزار کرده بود و نه در هیچ یک از آنها و نه در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، تقلبی صورت نگرفته بود.

اما عده‌ای فریب‌خورده و نامزدی متوهم، این ادعا را مطرح کردند و البته چون هیچ سند و مدرکی هم نداشتند، فقط ادعا می‌کردند!!

نظام اسلامی با آنکه با این اتهام روبرو شده بود ولی با متهم‌کنندگان برخوردی نکرد و آنها را آزاد گذاشت. مردمی هم که این شبهه برای‌شان پیش آمده بود که نظام دست در آرا برده است، کم‌کم به ویژه با دیدن اغتشاش‌گرایی حامیان کاندیدای مغلوب و هم‌چنین ارائه نشدن کوچک‌ترین سندی از سوی مدعی، از اینکه درباره نظام امین خود چنین تصوری کرده بودند، پشیمان شدند. هر چه هم از زمان انتخابات گذشت، تعداد کسانی که با این بهانه مدعی سالم نبودن انتخابات بودند،‌ کم‌تر و عملکرد اراذل سیاسی رادیکال‌تر شد.

بزرگترین اتهامی که می‌توان به یک نظام سیاسی دمکرات وارد کرد، تقلب در انتخابات و بیرون آوردن نام کسی از صندوق آراست که اکثریت رأی‌دهندگان او را برنگزیده‌اند.

این اتهام بسیار بزرگ بارها و بارها هم از سوی برخی خواص ساده‌لوح یا مغرض تکرار شد. اما در حالی که آنها جمهوری اسلامی را با بی‌شرمی به این تهمت می‌نواختند و نظام هم با توجه به رأی 40 میلیونی‌اش مقتدرتر از پیش هم شده بود؛ ولی نجابت همیشگی‌اش را به خرج داد.

جمهوری اسلامی در حالی نجابت به خرج داد و برخورد قانونی با مجرمان امنیتی‌ نظیر موسوی، کروبی و خاتمی نکرد که می‌توانست از همان ابتدا بر مدعیان دروغگو که خود زمانی از همین صندوق و با همین قانون انتخابات بیرون آمده بودند و خود بهتر از هر کس می‌دانستند اصلاً امکان تقلب تأثیرگذار در انتخابات کاملاً دمکراتیک ایران وجود ندارد؛‌آن هم تقلبی به وسعت 13 میلیون رأی(!) سخت گرفته و آنها را مجازات کند.

اما نظام اسلامی، وقتی مدعیان چنین کاری کردند، اعتراض آنها را به رسمیت شناخت، راه‌های قانونی را به آنها نشان داد و حتی بیش از آنکه آنها انتظار داشتند، حاضر به همکاری برای بررسی و رسیدگی به اعتراضات‌شان شد.

اما از آنجا که خود مدعیان تقلب می‌دانستند چه دروغ شاخداری می‌گویند، با آنکه نظام حاضر به بازشماری 10 درصد آرا آن هم در برابر دوربین‌های تلویزیونی شد، آنها فقط بر طبل ادعای دروغین خود می‌کوبیدند و چون زنگی مست در پی اغتشاش بودند.

مدعیان بی‌مدرک اما باید پازل دشمن را پر می‌کردند. آنها با استناد به ادعایی کذب مردم را به اردوکشی خیابانی فراخواندند و آنها را تحریک و تهییج کردند. اگرچه هر چه گذشت، مردم به حقیقت ماجرا پی برده و امانت‌داری نظام باز هم اثبات شد؛ اما به مدت 8 ماه، فتنه‌گران در پی طلب حق نداشته‌شان خسارات فراوانی را وارد کردند.

گذشته از ضرباتی که به احساس امنیت عمومی وارد شد و خسارات مالی بسیار به اموال عمومی و خصوصی، حیثیت و اعتبار نظام در چشم ناظران بیرونی که خود را برای مواجهه با ایرانی مقتدر و برخوردار از سرمایه وسیع اجتماعی و حضور 85 درصدی مردم در انتخابات، آماده کرده بودند زخمی شگرف وارد شد.

بی‌شک در همین تحریم اخیر که 4 روز پیش در کنگره آمریکا تصویب شد، زخمی که سران فتنه در 4 سال قبل به ملت و نظام وارد کردند،‌ نمایان است زیرا دیگر اوباما هم به قدرت و صلابت نظام اسلامی ایران اذعان کرده و علناً گفته بود: «ایالات متحده دیگر درصدد تغییر نظام ایران نیست». آنها اما با اقدام فتنه‌گران امیدوار شدند و هم‌چنان هم دست از دشمنی برنداشته‌اند.

انتخابات 24 خرداد 92 میخ آخر را بر تابوت دروغ بزرگ تقلب کوبید، آنجا که فردی با اختلاف 250 هزار رأی از حدنصاب 50 درصدی، رئیس‌جمهور شد ولی اصول‌گرایان کاری که اصلاح‌طلبان کردند را نکردند؛ تمام نامزدها تنها چند دقیقه پس از اعلام نتایج، پیروزی رقیب را تبریک گفتند، هواداران‌شان اتوبوس و تاکسی و موتورسیکلت و سطل زباله(!) آتش نزدند، به مردم حمله‌ور نشدند، ‌هیچ کس هم ان‌قلتی بر رأی رئیس‌جمهور جدید وارد نکرد.

اما فتنه‌گران که هنوز هم برای آن خبط تاریخی‌شان عذرخواهی نکرده‌اند، به واقع چرا عذرخواهی نمی‌کنند؟