تصمیمی که چشم ترافیک را کور کرد

کوتاه شدن ساعت کار ادارات در ماه رمضان گرچه به مذاق کارمندان و کارگران خوش آمد، اما گره ترافیک را کورتر کرد.

کد خبر: ۱۲۳۶۵۰

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۱

صراط: آغاز فعالیت ادارات از 9 صبح و مراکز آموزشی از ساعت هشت گرچه شرایطی فراهم آورده تا شهروندان پس از وعده سحر فرصت بیشتری برای استراحت داشته باشند و حداقل یک ساعتی دیرتر در محل کار یا تحصیل خود حاضر شوند، اما این تغییر ساعت مشکل ساز هم شده است.

این روزها به دلیل این که ساعت حرکت شهروندان از منزل به محل کار یا مراجعات اداری و برعکس تقریبا با هم همزمان شده است، این همزمانی موج جدیدی از ترافیک را در شهرمان ایجاد کرده است.

شهروندانی که حالا می توانند با تغییر ساعت کار، دیرتر از خانه خارج شوند، گاه بیش از یک ساعت در ترافیک قفل شده بزرگراه های شهر وقت تلف می کنند تا شاید بموقع به مقصد برسند.

فرقی نمی کند با اتوبوس، تاکسی و مترو خود را به مقصد برسانید یا با خودروی شخصی، چون گرچه یک ساعتی بیشتر در خانه استراحت کنید، مشکل اینجاست که باید دو ساعت در ترافیک سنگین خیابان ها با دهان روزه معطل شوید و دست آخر هم با اعصابی خرد به مقصد برسید و آن وقت از خودتان بپرسید آیا این تغییر ساعت ارزشش را داشت؟

بسیاری از شهروندان نیز که از تجربه روزهای گذشته و معطل شدن در ترافیک دل خوشی ندارند تصمیم گرفته اند قید یک ساعت بیشتر استراحت را بزنند و طبق روال گذشته از خانه بیرون بزنند تا شاید بموقع در محل کارشان حاضر شوند و به این ترتیب این تغییر ساعت هیچ تاثیری به حالشان نداشته است.

البته این وضع در ساعات تعطیل شدن ادارات و مراکز آموزشی نیز مصداق دارد، همزمان شدن تقریبی تعطیل شدن ادارات و شرکت ها با هم موجب شده تا ساعت اوج ترافیک از ساعت 14 و 30 دقیقه شروع شود و گاه تا حدود افطار همچنان ادامه داشته باشد.

این اولین بار نیست که موضوع تغییر ساعت کار در ماه رمضان به مشکل ترافیک شهر دامن می زند و سال های گذشته نیز این مشکل وجود داشت، هر چند مسئولان استانداری تهران تاکید دارند این تصمیم برای رفاه حال شهروندان روزه دار گرفته شده، اما شاید بهتر بود درباره این تغییر ساعت ها بررسی های کارشناسی دقیق تری انجام می شد، به طوری که ساعت آغاز و پایان فعالیت ادارات و مراکز آموزشی با فواصل زمانی مناسب تعیین می شد تا به این ترتیب همزمانی سفرها، بار ترافیک سنگین شهرمان را هم دو چندان نمی کرد.