چالش‌های پیش روی دولت روحانی

اولین مسئله‌ای که می‌تواند دولت آقای روحانی را به چالش بکشاند سهم‌خواهی جریان اصلاح‌طلبی به‌ویژه طیف تندروی آن است که خود را در پیروزی ایشان سهیم می‌دانند.

کد خبر: ۱۲۲۸۰۲

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۲

صراط:  مردم آگاه و موقعیت‌شناس ایران اسلامی با خلق حماسه سیاسی مورد انتظار مقام معظم رهبری در 24 خرداد آقای دکتر حسن روحانی را به‌عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور خود برگزیدند. رئیس‌جمهور منتخب هم اکنون آماده می‌شود تا دولت و کابینه خود را پس از مراسم تنفیذ و تحلیف در مردادماه، تشکیل دهد و امور اجرایی کشور را در دست بگیرد.

انتظار می‌رود که این دولت با تکیه بر حمایت‌های مقام معظم رهبری، افزایش نشاط و امید در جامعه، همدلی به وجود آمده و با پشتیبانی عظیم مردمی در مسیر تحقق شعارهای خود و وعده‌هایی که به مردم داده است گام‌های بلندی بردارد؛ اما حرکت در مسیر پیش‌رو نیازمند شناخت چالش‌ها و موانع احتمالی است که ممکن است در مسیر حرکت دولت آینده به‌وجود آید؛ از این رو ضروری است تا با شناخت این چالش‌ها، تدابیر لازم انجام گیرد تا مسیر حرکت هموارتر شود. برخی از چالش‌های احتمالی داخلی پیش روی این دولت به این شرح است:

1- اولین مسئله‌ای که می‌تواند دولت آقای روحانی را به چالش بکشاند سهم‌خواهی جریان اصلاح‌طلبی به‌ویژه طیف تندروی آن است که خود را در پیروزی ایشان سهیم می‌دانند. ورود این دسته از افراد در دولت به‌ویژه در کابینه از دو جهت چالش‌برانگیز است: اولاً ورود آن‌ها با شعارها و رویکرد اعتدالی آقای روحانی در تعارض خواهد بود. ثانیاً در هنگام کسب رأی اعتماد وزرا و کابینه از مجلس اصول‌گرا، دچار دردسر خواهد شد.

2- رویکرد اعلامی آقای دکترحسن روحانی، ایجاد دولت فراجناحی و استفاده از نخبگان و ظرفیت‌های موجود از همه جریانات سیاسی مختلف کشور و تکیه به خرد جمعی و اجماع نظر نخبگان در اداره امور کشور است که به نوبه خود امر پسندیده و مبارکی است؛ موضوعی که در دولت گذشته مغفول ماند و نادیده گرفته شد و خسارات فراوانی را در حوزه مدیریت و نیروی انسانی متوجه کشور کرد؛ اما از این موضوع نیز نباید غافل شد که رویکرد این چنینی بدون لحاظ کردن برخی از الزامات آن ممکن است دولت آینده را به سمت یک شرکت سهامی پیش ببرد؛ که در این صورت می‌تواند موجب ناهماهنگی و عدم سازگاری در دولت شود و بخشی از ظرفیت‌ها و توان دولت را خنثی کند و هدر دهد.

3- پاسخ به توقعات ایجاد شده در جامعه، از سوی دولت گذشته و همچنین هنگام رقابت‌های انتخاباتی یکی دیگر از چالش‌های پیش روی دولت آینده است. اگرچه برخی از وعده‌های دولت دهم مانند ایجاد اشتغال برای 5/2 میلیون نفر در سال، انتقال آب دریای خزر به کویر مرکزی ایران و... محقق نشد و مردم از کنار آن با بی‌اعتنایی گذشتند، اما برخی از توقعات ایجاد شده چون افزایش یارانه و... همچنان می‌تواند مطالبه مردم از دولت آینده باشد و این در حالی است که دولت یازدهم با مشکلات عدیده اقتصادی مواجه است و حداقل در کوتاه مدت قادر به تحقق آن‌ها نخواهد بود و نیاز به فرصت موسعی دارد.

4- اخلال در روند کار دولت از سوی برخی از گروه‌های افراطی نیز می‌تواند چالش دیگری برای دولت آینده باشد. تجربه تاریخ انقلاب نشان داده است در مقاطعی از تاریخ این کشور، برخی از گروه‌های هر چند کوچک بنا به دلایلی در عرصه سیاسی کشور ظهور و بروز پیدا کردند و با نگاه حق به جانب و مصادره برخی از ارزش‌های انقلاب خود را حق مطلق و صاحب اصلی انقلاب دانسته و اقدامات فراقانونی خود را به بهانه‌های مختلف توجیه کرده‌اند. ممکن است هنوز هم ادامه این گروه‌ها باقی مانده باشند و به اقدامات غیرمنطقی و خودسرانه دست بزنند و فضای آرامش‌یافته جامعه را به‌سوی بداخلاقی و ناامنی روانی سوق دهند.