بایدها و نبایدهای قرائت قرآن در ماه رمضان

در گفتگوی بی باک با کارشناس علوم قرآنی

کد خبر: ۱۲۳۴۶۱

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۲ - ۰۷:۰۰

صراط:

این کارشناس علوم قرآنی گفت: خواندن قرآن با آرامش و تنهایی و یا شرکت در محافل قرانی ترجیحاتی دارد، جنبه مثبت شرکت در مجالس و محافل قرانی حضور در جمع نکته ای است که اسلام به آن تاکید کرده است "دست خدا با جماعت است" و انسان در جمع مومنان بهتر می تواند با خداوند ارتباط برقرار کند.

ماه رمضان فرصت مناسبی است برای انس با قرآن. خوشبختانه رسم زیبایی در این سال ها صورت گرفته و آن هم  رشد محافل انس با قرآن که با شروع ماه رمضان روزانه با قرائت یک جزء از کلام الله روزه داران توفیق ختم قرآن می یابند.

برخی افراد خود را موظف به خواندن روزی یک جزء کامل در هر شرایطی می کنند در اتوبوس با خستگی با بی حوصلگی وی ا حتی برای اینکه از دوستان خود عقب نیوفتند مدام از اطرافیان می پرسند که جزء چندم هستید.

برخی افراد با این استدلال که نمی توانم ختم کامل انجام دهم پس شروع به خواندن قرآن نمی کنم زیرا بقیه یک ختم کامل انجام می دهند و من به انها نمی رسم.

حجت الاسلام محمد نقیب زاده دکترای علوم قرآنی در این خصوص به خبرنگار بی باک گفت: قرآن در امور مختلفی از زندگی بشر رهنمودهایی به انسان داده است و در بسیاری موارد به مسائل بسیار ریز زندگی بشر اعم از مسائل فردی و اجتماعی و خانوادگی توجه داشته است.

نقیب زاده تصریح کرد: گاهی در مسائلی که به نظر کم اهمیت است مانند راه رفتن، سخن گفتن، نحوه نشستن و شرکت در مجالس، ارتباط میان والدین و فرزندان حتی مسائل کلان اجتماعی و روابط بین الملل اسلامی آیه قرانی وجود دارد، طبعا با توجه به این که قر آن به موضوعات مختلفی توجه داشته بر همان اساس می توان در حوزه های مختلف زندگی از این کتاب آسمانی راهنمایی گرفت.

وی در ادامه بیان داشت: مسلمانان در این ماه مبارک با خواندن و توجه به آیه های قرآنی و پیاده کردن محتوای آن در زندگی خود می توانند زندگی با سبک اسلامی تشکیل دهد.

این کارشناس علوم قرآنی گفت: خواندن قرآن با آرامش و تنهایی و یا شرکت در محافل قرانی ترجیحاتی دارد، جنبه مثبت شرکت در مجالس و محافل قرانی حضور در جمع نکته ای است که اسلام به آن تاکید کرده است "دست خدا با جماعت است" و انسان در جمع مومنان بهتر می تواند با خداوند ارتباط برقرار کند، ضمن اینکه در فضاهای جمعی روحیه اخلاص و ایثار معنا پیدا می کند.

وی در ادامه بیان داشت: اگر فردی احساس کند در جمع دچار ریا می شود و یا حضور قلب نداشته باشد می تواند در خلوت قرآن بخواند البته بهترین کار این است فرد هر دوی این را داشته باشد، همان طور که گفته شده انسان در نماز جماعت شرکت کند و در کنار ان نماز های فردی مانند نماز شب را هم به جا بیاورد.

نقیب زاده در خصوص افرادی که خود را در هر شرایط مناسب و نامناسب وادار به ختم قران می کنند گفت: هیچ وجوب و بایدی در قضیه ختم قرآن در ماه رمضان گفته نشده است اگر انسان بتواند یک دور کامل قران بخواند جنبه بسیار مثبت مطلوبی دارد اما یک نکته وجود دارد و ان هم تعارض بین کمیت و کیفیت که کمیت ترجیح دارد، اگر قرار باشد برای اینکه قران را زیاد بخوانیم کمیت را فدای کیفیت کنیم و از محتوای آن چیزی متوجه نشویم مطلوب نیست.

وی در پایان افزود: گاهی اوقات افراد خودشان را محدود می کنند و خود را مکلف می دانند که یک حجم قابل توجه ای از قران را در ماه رمضان بخوانند و در بعضی مواقع به صورت تحمیل به خود این کار را انجام می دهند که به لحاظ روانی اثرات منفی دارد زیرا مستحبات باید با اقبال دل و با توجه و عشق و علاقه ای درونی انجام شود، اگر شخصی احساس می کند که نمی تواند در روز یک جزء کامل بخواند در کنار انجام واجبات تا اندازه ای که اقبال دارد مستحبات را انجام دهد اگر انجام کار مستحبی یک زدگی برای انسان ایجاد کند نه تنها مطلوب نیست بلکه ممکن است به جنبه های منفی کشیده شود.